ସଦନ୍ନଂ ପୁରତୋ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମନଃ ପୂର୍ଣଂ ତଥା ମମ
ଭଲ ଖାଦ୍ୟ ଆଗରେ ଦେଖି, ମୋର ମନ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟିରେ ଭରିଗଲା।
ପ୍ରୀତ୍ଯା ସ୍ତନଂ ଦଦୌ ତସ୍ମୈ ପରମାନନ୍ଦମାନସା
ସେ ଆନନ୍ଦରେ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦର ହୃଦୟ ସହିତ, ତାଙ୍କୁ ଦୁଧ ଦେଲେ।
ଚୁଚୁମ୍ବ ଗଣ୍ଡେ ଵେଦୋକ୍ତଂ ଯୁଯୁଜେ ଚାଶିଷଂ ମୁଦା
ସେ ବେଦ ଆନୁସାରେ ଗାଲାକୁ ଚୁମ୍ବନ କଲେ ଏବଂ ଖୁସିରେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଵିଵିଧାନି ଚ ରତ୍ନାନି ଦ୍ଵିଜେଭ୍ଯୋ ଦଦତୁର୍ମୁଦା
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ସେମାନେ ଦ୍ୱିଜମାନେଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦରେ ବିଭିନ୍ନ ମୂଲ୍ୟବାନ ମଣି ଦେଲେ।
ବନ୍ଦିଭ୍ଯୋ ଭିକ୍ଷୁକେଭ୍ଯଶ୍ଚ ଦାନାନି ଵିଵିଧାନି ଚ
ବାଣ୍ଡିମାନେ ଓ ଭିକ୍ଷୁମାନେଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଉପହାର ଦିଆଗଲା।
ହିମାଲଯଶ୍ଚ ରତ୍ନାନାଂ ଦଦୌ ଲକ୍ଷଂ ଦ୍ଵିଜାତଯେ
ହିମାଳୟ ଦ୍ୱିଜମାନେଙ୍କୁ ଏକ ଲକ୍ଷ ମଣି ଦେଲେ।
ଦଶଲକ୍ଷଂ ଗଵାଂ ଚୈଵ ପଞ୍ଚଲକ୍ଷଂ ସୁଵର୍ଣକମ୍
ସେ ଦଶ ଲକ୍ଷ ଗାଈ ଏବଂ ପାଞ୍ଚ ଲକ୍ଷ ସୁନା ଦେଲେ।
ଅନ୍ଯାନ୍ଯପି ଚ ଦାନାନି ଵସ୍ତ୍ରାଣ୍ଯାଭରଣାନି ଚ
ଅନ୍ୟ ଉପହାର, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଆଭୂଷଣ ମଧ୍ୟ ଦିଆଗଲା।
ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯୋ ଦଦୌ ଵିଷ୍ଣୁଃ କୌସ୍ତୁଭଂ କୌତୁକାନ୍ଵିତଃ ସୁଦୁର୍ଲଭାନି ସୃଷ୍ଟୌ ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯୋ ଦଦୌ ମୁଦା
ବିଷ୍ଣୁ ଖୁସିରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ କୌସ୍ତୁଭ ମଣି ଦେଲେ; ସେ ସୃଷ୍ଟିରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ଅନ୍ୟ ଜିନିଷ ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦରେ ଦେଲେ।
ଧର୍ମଃ ସୂର୍ଯ୍ଯଶ୍ଚ ଶକ୍ରଶ୍ଚ ଦେଵାଶ୍ଚ ମୁନଯସ୍ତଥା
ଧର୍ମ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଦେବତାମାନେ ଓ ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ,
ମାଣିକ୍ଯାନାଂ ସହସ୍ରାଣି ରତ୍ନାନାଂ ଚ ଶତାନି ଚ
ହଜାର ମାଣିକ୍ୟ ଓ ଶତଶଃ ଅନ୍ୟ ମଣି ଦେଲେ।
ହରିଦ୍ଵର୍ଣମଣୀନ୍ଦ୍ରାଣାଂ ସହସ୍ରାଣି ମୁଦାଽନ୍ଵିତାଃ ଅମୂଲ୍ଯାନ୍ଯନ୍ଯରତ୍ନାନି ଶ୍ଵେତଵର୍ଣାନି କୌତୁକାତ୍
ହଜାର ହଜାର ହରିତ ମଣି ଖୁସିରେ ଦିଆଗଲା, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଅମୂଲ୍ୟ ଧଳା ମଣି ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦରେ ଦିଆଗଲା।
