ସର୍ଵାଦ୍ଯମଗ୍ରପୂଜ୍ଯଂ ଚ ସର୍ଵପୂଜ୍ଯଂ ଗୁଣାର୍ଣଵମ୍
ସମସ୍ତର ଆଦି, ସର୍ବପ୍ରଥମ ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ, ସମସ୍ତଙ୍କର ପୂଜା ପାଏ, ଗୁଣର ସାଗର ଯିଏ, ସେଇ ହେଉଛନ୍ତି।
ନ କ୍ଷମଃ ପଞ୍ଚଵକ୍ତ୍ରଶ୍ଚ ନ କ୍ଷମଶ୍ଚତୁରାନନଃ ନ ଶକ୍ତାଶ୍ଚ ଚତୁର୍ଵେଦାଃ କେ ଵା ତେ ଵେଦଵାଦିନଃ
ପଞ୍ଚମୁଖୀ ବା ଚତୁର୍ମୁଖୀ ବ୍ରହ୍ମା ଏହାକୁ କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ଚାରିଟି ବେଦ ମଧ୍ୟ ଶକ୍ତି ନାହିଁ; ତେବେ ବେଦର କଥା କହୁଥିବା ଲୋକମାନେ କିଏ?
ଇତ୍ଯେଵଂ ସ୍ତଵନଂ କୃତ୍ଵା ମୁନୀଶସୁରସଂସଦି
ଏଭଳି ପ୍ରଶଂସା କରି, ମୁନିମାନେ ଓ ଦେବମାନେ ଥିବା ସଭାରେ,
ଇଦଂ ଵିଷ୍ଣୁକୃତଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ଗଣେଶସ୍ଯ ଚ ଯଃ ପଠେତ୍
ଏହି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ ଗଣେଶଙ୍କର ଷ୍ଟୋତ୍ର ଯିଏ ପଢ଼େ,
ତଦ୍ଵିଘ୍ନନାଶଂ କୁରୁତେ ଵିଘ୍ନେଶଃ ସତତଂ ମୁନେ
ମୁନି, ବିଘ୍ନବିନାଶକ ସେ ତାଙ୍କର ସବୁ ବିଘ୍ନ ସଦା ଦୂର କରନ୍ତି।
ଯାତ୍ରାକାଲେ ପଠିତ୍ଵା ଯୋ ଯାତି ତଦ୍ଭକ୍ତିପୂର୍ଵକମ୍
ଯିଏ ଯାତ୍ରା ବେଳେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଏହି ଷ୍ଟୋତ୍ର ପଢ଼ି ଯାଏ,
ତେନ ଦୃଷ୍ଟଂ ଚ ଦୁସ୍ସ୍ଵପ୍ନଂ ସୁସ୍ଵପ୍ନମୁପଜାଯତେ
ତାଙ୍କର ଦେଖିଥିବା ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନ ଭଲ ସ୍ୱପ୍ନରେ ପରିଣତ ହୁଏ।
ଭଵେଦ୍ଵିନାଶଃ ଶତ୍ରୂଣାଂ ବନ୍ଧୂନାଂ ଚାପି ଵର୍ଦ୍ଧନମ୍
ଶତ୍ରୁମାନେ ନଶ୍ଟ ହେବେ ଓ ବନ୍ଧୁମାନେ ବଢ଼ିବେ।
ସ୍ଥିରା ଭଵେଦ୍ଗୃହେ ଲକ୍ଷ୍ମୀଃ ପୁତ୍ରପୌତ୍ରଵିଵର୍ଦ୍ଧନମ୍
ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଘରେ ଦୃଢ଼ ରହିବେ, ପୁଅ ଓ ନାତିମାନେ ବଢ଼ିବେ।
ଫଲଂ ଚାପି ଚ ତୀର୍ଥାନାଂ ଯଜ୍ଞାନାଂ ଯଦ୍ଭଵେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍
ତିର୍ଥଯାତ୍ରା ଓ ଯଜ୍ଞର ନିଶ୍ଚିତ ଫଳ ମିଳିଥାଏ।
ନାରଦ ଉଵାଚ କଵଚଂ ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମି ସାମ୍ପ୍ରତଂ ଭଵତାରଣମ୍
ନାରଦ କହିଲେ: ହେ ସଂସାର ସମୁଦ୍ରରୁ ଉଦ୍ଧାରକ, ଏବେ ମୁଁ ସେଇ କବଚ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଉଵାଚ ଵିଷ୍ଣୁଂ ସର୍ଵେଷାଂ ତାରକଂ ଜଗତାଂ ଗୁରୁମ୍
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ସମସ୍ତଙ୍କ ଉଦ୍ଧାରକ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଗୁରୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ବିଷୟରେ କହିଥିଲେ।
ଶନୈଶ୍ଚର ଉଵାଚ କଵଚଂ ଵିଘ୍ନନିଘ୍ନସ୍ଯ ଵଦ ଵେଦଵିଦାଂଵର
ଶନି କହିଲେ: ବେଦଜ୍ଞମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବିଘ୍ନ ହରାଇବା ଦେବତାଙ୍କର କବଚ କହ।
ବଭୂଵ ନୋ ଵିଵାଦଶ୍ଚ ଶକ୍ତ୍ଯା ଵୈ ମାଯଯା ସହ
ଆମ ମଧ୍ୟରେ କେବେ ଶକ୍ତି କିମ୍ବା ମାୟା ଦ୍ୱାରା କୌଣସି ବିବାଦ ହୋଇନଥିଲା।
ଶ୍ରୀଵିଷ୍ଣୁରୁଵାଚ ସୁଗୋପ୍ଯଂ ଚ ପୁରାଣେଷୁ ଦୁର୍ଲଭଂ ଚାଗମେଷୁ ଚ
ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ: ଏହା ପୁରାଣମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଗୁପ୍ତ ଓ ଆଗମଗ୍ରନ୍ଥରେ ଦୁର୍ଲଭ।
