ତ୍ଵାମନିର୍ଵଚନୀଯଂ ଚ କଥଂ ଜାନନ୍ତି କୃତ୍ତିକାଃ
ଯେଉଁ ତୁମେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରିବା ନୁହଁ, ସେଉଁଥିରେ କୃତ୍ତିକାମାନେ କିପରି ତୁମକୁ ଜାଣିପାରିବେ?
ଭ୍ରାତର୍ଯେ ଯଂ ନ ଜାନନ୍ତି ତେ ତଂ କୁର୍ଵନ୍ତ୍ଯନାଦରମ୍
ନିଜ ଭାଇକୁ ଯେଉଁମାନେ ଚିହ୍ନିନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଆଦର କରନ୍ତିନାହିଁ।
କାର୍ତ୍ତିକେଯ ଉଵାଚ ଜ୍ଞାନୀ ତ୍ଵଂ କା ପ୍ରଶଂସା ତେ ଯତୋ ମୃତ୍ଯୁଞ୍ଜଯାଶ୍ରିତଃ
କାର୍ତ୍ତିକେୟ କହିଲେ: ତୁମେ ଜ୍ଞାନୀ, ତୁମ ପ୍ରଶଂସା କଣ କରିବି? ମୃତ୍ୟୁଙ୍ଜୟଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛ, ତେଣୁ ତୁମେ ସର୍ବଦା ସୁରକ୍ଷିତ।
କର୍ମଣା ଜନ୍ମ ଯେଷାଂ ଵା ଯାସୁ ଯାସୁ ଚ ଯୋନିଷୁ
ମନୁଷ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କର କର୍ମ ଓ ଜନ୍ମ ଅନୁଯାୟୀ, ଯେଉଁଠି ଯେଉଁ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି,
ଯେ ଯତ୍ର ସନ୍ତି ସନ୍ତୋ ଵା ମୂଢା ଵା କର୍ମଭୋଗତଃ
ସେଉଁଠି ସେମାନେ ନିଜ କର୍ମର ଫଳରେ, କେହି ସଜ୍ଜନ ହେଉନ୍ତୁ କିମ୍ବା ମୂଢ଼, ରହିଛନ୍ତି।
ସାମ୍ପ୍ରତଂ ଜଗତାଂ ମାତା ଵିଷ୍ଣୁମାଯା ସନାତନୀ
ଏହି ସମୟରେ, ସମସ୍ତ ଜଗତଙ୍କର ମାଆ ହେଉଛନ୍ତି ସନାତନୀ ବିଷ୍ଣୁମାୟା।
ଶୈଲେନ୍ଦ୍ରପତ୍ନୀ ଗର୍ଭେ ସା ଚାଲଭଜ୍ଜନ୍ମ ଭାରତେ
ପାହାଡ଼ର ରାଜାଙ୍କ ଝିଅ ଭାରତରେ ଗର୍ଭରେ ଅଜନ୍ମା ଶିଶୁ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ବ୍ରହ୍ମାଦିତୃଣପର୍ଯ୍ଯନ୍ତଂ ସର୍ଵଂ ମିଥ୍ଯୈଵ କୃତ୍ରିମମ୍
ବ୍ରହ୍ମାଠାରୁ ଏକ ଘାସ ପତ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସବୁ କିଛି ମିଥ୍ୟା ଏବଂ କୃତ୍ରିମ।
କଲ୍ପେ କଲ୍ପେ ଜଗନ୍ମାତା ମାତା ମେ ପ୍ରତିଜନ୍ମନି
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଗରେ, ଏହି ସଂସାରର ମାଆ ମୋର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜନ୍ମରେ ମାଆ ହୁଅନ୍ତି।
ପ୍ରକୃତେରୁଦ୍ଭଵାସ୍ସତ୍ଯଂ ଜଗତ୍ଯାଂ ସର୍ଵଯୋଷିତଃ
ଏହି ସଂସାରର ସମସ୍ତ ଝିଅମାନେ ପ୍ରକୃତିରୁ ଜନ୍ମିଛନ୍ତି, ଏହା ନିଶ୍ଚିତ।
ତାସାମହଂ ପୋଷ୍ଯପୁତ୍ରୋ ମଦମ୍ବାଃ ପୋଷଣାଦିମାଃ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ପାଳିତ ପୁଅ; ମୋର ମାଆମାନେ ସେମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ମୋତେ ପୋଷଣ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ନ ଗର୍ଭଜୋଽହଂ ଶୈଲେନ୍ଦ୍ରକନ୍ଯାଯା ନନ୍ଦିକେଶ୍ଵର
ନନ୍ଦିଶ୍ୱର, ମୁଁ ପାହାଡ଼ର ରାଜାଙ୍କ କନ୍ୟାଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇନାହିଁ।
ସ୍ତନଦାତ୍ରୀ ଗର୍ଭଧାତ୍ରୀ ଭକ୍ଷ୍ଯଦାତ୍ରୀ ଗୁରୁପ୍ରିଯା
ଯିଏ ଦୁଧ ଦେଇଥାଏ, ଗର୍ଭରେ ଧାରଣ କରେ, ଖାଦ୍ୟ ଦେଇଥାଏ, ଗୁରୁଙ୍କ ପ୍ରିୟା ଅଟେ—
ସଗର୍ଭକନ୍ଯା ଭଗିନୀ ପୁତ୍ରପତ୍ନୀ ପ୍ରିଯାପ୍ରସୂଃ
ଗର୍ଭବତୀ କନ୍ୟା, ଭଉଣୀ, ପୁଅର ଜଣେ ଝିଅ, ଯିଏ ପ୍ରିୟା ଓ ସନ୍ତାନ ଦେଇଥାଏ—
ମାତୁଃ ପିତୁଶ୍ଚ ଭଗିନୀ ମାତୁଲାନୀ ତଥୈଵ ଚ
ମାଆ ଓ ବାପାଙ୍କର ଭଉଣୀ, ଏବଂ ମାମାଙ୍କର ଝିଅ—
