ତ୍ରିଶୂଲପଟ୍ଟିଶଧରଂ ଵୃଷଭସ୍ଥଂ ଦିଗମ୍ବରମ୍
ତିନି ଶୂଳ ଓ ପଟ୍ଟିଶ ଧାରଣ କରିଥିବା, ବୃଷଭ ଉପରେ ବସିଥିବା, ଦିଗମ୍ବର ଶିବଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ତପ୍ତସ୍ଵର୍ଣପ୍ରଭାଜୁଷ୍ଟଜଟାଜାଲଧରଂ ଵରମ୍
ତାପି ହୋଇଥିବା ସୁନା ଭଳି ଚମକୁଥିବା ଜଟା ଧାରଣ କରିଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ସଂହର୍ତାରଂ ଚ ସର୍ଵେଷାଂ କାଲଂ ମୃତ୍ଯୁଂଜଯଂ ପରମ୍
ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସଂହାର କରୁଥିବା, କାଳ ଓ ମୃତ୍ୟୁଙ୍କୁ ଜୟ କରିଥିବା ସର୍ବୋଚ୍ଚଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ତତ୍ତ୍ଵଜ୍ଞାନପ୍ରଦଂ ଶାଂତଂ ମୁକ୍ତିଦଂ ହରିଭକ୍ତିଦମ୍
ସତ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ଦେଇଥିବା, ଶାନ୍ତ, ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥିବା ଓ ହରିଭକ୍ତି ଦେଇଥିବା ଠାକୁରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଵସିଷ୍ଠଦତ୍ତସ୍ତୋତ୍ରେଣ ତୁଷ୍ଟାଵ ପରମେଶ୍ଵରମ୍ ସ ଯଯାଚେ ହରେ ଭକ୍ତିଂ ପୁତ୍ରଂ ପରମଵୈଷ୍ଣଵମ୍
ବଶିଷ୍ଠଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ସ୍ତୁତିରେ ସେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କଠାରୁ ହରିଙ୍କ ଭକ୍ତି ଓ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୈଷ୍ଣବ ପୁଅ ଆଶା କଲେ।
ଗନ୍ଧର୍ଵସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଚାହ ସୀଚ୍ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖରଃ 1.12.
ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର ଭଗବାନ କହିଲେ।
ଶ୍ରୀମହାଦେଵ ଉଵାଚ ଗନ୍ଧର୍ଵରାଜ ଵୃଣୁଷେ କୋ ଵା ତୃପ୍ତୋଽତିମଙ୍ଗଲେ
ଶ୍ରୀମହାଦେବ କହିଲେ: ହେ ଗନ୍ଧର୍ବରାଜ, ତୁମେ କଣ ଚାହୁଁଛ? କିଏ ସଦା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ରହେ, ହେ ଅଶୁଭ ଜନ?
ଯସ୍ଯ ଭକ୍ତିର୍ହରୌ ଵତ୍ସ ସୁଦୃଢା ସର୍ଵମଙ୍ଗଲା
ହେ ପୁଅ, ହରିଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ ଭକ୍ତି ହେଉଛି ସମସ୍ତ ଶୁଭର ମୂଳ।
ଆତ୍ମନଃ କୁଲକୋଟିଂ ଚ ଶତଂ ମାତାମହସ୍ଯ ଚ
ନିଜ ବଂଶର କୋଟି କୋଟି ସଦସ୍ୟ ଓ ମାମାଘରର ଶତଧିକ ପରିବାର,
ତ୍ରିଵିଧାନି ଚ ପାପାନି କୋଟିଜନ୍ମାର୍ଜିତାନି ଚ
ଏବଂ ତିନି ପ୍ରକାରର ପାପ, ଯେଉଁଠାରେ କୋଟି କୋଟି ଜନ୍ମରେ ସଞ୍ଚିତ ହୋଇଛି,
ତାଵତ୍ପତ୍ନୀ ସୁତସ୍ତାଵତ୍ତାଵଦୈଶ୍ଵର୍ଯ୍ଯମୀପ୍ସିତମ୍
ସେଇ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜୀବନରେ ଜନ୍ମ, ପତ୍ନୀ, ପୁଅ ଓ ଆଶା କରାଯାଇଥିବା ସମସ୍ତ ଐଶ୍ୱର୍ୟ ରହିଥାଏ,
କୃଷ୍ଣେ ମନସି ସଂଜାତେ ଭକ୍ତିଖଡ୍ଗୋ ଦୁରତ୍ଯଯଃ
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଉପରେ ମନରେ ଦୃଢ଼ ଭକ୍ତିର ତଳୱାର ଉଦିତ ହୁଏନି।
ଭଵେଦ୍ଯେଷାଂ ସୁକୃତିନାଂ ପୁତ୍ରାଃ ପରମଵୈଷ୍ଣଵାଃ
ଯେଉଁମାନଙ୍କର ପୁଅ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୈଷ୍ଣବ ହୁଏ, ସେମାନେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ।
ଚରିତାର୍ଥଃ ପୁମାନେକାଦ୍ଵରମିଚ୍ଛୁର୍ଵରାଦହୋ
ଏମିତି ଏକ ପୁଅ ମିଳିଲେ ମାନେ ମନେ ଯେଉଁ ଆଶା ଥାଏ, ସେ ସମସ୍ତ ପୂରଣ ହୁଏ—ଏହା କେତେ ଶୁଭ!
