ରୁଦ୍ରାଂଶ୍ଚ ଭୈରଵାଂଶ୍ଚୈଵ ଶିଵତୁଲ୍ଯପରାକ୍ରମାନ୍
ରୁଦ୍ରମାନେ ଓ ଭୈରବମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଶିବଙ୍କ ପରି ସମାନ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଓ ପ୍ରବଳ, ସେମାନେ ଥିଲେ।
ତେ ସର୍ଵେ ଶିଵଦୂତାଶ୍ଚ ନାନାଶସ୍ତ୍ରାସ୍ତ୍ରପାଣଯଃ
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଶିବଙ୍କ ଦୂତ, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ଧରିଥିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତାନ୍କୃତ୍ତିକାଃ ସର୍ଵା ଭଯଵିହ୍ଵଲମାନସାଃ
ସେମାନେକୁ ଦେଖି, ସମସ୍ତ କୃତ୍ତିକାମାନେ ଭୟରେ ଅତି ଉତ୍କଣ୍ଠିତ ହୋଇଗଲେ।
କୃତ୍ତିକା ଊଚୁଃ ନ ଜାନୀମୋ ଵଯଂ କସ୍ଯ କରାଲାନି ଚ ବାଲକ
କୃତ୍ତିକାମାନେ କହିଲେ: “ଆମେ ଜାଣୁନାହିଁ, ଏହି ଭୟଙ୍କର ଶିଶୁମାନେ କାହାର?”
କାର୍ତ୍ତିକେଯ ଉଵାଚ ଦୁର୍ନିଵାର୍ଯ୍ଯଃ କର୍ମପାକୋ ମାତରଃ କେନ ଵାର୍ଯ୍ଯତେ
କାର୍ତ୍ତିକେୟ କହିଲେ: “ମାଆନେ, କର୍ମର ଫଳକୁ ବାରଣ କରିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ; ଏହାକୁ କିଏ ରୋକିପାରିବ?”
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ତତ୍ର ସେନାନୀର୍ନନ୍ଦିକେଶ୍ଵରଃ
ଏହି ସମୟରେ ସେଠାରେ ସେନାପତି ନନ୍ଦିଶ୍ୱର ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ନନ୍ଦିକେଶ୍ଵର ଉଵାଚ ପ୍ରେଷିତସ୍ଯ ସୁରେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ସଂହର୍ତୁଃ ଶଂକରସ୍ଯ ଚ
ନନ୍ଦିଶ୍ୱର କହିଲେ: “ଦେବତାମାନଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ ଓ ସଂହାରକ ଶିବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପଠାଯାଇଛି।”
କୈଲାସେ ସର୍ଵଦେଵାଶ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁଶିଵାଦଯଃ
କୈଳାଶ ପର୍ବତରେ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଥିଲେ।
ଶୈଲେନ୍ଦ୍ରକନ୍ଯା ତଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ଜଗତାଂ ପରିପାଲକମ୍
ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା, ସମସ୍ତ ଜଗତର ରକ୍ଷକ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ।
ପପ୍ରଚ୍ଛ ଦେଵାନ୍ଵିଷ୍ଣୁସ୍ତାନ୍କ୍ରମେଣାଵାପ୍ତିହେତଵେ
ବିଷ୍ଣୁ ଏହି ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ଅନୁକ୍ରମରେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, ସେହି ସଫଳତାର କାରଣ ଜାଣିବା ପାଇଁ।
ତ୍ଵମତ୍ର କୃତ୍ତିକାସ୍ଥାନେ କଥଯାମାସୁରୀଶ୍ଵରମ୍ ଯା ବଭୂଵ ରହଃକ୍ରୀଡା ପାର୍ଵତୀଶିଵଯୋଃ ପୁରା
ତୁମେ, କୃତ୍ତିକାମାନଙ୍କ ସ୍ଥାନରେ ଥିଲାବେଳେ, ପୂର୍ବରୁ ପାର୍ବତୀ ଓ ଶିବଙ୍କ ଗୁପ୍ତ ଖେଳ ଯାହା ଘଟିଥିଲା, ସେଥିରେ ଭଗବାନଙ୍କୁ କହିଥିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟସ୍ଯ ଚ ସୁରୈଃ ଶମ୍ଭୋଵୀର୍ଯ୍ଯଂ ଭୂମୌ ପପାତ ହ ତତୋ ଲବ୍ଧଃ କୃତ୍ତିକାଭିରମୂଭିର୍ଗଚ୍ଛ ସାମ୍ପ୍ରତମ୍