ଇମାଶ୍ଚ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିଜ୍ଞାଃ ପରମୈଶ୍ଵର୍ଯ୍ଯସଂଯୁତାଃ
ଏହି ସମସ୍ତେ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧିକୁ ଜାଣନ୍ତି, ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶକ୍ତିରେ ଭରପୂର।
ଵିଷ୍ଣୁନା ପ୍ରେରିତସ୍ତ୍ଵଂ ଚ ଶମ୍ଭୋଃ ପୁତ୍ରସମୋ ମହାନ୍
ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ଓ ଶିବଙ୍କ ପୁଅ ସମାନ ବଡ଼ ମହାନ୍।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଉଵାଚ କିଂଚିଦ୍ଯୁକ୍ତଂ ଚ ଵଚନଂ ଶଙ୍କରାତ୍ମଜଃ
ନାରାୟଣ କହିଲେ — ଶଙ୍କରଙ୍କ ପୁଅ କିଛି କଥା କହିଲେ।
କାର୍ତିକେଯ ଉଵାଚ ମାତରଂ ବନ୍ଧୁଵର୍ଗାଂଶ୍ଚାପ୍ଯାଜ୍ଞାଂ ମେ ଦତ୍ତ ମାତରଃ
କାର୍ତ୍ତିକେୟ କହିଲେ — ମାଆ, ମୋତେ ଓ ମୋ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅ।
ଦୈଵାଧୀନଂ ଜଗତ୍ସର୍ଵଂ ଜନ୍ମ କର୍ମ ଶୁଭାଵହମ୍
ସମସ୍ତ ଜଗତ ଦେବତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ ଚାଲେ; ଜନ୍ମ ଓ କର୍ମ ଭଲ ଫଳ ଦେଇଥାଏ।
କୃଷ୍ଣାଯତ୍ତଂ ଚ ତଦ୍ଦୈଵଂ ସ ଚ ଦୈଵାତ୍ପରସ୍ତତଃ
ସେଇ ଭାଗ୍ୟ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ, ଏବଂ ସେ ଭାଗ୍ୟ ଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଉପରେ।
ଦୈଵଂ ଵର୍ଦ୍ଧଯିତୁଂ ଶକ୍ତଃ କ୍ଷଯଂ କର୍ତ୍ତୁଂ ସ୍ଵଲୀଲଯା
ସେ ଚାହିଲେ ଭାଗ୍ୟକୁ ବଢ଼ାଇପାରନ୍ତି କିମ୍ବା ନିଜ ଖେଳରେ ଶେଷ କରିଦେଇପାରନ୍ତି।
ତସ୍ମାଦ୍ଭଜତ ଗୋଵିନ୍ଦଂ ମୋହଂ ତ୍ଯଜତ ଦୁଃଖଦମ୍
ସେଥିପାଇଁ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ପୂଜା କର, ଭ୍ରମ ଛାଡ଼, ଯାହା ଦୁଃଖ ଦେଇଥାଏ।
ପରମାନନ୍ଦଜନନଂ ମୋହଜାଲନିକୃନ୍ତନମ୍
ସେ ପରମ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାନ୍ତି ଏବଂ ମୋହର ଜାଲକୁ କାଟିଦେଇଥାନ୍ତି।
କୋଽହଂ ଭଵାବ୍ଧୌ ଯୁଷ୍ମାକଂ କା ଵା ଯୂଯଂ ମମାତ୍ମିକାଃ
ଏହି ସଂସାର ସାଗରରେ ମୁଁ କିଏ, ତୁମେ କିଏ, ତୁମେ ମୋର ନିଜ ଜଣ।
ସଂଶ୍ଲେଷଂ ଵା ଵିଯୋଗଂ ଵା ସର୍ଵମୀଶ୍ଵରଚିନ୍ତଯା
ମିଳନ କିମ୍ବା ବିଚ୍ଛେଦ, ସବୁ କିଛି ଭଗବାନଙ୍କ ଚିନ୍ତାରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଜଲବୁଦ୍ବୁଦଵତ୍ସର୍ଵମନିତ୍ଯଂ ଚ ଜଗତ୍ତ୍ରଯମ୍
ତିନି ଜଗତ ସବୁ ଜଳରେ ବୁଦ୍ବୁଦ ଭଳି ଅସ୍ଥାୟୀ।
ସନ୍ତସ୍ତତ୍ର ନ ଲିପ୍ଯନ୍ତେ ଵାଯୁଵତ୍କୃଷ୍ଣଚେତସଃ
ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ସେଠାରେ ଲିପ୍ତ ହୁଅନ୍ତିନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କ ମନ କୃଷ୍ଣ ଉପରେ ଅଟୁଟ, ପବନ ଭଳି।
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ତା ନତ୍ଵା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଶଙ୍କରପାର୍ଷଦୈଃ
ଏପରି କହି, ସେ ଶଙ୍କରଙ୍କ ସହଚରମାନେ ସହିତ ନମସ୍କାର କଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ତତ୍ର ଦଦର୍ଶ ରଥମୁତ୍ତମମ୍
ଏହି ମଧ୍ୟରେ ସେ ଏକ ଅତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥ ଦେଖିଲେ।