ରାତ୍ରିରୁଵାଚ ପ୍ରାଣେଭ୍ଯୋଽପି ପ୍ରେମପାତ୍ରଂ ଯଃ ପୋଷ୍ଟା ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରକଃ
ରାତ୍ରି କହିଲେ: ଯେଉଁଠି ପ୍ରେମ ଜୀବନଠାରୁ ଅଧିକ, ସେ ପୋଷକ ତାଙ୍କର ପୁଅ।
ଦିନମୁଵାଚ ପ୍ରଶଂସିତାନି ସ୍ଵାଦୂନି ଭୋଜଯାମାସୁରେଵ ତମ୍
ଦିନ କହିଲେ: ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱାଦିଷ୍ଟ ଏବଂ ପ୍ରଶଂସିତ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବାକୁ ଦେଇଥିଲେ।
ତେଷାଂ ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସନ୍ତୁଷ୍ଟୋ ମଧୁସୂଦନଃ
ସେମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ମଧୁସୂଦନ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ।
ପୁତ୍ରସ୍ଯ ଵାର୍ତ୍ତାଂ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ପାର୍ଵତୀ ହୃଷ୍ଟମାନସା ଦଦୌ ସର୍ଵାଣି ଵିପ୍ରେଭ୍ଯୋ ଵାସାଂସି ଵିଵିଧାନି ଚ
ପୁଅର ସମ୍ବାଦ ପାଇ ପାର୍ବତୀ ହୃଦୟରେ ଅନନ୍ଦ ଭରି, ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ବିଭିନ୍ନ ପୋଷାକ ଦେଇଥିଲେ।
ଲକ୍ଷ୍ମୀଃ ସରସ୍ଵତୀ ମେନା ସାଵିତ୍ରୀ ସର୍ଵଯୋଷିତଃ
ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ସରସ୍ୱତୀ, ମେନା, ସାବିତ୍ରୀ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଯୋଷିତାମାନେ—
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ପ୍ରେରିତୋ ଵିଷ୍ଣୁନା ଦେଵୈର୍ମୁନିଭିଃ ପର୍ଵତୈର୍ମୁନେ
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ମୁନି, ବିଷ୍ଣୁ, ଦେବତା, ଋଷି ଏବଂ ପାହାଡ଼ମାନେର ପ୍ରେରଣାରେ—
ଦୂତାନ୍ପ୍ରସ୍ଥାପଯାମାସ ମହାବଲପରାକ୍ରମାନ୍
ସେ ଅତିଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ପ୍ରକାଣ୍ଡ ଶୂରତ୍ୱ ଥିବା ଦୂତମାନେକୁ ପଠାଇଲେ।
ନନ୍ଦୀଶ୍ଵରଂ ମହାକାଲଂ ଵଜ୍ରଦନ୍ତଂ ଭଗନ୍ଦରମ୍
ନନ୍ଦୀଶ୍ୱର, ମହାକାଳ, ବଜ୍ରଦନ୍ତ, ଭଗନ୍ଦର—
ଲକ୍ଷଂ ଚ କ୍ଷେତ୍ରପାଲାନାଂ ଭୂତାନାଂ ଚ ତ୍ରିଲକ୍ଷକମ୍
କ୍ଷେତ୍ରପାଳମାନଙ୍କର ଏକ ଲକ୍ଷ ଏବଂ ଭୂତମାନଙ୍କର ତିନି ଲକ୍ଷ—
କୂଷ୍ମାଣ୍ଡାନାଂ ଚତୁର୍ଲକ୍ଷଂ ତ୍ରିଲକ୍ଷଂ ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସାନ୍
କୁଷ୍ମାଣ୍ଡମାନଙ୍କର ଚାରି ଲକ୍ଷ ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ତିନି ଲକ୍ଷ—
ରୁଦ୍ରାଂଶ୍ଚ ଭୈରଵାଂଶ୍ଚୈଵ ଶିଵତୁଲ୍ଯପରାକ୍ରମାନ୍
ରୁଦ୍ରମାନେ ଓ ଭୈରବମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଶିବଙ୍କ ପରି ସମାନ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଓ ପ୍ରବଳ, ସେମାନେ ଥିଲେ।
ତେ ସର୍ଵେ ଶିଵଦୂତାଶ୍ଚ ନାନାଶସ୍ତ୍ରାସ୍ତ୍ରପାଣଯଃ
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଶିବଙ୍କ ଦୂତ, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ଧରିଥିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତାନ୍କୃତ୍ତିକାଃ ସର୍ଵା ଭଯଵିହ୍ଵଲମାନସାଃ
ସେମାନେକୁ ଦେଖି, ସମସ୍ତ କୃତ୍ତିକାମାନେ ଭୟରେ ଅତି ଉତ୍କଣ୍ଠିତ ହୋଇଗଲେ।
କୃତ୍ତିକା ଊଚୁଃ ନ ଜାନୀମୋ ଵଯଂ କସ୍ଯ କରାଲାନି ଚ ବାଲକ
କୃତ୍ତିକାମାନେ କହିଲେ: “ଆମେ ଜାଣୁନାହିଁ, ଏହି ଭୟଙ୍କର ଶିଶୁମାନେ କାହାର?”
କାର୍ତ୍ତିକେଯ ଉଵାଚ ଦୁର୍ନିଵାର୍ଯ୍ଯଃ କର୍ମପାକୋ ମାତରଃ କେନ ଵାର୍ଯ୍ଯତେ
କାର୍ତ୍ତିକେୟ କହିଲେ: “ମାଆନେ, କର୍ମର ଫଳକୁ ବାରଣ କରିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ; ଏହାକୁ କିଏ ରୋକିପାରିବ?”
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ତତ୍ର ସେନାନୀର୍ନନ୍ଦିକେଶ୍ଵରଃ
ଏହି ସମୟରେ ସେଠାରେ ସେନାପତି ନନ୍ଦିଶ୍ୱର ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ନନ୍ଦିକେଶ୍ଵର ଉଵାଚ ପ୍ରେଷିତସ୍ଯ ସୁରେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ସଂହର୍ତୁଃ ଶଂକରସ୍ଯ ଚ
ନନ୍ଦିଶ୍ୱର କହିଲେ: “ଦେବତାମାନଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ ଓ ସଂହାରକ ଶିବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପଠାଯାଇଛି।”
କୈଲାସେ ସର୍ଵଦେଵାଶ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁଶିଵାଦଯଃ
କୈଳାଶ ପର୍ବତରେ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଥିଲେ।
ଶୈଲେନ୍ଦ୍ରକନ୍ଯା ତଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ଜଗତାଂ ପରିପାଲକମ୍
ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା, ସମସ୍ତ ଜଗତର ରକ୍ଷକ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ।
ପପ୍ରଚ୍ଛ ଦେଵାନ୍ଵିଷ୍ଣୁସ୍ତାନ୍କ୍ରମେଣାଵାପ୍ତିହେତଵେ
ବିଷ୍ଣୁ ଏହି ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ଅନୁକ୍ରମରେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, ସେହି ସଫଳତାର କାରଣ ଜାଣିବା ପାଇଁ।
ତ୍ଵମତ୍ର କୃତ୍ତିକାସ୍ଥାନେ କଥଯାମାସୁରୀଶ୍ଵରମ୍ ଯା ବଭୂଵ ରହଃକ୍ରୀଡା ପାର୍ଵତୀଶିଵଯୋଃ ପୁରା
ତୁମେ, କୃତ୍ତିକାମାନଙ୍କ ସ୍ଥାନରେ ଥିଲାବେଳେ, ପୂର୍ବରୁ ପାର୍ବତୀ ଓ ଶିବଙ୍କ ଗୁପ୍ତ ଖେଳ ଯାହା ଘଟିଥିଲା, ସେଥିରେ ଭଗବାନଙ୍କୁ କହିଥିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟସ୍ଯ ଚ ସୁରୈଃ ଶମ୍ଭୋଵୀର୍ଯ୍ଯଂ ଭୂମୌ ପପାତ ହ ତତୋ ଲବ୍ଧଃ କୃତ୍ତିକାଭିରମୂଭିର୍ଗଚ୍ଛ ସାମ୍ପ୍ରତମ୍
ଦେବତାମାନେ ଦେଖିଥିବା ଶିବଙ୍କ ବୀର୍ୟ ପୃଥିବୀରେ ପଡ଼ିଲା; ପରେ ଏହା କୃତ୍ତିକାମାନେ ପାଇଲେ—ଏବେ ତୁମେ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଯାଅ।
ତଵାଭିଷେକଂ ଵିଷ୍ଣୁଶ୍ଚ କରିଷ୍ଯତି ସୁରୈଃ ସହ ପୁତ୍ରସ୍ତ୍ଵଂ ଵିଶ୍ଵସଂହର୍ତ୍ତୁସ୍ତ୍ଵାଂ ଗୋପ୍ତୁଂ ନ କ୍ଷମା ଇମାଃ
ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଦେବତାମାନେ ମିଶି ତୁମର ଅଭିଷେକ କରିବେ; ତୁମେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ସଂହାରକଙ୍କ ପୁଅ, ଏହି ମହିଳାମାନେ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ନାଗ୍ନିଂ ଗୋପ୍ତୁଂ ଯଥା ଶକ୍ତଃ ଶୁଷ୍କଵୃକ୍ଷଃ ସ୍ଵକୋଟରେ ଯଥା ପତନ୍ମହାକୂପେ ଦ୍ଵିଜରାଜୋ ନ ରାଜତେ
ଯେପରି ଶୁଖିଲା ଗଛ ତାହାର ଫୋକରେ ଅଗ୍ନିକୁ ରକ୍ଷା କରିପାରେ ନାହିଁ, ଏବଂ ଯେପରି ଏକ ଦ୍ୱିଜରାଜ ଗଭୀର ଗଡ଼ିକୁ ପଡ଼ିଲେ ତାହାର ମହିମା ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ, ସେପରି।
କରୋଷି ଜଗଦାଲୋକଂ ନାଚ୍ଛନ୍ନୋଽସ୍ଯାଙ୍ଗତେଜସା
ତୁମେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଆଲୋକିତ କରୁଛ; ସେମାନଙ୍କ ଦେହର ତେଜରେ ତୁମେ ଲୁଚିଯାଉନାହିଁ।
ଵିଷ୍ଣୁସ୍ତ୍ଵଂ ଚ ଜଗଦ୍ଵ୍ଯାପୀ ନାସାଂ ଵ୍ଯାପ୍ଯୋଽସି ଶାମ୍ଭଵ
ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁ, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱରେ ବ୍ୟାପିତ; ଶିବପୁତ୍ର, ସେମାନେ ତୁମକୁ ବ୍ୟାପିତ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
ଯୋଗୀନ୍ଦ୍ରୋ ନାନୁଲିପ୍ତସ୍ତ୍ଵଂ ଭୋଗୀ ଚ ପରିପୋଷଣେ
ତୁମେ ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ, କିଛି ଲାଗିନଥିବା; ଏବଂ ତୁମେ ଭୋଗୀ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପୋଷଣ କରୁଛ।
ଵିଶ୍ଵାଧାରସ୍ତ୍ଵମୀଶଶ୍ଚ ନାମୃତେ ସମ୍ଭଵେତ୍ସ୍ଥିତିଃ
ତୁମେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ଆଧାର ଓ ଏହାର ନାଥ; ତୁମ ବିନା ସୃଷ୍ଟିର ଅବସ୍ଥିତି ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
ନହି ସର୍ଵେଶ୍ଵରାଵାସଃ ସମ୍ଭଵେତ୍କୃତ୍ତିକାଲଯେ
ସମସ୍ତଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କର ନିବାସ କୃତ୍ତିକାମାନେ ଥିବା ଘରରେ କେବେ ହେବା sambhab ନୁହେଁ।
ତ୍ଵାଂ ଚ ଦେଵା ନ ଜାନନ୍ତି ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହ ଵିଗ୍ରହମ୍
ଭକ୍ତଙ୍କୁ କୃପା କରୁଥିବା ତୁମେ କିଏ, ଏହି କଥାକୁ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଜାଣିନଥାନ୍ତି।