ଯଦ୍ଧୃତ୍ଵା ମୁନଯଃ ସର୍ଵେ ଜୀଵନ୍ମୁକ୍ତାଶ୍ଚ ଭାରତେ
ଏହାକୁ ଧାରଣ କରି, ଭାରତର ସମସ୍ତ ଋଷି ଓ ଜୀବନ୍ମୁକ୍ତମାନେ ମୁକ୍ତି ପାଇଛନ୍ତି।
କଵଚଂ ବିଭ୍ରତାଂ ମୃତ୍ଯୁର୍ନ ଭିଯା ଯାତି ସନ୍ନିଧିମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଏହି କବଚ ପିନ୍ଧନ୍ତି, ମୃତ୍ୟୁ ଭୟରେ ସେମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସେନାହିଁ।
ଦଶ ଲକ୍ଷଜପେନୈଵ ସିଦ୍ଧଂ ତୁ କଵଚଂ ଭଵେତ୍
ଦଶ ଲକ୍ଷ ଥର ଜପ କଲେ, ଏହି କବଚ ସିଦ୍ଧ ହୁଏ।
ସୁସିଦ୍ଧକଵଚୋ ଵାଗ୍ମୀ ଚିରଂଜୀଵୀ ମହୀତଲେ
ଯାହାର କବଚ ସଠିକ୍ ଭାବେ ସିଦ୍ଧ, ସେ ପୃଥିବୀରେ ବକ୍ତା ଏବଂ ଦୀର୍ଘାୟୁ ହୁଏ।
ମାଲାମନ୍ତ୍ରମିମଂ ପୁଣ୍ଯଂ କଵଚଂ ମଙ୍ଗଲଂ ଶୁଭମ୍
ଏହି ମାଳାମନ୍ତ୍ର, ପବିତ୍ର ଏବଂ ଶୁଭ କବଚ, ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ।
ଭୂତପ୍ରେତପିଶାଚାଶ୍ଚ କୂଷ୍ମାଣ୍ଡା ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସାଃ
ଭୂତ, ପ୍ରେତ, ପିଶାଚ, କୁଷ୍ମାଣ୍ଡ ଓ ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସମାନେ,
ବାଲଗ୍ରହା ଗ୍ରହାଶ୍ଚୈଵ କ୍ଷେତ୍ରପାଲାଦଯସ୍ତଥା
ଶିଶୁକୁ ଧରୁଥିବା ଦେବତା, ଗ୍ରହ ଏବଂ କ୍ଷେତ୍ରର ରକ୍ଷକମାନେ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ,
ଆଧଯୋ ଵ୍ଯାଧଯଶ୍ଚୈଵ ଶୋକାଶ୍ଚୈଵ ଭଯାଵହାଃ
ଦୁଃଖ, ରୋଗ, ଶୋକ ଏବଂ ଭୟଜନକ ଆତଙ୍କମାନେ,
ଋଜଵେ ଗୁରୁଭକ୍ତାଯ ସ୍ଵଶିଷ୍ଯାଯ ପ୍ରକାଶଯେତ୍
ଏହି କବଚକୁ ସିଧାସଳଖ ଏବଂ ଗୁରୁଭକ୍ତି ଥିବା ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖାଇବା ଉଚିତ।
ସଂସାରମୋହକସ୍ଯାସ୍ଯ କଵଚସ୍ଯ ପ୍ରଜାପତିଃ ଧର୍ମାର୍ଥକାମମୋକ୍ଷେଷୁ ଵିନିଯୋଗଃ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିତଃ
ଏହି କବଚ, ଯାହା ସଂସାର ମୋହକୁ ଦୂର କରେ, ତାହାର ବ୍ୟବହାର ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ଓ ମୋକ୍ଷରେ ପ୍ରଜାପତି କହିଛନ୍ତି।
ସର୍ଵେଷାଂ କଵଚାନାଂ ଚ ସାରଭୂତମିଦଂ ମୁନେ ଦ୍ଵାତ୍ରିଂଶଦକ୍ଷରୋ ମନ୍ତ୍ରୋ ଲଲାଟଂ ମେ ସଦାଽଵତୁ
ହେ ମୁନି, ସମସ୍ତ କବଚମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ସାର, ବତ୍ତିଶ ଅକ୍ଷରର ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସଦା ମୋ ଲଳାଟକୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
ଓଁ ହ୍ରୀଂ କ୍ଲୀଂ ଶ୍ରୀଂ ଗମିତି ଵୈ ସତତଂ ପାତୁ ଲୋଚନମ୍
