ଏତୈର୍ଵିନାଽନ୍ଯେ ବହଵୋ ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ରାଶ୍ଚ ସନ୍ତତମ୍
ଏମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଅନେକ ଅନ୍ୟ ଅନ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁଅ ନିରନ୍ତର ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।
ଅପୂଜ୍ଯଃ ପୁତ୍ରଶାପେନ ସ୍ଵଯଂ ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରଜାପତିଃ
ପୁଅଙ୍କ ଶାପରେ ସ୍ୱୟଂ ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରଜାପତି ପୂଜ୍ୟ ହେବାର ଯୋଗ୍ୟ ରହିଲେ ନାହିଁ।
ନାରଦୋ ଗୁରୁଶାପେନ ଗନ୍ଧର୍ଵଶ୍ଚ ବଭୂଵ ସଃ
ଗୁରୁଙ୍କ ଶାପରେ ନାରଦ ଗାନ୍ଧର୍ବ ହେଲେ।
ଗନ୍ଧର୍ଵରାଜଃ ସର୍ଵେଷାଂ ଗନ୍ଧର୍ଵାଣାଂ ଵରୋ ମହାନ୍
ସେ ସମସ୍ତ ଗାନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ଗାନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ରାଜା ହେଲେ।
ଗୁର୍ଵାଜ୍ଞଯା ପୁଷ୍କରେ ସ ପରମେଣ ସମାଧିନା
ଗୁରୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ସେ ପୁଷ୍କରରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଧ୍ୟାନ କଲେ।
ଶିଵସ୍ଯ କଵଚଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ମନ୍ତ୍ରଂ ଚ ଦ୍ଵାଦଶାକ୍ଷରମ୍ 1.12.
ସେ ଶିବଙ୍କ କବଚ ଷ୍ଟୋତ୍ର ଓ ଦ୍ବାଦଶାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିଲେ।
ଜଜାପ ପରମଂ ମନ୍ତ୍ରଂ ଦିଵ୍ଯଂ ଵର୍ଷଶତଂ ମୁନେ
ମୁନି, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦିବ୍ୟ ମନ୍ତ୍ରକୁ ଶତବର୍ଷ ଧରି ଜପ କଲେ।
ଵିରାମେ ଶତଵର୍ଷସ୍ଯ ଦଦର୍ଶ ପୁରତଃ ଶିଵମ୍
ଶତବର୍ଷ ଶେଷରେ ସେ ସାମ୍ନାସାମ୍ନି ଶିବଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ମହତ୍ତେଜସ୍ସ୍ଵରୂପଂ ଚ ଭଗଵନ୍ତଂ ସନାତନମ୍
ସେ ଅପାର ତେଜ ଓ ଶାଶ୍ୱତ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ତପୋରୂପଂ ତପୋବୀଜଂ ତପସ୍ଯାଫଲଦଂ ଫଲମ୍
ସେ ତପସ୍ୟାର ମୂର୍ତ୍ତି, ତପସ୍ୟାର ମୂଳ ଓ ତପସ୍ୟାର ଫଳକୁ ଦେଖିଲେ।
ତ୍ରିଶୂଲପଟ୍ଟିଶଧରଂ ଵୃଷଭସ୍ଥଂ ଦିଗମ୍ବରମ୍
ତିନି ଶୂଳ ଓ ପଟ୍ଟିଶ ଧାରଣ କରିଥିବା, ବୃଷଭ ଉପରେ ବସିଥିବା, ଦିଗମ୍ବର ଶିବଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ତପ୍ତସ୍ଵର୍ଣପ୍ରଭାଜୁଷ୍ଟଜଟାଜାଲଧରଂ ଵରମ୍
ତାପି ହୋଇଥିବା ସୁନା ଭଳି ଚମକୁଥିବା ଜଟା ଧାରଣ କରିଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ସଂହର୍ତାରଂ ଚ ସର୍ଵେଷାଂ କାଲଂ ମୃତ୍ଯୁଂଜଯଂ ପରମ୍
ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସଂହାର କରୁଥିବା, କାଳ ଓ ମୃତ୍ୟୁଙ୍କୁ ଜୟ କରିଥିବା ସର୍ବୋଚ୍ଚଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ତତ୍ତ୍ଵଜ୍ଞାନପ୍ରଦଂ ଶାଂତଂ ମୁକ୍ତିଦଂ ହରିଭକ୍ତିଦମ୍
ସତ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ଦେଇଥିବା, ଶାନ୍ତ, ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥିବା ଓ ହରିଭକ୍ତି ଦେଇଥିବା ଠାକୁରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଵସିଷ୍ଠଦତ୍ତସ୍ତୋତ୍ରେଣ ତୁଷ୍ଟାଵ ପରମେଶ୍ଵରମ୍ ସ ଯଯାଚେ ହରେ ଭକ୍ତିଂ ପୁତ୍ରଂ ପରମଵୈଷ୍ଣଵମ୍
ବଶିଷ୍ଠଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ସ୍ତୁତିରେ ସେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କଠାରୁ ହରିଙ୍କ ଭକ୍ତି ଓ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୈଷ୍ଣବ ପୁଅ ଆଶା କଲେ।
ଗନ୍ଧର୍ଵସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଚାହ ସୀଚ୍ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖରଃ 1.12.
ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର ଭଗବାନ କହିଲେ।
ଶ୍ରୀମହାଦେଵ ଉଵାଚ ଗନ୍ଧର୍ଵରାଜ ଵୃଣୁଷେ କୋ ଵା ତୃପ୍ତୋଽତିମଙ୍ଗଲେ
ଶ୍ରୀମହାଦେବ କହିଲେ: ହେ ଗନ୍ଧର୍ବରାଜ, ତୁମେ କଣ ଚାହୁଁଛ? କିଏ ସଦା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ରହେ, ହେ ଅଶୁଭ ଜନ?
ଯସ୍ଯ ଭକ୍ତିର୍ହରୌ ଵତ୍ସ ସୁଦୃଢା ସର୍ଵମଙ୍ଗଲା
ହେ ପୁଅ, ହରିଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ ଭକ୍ତି ହେଉଛି ସମସ୍ତ ଶୁଭର ମୂଳ।
ଆତ୍ମନଃ କୁଲକୋଟିଂ ଚ ଶତଂ ମାତାମହସ୍ଯ ଚ
ନିଜ ବଂଶର କୋଟି କୋଟି ସଦସ୍ୟ ଓ ମାମାଘରର ଶତଧିକ ପରିବାର,
ତ୍ରିଵିଧାନି ଚ ପାପାନି କୋଟିଜନ୍ମାର୍ଜିତାନି ଚ
ଏବଂ ତିନି ପ୍ରକାରର ପାପ, ଯେଉଁଠାରେ କୋଟି କୋଟି ଜନ୍ମରେ ସଞ୍ଚିତ ହୋଇଛି,
ତାଵତ୍ପତ୍ନୀ ସୁତସ୍ତାଵତ୍ତାଵଦୈଶ୍ଵର୍ଯ୍ଯମୀପ୍ସିତମ୍
ସେଇ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜୀବନରେ ଜନ୍ମ, ପତ୍ନୀ, ପୁଅ ଓ ଆଶା କରାଯାଇଥିବା ସମସ୍ତ ଐଶ୍ୱର୍ୟ ରହିଥାଏ,
କୃଷ୍ଣେ ମନସି ସଂଜାତେ ଭକ୍ତିଖଡ୍ଗୋ ଦୁରତ୍ଯଯଃ
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଉପରେ ମନରେ ଦୃଢ଼ ଭକ୍ତିର ତଳୱାର ଉଦିତ ହୁଏନି।
ଭଵେଦ୍ଯେଷାଂ ସୁକୃତିନାଂ ପୁତ୍ରାଃ ପରମଵୈଷ୍ଣଵାଃ
ଯେଉଁମାନଙ୍କର ପୁଅ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୈଷ୍ଣବ ହୁଏ, ସେମାନେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ।
ଚରିତାର୍ଥଃ ପୁମାନେକାଦ୍ଵରମିଚ୍ଛୁର୍ଵରାଦହୋ
ଏମିତି ଏକ ପୁଅ ମିଳିଲେ ମାନେ ମନେ ଯେଉଁ ଆଶା ଥାଏ, ସେ ସମସ୍ତ ପୂରଣ ହୁଏ—ଏହା କେତେ ଶୁଭ!
ଧନଂ ସଂଚିତମସ୍ମାକଂ ଵୈଷ୍ଣଵାନାଂ ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍
ବୈଷ୍ଣବମାନେ ପାଇଁ ଧନ ସଞ୍ଚୟ କରିବା ବହୁତ ଦୁର୍ଲଭ।
ଵରଯାନ୍ଯଂ ଵରଂ ଵତ୍ସ ଯତ୍ତେ ମନସି ଵାଂଛିତମ୍ 1.12.
ହେ ପୁଅ, ତୁମ ମନରେ ଯେଉଁ ଆଶା ଅଛି, ଆଉ ଏକ ଦାନ ଚାହିଁ।
ସର୍ଵସିଦ୍ଧିଂ ମହାଯୋଗଂ ଜ୍ଞାନଂ ମୃତ୍ଯୁଜଯାଦିକମ୍
ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି, ମହାଯୋଗ, ଜ୍ଞାନ ଓ ମୃତ୍ୟୁ ଉପରେ ଜୟ—
ଶଙ୍କରସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଶୁଷ୍କକଣ୍ଠୋଷ୍ଠତାଲୁକଃ
ଶଙ୍କରଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ତାଙ୍କର କଣ୍ଠ, ଓଠ ଓ ଜିଭା ଶୁଖିଗଲା।
ଗନ୍ଧର୍ଵ ଉଵାଚ ତଦ୍ବ୍ରହ୍ମତ୍ଵଂ ସ୍ଵପ୍ନତୁଲ୍ଯଂ କୃଷ୍ଣଭକ୍ତୋ ନ ଚେଚ୍ଛତି
ଗନ୍ଧର୍ବ କହିଲେ: କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଭକ୍ତି ନ ଥିଲେ, ସେଇ ବ୍ରହ୍ମତ୍ୱ ସ୍ୱପ୍ନ ସମାନ।
ଇନ୍ଦ୍ରତ୍ଵମମରତ୍ଵଂ ଵା ସିଦ୍ଧିଯୋଗାଦିକଂ ଶିଵ
ହେ ଶିବ, ଇନ୍ଦ୍ରତ୍ୱ, ଅମରତ୍ୱ କିମ୍ବା ଯୋଗସିଦ୍ଧି—