ଅଯଂ ଚ ମଙ୍ଗଲାଧ୍ଯାଯୋ ଯସ୍ଯ ଗେହଂ ଚ ତିଷ୍ଠତି
ଏହି ଶୁଭ ଅଧ୍ୟାୟ ଯେଉଁ ଘରେ ରହେ, ସେଠି ମଙ୍ଗଳ ହୁଏ।
ଯାତ୍ରାକାଲେ ଚ ପୁଣ୍ଯାହେ ଯଃ ଶୃଣୋତି ସମାହିତଃ
ଯିଏ ଯାତ୍ରା ବେଳେ କିମ୍ବା ପବିତ୍ର ଦିନରେ ଏହାକୁ ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଶୁଣେ, ସେ ପୁଣ୍ୟ ଲଭେ।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଦେଵୈଶ୍ଚ ମୁନିଭିଃ ସାର୍ଦ୍ଧମଵସତ୍ତତ୍ର ସଂସଦି
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନେ ସହିତ ସେ ସଭାରେ ବସିଥିଲେ।
ଦକ୍ଷିଣେ ଶଂକରସ୍ତସ୍ଯ ଵାମେ ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରଜାପତିଃ
ତାଙ୍କର ଡାହାଣ ଦିଗରେ ଥିଲେ ଶଙ୍କର, ବାମ ଦିଗରେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ବ୍ରହ୍ମା।
ତଥା ଧର୍ମସମୀପେ ଚ ସୂର୍ଯ୍ଯଃ ଶକ୍ରଃ କଲାନିଧିଃ
ସେଠାରେ ଧର୍ମ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ନିକଟରେ ବସିଥିଲେ।
ନନର୍ତ୍ତ ନର୍ତ୍ତକଶ୍ରେଣୀ ଜଗୁର୍ଗନ୍ଧର୍ଵ କିନ୍ନରାଃ
ନୃତ୍ୟାଙ୍ଗନାମାନେ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିଲେ; ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ କିନ୍ନରମାନେ ଗୀତ ଗାଉଥିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ତତ୍ର ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ଶଙ୍କରନନ୍ଦନମ୍
ଏହି ସମୟରେ, ଶଙ୍କରଙ୍କ ପୁଅଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ସେଠାକୁ ଆସିଲେ।
ଅତ୍ଯନ୍ତନମ୍ରଵଦନ ଈଷନ୍ମୁଦ୍ରିତଲୋଚନଃ
ତାଙ୍କର ମୁହଁ ବହୁତ ନମ୍ର ଥିଲା, ଚକ୍ଷୁ ହାଲୁକା ହସରେ ଭରିଥିଲା।
ତପଃଫଲାଶୀ ତେଜସ୍ଵୀ ଜ୍ଵଲଦଗ୍ନିଶିଖୋପମଃ
ତପସ୍ୟାର ଫଳ ଆଶା କରୁଥିବା, ତେଜସ୍ୱୀ ଏବଂ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିଶିଖା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ପ୍ରଣମ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୁଂ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ଶିଵଂ ଧର୍ମଂ ରଵିଂ ସୁରାନ୍
ସେ ବିଷ୍ଣୁ, ବ୍ରହ୍ମା, ଶିବ, ଧର୍ମ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଦେବମାନେଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।
ପ୍ରଧାନଦ୍ଵାରମାସାଦ୍ଯ ଶିଵତୁଲ୍ଯପରାକ୍ରମମ୍
ପ୍ରଧାନ ଦ୍ୱାରକୁ ଆସି, ଶିବଙ୍କ ପରି ପ୍ରଭାବ ଧାରଣ କରିଥିଲେ।
ଶନୈଶ୍ଚର ଉଵାଚ ଵିଷ୍ଣୁପ୍ରମୁଖଦେଵାନାଂ ମୁନୀନାମନୁରୋଧତଃ
ଶନିଦେବ କହିଲେ: ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବମାନେ, ଋଷିମାନେ ଯେଉଁଠି ଅନୁରୋଧ କରିଛନ୍ତି,
ଆଜ୍ଞାଂ ଦେହି ଚ ମାଂ ଗନ୍ତୁଂ ପାର୍ଵତୀସନ୍ନିଧିଂ ବୁଧ
ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ମୋତେ ପାର୍ବତୀଙ୍କ ସମ୍ନିଧିକୁ ଯିବା ପାଇଁ ଅନୁମତି ଦିଅ।
ଵିଶାଲାକ୍ଷ ଉଵାଚ ମାର୍ଗଂ ଦାତୁଂ ନ ଶକ୍ତୋଽହଂ ଵିନା ମନ୍ମାତୁରାଜ୍ଞଯା
ବିଶାଳାକ୍ଷ କହିଲେ: ମୋ ମାଆଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଛାଡ଼ି, ମୁଁ ମାର୍ଗ ଦେଇପାରିବି ନାହିଁ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵାଽଭ୍ଯନ୍ତରଭ୍ଯେତ୍ଯ ପ୍ରେରିତଃ ସ ଶିଵାଜ୍ଞଯା
ଏହିପରି କହି, ଶିବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ସେ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଶନିରଭ୍ଯନ୍ତରଂ ଗତ୍ଵା ଚାନମନ୍ନମ୍ରକନ୍ଧରଃ
ଶନି ଭିତରକୁ ଯାଇ, ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ଦଣ୍ଡବତ୍ କଲେ।
ସଖୀଭିଃ ପଞ୍ଚଭିଃ ଶଶ୍ଵତ୍ସେଵିତାଂ ଶ୍ଵେତଚାମରୈଃ
ସେଠାରେ, ପାଞ୍ଚଜଣୀ ସଖୀ ଶ୍ୱେତ ଚାମର ନେଇ ସବୁବେଳେ ସେବା କରୁଥିଲେ।
ଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧାଂଶୁକାଧାନାଂ ରତ୍ନଭୂଷଣଭୂଷିତାମ୍
ଅଗ୍ନିରେ ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇଥିବା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ରତ୍ନ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ଥିଲେ।
ନତଂ ସୂର୍ଯ୍ଯସୁତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦୁର୍ଗା ସଂଭାଷ୍ଯ ସତ୍ଵରମ୍
ନମ୍ର ହୋଇଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖି, ଦୁର୍ଗା ତୁରନ୍ତ କଥା କହିଲେ।
ପାର୍ଵତ୍ଯୁଵାଚ କିଂ ନ ପଶ୍ଯସି ମାଂ ସାଧୋ ବାଲକଂ ଵା ଗ୍ରହେଶ୍ଵର
ପାର୍ବତୀ କହିଲେ: ହେ ସାଧୁ, ତୁମେ କାହିଁକି ମୋତେ ବା ଏହି ଶିଶୁକୁ ଦେଖୁନାହାଁ, ହେ ଗ୍ରହପତି?
ଶନିରୁଵାଚ ଶୁଭାଶୁଭଂ ଚ ଯତ୍କର୍ମ କୋଟିକଲ୍ପୈର୍ନ ଲୁପ୍ଯତେ
ଶନି କହିଲେ: ଭଲ କିମ୍ବା ଖରାପ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ କୋଟି କୋଟି ବର୍ଷ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହୁଏନାହିଁ।
କର୍ମଣା ଜାଯତେ ଜନ୍ତୁର୍ବ୍ରହ୍ମେନ୍ଦ୍ରାର୍ଯ୍ଯମମନ୍ଦିରେ
କାର୍ମରେ ଜନ୍ମ ହୁଏ, ବ୍ରହ୍ମା, ଇନ୍ଦ୍ର, ଆର୍ୟମା ଓ ଯମଙ୍କ ଗୃହରେ ମଧ୍ୟ।
କର୍ମଣା ନରକଂ ଯାତି ଵୈକୁଣ୍ଠଂ ଯାତି କର୍ମଣା
କାର୍ମରେ ନରକକୁ ଯିବା, କାର୍ମରେ ଭି ଵୈକୁଣ୍ଠ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ।
କର୍ମଣା ସୁନ୍ଦରଃ ଶଶ୍ଵଦ୍ଵ୍ଯାଧିଯୁକ୍ତଃ ସ୍ଵକର୍ମଣା
କାର୍ମରେ କେହି ସବୁବେଳେ ସୁନ୍ଦର ହୁଏ, ନିଜ କାର୍ମରେ ରୋଗରେ ପୀଡିତ ହୁଏ।
କର୍ମଣା ଧନଵାଁଲ୍ଲୋକୋ ଦୈନ୍ଯଯୁକ୍ତଃ ସ୍ଵକର୍ମଣା
କାର୍ମରେ ଲୋକ ଧନୀ ହୁଏ, ନିଜ କାର୍ମରେ ଦୁଃଖ ଓ ଦରିଦ୍ରତାରେ ପଡ଼େ।
ସୁଭାର୍ଯଶ୍ଚ ସୁପୁତ୍ରଶ୍ଚ ସୁଖୀ ଶଶ୍ଵତ୍ସ୍ଵକର୍ମଣା
ନିଜ କାର୍ମରେ ଭଲ ଜଣେ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଓ ସୁପୁତ୍ର ମିଳେ, ସବୁବେଳେ ସୁଖୀ ରହିଥାଏ।
ଇତିହାସଂ ଚାତିଗୋପ୍ଯଂ ଶୃଣୁ ଶଙ୍କରଵଲ୍ଲଭେ
ଏବେ ଏକ ଗୁପ୍ତ ଇତିହାସ ଶୁଣ, ହେ ଶଙ୍କରଙ୍କ ପ୍ରିୟା।
ଆବାଲ୍ଯାତ୍କୃଷ୍ଣଭକ୍ତୋଽହଂ କୃଷ୍ଣଧ୍ଯାନୈକମାନସଃ
ମୁଁ ଛୁଆଁବେଳୁ କୃଷ୍ଣଭକ୍ତ, ମୋର ମନ ସଦା କୃଷ୍ଣଧ୍ୟାନରେ ଲାଗିଥାଏ।
ପିତା ଦଦୌ ଵିଵାହେ ତୁ କନ୍ଯାଂ ଚିତ୍ରରଥସ୍ଯ ଚ
ମୋ ପିତା ବିବାହରେ ମୋ ଭାର୍ଯ୍ୟାକୁ ଚିତ୍ରରଥଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ।
ଏକଦା ସା ତ୍ଵୃତୁସ୍ନାତା ସୁଵେଷଂ ସ୍ଵଂ ଵିଧାଯ ଚ
ଏକଦିନ ସେ ଋତୁସ୍ନାନ କରି, ନିଜେ ଭଲଭାବେ ଶୃଙ୍ଗାର କଲେ।