ଆଶିଷଂ ଯୁଯୁଜେ ଵିଷ୍ଣୁଃ ଶିଶୁଂ ଚ ଶିଶୁମାତରମ୍
ବିଷ୍ଣୁ ଶିଶୁ ଓ ତାଙ୍କ ମାଆଁକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ।
ବ୍ରହ୍ମା ଦଦୌ ସ୍ଵମୁକୁଟଂ ଧର୍ମୋ ଵୈ ରତ୍ନଭୂଷଣମ୍
ବ୍ରହ୍ମା ନିଜ ମୁକୁଟ ଦେଲେ, ଧର୍ମ ରତ୍ନର ଭୂଷଣ ଦେଲେ।
ତୁଷ୍ଟାଵ ତଂ ମହାଦେଵଶ୍ଚାତ୍ଯନ୍ତଂ ହୃଷ୍ଟମାନସଃ
ମହାଦେବ ଅତି ଆନନ୍ଦିତ ହୃଦୟରେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
ଅଶ୍ଵାନାଂ ଚ ଗଜାନାଂ ଚ ସହସ୍ରାଣି ଶତାନି ଚ
ସହସ୍ର ସହସ୍ର ଘୋଡ଼ା ଓ ହାତୀ ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ହିମାଲଯଶ୍ଚ ସଂତୁଷ୍ଟୋ ହୃଷ୍ଟା ଦେଵାଶ୍ଚ ତତ୍ର ଵୈ
ହିମାଳୟ ଖୁସି ହେଲେ, ସେଠାରେ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ଭୋଜଯାମାସ କାରଯାମାସ ମଙ୍ଗଲମ୍
ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇଲେ ଓ ମଙ୍ଗଳ କାର୍ଯ୍ୟର ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ।
ଶନିଂ ସଂଲଜ୍ଜିତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପାର୍ଵତୀ କୋପଶାଲିନୀ
ଶନିଙ୍କୁ ଲଜ୍ଜିତ ଦେଖି, ପାର୍ବତୀ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଶପ୍ତଂ ଶନିଂ ସୂର୍ଯ୍ଯଃ କଶ୍ଯପଶ୍ଚ ଯମସ୍ତଥା
ଶନିଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଉଥିବା ଦେଖି, ସୂର୍ଯ୍ୟ, କଶ୍ୟପ ଓ ଯମ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା କଲେ।
ରକ୍ତାକ୍ଷାସ୍ତେ ରକ୍ତମୁଖାଃ କୋପପ୍ରସ୍ଫୁରିତାଧରାଃ
ସେମାନଙ୍କର ଆଖି ଲାଲ ହୋଇଗଲା, ମୁହଁ ରକ୍ତିମ ହେଲା, ଓ ଠୋଠ କ୍ରୋଧରେ କମ୍ପିତ ହେଲା।
ବ୍ରହ୍ମା ତାନ୍ବୋଧଯାମାସ ଵିଷ୍ଣୁନା ପ୍ରେରିତଃ ସୁରୈଃ
ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରେରଣା ଦେଇ, ବ୍ରହ୍ମା ସେମାନେଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ।
ବ୍ରହ୍ମାଣମୂଚୁସ୍ତେ ତତ୍ର କ୍ରମେଣ ସମଯୋଚିତମ୍
ସେଠାରେ ସେମାନେ କ୍ରମ ଓ ଉଚିତ ଭାବରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
କଶ୍ଯପ ଉଵାଚ ବାଲଂ ଦଦର୍ଶ ଯତ୍ନେନ ତସ୍ଯ ଵୈ ମାତୁରାଜ୍ଞଯା
କଶ୍ୟପ କହିଲେ: ମାଆଁଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ସେ ଶିଶୁକୁ ସାବଧାନରେ ଦେଖିଲେ।
ଶ୍ରୀସୂର୍ଯ୍ଯ ଉଵାଚ ଯତ୍ପୁତ୍ରୋଽତିପ୍ରଯତ୍ନେନ ହ୍ଯପଶ୍ଯତ୍ପାର୍ଵତୀସୁତମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟ କହିଲେ: ମୋ ପୁଅ ବଡ଼ ପ୍ରୟାସରେ ପାର୍ବତୀଙ୍କ ପୁଅକୁ ଦେଖିଲା।
ଯଥା ନିରପରାଧେନ ମତ୍ପୁତ୍ରଂ ସା ଶଶାପ ହ
ମୋ ପୁଅ କୌଣସି ଦୋଷ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ତାଙ୍କୁ କିପରି ଶାପ ଦେଲେ।
ଯମ ଉଵାଚ ଵଯଂ ଶପାମଃ କୋଽଧର୍ମୋ ଜିଘାଂସୋଶ୍ଚ ଵିହିଂସନେ
ଯମ କହିଲେ: ଯଦି ଆମେ ଶାପ ଦେଉ, ତେବେ କଣ ଅଧର୍ମ କିମ୍ବା କାହାକୁ କ୍ଷତି କରିବା ଇଚ୍ଛା ରହିଛି?
ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ ସର୍ଵେଷାଂ ଵଚନେନୈଵ କ୍ଷନ୍ତୁମର୍ହନ୍ତୁ ସାଧଵଃ
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ସମସ୍ତଙ୍କ କଥା ଅନୁଯାୟୀ, ସଜ୍ଜନମାନେ କ୍ଷମା କରିବା ଉଚିତ।
ଦୁର୍ଗେ ଦତ୍ତ୍ଵା ତ୍ଵମାଜ୍ଞାଂ ଚ ପୁତ୍ରଦର୍ଶନହେତଵେ
କୋଟଭିତରେ ତୁମକୁ ପୁଅକୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଅନୁମତି ଦେଲେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଶନିମାଦାଯ ବୋଧଯିତ୍ଵା ଚ ପାର୍ଵତୀମ୍
ଏହିପରି କହି, ସେ ଶନିଙ୍କୁ ନେଇ, ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ଜଗାଇଲେ।
ବଭୂଵ ପାର୍ଵତୀ ତୁଷ୍ଟା ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵଚନାନ୍ମୁନେ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ପାର୍ବତୀ ଖୁସି ହେଲେ, ମୁନି।
ଉଵାଚ ପାର୍ଵତୀ ତତ୍ର ସନ୍ତୁଷ୍ଟା ତଂ ଶନୈଶ୍ଚରମ୍
ସେଠାରେ, ପାର୍ବତୀ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ, ଶନିଙ୍କୁ କହିଲେ।
ପାର୍ଵତ୍ଯୁଵାଚ ଚିରଜୀଵୀ ଚ ଯୋଗୀନ୍ଦ୍ରୋ ହରିଭକ୍ତସ୍ଯ କା ଵିପତ୍
ପାର୍ବତୀ କହିଲେ: 'ଯେଉଁଠି ଦୀର୍ଘାୟୁ ଯୋଗୀ ଓ ହରିଙ୍କ ଭକ୍ତ ଅଛନ୍ତି, ସେଠି କେଉଁ ଦୁଃଖ ଆସିପାରିବ?'
ଅଦ୍ଯପ୍ରଭୃତି ନିର୍ଵିଘ୍ନା ହରୌ ଭକ୍ତିର୍ଦୃଢାଽସ୍ତୁ ତେ
ଆଜିଠାରୁ ତୁମର ହରିଭକ୍ତି ଦୃଢ଼ ଓ ବିଘ୍ନହୀନ ହେଉ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ପାର୍ଵତୀ ତୁଷ୍ଟା ବାଲଂ ଧୃତ୍ଵା ଚ ଵକ୍ଷସି
ଏହିପରି କହି, ପାର୍ବତୀ ଖୁସି ହୋଇ, ଶିଶୁଟିକୁ ଅଂକରେ ଧରିଲେ।
ଶନିର୍ଜଗାମ ଦେଵାନାଂ ସମୀପଂ ହୃଷ୍ଟମାନସଃ
ଶନି ଆନନ୍ଦିତ ମନେ, ଦେବମାନେଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ପୂଜଯାମାସ ତଂ ବାଲମୁପହାରୈରନୁତ୍ତମୈଃ
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ସେ ବାଳକଙ୍କୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଉପହାରରେ ପୂଜା କଲେ।
ସର୍ଵାଗ୍ରେ ତଵ ପୂଜା ଚ ମଯା ଦତ୍ତା ସୁରୋତ୍ତମ
ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି, ମୁଁ ତୁମ ପୂଜା ଦେଇଛି, ହେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଦେବ।
ଵନମାଲାଂ ଦଦୌ ତସ୍ମୈ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନଂ ଚ ମୁକ୍ତିଦମ୍
ସେ ବନମାଳା ଏବଂ ମୁକ୍ତିଦାୟକ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନ ଦେଲେ।
ଦଦୌ ଦ୍ରଵ୍ଯାଣି ଚାରୂଣି ଚୋପଚାରାଂଶ୍ଚ ଷୋଡଶ
ସେ ସୁନ୍ଦର ଦ୍ରବ୍ୟ ଓ ଷୋଡ଼ଶ ପ୍ରକାର ଉପଚାର ଦେଲେ।
ଵିଘ୍ନେଶଶ୍ଚ ଗଣେଶଶ୍ଚ ହେରମ୍ବଶ୍ଚ ଗଜାନନଃ
ବିଘ୍ନେଶ, ଗଣେଶ, ହେରମ୍ବ ଓ ଗଜାନନ—
ଏତାନ୍ଯଷ୍ଟୌ ଚ ନାମାନି ସର୍ଵସିଦ୍ଧିପ୍ରଦାନି ଚ
ଏହି ଆଠଟି ନାମ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ।