ସର୍ଵେ ଦେଵାସ୍ତ୍ଵତ୍ପୁରତସ୍ତଦନ୍ଵିଷ୍ଯନ୍ତୁ ସାଦରମ୍
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଆଦର ସହିତ ତୁମ ସାମ୍ନାରେ ଏହାକୁ ଖୋଜନ୍ତୁ।
ପାର୍ଵତୀଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରହସ୍ଯ ଜଗଦୀଶ୍ଵରଃ
ପାର୍ବତୀଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଜଗତ୍ସ୍ୱାମୀ ହସିଲେ।
ଶ୍ରୀଵିଷ୍ଣୁରୁଵାଚ ଶିଵସ୍ଯାମୋଘଵୀର୍ଯ୍ଯଂ ଯତ୍ତତ୍ପୁରା କେନ ନିର୍ହୃତମ୍
ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ— ପୂର୍ବେ କିଏ ଶିବଙ୍କ ଅଖଣ୍ଡ ଶକ୍ତିକୁ ନେଇଯାଇଥିଲା?
ସଭାମାନଯତ କ୍ଷିପ୍ରଂ ନ ଚେଦ୍ଦଣ୍ଡମିହାର୍ହଥ
ତାଙ୍କୁ ତୁରନ୍ତ ସଭାକୁ ଆଣ, ନହେଲେ ଏଠାରେ ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବ।
ଵିଷ୍ଣୋସ୍ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସମାଲୋଚ୍ଯ ପରସ୍ପରମ୍
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ସେମାନେ ପରସ୍ପରେ ଆଲୋଚନା କଲେ।
ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ ସ ଵଞ୍ଚିତୋ ଭଵତ୍ଵତ୍ର ପୁଣ୍ଯାହେ ପୁଣ୍ଯକର୍ମଣି
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ଏହି ପୁଣ୍ୟ ଦିନରେ, ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସେ ବଞ୍ଚିତ ହେଲେ।
ଶ୍ରୀମହାଦେଵ ଉଵାଚ ସ ଵଞ୍ଚିତୋ ଭଵତ୍ଵତ୍ର ସେଵନେ ପୂଜନେ ତଵ
ଶ୍ରୀ ମହାଦେବ କହିଲେ: ଏଠାରେ, ତୁମ ସେବା ଓ ପୂଜାରେ ସେ ବଞ୍ଚିତ ହେଲେ।
ଯମ ଉଵାଚ ଏକାଦଶୀଵ୍ରତେ ଚୈଵ ତଦ୍ଵୀର୍ଯ୍ଯଂ ଯେନ ନିର୍ହୃତମ୍
ଯମ କହିଲେ: ଏକାଦଶୀ ବ୍ରତରେ ଯେଉଁଠାରେ ତାହାର ଶକ୍ତି ନଷ୍ଟ ହେଲା।
ଇନ୍ଦ୍ର ଉଵାଚ ଭଵତ୍ଵତ୍ର ଯଶୋ ଲୁପ୍ତଂ ତତ୍ପୁଣ୍ଯଂ କର୍ମ ସନ୍ତତମ୍
ଇନ୍ଦ୍ର କହିଲେ: ଏଠାରେ ତାଙ୍କର ଖ୍ୟାତି ହରାଇଗଲା, ଏହି ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ସଦା ଏଭଳି ହେଉଛି।
ଵରୁଣ ଉଵାଚ ଶୂଦ୍ରଯାଜକପତ୍ନ୍ଯାଶ୍ଚ ଗର୍ଭେ ତଦ୍ଯେନ ନିର୍ହୃତମ୍
ବରୁଣ କହିଲେ: ଶୂଦ୍ର ଯାଜକଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟାର ଗର୍ଭରେ, ଯେଉଁଠାରେ ଏହି ଶକ୍ତି ନଷ୍ଟ ହେଲା।
କୁବେର ଉଵାଚ ସତ୍ଯଘ୍ନଶ୍ଚ କୃତଘ୍ନଶ୍ଚ ତଦ୍ଵୀର୍ଯଂ ଯେନ ନିର୍ହୃତମ୍
