ଅନ୍ଯାନି ପରିପକ୍ଵାନି କାଲଦେଶୋଦ୍ଭଵାନି ଚ
ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମୟ ଓ ସ୍ଥାନ ଅନୁଯାୟୀ ପକା ଫଳ ମଧ୍ୟ ଦେଲେ।
ସ୍ଵଚ୍ଛଂ ସୁନିର୍ମଲଂ ଚୈଵ କର୍ପୂରାଦିସୁଵାସିତମ୍
କପୂର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧ ମିଶା, ପରିଷ୍କାର ଏବଂ ନିର୍ମଳ ଜଳ ଉପସ୍ଥାପନ କଲେ।
ତାମ୍ବୂଲଂ ଚ ଵରଂ ରମ୍ଯଂ କର୍ପୂରାଦିସୁଵାସିତମ୍
କପୂର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ମନୋହର ଓ ଉତ୍ତମ ତାମ୍ବୁଳ ଦିଆଗଲା।
ଶୈଲରାଜପ୍ରିଯା ମାତ୍ଯାଃ ପୁପୂଜୁଃ ଶୈଲଜାତ୍ମଜମ୍
ପାହାଡ଼ର ପ୍ରିୟ କନ୍ୟା ଏବଂ ତାଙ୍କର ମାଆ ସହିତେ, ପାହାଡ଼ର ପୁଅଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ଓଁ ଶ୍ରୀଂ ହ୍ରୀଂ କ୍ଲୀଂ ଗଣେଶ୍ଵରାଯ ବ୍ରହ୍ମରୂପାଯ ଚାରଵେ
ଓଁ ଶ୍ରୀଂ ହ୍ରୀଂ କ୍ଲୀଂ, ଗଣେଶ୍ବର, ବ୍ରହ୍ମରୂପ ଓ ସୁନ୍ଦର ଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ—
ଇତ୍ଯନେନୈଵ ମନ୍ତ୍ରେଣ ଦତ୍ତ୍ଵା ଦ୍ରଵ୍ଯାଣି ଭକ୍ତିତଃ
ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ଭକ୍ତି ସହିତ ଉପଚାର ଦିଆଗଲା।
ଦ୍ଵାତ୍ରିଂଶଦକ୍ଷରୋ ମାଲାମନ୍ତ୍ରୋଽଯଂ ସର୍ଵକାମଦ
ଏହି ବତିଶ ଅକ୍ଷରର ମାଳା ମନ୍ତ୍ର ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ।
ପଞ୍ଚଲକ୍ଷଜପେନୈଵ ମନ୍ତ୍ରସିଦ୍ଧିସ୍ତୁ ମନ୍ତ୍ରିଣଃ
ପାଞ୍ଚ ଲକ୍ଷ ଥର ଜପ କଲେ, ମନ୍ତ୍ରର ସିଦ୍ଧି ମିଳେ।
ଵିଘ୍ନାନି ଚ ପଲାଯନ୍ତେ ତନ୍ନାମସ୍ମରଣେନ ଚ
ତାଙ୍କର ନାମ ସ୍ମରଣ କଲେ ସମସ୍ତ ବିଘ୍ନ ଦୂରେଇଯାଏ।
ଵାକ୍ପତିର୍ଗୁରୁତାଂ ଯାତି ତସ୍ଯ ସାକ୍ଷାତ୍ସୁନିଶ୍ଚିତମ୍
ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସେ ବକ୍ତୃତ୍ୱ ଓ ମହତ୍ତ୍ୱ ଲାଭ କରେ।
ସଂପୂଜ୍ଯାନେନ ମନ୍ତ୍ରେଣ ଦେଵା ଆନନ୍ଦସଂପ୍ଲୁତାଃ
ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହେଲେ ଦେବତାମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।
ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ଭୋଜଯାମାସୁଃ କାରଯାମାସୁରୁତ୍ସଵମ୍
ସେମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇଲେ ଓ ଉତ୍ସବ ଆୟୋଜନ କଲେ।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ତୁଷ୍ଟାଵ ପରଯା ଭକ୍ତ୍ଯା ସର୍ଵଵିଘ୍ନଵିନାଶକମ୍
ନାରାୟଣ କହିଲେ— ସେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭକ୍ତି ସହିତ ସମସ୍ତ ବିଘ୍ନ ନାଶକଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ଈଶ ତ୍ଵାଂ ସ୍ତୋତୁମିଚ୍ଛାମି ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଯୋତିଃ ସନାତନମ୍
ହେ ଈଶ୍ୱର, ମୁଁ ତୁମକୁ, ନିତ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ୟୋତି, ସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ଚାହେଁ।
ପ୍ରଵରଂ ସର୍ଵଦେଵାନାଂ ସିଦ୍ଧାନାଂ ଯୋଗିନାଂ ଗୁରୁମ୍
ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସିଦ୍ଧ ଓ ଯୋଗୀମାନେଙ୍କ ଗୁରୁ।
ଅଵ୍ଯକ୍ତମକ୍ଷରଂ ନିତ୍ଯଂ ସତ୍ଯମାତ୍ମସ୍ଵରୂପିଣମ୍
ଅଦୃଶ୍ୟ, ଅକ୍ଷୟ, ନିତ୍ୟ, ସତ୍ୟ ଏବଂ ଆତ୍ମାର ସ୍ୱରୂପ।
ସଂସାରାର୍ଣଵପାରେ ଚ ମାଯାପୋତେ ସୁଦୁର୍ଲଭେ
ସଂସାରର ସମୁଦ୍ରର ପାରେ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ମାୟାର ନୌକାରେ।
ଵରଂ ଵରେଣ୍ଯଂ ଵରଦଂ ଵରଦାନାମପୀଶ୍ଵରମ୍
ବରଦାତା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥିବା, ଏବଂ ବରଦାତାମାନେଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଭୁ।
ଧ୍ଯାନାତିରିକ୍ତଂ ଧ୍ଯେଯଂ ଚ ଧ୍ଯାନାସାଧ୍ଯଂ ଚ ଧାର୍ମିକମ୍
ଧ୍ୟାନ ଠାରୁ ଉପରେ ଯିଏ ଧ୍ୟେୟ, ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ଅପ୍ରାପ୍ୟ, ଧାର୍ମିକ।
ବୀଜଂ ସଂସାରଵୃକ୍ଷାଣାମଂକୁରଂ ଚ ତଦାଶ୍ରଯମ୍
ସଂସାର ଗଛମାନେର ମୂଳ, ତାଙ୍କର ଅଂକୁର ଓ ଆଧାର।
ସର୍ଵାଦ୍ଯମଗ୍ରପୂଜ୍ଯଂ ଚ ସର୍ଵପୂଜ୍ଯଂ ଗୁଣାର୍ଣଵମ୍
ସମସ୍ତର ଆଦି, ସର୍ବପ୍ରଥମ ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ, ସମସ୍ତଙ୍କର ପୂଜା ପାଏ, ଗୁଣର ସାଗର ଯିଏ, ସେଇ ହେଉଛନ୍ତି।
ନ କ୍ଷମଃ ପଞ୍ଚଵକ୍ତ୍ରଶ୍ଚ ନ କ୍ଷମଶ୍ଚତୁରାନନଃ ନ ଶକ୍ତାଶ୍ଚ ଚତୁର୍ଵେଦାଃ କେ ଵା ତେ ଵେଦଵାଦିନଃ
ପଞ୍ଚମୁଖୀ ବା ଚତୁର୍ମୁଖୀ ବ୍ରହ୍ମା ଏହାକୁ କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ଚାରିଟି ବେଦ ମଧ୍ୟ ଶକ୍ତି ନାହିଁ; ତେବେ ବେଦର କଥା କହୁଥିବା ଲୋକମାନେ କିଏ?
ଇତ୍ଯେଵଂ ସ୍ତଵନଂ କୃତ୍ଵା ମୁନୀଶସୁରସଂସଦି
ଏଭଳି ପ୍ରଶଂସା କରି, ମୁନିମାନେ ଓ ଦେବମାନେ ଥିବା ସଭାରେ,
ଇଦଂ ଵିଷ୍ଣୁକୃତଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ଗଣେଶସ୍ଯ ଚ ଯଃ ପଠେତ୍
ଏହି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ ଗଣେଶଙ୍କର ଷ୍ଟୋତ୍ର ଯିଏ ପଢ଼େ,
ତଦ୍ଵିଘ୍ନନାଶଂ କୁରୁତେ ଵିଘ୍ନେଶଃ ସତତଂ ମୁନେ
ମୁନି, ବିଘ୍ନବିନାଶକ ସେ ତାଙ୍କର ସବୁ ବିଘ୍ନ ସଦା ଦୂର କରନ୍ତି।
ଯାତ୍ରାକାଲେ ପଠିତ୍ଵା ଯୋ ଯାତି ତଦ୍ଭକ୍ତିପୂର୍ଵକମ୍
ଯିଏ ଯାତ୍ରା ବେଳେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଏହି ଷ୍ଟୋତ୍ର ପଢ଼ି ଯାଏ,
ତେନ ଦୃଷ୍ଟଂ ଚ ଦୁସ୍ସ୍ଵପ୍ନଂ ସୁସ୍ଵପ୍ନମୁପଜାଯତେ
ତାଙ୍କର ଦେଖିଥିବା ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନ ଭଲ ସ୍ୱପ୍ନରେ ପରିଣତ ହୁଏ।
ଭଵେଦ୍ଵିନାଶଃ ଶତ୍ରୂଣାଂ ବନ୍ଧୂନାଂ ଚାପି ଵର୍ଦ୍ଧନମ୍
ଶତ୍ରୁମାନେ ନଶ୍ଟ ହେବେ ଓ ବନ୍ଧୁମାନେ ବଢ଼ିବେ।
ସ୍ଥିରା ଭଵେଦ୍ଗୃହେ ଲକ୍ଷ୍ମୀଃ ପୁତ୍ରପୌତ୍ରଵିଵର୍ଦ୍ଧନମ୍
ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଘରେ ଦୃଢ଼ ରହିବେ, ପୁଅ ଓ ନାତିମାନେ ବଢ଼ିବେ।
ଫଲଂ ଚାପି ଚ ତୀର୍ଥାନାଂ ଯଜ୍ଞାନାଂ ଯଦ୍ଭଵେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍
ତିର୍ଥଯାତ୍ରା ଓ ଯଜ୍ଞର ନିଶ୍ଚିତ ଫଳ ମିଳିଥାଏ।