ଉକ୍ତଂ କୌଥୁମଶାଖାଯାଂ ସାମଵେଦେ ମନୋହରମ୍
ଏହା କୌଥୁମ ଶାଖା ସାମବେଦରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ, ଶୁଣିବାକୁ ମଧୁର।
ରାଜ୍ଯଂ ଦେଯଂ ଶିରୋ ଦେଯଂ ପ୍ରାଣା ଦେଯାଶ୍ଚ ସୂର୍ଯ୍ଯଜ
ରାଜ୍ୟ ଦେଇପାରିବା, ମୁଣ୍ଡ ଦେଇପାରିବା, ପ୍ରାଣ ମଧ୍ୟ ଦେଇପାରିବା, ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟପୁତ୍ର।
ଆଵିର୍ଭାଵସ୍ତିରୋଭାଵଃ ସ୍ଵେଚ୍ଛଯା ଯସ୍ଯ ମାଯଯା
ଯାହାଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ଓ ମାୟା ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର ପ୍ରକଟ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେବା ହୁଏ।
ପୂଜାଽସ୍ଯ ନିତ୍ଯା ସ୍ତୋତ୍ରଂ ଚ କଲ୍ପେ କଲ୍ପେଽସ୍ତି ସନ୍ତତମ୍
ତାଙ୍କର ପୂଜା ଏବଂ ସ୍ତୁତି ସବୁବେଳେ ରହିଥାଏ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଗରେ ଏହା ଅବିରତ ଚାଲିଥାଏ।
ଯଥା ମଦଵତାରେଷୁ ଜନ୍ମଵିଗ୍ରହଧାରଣମ୍
ମୋର ଅବତାରମାନେ ଯେପରି ଜନ୍ମ ଓ ଦେହ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେହିପରି।
ଯଦ୍ଧୃତ୍ଵା ମୁନଯଃ ସର୍ଵେ ଜୀଵନ୍ମୁକ୍ତାଶ୍ଚ ଭାରତେ
ଏହାକୁ ଧାରଣ କରି, ଭାରତର ସମସ୍ତ ଋଷି ଓ ଜୀବନ୍ମୁକ୍ତମାନେ ମୁକ୍ତି ପାଇଛନ୍ତି।
କଵଚଂ ବିଭ୍ରତାଂ ମୃତ୍ଯୁର୍ନ ଭିଯା ଯାତି ସନ୍ନିଧିମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଏହି କବଚ ପିନ୍ଧନ୍ତି, ମୃତ୍ୟୁ ଭୟରେ ସେମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସେନାହିଁ।
ଦଶ ଲକ୍ଷଜପେନୈଵ ସିଦ୍ଧଂ ତୁ କଵଚଂ ଭଵେତ୍
ଦଶ ଲକ୍ଷ ଥର ଜପ କଲେ, ଏହି କବଚ ସିଦ୍ଧ ହୁଏ।
ସୁସିଦ୍ଧକଵଚୋ ଵାଗ୍ମୀ ଚିରଂଜୀଵୀ ମହୀତଲେ
ଯାହାର କବଚ ସଠିକ୍ ଭାବେ ସିଦ୍ଧ, ସେ ପୃଥିବୀରେ ବକ୍ତା ଏବଂ ଦୀର୍ଘାୟୁ ହୁଏ।
ମାଲାମନ୍ତ୍ରମିମଂ ପୁଣ୍ଯଂ କଵଚଂ ମଙ୍ଗଲଂ ଶୁଭମ୍
ଏହି ମାଳାମନ୍ତ୍ର, ପବିତ୍ର ଏବଂ ଶୁଭ କବଚ, ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ।
ଭୂତପ୍ରେତପିଶାଚାଶ୍ଚ କୂଷ୍ମାଣ୍ଡା ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସାଃ
ଭୂତ, ପ୍ରେତ, ପିଶାଚ, କୁଷ୍ମାଣ୍ଡ ଓ ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସମାନେ,
ବାଲଗ୍ରହା ଗ୍ରହାଶ୍ଚୈଵ କ୍ଷେତ୍ରପାଲାଦଯସ୍ତଥା
ଶିଶୁକୁ ଧରୁଥିବା ଦେବତା, ଗ୍ରହ ଏବଂ କ୍ଷେତ୍ରର ରକ୍ଷକମାନେ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ,
ଆଧଯୋ ଵ୍ଯାଧଯଶ୍ଚୈଵ ଶୋକାଶ୍ଚୈଵ ଭଯାଵହାଃ
ଦୁଃଖ, ରୋଗ, ଶୋକ ଏବଂ ଭୟଜନକ ଆତଙ୍କମାନେ,
ଋଜଵେ ଗୁରୁଭକ୍ତାଯ ସ୍ଵଶିଷ୍ଯାଯ ପ୍ରକାଶଯେତ୍
ଏହି କବଚକୁ ସିଧାସଳଖ ଏବଂ ଗୁରୁଭକ୍ତି ଥିବା ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖାଇବା ଉଚିତ।
ସଂସାରମୋହକସ୍ଯାସ୍ଯ କଵଚସ୍ଯ ପ୍ରଜାପତିଃ ଧର୍ମାର୍ଥକାମମୋକ୍ଷେଷୁ ଵିନିଯୋଗଃ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିତଃ
ଏହି କବଚ, ଯାହା ସଂସାର ମୋହକୁ ଦୂର କରେ, ତାହାର ବ୍ୟବହାର ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ଓ ମୋକ୍ଷରେ ପ୍ରଜାପତି କହିଛନ୍ତି।