ଶ୍ରୀସୂର୍ଯ୍ଯୋଽମୋଘଶୂଲେନାଶନିତୁଲ୍ଯେନ ତେଜସା
ଶ୍ରୀସୂର୍ଯ୍ୟ ଅମୋଘ ଶୂଳ ଓ ଅଜୟ ତେଜରେ, ବିଦ୍ୟୁତ୍ ସମାନ ଚମକ ଥିଲେ।
ଦଦର୍ଶ କଶ୍ଯପଃ ପୁତ୍ରଂ ମୃତମୁତ୍ତାନଲୋଚନମ୍
କଶ୍ୟପ ତାଙ୍କ ପୁଅକୁ ମୃତ ଦେଖିଲେ, ତାଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ଉପରକୁ ଥିଲା।
ହାହାକାରଂ ସୁରାଶ୍ଚକ୍ରୁର୍ଵିଲେପୁର୍ଭଯକାତରାଃ
ଦେବମାନେ ହାହାକାର କରି ଭୟରେ ବିଲାପ କରିଲେ।
ନିଷ୍ପ୍ରଭଂ ତନଯଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚାଶପତ୍କଶ୍ଯପଃ ଶିଵମ୍
ନିର୍ତ୍ତୀ ତାପର ପୁଅକୁ ଦେଖି କଶ୍ୟପ ଶିବଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲେ।
ମତ୍ପୁତ୍ରସ୍ଯ ଯଥା ଵକ୍ଷଶ୍ଛିନ୍ନଂ ଶୂଲେନ ତେଽଦ୍ଯ ଵୈ
ଆଜି ମୋ ପୁଅର ଛାତି ତୁମ ଶୂଳରେ ଭିଦ୍ରା ହେଲା ଯେପରି—
ଶିଵଶ୍ଚ ଗଲିତକ୍ରୋଧଃ କ୍ଷଣେନୈଵାଶୁତୋଷକଃ
ଶିବଙ୍କର କ୍ରୋଧ ଖସିଗଲା, ଏବଂ ସେ କ୍ଷଣମାତ୍ରରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ, କାରଣ ସେ ସହଜରେ ପ୍ରସନ୍ନ।
ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁମହେଶାନାମଂଶଶ୍ଚ ତ୍ରିଗୁଣାତ୍ମକଃ
ସେ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କର ଅଂଶ ଓ ତିନି ପ୍ରକୃତିର ଗୁଣର ନିଜରେ ଅଛନ୍ତି ।
ନନାମ ପିତରଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ଶଂକରଂ ଭକ୍ତଵତ୍ସଲଃ
ସେ ଭକ୍ତିରେ ନିଜ ପିତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ, ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ଅତି ଦୟାଳୁ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ।
ଵିଷଯାନ୍ନୈଵ ଜଗ୍ରାହ କୋପେନୈଵମୁଵାଚ ହ
ସେ କୌଣସି ଭୋଗ ଗ୍ରହଣ କଲେ ନାହିଁ, ରୁଷ୍ଟ ହୋଇ ଏପରି କହିଲେ ।
ସର୍ଵଂ ତୁଚ୍ଛମନିତ୍ଯଂ ଚ ନଶ୍ଵରଂ ଚେଶ୍ଵରଂ ଵିନା
ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଛଡ଼ି ସବୁ କିଛି ଅନର୍ଥକ, ଅସ୍ଥାୟୀ ଓ ନଶ୍ୱର ।
ଦେଵୈଶ୍ଚ ପ୍ରେରିତୋ ବ୍ରହ୍ମା ସମାଗତ୍ଯ ସସମ୍ଭ୍ରମଃ
ଦେବମାନେ ଉତ୍ସାହିତ କରିବା ପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଚିନ୍ତିତ ହୋଇ ସେଠାକୁ ଆସିଲେ ।
ତସ୍ମୈ ଦତ୍ତ୍ଵାଽଽଶିଷଶ୍ଶମ୍ଭୁର୍ବ୍ରହ୍ମା ଚ ସ୍ଵାଲଯଂ ମୁଦା
ଶମ୍ଭୁ ଓ ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ ଆନନ୍ଦରେ ନିଜ ନିଜ ଗୃହକୁ ଫେରିଗଲେ ।
ଅଥ ମାଲୀ ସୁମାଲୀ ଚ ଵ୍ଯାଧିଗ୍ରସ୍ତୌ ବଭୂଵତୁଃ
ତାପରେ ମାଳୀ ଓ ସୁମାଳୀ ଦୁଇଜଣ ରୋଗରେ ପୀଡିତ ହେଲେ ।
ତାଵୁଵାଚ ସ୍ଵଯଂ ବ୍ରହ୍ମା ଯୁଵାଂ ଚ ଭଜତାଂ ରଵିମ୍
ବ୍ରହ୍ମା ସ୍ୱୟଂ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ତମେ ଦୁଇଜଣ ରବିଙ୍କୁ ପୂଜନ କର ।'
ସୂର୍ଯ୍ଯସ୍ଯ କଵଚଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ସର୍ଵପୂଜାଵିଧିଂ ଵିଧିଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର କବଚ, ସ୍ତୋତ୍ର ଓ ସମସ୍ତ ପୂଜା ପ୍ରଣାଳୀ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ହେଲା ।
ତତସ୍ତୌ ପୁଷ୍କରଂ ଗତ୍ଵା ସିଷେଵାତେ ରଵିଂ ମୁନେ
ତାପରେ ସେମାନେ ପୁଷ୍କରକୁ ଯାଇ ରବିଙ୍କୁ ସେବା କଲେ, ମୁନି ।
ତତଃ ସୂର୍ଯ୍ଯାଦ୍ଵରଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ନିଜରୂପୌ ବଭୂଵତୁଃ
ତାପରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇ ନିଜ ରୂପକୁ ପୁନଃ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ ।
ନାରଦ ଉଵାଚ ଦାନଵାଭ୍ଯାଂ ପୁରା ଦତ୍ତଂ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ପରମାତ୍ମନଃ
ନାରଦ କହିଲେ: 'ପୂର୍ବରୁ ଦୁଇ ଦାନବ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରମାତ୍ମାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥିଲେ ।'
କିଂ ଵା ପୂଜାଵିଧାନଂ ଵା କିଂ ମନ୍ତ୍ରଂ ଵ୍ଯାଧିନାଶନମ୍
କେଉଁ ପୂଜା ପ୍ରଣାଳୀ ଥିଲା, କିମ୍ବା କେଉଁ ମନ୍ତ୍ର ରୋଗ ନଶ୍ୱ କରେ ?
