ବ୍ରହ୍ମାଣମୂଚୁସ୍ତେ ତତ୍ର କ୍ରମେଣ ସମଯୋଚିତମ୍
ସେଠାରେ ସେମାନେ କ୍ରମ ଓ ଉଚିତ ଭାବରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
କଶ୍ଯପ ଉଵାଚ ବାଲଂ ଦଦର୍ଶ ଯତ୍ନେନ ତସ୍ଯ ଵୈ ମାତୁରାଜ୍ଞଯା
କଶ୍ୟପ କହିଲେ: ମାଆଁଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ସେ ଶିଶୁକୁ ସାବଧାନରେ ଦେଖିଲେ।
ଶ୍ରୀସୂର୍ଯ୍ଯ ଉଵାଚ ଯତ୍ପୁତ୍ରୋଽତିପ୍ରଯତ୍ନେନ ହ୍ଯପଶ୍ଯତ୍ପାର୍ଵତୀସୁତମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟ କହିଲେ: ମୋ ପୁଅ ବଡ଼ ପ୍ରୟାସରେ ପାର୍ବତୀଙ୍କ ପୁଅକୁ ଦେଖିଲା।
ଯଥା ନିରପରାଧେନ ମତ୍ପୁତ୍ରଂ ସା ଶଶାପ ହ
ମୋ ପୁଅ କୌଣସି ଦୋଷ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ତାଙ୍କୁ କିପରି ଶାପ ଦେଲେ।
ଯମ ଉଵାଚ ଵଯଂ ଶପାମଃ କୋଽଧର୍ମୋ ଜିଘାଂସୋଶ୍ଚ ଵିହିଂସନେ
ଯମ କହିଲେ: ଯଦି ଆମେ ଶାପ ଦେଉ, ତେବେ କଣ ଅଧର୍ମ କିମ୍ବା କାହାକୁ କ୍ଷତି କରିବା ଇଚ୍ଛା ରହିଛି?
ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ ସର୍ଵେଷାଂ ଵଚନେନୈଵ କ୍ଷନ୍ତୁମର୍ହନ୍ତୁ ସାଧଵଃ
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ସମସ୍ତଙ୍କ କଥା ଅନୁଯାୟୀ, ସଜ୍ଜନମାନେ କ୍ଷମା କରିବା ଉଚିତ।
ଦୁର୍ଗେ ଦତ୍ତ୍ଵା ତ୍ଵମାଜ୍ଞାଂ ଚ ପୁତ୍ରଦର୍ଶନହେତଵେ
କୋଟଭିତରେ ତୁମକୁ ପୁଅକୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଅନୁମତି ଦେଲେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଶନିମାଦାଯ ବୋଧଯିତ୍ଵା ଚ ପାର୍ଵତୀମ୍
ଏହିପରି କହି, ସେ ଶନିଙ୍କୁ ନେଇ, ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ଜଗାଇଲେ।
ବଭୂଵ ପାର୍ଵତୀ ତୁଷ୍ଟା ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵଚନାନ୍ମୁନେ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ପାର୍ବତୀ ଖୁସି ହେଲେ, ମୁନି।
ଉଵାଚ ପାର୍ଵତୀ ତତ୍ର ସନ୍ତୁଷ୍ଟା ତଂ ଶନୈଶ୍ଚରମ୍
ସେଠାରେ, ପାର୍ବତୀ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ, ଶନିଙ୍କୁ କହିଲେ।
ପାର୍ଵତ୍ଯୁଵାଚ ଚିରଜୀଵୀ ଚ ଯୋଗୀନ୍ଦ୍ରୋ ହରିଭକ୍ତସ୍ଯ କା ଵିପତ୍
ପାର୍ବତୀ କହିଲେ: 'ଯେଉଁଠି ଦୀର୍ଘାୟୁ ଯୋଗୀ ଓ ହରିଙ୍କ ଭକ୍ତ ଅଛନ୍ତି, ସେଠି କେଉଁ ଦୁଃଖ ଆସିପାରିବ?'
