ଇନ୍ଦ୍ରଃ ସ୍ଵକର୍ମଣା କୀଟଯୋନୌ ଜନ୍ମ ଲଭେତ୍ସତି
ଇନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟ ନିଜ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା କୀଟ ପ୍ରଜାତିରେ ଜନ୍ମ ନେଇପାରନ୍ତି।
ସିଂହୋଽପି ମକ୍ଷିକାଂ ହନ୍ତୁମକ୍ଷମଃ ପ୍ରାକ୍ତନଂ ଵିନା
ସିଂହ ମଧ୍ୟ ପୂର୍ବ କାରଣ ଛଡ଼ା ଏକ ମକି ମାରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ସୁଖଂ ଦୁଃଖ ଭଯଂ ଶୋକମାନନ୍ଦଂ କର୍ମଣଃ ଫଲମ୍
ସୁଖ, ଦୁଃଖ, ଭୟ, ଶୋକ ଓ ଆନନ୍ଦ—ସବୁ କର୍ମର ଫଳ।
ଇହୈଵ କର୍ମଣୋ ଭୋଗଃ ପରତ୍ର ଚ ଶୁଭାଶୁଭୈଃ
ଏଠି ଏବଂ ପରଲୋକରେ ମଧ୍ୟ, ଭଲ ଓ ଖରାପ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଭୋଗ ମିଳେ।
କର୍ମଣଃ ଫଲଦାତା ଚ ଵିଧାତା ଚ ଵିଧେରପି
ସେ କର୍ମର ଫଳ ଦେଇଥିବା ଏବଂ ନିୟମକୁ ମଧ୍ୟ ନିୟମ କରୁଥିବା।
ସଂହର୍ତୁରପି ସଂହର୍ତ୍ତା ପାତୁଃ ପାତା ପରାତ୍ପରଃ
ସେ ସଂହାରକୁ ମଧ୍ୟ ସଂହାର କରନ୍ତି, ରକ୍ଷକଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଉପରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ।
ଵଯଂ ଯସ୍ଯ କଲାଃ ପୁଂସୋ ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁମହେଶ୍ଵରାଃ
ଆମେ, ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ମହେଶ୍ୱର, ସେଇ ପୁରୁଷଙ୍କର କେବଳ ଅଂଶ।
କଲାଂଶାଃ କେଽପି ତଦ୍ଧର୍ମେ କଲାଶାଂଶାଶ୍ଚ କେଚନ
ଅନେକେ ତାଙ୍କର ଅଂଶର ଅଂଶ, ଆଉ କେହି କେହି ସେଠାରେ ତାଙ୍କର ଅଂଶର ଅଂଶ ଅଟୁଟ ଅନୁସୃତିରେ ଅଛନ୍ତି।
ଶ୍ରୀଵିଷ୍ଣୋର୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପରିତୁଷ୍ଟା ଚ ପାର୍ଵତୀ
ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ପାର୍ବତୀ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଖୁସି ହେଲେ।
ତୁଷ୍ଟାଵ ପାର୍ଵତୀ ତୁଷ୍ଟା ପ୍ରେରିତା ଶଂକରେଣ ଚ
ଶିବଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ ଖୁସି ହୋଇ ପାର୍ବତୀ ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
ଆଶିଷଂ ଯୁଯୁଜେ ଵିଷ୍ଣୁଃ ଶିଶୁଂ ଚ ଶିଶୁମାତରମ୍
ବିଷ୍ଣୁ ଶିଶୁ ଓ ତାଙ୍କ ମାଆଁକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ।
ବ୍ରହ୍ମା ଦଦୌ ସ୍ଵମୁକୁଟଂ ଧର୍ମୋ ଵୈ ରତ୍ନଭୂଷଣମ୍
ବ୍ରହ୍ମା ନିଜ ମୁକୁଟ ଦେଲେ, ଧର୍ମ ରତ୍ନର ଭୂଷଣ ଦେଲେ।
ତୁଷ୍ଟାଵ ତଂ ମହାଦେଵଶ୍ଚାତ୍ଯନ୍ତଂ ହୃଷ୍ଟମାନସଃ
ମହାଦେବ ଅତି ଆନନ୍ଦିତ ହୃଦୟରେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
ଅଶ୍ଵାନାଂ ଚ ଗଜାନାଂ ଚ ସହସ୍ରାଣି ଶତାନି ଚ
ସହସ୍ର ସହସ୍ର ଘୋଡ଼ା ଓ ହାତୀ ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ହିମାଲଯଶ୍ଚ ସଂତୁଷ୍ଟୋ ହୃଷ୍ଟା ଦେଵାଶ୍ଚ ତତ୍ର ଵୈ
ହିମାଳୟ ଖୁସି ହେଲେ, ସେଠାରେ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ଭୋଜଯାମାସ କାରଯାମାସ ମଙ୍ଗଲମ୍
ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇଲେ ଓ ମଙ୍ଗଳ କାର୍ଯ୍ୟର ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ।
