ପୃଥକ୍ସଂଭାଷ୍ଯ ସର୍ଵାଂଶ୍ଚାପ୍ଯୁଵାସ କନକାସନେ
ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅଲଗା ଅଲଗା କଥା କହି, ସେମାନେକୁ ସୁନା ଅସନରେ ବସାଇଲେ।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ରତ୍ନସିଂହାସନେ ରମ୍ଯେ ଵାସଯାମାସ ଷଣ୍ମୁଖମ୍
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ରତ୍ନରେ ଭୂଷିତ ଚମତ୍କାର ରାଜସିଂହାସନରେ ଷଣ୍ମୁଖଙ୍କୁ ବସାଇଲେ।
ନାନାଵିଧାନି ଵାଦ୍ଯାନି କାଂସ୍ଯତାଲାଦିକାନି ଚ
ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଗୀତି ଯନ୍ତ୍ର, କାଂସ୍ୟ ତାଳ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବାଦ୍ୟ ଚାଲିଥିଲା।
ଵେଦମନ୍ତ୍ରାଭିଷିକ୍ତୈଶ୍ଚ ସର୍ଵର୍ତୀର୍ଥୋଦପୂର୍ଣକୈଃ
ବେଦମନ୍ତ୍ରରେ ପୂଜିତ, ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥର ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପାତ୍ର ରଖାଯାଇଥିଲା।
ସଦ୍ରତ୍ନସାରଖଚିତଂ କିରୀଟଂ ମଙ୍ଗଲାଙ୍ଗଦେ
ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ରତ୍ନରେ ଭୂଷିତ ମୁକୁଟ ଓ ମଙ୍ଗଳ ଭୂଷଣ ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧାଂଶୁକେ ଦିଵ୍ଯେ କ୍ଷୀରୋଦାର୍ଣଵସମ୍ଭଵମ୍
ଅଗ୍ନିରେ ପରିଶୁଧ୍ଧ ଦିବ୍ୟ ଅଂଶୁକ, ଦୁଧ ମହାସାଗରରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା।
ବ୍ରହ୍ମା ଦଦୌ ଯଜ୍ଞସୂତ୍ରଂ ଵେଦା ଵୈ ଵେଦମାତରମ୍
ବ୍ରହ୍ମା ପବିତ୍ର ଯଜ୍ଞସୂତ୍ର ଦେଲେ, ଏବଂ ବେଦମାତା ଜ୍ଞାନ ଦେଲେ।
କମଣ୍ଡଲୁଂ ଚ ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ରଂ ଵିଦ୍ଯାଂ ଵୈ ଵୈରିମର୍ଦିନୀମ୍
କମଣ୍ଡଳୁ, ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ର ଓ ଶତ୍ରୁ ନାଶକ ଜ୍ଞାନ ବ୍ରହ୍ମା ଦେଲେ।
ପରଂ ମୃତ୍ଯୁଞ୍ଜଯଂ ଜ୍ଞାନଂ ସର୍ଵଶାସ୍ତ୍ରାଵବୋଧନମ୍
ମୃତ୍ୟୁକୁ ଜୟ କରିବାର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜ୍ଞାନ ଓ ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରର ବୁଝିବା ଶକ୍ତି ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ଯୋଗତତ୍ତ୍ଵଂ ସିଦ୍ଧିତତ୍ତ୍ଵଂ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନଂ ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍ ସଂହାରାସ୍ତ୍ରଵିନିକ୍ଷେପଂ ତତ୍ସଂହାରେ ଦଦୌ ଶିଵଃ
ଯୋଗର ତତ୍ତ୍ୱ, ସିଦ୍ଧିର ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ଦୁର୍ଲଭ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନ, ଏବଂ ବିନାଶ ଅସ୍ତ୍ର ଦେବାର ଶକ୍ତି — ଏହି ସବୁ ଶିବ ଦେଲେ।
ଶ୍ଵେତଚ୍ଛତ୍ରଂ ରତ୍ନମାଲାଂ ଦଦୌ ତସ୍ମୈ ଜଲେଶ୍ଵରଃ
ଜଳର ଦେବତା ଏକ ଧଳା ଛତା ଓ ରତ୍ନମାଳା ଦେଲେ।
ମନୋଯାଯିରଥଂ ସୂର୍ଯ୍ଯଃ ସନ୍ନାହଂ ଚ ମନୋରମମ୍ ନାନାଶସ୍ତ୍ରାଣ୍ଯୁପାଯାନି ସର୍ଵେ ଦେଵା ଦଦୁର୍ମୁଦା
ସୂର୍ଯ୍ୟ ମନରେ ଚାଲିଥିବା ରଥ ଓ ଚମତ୍କାର ଅସ୍ତ୍ର ଦେଲେ; ସମସ୍ତ ଦେବତା ଆନନ୍ଦରେ ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଉପାୟ ଦେଲେ।
କାମଶାସ୍ତ୍ରଂ କାମଦେଵୋ ଦଦୌ ତସ୍ମୈ ମୁଦାଽନ୍ଵିତଃ
କାମଦେବ ଆନନ୍ଦରେ ଭରି, କାମଶାସ୍ତ୍ର ଦେଲେ।
ପାର୍ଵତୀ ସସ୍ମିତା ହୃଷ୍ଟା ପରମାନନ୍ଦମାନସା
ପାର୍ବତୀ ହସି ଓ ଆନନ୍ଦରେ ଭରି, ତାଙ୍କର ମନ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦରେ ଥିଲା।
ବୁଦ୍ଧିଂ ସୁନିର୍ମଲାଂ ଶାନ୍ତିଂ ତୁଷ୍ଟିଂ ପୁଷ୍ଟିଂ କ୍ଷମାଂ ଧୃତିମ୍