ଦେବତାମାନେ ଦେଖିଥିବା ଶିବଙ୍କ ବୀର୍ୟ ପୃଥିବୀରେ ପଡ଼ିଲା; ପରେ ଏହା କୃତ୍ତିକାମାନେ ପାଇଲେ—ଏବେ ତୁମେ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଯାଅ।
ତଵାଭିଷେକଂ ଵିଷ୍ଣୁଶ୍ଚ କରିଷ୍ଯତି ସୁରୈଃ ସହ ପୁତ୍ରସ୍ତ୍ଵଂ ଵିଶ୍ଵସଂହର୍ତ୍ତୁସ୍ତ୍ଵାଂ ଗୋପ୍ତୁଂ ନ କ୍ଷମା ଇମାଃ
ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଦେବତାମାନେ ମିଶି ତୁମର ଅଭିଷେକ କରିବେ; ତୁମେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ସଂହାରକଙ୍କ ପୁଅ, ଏହି ମହିଳାମାନେ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ନାଗ୍ନିଂ ଗୋପ୍ତୁଂ ଯଥା ଶକ୍ତଃ ଶୁଷ୍କଵୃକ୍ଷଃ ସ୍ଵକୋଟରେ ଯଥା ପତନ୍ମହାକୂପେ ଦ୍ଵିଜରାଜୋ ନ ରାଜତେ
ଯେପରି ଶୁଖିଲା ଗଛ ତାହାର ଫୋକରେ ଅଗ୍ନିକୁ ରକ୍ଷା କରିପାରେ ନାହିଁ, ଏବଂ ଯେପରି ଏକ ଦ୍ୱିଜରାଜ ଗଭୀର ଗଡ଼ିକୁ ପଡ଼ିଲେ ତାହାର ମହିମା ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ, ସେପରି।
କରୋଷି ଜଗଦାଲୋକଂ ନାଚ୍ଛନ୍ନୋଽସ୍ଯାଙ୍ଗତେଜସା
ତୁମେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଆଲୋକିତ କରୁଛ; ସେମାନଙ୍କ ଦେହର ତେଜରେ ତୁମେ ଲୁଚିଯାଉନାହିଁ।
ଵିଷ୍ଣୁସ୍ତ୍ଵଂ ଚ ଜଗଦ୍ଵ୍ଯାପୀ ନାସାଂ ଵ୍ଯାପ୍ଯୋଽସି ଶାମ୍ଭଵ
ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁ, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱରେ ବ୍ୟାପିତ; ଶିବପୁତ୍ର, ସେମାନେ ତୁମକୁ ବ୍ୟାପିତ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
ଯୋଗୀନ୍ଦ୍ରୋ ନାନୁଲିପ୍ତସ୍ତ୍ଵଂ ଭୋଗୀ ଚ ପରିପୋଷଣେ
ତୁମେ ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ, କିଛି ଲାଗିନଥିବା; ଏବଂ ତୁମେ ଭୋଗୀ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପୋଷଣ କରୁଛ।
ଵିଶ୍ଵାଧାରସ୍ତ୍ଵମୀଶଶ୍ଚ ନାମୃତେ ସମ୍ଭଵେତ୍ସ୍ଥିତିଃ
ତୁମେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ଆଧାର ଓ ଏହାର ନାଥ; ତୁମ ବିନା ସୃଷ୍ଟିର ଅବସ୍ଥିତି ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
ନହି ସର୍ଵେଶ୍ଵରାଵାସଃ ସମ୍ଭଵେତ୍କୃତ୍ତିକାଲଯେ
ସମସ୍ତଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କର ନିବାସ କୃତ୍ତିକାମାନେ ଥିବା ଘରରେ କେବେ ହେବା sambhab ନୁହେଁ।
ତ୍ଵାଂ ଚ ଦେଵା ନ ଜାନନ୍ତି ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହ ଵିଗ୍ରହମ୍
ଭକ୍ତଙ୍କୁ କୃପା କରୁଥିବା ତୁମେ କିଏ, ଏହି କଥାକୁ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଜାଣିନଥାନ୍ତି।
ତ୍ଵାମନିର୍ଵଚନୀଯଂ ଚ କଥଂ ଜାନନ୍ତି କୃତ୍ତିକାଃ
ଯେଉଁ ତୁମେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରିବା ନୁହଁ, ସେଉଁଥିରେ କୃତ୍ତିକାମାନେ କିପରି ତୁମକୁ ଜାଣିପାରିବେ?