ଶନିଂ ସଂଲଜ୍ଜିତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପାର୍ଵତୀ କୋପଶାଲିନୀ
ଶନିଙ୍କୁ ଲଜ୍ଜିତ ଦେଖି, ପାର୍ବତୀ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଶପ୍ତଂ ଶନିଂ ସୂର୍ଯ୍ଯଃ କଶ୍ଯପଶ୍ଚ ଯମସ୍ତଥା
ଶନିଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଉଥିବା ଦେଖି, ସୂର୍ଯ୍ୟ, କଶ୍ୟପ ଓ ଯମ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା କଲେ।
ରକ୍ତାକ୍ଷାସ୍ତେ ରକ୍ତମୁଖାଃ କୋପପ୍ରସ୍ଫୁରିତାଧରାଃ
ସେମାନଙ୍କର ଆଖି ଲାଲ ହୋଇଗଲା, ମୁହଁ ରକ୍ତିମ ହେଲା, ଓ ଠୋଠ କ୍ରୋଧରେ କମ୍ପିତ ହେଲା।
ବ୍ରହ୍ମା ତାନ୍ବୋଧଯାମାସ ଵିଷ୍ଣୁନା ପ୍ରେରିତଃ ସୁରୈଃ
ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରେରଣା ଦେଇ, ବ୍ରହ୍ମା ସେମାନେଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ।
ବ୍ରହ୍ମାଣମୂଚୁସ୍ତେ ତତ୍ର କ୍ରମେଣ ସମଯୋଚିତମ୍
ସେଠାରେ ସେମାନେ କ୍ରମ ଓ ଉଚିତ ଭାବରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
କଶ୍ଯପ ଉଵାଚ ବାଲଂ ଦଦର୍ଶ ଯତ୍ନେନ ତସ୍ଯ ଵୈ ମାତୁରାଜ୍ଞଯା
କଶ୍ୟପ କହିଲେ: ମାଆଁଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ସେ ଶିଶୁକୁ ସାବଧାନରେ ଦେଖିଲେ।
ଶ୍ରୀସୂର୍ଯ୍ଯ ଉଵାଚ ଯତ୍ପୁତ୍ରୋଽତିପ୍ରଯତ୍ନେନ ହ୍ଯପଶ୍ଯତ୍ପାର୍ଵତୀସୁତମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟ କହିଲେ: ମୋ ପୁଅ ବଡ଼ ପ୍ରୟାସରେ ପାର୍ବତୀଙ୍କ ପୁଅକୁ ଦେଖିଲା।
ଯଥା ନିରପରାଧେନ ମତ୍ପୁତ୍ରଂ ସା ଶଶାପ ହ
ମୋ ପୁଅ କୌଣସି ଦୋଷ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ତାଙ୍କୁ କିପରି ଶାପ ଦେଲେ।
ଯମ ଉଵାଚ ଵଯଂ ଶପାମଃ କୋଽଧର୍ମୋ ଜିଘାଂସୋଶ୍ଚ ଵିହିଂସନେ
ଯମ କହିଲେ: ଯଦି ଆମେ ଶାପ ଦେଉ, ତେବେ କଣ ଅଧର୍ମ କିମ୍ବା କାହାକୁ କ୍ଷତି କରିବା ଇଚ୍ଛା ରହିଛି?
ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ ସର୍ଵେଷାଂ ଵଚନେନୈଵ କ୍ଷନ୍ତୁମର୍ହନ୍ତୁ ସାଧଵଃ
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ସମସ୍ତଙ୍କ କଥା ଅନୁଯାୟୀ, ସଜ୍ଜନମାନେ କ୍ଷମା କରିବା ଉଚିତ।
ଦୁର୍ଗେ ଦତ୍ତ୍ଵା ତ୍ଵମାଜ୍ଞାଂ ଚ ପୁତ୍ରଦର୍ଶନହେତଵେ
କୋଟଭିତରେ ତୁମକୁ ପୁଅକୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଅନୁମତି ଦେଲେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଶନିମାଦାଯ ବୋଧଯିତ୍ଵା ଚ ପାର୍ଵତୀମ୍
ଏହିପରି କହି, ସେ ଶନିଙ୍କୁ ନେଇ, ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ଜଗାଇଲେ।
ବଭୂଵ ପାର୍ଵତୀ ତୁଷ୍ଟା ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵଚନାନ୍ମୁନେ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ପାର୍ବତୀ ଖୁସି ହେଲେ, ମୁନି।
ଉଵାଚ ପାର୍ଵତୀ ତତ୍ର ସନ୍ତୁଷ୍ଟା ତଂ ଶନୈଶ୍ଚରମ୍
ସେଠାରେ, ପାର୍ବତୀ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ, ଶନିଙ୍କୁ କହିଲେ।