ଓଁ ହ୍ରୀଂ କ୍ଲୀଂ ଶ୍ରୀଂ ଗ—ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସଦା ମୋ ଦୃଷ୍ଟିକୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
ଓଁ ହ୍ରୀଂ ଶ୍ରୀଂ କ୍ଲୀମିତି ପରଂ ସନ୍ତତଂ ପାତୁ ନାସିକାମ୍ ଦନ୍ତାଂଶ୍ଚ ତାଲୁକାଂ ଜିହ୍ଵାଂ ପାତୁ ମେ ଷୋଡଶାକ୍ଷରଃ
ଓଁ ହ୍ରୀଂ ଶ୍ରୀଂ କ୍ଲୀଂ—ଏହି ପରମ ମନ୍ତ୍ର ସଦା ମୋ ନାକକୁ ରକ୍ଷା କରୁ, ଏବଂ ଷୋଡ଼ଶ ଅକ୍ଷରର ମନ୍ତ୍ର ମୋ ଦାନ୍ତ, ତାଲୁ ଓ ଜିଭାକୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
ଓଁ ଲଂ ଶ୍ରୀଂ ଲମ୍ବୋଦରାଯେତି ସ୍ଵାହା ଗଣ୍ଡଂ ସଦା ଽଵତୁ
ଓଁ ଲଂ ଶ୍ରୀଂ ଲମ୍ବୋଦରାୟ ସ୍ୱାହା—ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସଦା ମୋ ଗଣ୍ଡକୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
ଓଁ ଶ୍ରୀଂ ଗଂ ଗଜାନନାଯେତି ସ୍ଵାହା ସ୍କନ୍ଧଂ ସଦାଽଵତୁ
ଓଁ ଶ୍ରୀଂ ଗଂ ଗଜାନନାୟ ସ୍ୱାହା—ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସଦା ମୋ କନ୍ଧକୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
ଓଁ କ୍ଲୀଂ ହ୍ରୀମିତି କଙ୍କାଲଂ ପାତୁ ଵକ୍ଷଃସ୍ଥଲଂ ପରମ୍
ଓଁ କ୍ଲୀଂ ହ୍ରୀଂ—ଏହି ମନ୍ତ୍ର ମୋ ହାଡ଼ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବକ୍ଷସ୍ଥଳକୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
ପ୍ରାଚ୍ଯାଂ ଲମ୍ବୋଦରଃ ପାତୁ ଚାଗ୍ନେଯ୍ଯାଂ ଵିଘ୍ନନାଯକଃ
ପୂର୍ବଦିଗରେ ଲମ୍ବୋଦର ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ଆଗ୍ନେୟ ଦିଗରେ ବିଘ୍ନନାୟକ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।
ପଶ୍ଚିମେ ପାର୍ଵତୀପୁତ୍ରୋ ଵାଯଵ୍ଯାଂ ଶଂକରାତ୍ମଜଃ
ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ପାର୍ବତୀଙ୍କ ପୁଅ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ବାୟୁପ୍ରବାହ ଦିଗରେ ଶଙ୍କରଙ୍କ ପୁଅ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।
ଐଶାନ୍ଯାମେକଦନ୍ତଶ୍ଚ ହେରମ୍ବଃ ପାତୁ ଚୋର୍ଧ୍ଵତଃ ସ୍ଵପ୍ନେ ଜାଗରଣେ ଚୈଵ ପାତୁ ମାଂ ଯୋଗିନାଂ ଗୁରୁଃ
ଈଶାନ କୋଣରେ ଏକଦନ୍ତ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ଉପରେ ହେରମ୍ବ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ। ସ୍ୱପ୍ନ ଓ ଜାଗ୍ରତ ଦୁହିଁବେଳେ ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ଗୁରୁ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।