ସେ ଶୁଦ୍ଧ ବୁଦ୍ଧି, ଶାନ୍ତି, ସନ୍ତୋଷ, ପୋଷଣ, କ୍ଷମା ଓ ଧୃତି ଦେଲେ।
ପ୍ରଜାପତିର୍ଦେଵସେନାଂ ରତ୍ନଭୂଷଣଭୂଷିତାମ୍
ପ୍ରଜାପତି ଦେବସେନାଙ୍କୁ ରତ୍ନ ଭୂଷଣରେ ଭୂଷିତ କରି ଦେଲେ।
ଦଦୌ ତସ୍ମୈ ଵେଦମନ୍ତ୍ରୈର୍ଵିଵାହଵିଧିନା ସ୍ଵଯମ୍
ସେ ବେଦମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ବିବାହ ବିଧିରେ, ନିଜ ହାତରେ ଦେଲେ।
ଅଭିଷିଚ୍ଯ କୁମାରଂ ଚ ସର୍ଵେ ଦେଵା ଯଯୁର୍ଗୃହମ୍
କୁମାରଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କରି, ସମସ୍ତ ଦେବତା ତାଙ୍କର ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ।
ନାରାଯଣଂ ଚ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ଧର୍ମଂ ତୁଷ୍ଟାଵ ଶଂକରଃ
ଶଂକର ନାରାୟଣ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଧର୍ମଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ପ୍ରୀତ୍ଯା ଯଯୌ ଚ ଶୈଲେନ୍ଦ୍ରଃ ସଗଣଃ ଶଂକରାର୍ଚିତଃ
ପାହାଡ଼ର ମହାପ୍ରଭୁ ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କ ସହଚରମାନେ ସହିତ ଶଂକରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ ଚାଲିଗଲେ।
ପରମାନନ୍ଦସଂଯୁକ୍ତୋ ଦେଵ୍ଯା ସହ ମହେଶ୍ଵରଃ ପୁଷ୍ଟିଂ ଦଦୌ ଵିଵାହେନ ଗଣେଶାଯ ମହାତ୍ମନେ
ମହେଶ୍ୱର ଦେବୀ ସହିତ ପରମ ଆନନ୍ଦରେ ଥିଲେ, ଏବଂ ବିବାହ ଦ୍ୱାରା ମହାତ୍ମା ଗଣେଶଙ୍କୁ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଲେ।
ସୁତାଭ୍ଯାଂ ସଗଣୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ପାର୍ଵତୀ ହୃଷ୍ଟମାନସା
ପାର୍ବତୀ ତାଙ୍କ ଦୁଇ ପୁଅ ଓ ସହଚରମାନେ ସହିତ ହୃଦୟରେ ଆନନ୍ଦିତ ଥିଲେ।
ଇତ୍ଯେଵଂ କଥିତଂ ସର୍ଵଂ କୁମାରସ୍ଯାଭିଷେଚନମ୍
ଏଭଳି କୁମାରଙ୍କ ଅଭିଷେକ ବିଷୟରେ ସମସ୍ତ କଥା କହିଦିଆଯାଇଛି।
ପାର୍ଵତୀପୁତ୍ରଲାଭଶ୍ଚ ଦେଵାନାଂ ଚ ସମାଗମଃ
ପାର୍ବତୀଙ୍କ ପୁଅ ପ୍ରାପ୍ତି ଓ ଦେବମାନେ ଏକଠା ହେବାର କଥା ମଧ୍ୟ ବର୍ଣ୍ନିତ ହୋଇଛି।
ନାରଦ ଉଵାଚ ପୃଚ୍ଛାମି ତ୍ଵାମହଂ କିଂଚିଦତିସନ୍ଦେହଵାନ୍ଯତଃ
ନାରଦ କହିଲେ: ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ କିଛି ପ୍ରଶ୍ନ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛି, ଏହି ବିଷୟରେ ମୋର ବଡ଼ ସନ୍ଦେହ ଅଛି।
ସୁତସ୍ଯ ତ୍ରିଦଶେଶସ୍ଯ ଶଂକରସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ
ଏହା ଶଂକରଙ୍କ ପୁଅ, ଦେବମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ଏବଂ ମହାତ୍ମାଙ୍କ ସମ୍ପର୍କରେ।
ପରିପୂର୍ଣତମଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ପରମାତ୍ମା ପରାତ୍ପରଃ
ସେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିର୍ମଳ, ଶ୍ରୀମୟ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆତ୍ମା ଏବଂ ସର୍ବାଧିକ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ।
ଅହୋ ଭଗଵତସ୍ତସ୍ଯ ମସ୍ତକଚ୍ଛେଦନଂ ଵିଭୋ
ହେ ପ୍ରଭୁ, କିପରି ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ କଟିଯାଇଥିଲା?
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଵିଘ୍ନେଶସ୍ଯ ବଭୂଵେଦଂ ଵିଘ୍ନଂ ଯେନ ଚ ନାରଦ
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ହେ ନାରଦ, ଏହି ବିଘ୍ନ ଗଣେଶଙ୍କୁ ଆସିଥିଲା, ମୁଁ କିପରି ହେଲା ତାହା କହିବି।
ଏକଦା ଶଂକରଃ ସୂର୍ଯ୍ଯଂ ଜଘାନ ପରମଷ୍ଟଧା
ଏକଦା ଶଂକର ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଆଘାତ କରି ଅନେକ ଖଣ୍ଡରେ ଭାଗ କରିଦେଲେ।