ଭ୍ରାତର୍ଯେ ଯଂ ନ ଜାନନ୍ତି ତେ ତଂ କୁର୍ଵନ୍ତ୍ଯନାଦରମ୍
ନିଜ ଭାଇକୁ ଯେଉଁମାନେ ଚିହ୍ନିନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଆଦର କରନ୍ତିନାହିଁ।
କାର୍ତ୍ତିକେଯ ଉଵାଚ ଜ୍ଞାନୀ ତ୍ଵଂ କା ପ୍ରଶଂସା ତେ ଯତୋ ମୃତ୍ଯୁଞ୍ଜଯାଶ୍ରିତଃ
କାର୍ତ୍ତିକେୟ କହିଲେ: ତୁମେ ଜ୍ଞାନୀ, ତୁମ ପ୍ରଶଂସା କଣ କରିବି? ମୃତ୍ୟୁଙ୍ଜୟଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛ, ତେଣୁ ତୁମେ ସର୍ବଦା ସୁରକ୍ଷିତ।
କର୍ମଣା ଜନ୍ମ ଯେଷାଂ ଵା ଯାସୁ ଯାସୁ ଚ ଯୋନିଷୁ
ମନୁଷ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କର କର୍ମ ଓ ଜନ୍ମ ଅନୁଯାୟୀ, ଯେଉଁଠି ଯେଉଁ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି,
ଯେ ଯତ୍ର ସନ୍ତି ସନ୍ତୋ ଵା ମୂଢା ଵା କର୍ମଭୋଗତଃ
ସେଉଁଠି ସେମାନେ ନିଜ କର୍ମର ଫଳରେ, କେହି ସଜ୍ଜନ ହେଉନ୍ତୁ କିମ୍ବା ମୂଢ଼, ରହିଛନ୍ତି।
ସାମ୍ପ୍ରତଂ ଜଗତାଂ ମାତା ଵିଷ୍ଣୁମାଯା ସନାତନୀ
ଏହି ସମୟରେ, ସମସ୍ତ ଜଗତଙ୍କର ମାଆ ହେଉଛନ୍ତି ସନାତନୀ ବିଷ୍ଣୁମାୟା।
ଶୈଲେନ୍ଦ୍ରପତ୍ନୀ ଗର୍ଭେ ସା ଚାଲଭଜ୍ଜନ୍ମ ଭାରତେ
ପାହାଡ଼ର ରାଜାଙ୍କ ଝିଅ ଭାରତରେ ଗର୍ଭରେ ଅଜନ୍ମା ଶିଶୁ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ବ୍ରହ୍ମାଦିତୃଣପର୍ଯ୍ଯନ୍ତଂ ସର୍ଵଂ ମିଥ୍ଯୈଵ କୃତ୍ରିମମ୍
ବ୍ରହ୍ମାଠାରୁ ଏକ ଘାସ ପତ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସବୁ କିଛି ମିଥ୍ୟା ଏବଂ କୃତ୍ରିମ।
କଲ୍ପେ କଲ୍ପେ ଜଗନ୍ମାତା ମାତା ମେ ପ୍ରତିଜନ୍ମନି
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଗରେ, ଏହି ସଂସାରର ମାଆ ମୋର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜନ୍ମରେ ମାଆ ହୁଅନ୍ତି।
ପ୍ରକୃତେରୁଦ୍ଭଵାସ୍ସତ୍ଯଂ ଜଗତ୍ଯାଂ ସର୍ଵଯୋଷିତଃ
ଏହି ସଂସାରର ସମସ୍ତ ଝିଅମାନେ ପ୍ରକୃତିରୁ ଜନ୍ମିଛନ୍ତି, ଏହା ନିଶ୍ଚିତ।