ଇତି ତେ କଥିତଂ ଵତ୍ସ ସର୍ଵମନ୍ତ୍ରୌଘଵିଗ୍ରହମ୍
ଏହିପରି ମୁଁ ତୁମକୁ ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରମାଳାର ମୂର୍ତ୍ତି ଏଠି କହିଦେଲି।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣେନ ପୁରା ଦତ୍ତଂ ଗୋଲୋକେ ରାସମଣ୍ଡଲେ
ଗୋଲୋକରେ ରାସମଣ୍ଡଳ ମଧ୍ୟରେ ଏହାକୁ ପୂର୍ବେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଦେଇଥିଲେ।
ମଯା ଦତ୍ତଂ ଚ ତୁଭ୍ଯଂ ଚ ଯସ୍ମୈ କସ୍ମୈ ନ ଦାସ୍ଯସି
ମୁଁ ଏହାକୁ ତୁମକୁ ଦେଇଛି, କିନ୍ତୁ ତୁମେ ଏହାକୁ ସେଉଁଠି ସେଉଁଠି ଯେକେହିଁଠାରେ ଦେଉନାହିଁ।
ଗୁରୁମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଵିଧିଵତ୍କଵଚଂ ଧାରଯେତ୍ତୁ ଯଃ
ଯେଉଁଠି ଗୁରୁଙ୍କୁ ନିୟମରେ ପୂଜି ଏହି କବଚ ଧାରଣ କରେ—
ଅଶ୍ଵମେଧସହସ୍ରାଣି ଵାଜପେଯଶତାନି ଚ
ସେ ହଜାର ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ ଓ ଶତଶତ ବାଜପେୟ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ।
ଇଦଂ କଵଚମଜ୍ଞାତ୍ଵା ଯୋ ଭଜେଚ୍ଛଂକରାତ୍ମଜମ୍
ଯେଉଁଠି ଏହି କବଚ ଜାଣିନଥିବା ସତ୍ୱେ ଶଙ୍କରଙ୍କ ପୁଅଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ—
ଇତି ସଂସାରମୋହନଂ ନାମ କଵଚମ୍ ପରମାନନ୍ଦସଂଯୁକ୍ତା ଦେଵାସ୍ତସ୍ଥୁଃ ସମୀପତଃ
ଏହିପରି ଏହି କବଚ 'ସଂସାର ମୋହନ' ନାମରେ ପରିଚିତ। ଦେବତାମାନେ ପରମ ଆନନ୍ଦରେ ଏଠାରେ ଉଭୟେ ଦଢ଼ି ରହିଥିଲେ।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଗନ୍ଧର୍ଵା ମୁନଯଃ ଶୈଲାଃ ପଶ୍ଯନ୍ତଃ ସୁମହୋତ୍ସଵମ୍
ନାରାୟଣ କହିଲେ— ଗନ୍ଧର୍ବ, ଋଷି ଓ ପାହାଡ଼ମାନେ ବଡ଼ ଉତ୍ସବ ଦେଖିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ଦୁର୍ଗା ସ୍ମେରାନନସରୋରୁହା
ଏହି ସମୟରେ ଦୁର୍ଗା, ହସୁଥିବା ପଦ୍ମମୁଖୀ, ଦେଖାଦେଲେ।
ପାର୍ଵତ୍ଯୁଵାଚ କଥଂ ମତ୍ସ୍ଵାମିନୋ ଵୀର୍ଯ୍ଯମମୋଘଂ ରକ୍ଷିତଂ ପ୍ରଭୋ
ପାର୍ବତୀ ପଚାରିଲେ— ମୋ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଅଖଣ୍ଡ ଶକ୍ତି କିପରି ରକ୍ଷିତ ହେଲା, ପ୍ରଭୁ?
ରତିଭଙ୍ଗେ କୃତେ ଦେଵୈର୍ବ୍ରହ୍ମଣା ପ୍ରେରିତୈସ୍ତ୍ଵଯା
ଦେବତାମାନେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ତୁମେ ପ୍ରେରିତ କରିଥିବାବେଳେ ଯେତେବେଳେ ରତିର ବିଘ୍ନ ହେଲା—