କୁବେର କହିଲେ: ଯିଏ ସତ୍ୟକୁ ହତ୍ୟା କରେ, ଯିଏ କୃତଘ୍ନ, ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଶକ୍ତି ନଷ୍ଟ ହେଲା।
ଈଶାନ ଉଵାଚ ନରଘାତୀ ଗୁରୁଦ୍ରୋହୀ ତଦ୍ଵୀର୍ଯଂ ଯେନ ନିର୍ହୃତମ୍
ଇଶାନ କହିଲେ: ଯିଏ ମଣିଷ ହତ୍ୟା କରେ, ଯିଏ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଧୋକା ଦେଇଥାଏ, ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଶକ୍ତି ନଷ୍ଟ ହେଲା।
ରୁଦ୍ରା ଊଚୁଃ ଗୁରୁନିନ୍ଦାରତାଃ ଶଶ୍ଵତ୍ତଦ୍ଵୀର୍ଯ୍ଯଂ ଯୈଶ୍ଚ ନିର୍ହୃତମ୍
ରୁଦ୍ରମାନେ କହିଲେ: ଯେଉଁମାନେ ସଦା ଗୁରୁଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି, ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଶକ୍ତି ନଷ୍ଟ ହେଲା।
କାମଦେଵ ଉଵାଚ ଭାଜନଂ ତସ୍ଯ ପାପସ୍ଯ ସ ଭଵେଦ୍ଯେନ ତଦ୍ଧୃତମ୍
କାମଦେବ କହିଲେ: ଯିଏ ଏହି ଶକ୍ତି ନଷ୍ଟ କରିଥିଲେ, ସେ ଏହି ପାପର ଭାଣ୍ଡା ହେବ।
ସ୍ଵର୍ଵୈଦ୍ଯାଵୂଚତୁଃ ଭଵେତାଂ ଵଞ୍ଚିତୌ ତୌ ଚ ଯାଭ୍ଯାଂ ଵୀର୍ଯ୍ଯଂ ଚ ତଦ୍ଧୃତମ୍
ସ୍ୱର୍ଗ ଚିକିତ୍ସକମାନେ କହିଲେ: ଯେଉଁ ଦୁଇଜଣ ଏହି ଶକ୍ତି ନଷ୍ଟ କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ବଞ୍ଚିତ ହେବେ।
ସର୍ଵେ ଦେଵା ଊଚୁଃ ଅପୁତ୍ରିଣୋ ଦରିଦ୍ରାଶ୍ଚ ଯୈଶ୍ଚ ଵୀର୍ଯ୍ଯଂ ହି ତଦ୍ଧୃତମ୍
ସମସ୍ତ ଦେବତା କହିଲେ: ଯେଉଁମାନେ ଏହି ଶକ୍ତି ନଷ୍ଟ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସନ୍ତାନହୀନ ଓ ଦରିଦ୍ର ହେବେ।
ଦେଵପତ୍ନ୍ଯ ଊଚୁଃ ସନ୍ତୁ ବୁଦ୍ଧିଵିହୀନାଶ୍ଚ ଯାଭିର୍ଵୀର୍ଯ୍ଯଂ ହି ତଦ୍ଧୃତମ୍
ଦେବୀମାନେ କହିଲେ: ଯେଉଁ ମହିଳାମାନେ ଏହି ଶକ୍ତି ନଷ୍ଟ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ବୁଦ୍ଧିହୀନ ହେଉନ୍ତୁ।
ଦେଵାନାଂ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦେଵୀନାଂ ଚ ହରିସ୍ସ୍ଵଯମ୍
ଦେବତା ଓ ଦେବୀମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ହରି ସ୍ୱୟଂ—
ପଵନଂ ପୃଥିଵୀଂ ତୋଯଂ ସନ୍ଧ୍ଯେ ରାତ୍ରିଂ ଦିଵଂ ମୁନେ
ହେ ମୁନି, ପବନ, ପୃଥିବୀ, ପାଣି, ସନ୍ଧ୍ୟା, ରାତି ଓ ଦିନ—
ଶ୍ରୀଵିଷ୍ଣୁରୁଵାଚ ତଦମୋଘଂ ଭଗଵତୋ ମହେଶସ୍ଯ ଜଗଦ୍ଗୁରୋଃ
ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ: ଏହା ଅବିଫଳ, ଭଗବାନ ମହେଶ୍ୱର, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଗୁରୁଙ୍କର।
ଯୂଯଂ ଚ ସାକ୍ଷିଣୋ ଵିଶ୍ଵେ ସତତଂ ସର୍ଵକର୍ମଣାମ୍
ଏବଂ ତୁମେ ସମସ୍ତେ, ହେ ବିଶ୍ୱେ, ସଦା ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର ସାକ୍ଷୀ।
ଈଶ୍ଵରସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସଭାଯାଂ କମ୍ପିତାଶ୍ଚ ତେ
ଇଶ୍ୱରଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ସଭାରେ ସେମାନେ କମ୍ପିତ ହେଲେ।
ଶ୍ରୀଧର୍ମ ଉଵାଚ ମଯା ଜ୍ଞାତମମୋଘଂ ତଚ୍ଛଙ୍କରସ୍ଯ ପ୍ରକୋପତଃ
ଶ୍ରୀଧର୍ମ କହିଲେ: ମୁଁ ଏହି ଅବିଫଳ ବିଷୟଟିକୁ ବୁଝିପାରିଛି, ଯାହା ଶଙ୍କରଙ୍କ ରୋଷରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା।
କ୍ଷିତିରୁଵାଚ ଅତୀଵ ଦୁର୍ଵହଂ ବ୍ରହ୍ମନ୍ନବଲାଂ କ୍ଷନ୍ତୁମର୍ହସି
କ୍ଷିତି କହିଲେ: ବ୍ରହ୍ମନ୍, ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟଦାୟକ; ଅଶକ୍ତମାନେକୁ ମାଫ କରିବା ଉଚିତ।
ଅଗ୍ନିରୁଵାଚ ଦୁର୍ବଲସ୍ଯ ଜଗନ୍ନାଥ କିଂ ଯଶଃ କିଂ ଚ ପୌରୁଷମ୍
ଅଗ୍ନି କହିଲେ: ଜଗନ୍ନାଥ, ଦୁର୍ବଳଙ୍କ ପାଖରେ କଣ ଯଶ କିମ୍ବା ପୁରୁଷତ୍ୱ ରହିଛି?
ଵାଯୁରୁଵାଚ ଅତୀଵ ସୁନ୍ଦରୋ ଵିଷ୍ଣୋ ସ୍ଵର୍ଣରେଖାନଦୀତଟେ
ବାୟୁ କହିଲେ: ବିଷ୍ଣୁ, ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣରେଖା ନଦୀର ତଟରେ ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର।
ଶ୍ରୀସୂର୍ଯ୍ଯ ଉଵାଚ ପ୍ରେରିତଃ କାଲଚକ୍ରେଣ ନିଶି ସଂସ୍ଥାତୁମକ୍ଷମଃ
ଶ୍ରୀସୂର୍ଯ୍ୟ କହିଲେ: କାଳଚକ୍ରର ପ୍ରେରଣାରେ ସେ ରାତିରେ ରହିପାରିଲେ ନାହିଁ।
ଚନ୍ଦ୍ର ଉଵାଚ ଜଗାମ ସ୍ଵାଲଯଂ ଵିଷ୍ଣୋ ଗଚ୍ଛନ୍ବଦରିକାଶ୍ରମାତ୍
ଚନ୍ଦ୍ର କହିଲେ: ବଦରିକାଶ୍ରମ ଛାଡି ବିଷ୍ଣୁ, ସେ ନିଜ ଘରକୁ ଗଲା।
ଜଲମୁଵାଚ ଵର୍ଦ୍ଧଯାମାସୁରୀଶସ୍ଯ ତଂ ତାଃ ସୂର୍ଯ୍ଯାଧିକପ୍ରଭମ୍
ଜଳ କହିଲେ: ଉଇଶ୍ୟଙ୍କ ଦେବୀମାନେ ସେଠି ସୂର୍ଯ୍ୟଠାରୁ ଅଧିକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଥିବା ସେଠିକୁ ପୋଷଣ କରିଥିଲେ।
ସନ୍ଧ୍ଯେ ଊଚତୁଃ ତନ୍ନାମ ଚକ୍ରୁସ୍ତାଃ ପ୍ରେମ୍ଣା କାର୍ତ୍ତିକେଯ ଇତି ସ୍ଵଯମ୍
ସନ୍ଧ୍ୟା କହିଲେ: ପ୍ରେମରେ, ସେମାନେ ନିଜେ ତାଙ୍କୁ 'କାର୍ତ୍ତିକେୟ' ନାମ ଦେଇଥିଲେ।