ଅଦ୍ଯପ୍ରଭୃତି ନିର୍ଵିଘ୍ନା ହରୌ ଭକ୍ତିର୍ଦୃଢାଽସ୍ତୁ ତେ
ଆଜିଠାରୁ ତୁମର ହରିଭକ୍ତି ଦୃଢ଼ ଓ ବିଘ୍ନହୀନ ହେଉ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ପାର୍ଵତୀ ତୁଷ୍ଟା ବାଲଂ ଧୃତ୍ଵା ଚ ଵକ୍ଷସି
ଏହିପରି କହି, ପାର୍ବତୀ ଖୁସି ହୋଇ, ଶିଶୁଟିକୁ ଅଂକରେ ଧରିଲେ।
ଶନିର୍ଜଗାମ ଦେଵାନାଂ ସମୀପଂ ହୃଷ୍ଟମାନସଃ
ଶନି ଆନନ୍ଦିତ ମନେ, ଦେବମାନେଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ପୂଜଯାମାସ ତଂ ବାଲମୁପହାରୈରନୁତ୍ତମୈଃ
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ସେ ବାଳକଙ୍କୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଉପହାରରେ ପୂଜା କଲେ।
ସର୍ଵାଗ୍ରେ ତଵ ପୂଜା ଚ ମଯା ଦତ୍ତା ସୁରୋତ୍ତମ
ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି, ମୁଁ ତୁମ ପୂଜା ଦେଇଛି, ହେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଦେବ।
ଵନମାଲାଂ ଦଦୌ ତସ୍ମୈ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନଂ ଚ ମୁକ୍ତିଦମ୍
ସେ ବନମାଳା ଏବଂ ମୁକ୍ତିଦାୟକ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନ ଦେଲେ।
ଦଦୌ ଦ୍ରଵ୍ଯାଣି ଚାରୂଣି ଚୋପଚାରାଂଶ୍ଚ ଷୋଡଶ
ସେ ସୁନ୍ଦର ଦ୍ରବ୍ୟ ଓ ଷୋଡ଼ଶ ପ୍ରକାର ଉପଚାର ଦେଲେ।
ଵିଘ୍ନେଶଶ୍ଚ ଗଣେଶଶ୍ଚ ହେରମ୍ବଶ୍ଚ ଗଜାନନଃ
ବିଘ୍ନେଶ, ଗଣେଶ, ହେରମ୍ବ ଓ ଗଜାନନ—
ଏତାନ୍ଯଷ୍ଟୌ ଚ ନାମାନି ସର୍ଵସିଦ୍ଧିପ୍ରଦାନି ଚ
ଏହି ଆଠଟି ନାମ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ।
ସିଦ୍ଧାସନଂ ଦଦୌ ଧର୍ମସ୍ତସ୍ମୈ ବ୍ରହ୍ମା କମଣ୍ଡଲୁମ୍
ଧର୍ମ ସେଠାରେ ସିଦ୍ଧି ଆସନ ଦେଲେ; ବ୍ରହ୍ମା କମଣ୍ଡଳୁ ଦେଲେ।
ରତ୍ନସିଂହାସନଂ ଶକ୍ରଃ ସୂର୍ଯ୍ଯଶ୍ଚ ମଣିକୁଣ୍ଡଲେ
ଇନ୍ଦ୍ର ରତ୍ନସିଂହାସନ ଦେଲେ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଣିର କୁଣ୍ଡଳ ଦେଲେ।
ଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧଂ ଚ ଵସନଂ ଦଦୌ ତସ୍ମୈ ହୁତାଶନଃ
ଅଗ୍ନି ଶୁଦ୍ଧ ବସ୍ତ୍ର ଦେଲେ।
କ୍ଷୀରୋଦୋଦ୍ଭଵସଦ୍ରତ୍ନରଚିତଂ ଵଲଯଂ ଵରମ୍
କ୍ଷୀରସାଗରରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଅତି ଉତ୍ତମ ରତ୍ନରେ ତିଆରି ଅଲଂକାର ଦେଲେ।
କଣ୍ଠଭୂଷାଂ ଚ ସାଵିତ୍ରୀ ଭାରତୀ ହାରମୁଜ୍ଜ୍ଵଲମ୍
ସାବିତ୍ରୀ ଗଳାର ଅଳଙ୍କାର ହେଲେ, ଭାରତୀ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହାର ଭାବେ ଶୋଭିଲେ।
ମୁନଯଃ ପର୍ଵତାଶ୍ଚୈଵ ରତ୍ନାନି ଵିଵିଧାନି ଚ
ମୁନିମାନେ, ପର୍ବତମାନେ ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନମାନେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
କ୍ରମେଣ ଦେଵା ଦେଵ୍ଯଶ୍ଚ ମୁନଯଃ ପର୍ଵତାଦଯଃ
କ୍ରମକ୍ରମେ ଦେବତା, ଦେବୀମାନେ, ମୁନିମାନେ, ପର୍ବତ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଆସିଲେ।
ନାନାଵିଧାନି ଦ୍ରଵ୍ଯାଣି ସ୍ଵାଦୂନି ମଧୁରାଣି ଚ
ନାନାପ୍ରକାର ମଧୁର ଓ ସ୍ୱାଦିଷ୍ଟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଉପସ୍ଥାପିତ ହେଲା।
ପାର୍ଵତୀ ଜଗତାଂ ମାତା ସ୍ମେରାନନସରୋରୁହା
ପାର୍ବତୀ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ମାଆ, ହସୁଥିବା ପଦ୍ମମୁଖୀ।
ସର୍ଵତୀର୍ଥୋଦକୈ ରତ୍ନକଲଶାଵର୍ଜିତୈଃ ସ୍ତୁତୈଃ ଅଗ୍ନିଶୁଦ୍ଧେ ଚ ଵସନେ ଦଦୌ ତସ୍ମୈ ସତୀ ମୁଦା
ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ଜଳ, ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନଘଟରେ ଭରି, ଅଗ୍ନିରେ ଶୁଦ୍ଧ କରାଯାଇଥିବା ବସ୍ତ୍ର ସହିତ, ସତୀ ଆନନ୍ଦରେ ସେଗୁଡିକ ଦେଲେ।