ସୂତ ଉଵାଚ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ଚ କଵଚଂ ମନ୍ତ୍ରମୂଚେ ତତ୍ପୂଜନକ୍ରମମ୍
ସୂତ କହିଲେ: 'ସେ ସ୍ତୋତ୍ର, କବଚ ଓ ପୂଜା ପ୍ରଣାଳୀ କହିଥିଲେ ।'
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ଚ କଵଚଂ ସର୍ଵଂ ପାପଵ୍ଯାଧିଵିମୋଚକମ୍
ନାରାୟଣ କହିଲେ: 'ସ୍ତୋତ୍ର ଓ କବଚ, ସବୁ ଦୁଷ୍କର୍ମ ଓ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ ।'
ସୁମାଲିମାଲିନୌ ଦୈତ୍ଯୌ ଵ୍ଯାଧିଗ୍ରସ୍ତୌ ବଭୂଵତୁଃ
ସୁମାଳୀ ଓ ମାଳୀ, ଦୁଇ ଦାନବ, ରୋଗରେ ପୀଡିତ ହେଲେ ।
ବ୍ରହ୍ମା ଗତ୍ଵା ଚ ଵୈକୁଣ୍ଠଂ ପପ୍ରଚ୍ଛ କମଲାପତିମ୍
ବ୍ରହ୍ମା ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ଯାଇ ଲକ୍ଷ୍ମୀପତିଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ ।
ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ କ ଉପାଯୋ ଵଦ ହରେ ତଯୋର୍ଵ୍ଯାଧିଵିନାଶନେ
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: 'ହେ ହରି, ତାଙ୍କର ରୋଗ ନଶ୍ୱ କରିବା ପାଇଁ କେଉଁ ଉପାୟ ଅଛି, କହ ।'
ଵିଷ୍ଣୁରୁଵାଚ ଵ୍ଯାଧିହନ୍ତୁର୍ମଦଂଶସ୍ଯ ତୌ ଚ ମୁକ୍ତୌ ଭଵିଷ୍ଯତଃ
ବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ: ରୋଗ ଦେଇଥିବା ଦାନବର ଅହଂକାର ନଷ୍ଟ ହେବ, ଏବଂ ଦୁଇଜଣେ ମୁକ୍ତି ପାଇବେ।
ତଯୋସ୍ତୁ ମନ୍ତ୍ରଂ ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ଯଯୌ ଦୈତ୍ଯଗୃହଂ ଵିଧିଃ
ସେମାନଙ୍କଠୁ ମନ୍ତ୍ର ନେଇ, ବିଷ୍ଣୁ ଦାନବର ଘରକୁ ଗଲେ।
ତାଵୁଵାଚ ସ୍ଵଯଂ ବ୍ରହ୍ମା ରୋଗଗ୍ରସ୍ତୌ ଦଯାନିଧିଃ
ଦୟାର ସମୁଦ୍ର ବ୍ରହ୍ମା ସେ ଦୁଇଜଣ ରୋଗାକ୍ରାନ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ କହିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ ଗତ୍ଵା ହି ପୁଷ୍କରଂ ଵତ୍ସୌ ଭଜଥଃ ପ୍ରଣତୌ ରଵିମ୍
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ମୋ ପିଲାମାନେ, ପୁଷ୍କରକୁ ଯାଇ, ଭକ୍ତିଭାବରେ ରବିଙ୍କୁ ପୂଜା କର।
ତାଵୂଚତୁଃ କିଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ କଵଚଂ କିଂ ଵା ତଦାଵାଭ୍ଯାଂ ଵଦାଧୁନା
ସେମାନେ ପଚାରିଲେ: କେଉଁ ଷ୍ଟୋତ୍ର, କେଉଁ କବଚ, କିମ୍ବା ଆଉ କଣ କରିବା ଉଚିତ? ଦୟାକରି ଏବେ କହନ୍ତୁ।
ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ ସଂସେଵ୍ଯ ଭାସ୍କରଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ନୀରୁଜୌ ଚ ଭଵିଷ୍ଯଥ
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ଭକ୍ତିରେ ଭାସ୍କରଙ୍କୁ ସେବା କରିଲେ, ତୁମେ ରୋଗମୁକ୍ତ ହେବ।