ଧନଂ ସଂଚିତମସ୍ମାକଂ ଵୈଷ୍ଣଵାନାଂ ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍
ବୈଷ୍ଣବମାନେ ପାଇଁ ଧନ ସଞ୍ଚୟ କରିବା ବହୁତ ଦୁର୍ଲଭ।
ଵରଯାନ୍ଯଂ ଵରଂ ଵତ୍ସ ଯତ୍ତେ ମନସି ଵାଂଛିତମ୍ 1.12.
ହେ ପୁଅ, ତୁମ ମନରେ ଯେଉଁ ଆଶା ଅଛି, ଆଉ ଏକ ଦାନ ଚାହିଁ।
ସର୍ଵସିଦ୍ଧିଂ ମହାଯୋଗଂ ଜ୍ଞାନଂ ମୃତ୍ଯୁଜଯାଦିକମ୍
ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି, ମହାଯୋଗ, ଜ୍ଞାନ ଓ ମୃତ୍ୟୁ ଉପରେ ଜୟ—
ଶଙ୍କରସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଶୁଷ୍କକଣ୍ଠୋଷ୍ଠତାଲୁକଃ
ଶଙ୍କରଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ତାଙ୍କର କଣ୍ଠ, ଓଠ ଓ ଜିଭା ଶୁଖିଗଲା।
ଗନ୍ଧର୍ଵ ଉଵାଚ ତଦ୍ବ୍ରହ୍ମତ୍ଵଂ ସ୍ଵପ୍ନତୁଲ୍ଯଂ କୃଷ୍ଣଭକ୍ତୋ ନ ଚେଚ୍ଛତି
ଗନ୍ଧର୍ବ କହିଲେ: କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଭକ୍ତି ନ ଥିଲେ, ସେଇ ବ୍ରହ୍ମତ୍ୱ ସ୍ୱପ୍ନ ସମାନ।
ଇନ୍ଦ୍ରତ୍ଵମମରତ୍ଵଂ ଵା ସିଦ୍ଧିଯୋଗାଦିକଂ ଶିଵ
ହେ ଶିବ, ଇନ୍ଦ୍ରତ୍ୱ, ଅମରତ୍ୱ କିମ୍ବା ଯୋଗସିଦ୍ଧି—
ସାଲୋକ୍ଯସାର୍ଷ୍ଟିସାମୀପ୍ଯସାଯୁଜ୍ଯଂ ଶ୍ରୀହରେରପି
ଶ୍ରୀହରିଙ୍କ ସାଙ୍ଗରେ ରହିବା, ଏଶ୍ୱର୍ୟ୍ୟ, ସାମୀପ୍ୟ କିମ୍ବା ଏକତା—
ଶଶ୍ଵତ୍ତତ୍ର ଦୃଢା ଭକ୍ତିର୍ହରିଦାସ୍ଯଂ ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍
ସେଠାରେ ଚିରକାଳ ଦୃଢ଼ ଭକ୍ତି ଓ ହରିଙ୍କ ଦାସ୍ୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ।
ତଦ୍ଦାସ୍ଯଂ ଵୈଷ୍ଣଵସୁତଂ ଦେହି କଲ୍ପତରୋ ଵରମ୍
ହେ କଳ୍ପବୃକ୍ଷ, ମୋତେ ଏହି ଦୟା କର — ମୁଁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପୁଅଙ୍କର ଦାସ ହେବି।
ନ ଦାସ୍ଯସୀଦଂ ଚେଚ୍ଛମ୍ଭୋ ଵରଂ ଦୁଷ୍କୃତିନଂ ଚ ମାମ୍
ଯଦି ଏହି ଦୟା ଦେଉନାହାଁତ, ହେ ଶିବ, ତେବେ ମୁଁ ଦୁଷ୍କର୍ମ କରିବା ଲୋକ ହେଇଯିବି।
ଗନ୍ଧର୍ଵଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତମୁଵାଚ କୃପାନିଧିଃ
ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଦୟାର ସମୁଦ୍ର ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଶ୍ରୀଶଂକର ଉଵାଚ ଚିରାଯୁଷଂ ଚ ଗୁଣିନଂ ଶଶ୍ଵତ୍ସୁସ୍ଥିରଯୌଵନମ୍ ।। 1.12.
ଶ୍ରୀଶଙ୍କର କହିଲେ — ସେ ଦୀର୍ଘାୟୁ, ଗୁଣବାନ, ସଦା ଯୁବକ ଓ ଦୃଢ଼ ହେଉ।
ଜ୍ଞାନିନଂ ସୁନ୍ଦରଵରଂ ଗୁରୁଭକ୍ତଂ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯମ୍
ସେ ଜ୍ଞାନୀ, ସୁନ୍ଦର, ଗୁରୁଭକ୍ତ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟଜୟୀ ହେଉ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଶଂକରସ୍ତସ୍ମାଜ୍ଜଗାମ ସ୍ଵାଲଯଂ ମୁନେ
ଏଭଳି କହି, ଶଙ୍କର ନିଜ ଗୃହକୁ ଚାଲିଗଲେ, ହେ ମୁନି।
ପ୍ରଫୁଲ୍ଲମାନସାଃ ସର୍ଵେ ମାନଵାଃ ସିଦ୍ଧକର୍ମଣଃ
ସମସ୍ତ ମାନବଙ୍କର ମନ ଖୁସିରେ ଫୁଲିଉଠିଲା, ସେମାନେ ନିଜ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସାଧନ କରିଥିଲେ।
ସୁଷାଵ ପୁତ୍ରଂ ସା ଵୃଦ୍ଧା ପର୍ଵତେ ଗନ୍ଧମାଦନେ
ସେ ବୃଦ୍ଧା ଜଣେ ଗନ୍ଧମାଦନ ପାହାଡ଼ରେ ଏକ ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।