ଶତଲକ୍ଷଂ ସୁଵର୍ଣାନାଂ ଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧାଂଶୁକାନି ଚ
ଶତ ହଜାର ସୁନା ଓ ଅଗ୍ନିରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ବସ୍ତ୍ର ଦିଆଗଲା।
ହାରଂ ଚାମୂଲ୍ଯରତ୍ନାନାଂ ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ଦୁର୍ଲଭମ୍
ତିନି ଲୋକରେ ଦୁର୍ଲଭ, ଅମୂଲ୍ୟ ମଣିର ହାର ଦିଆଗଲା।
ପରିଷ୍କୃତଂ ଚ ମାଣିକ୍ଯୈର୍ହୀରକୈଶ୍ଚ ଵିରାଜିତମ୍
ସେହି ହାର ମାଣିକ୍ୟ ଓ ହୀରାରେ ସଜିଥିଲା।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯସାରଂ ହାରଂ ଚ ସଦ୍ରତ୍ନଗଣନିର୍ମିତମ୍
ତିନି ଲୋକର ସାର ଏହି ହାର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମଣିମାନେ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଥିଲା।
ଲକ୍ଷଂ ସୁଵର୍ଣଲୋଷ୍ଟାନାଂ ଧନାନି ଵିଵିଧାନି ଚ
ଲକ୍ଷ ଗୋଟିଏ ସୁନା ଟିକିରି ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଧନ ଦିଆଗଲା।
ଦାନାନି ଦତ୍ତ୍ଵା ଵିପ୍ରେଭ୍ଯସ୍ତେ ସର୍ଵେ ଦଦୃଶୁଃ ଶିଶୁମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଇ ସମସ୍ତେ ଶିଶୁକୁ ଦେଖିଲେ।
ଭାରଂ ଵୋଢୁମଶକ୍ତାଶ୍ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣା ବନ୍ଦିନସ୍ତଥା
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଓ ବନ୍ଦିମାନେ ଏହି ଭାର ବହିବାକୁ ସମର୍ଥ ହେଲେ ନାହିଁ।
କଥଯନ୍ତି କଥାଃ ସର୍ଵେ ଵିଶ୍ରାନ୍ତାଃ ପୂର୍ଵଦାଯିନାମ୍
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ କ୍ଲାନ୍ତ ହୋଇ, ପୂର୍ବରୁ ଦାନ କରିଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କର କଥା କହିଲେ।
ଵିଷ୍ଣୁଃ ପ୍ରମୁଦିତସ୍ତତ୍ର ଵାଦଯାମାସ ଦୁନ୍ଦୁଭିମ୍ ଵେଦାଂଶ୍ଚ ପାଠଯାମାସ ପୁରାଣାନି ଚ ନାରଦ
ସେଠାରେ ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁ ଅତି ଖୁସି ହୋଇ ଢୋଳ ବଜାଇଲେ, ଓ ନାରଦ, ବେଦ ଓ ପୁରାଣ ପଢ଼ିଲେ।
ମୁନୀନ୍ଦ୍ରାନାନଯାମାସ ପୂଜଯାମାସ ତାନ୍ମୁଦା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଦେଵଶ୍ଚୈ ଦେଵୀଭିର୍ଦଦୌ ତସ୍ମୈ ଶୁଭାଶିଷଃ
ସେ ମହାମୁନିମାନଙ୍କୁ ଆଣି, ଆନନ୍ଦରେ ସମ୍ମାନ କଲେ। ଦେବଦେବୀମାନେ ସହିତ ମିଶି, ତାଙ୍କୁ ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ।
ଵିଷ୍ଣୁରୁଵାଚ ପରାକ୍ରମେ ମଯା ତୁଲ୍ଯଃ ସର୍ଵସିଦ୍ଧୀଶ୍ଵରୋ ଭଵ
ବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ: ପ୍ରାକ୍ରମରେ ମୋତେ ସମାନ ହେଅ, ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧିର ନାୟକ ହେଅ।
ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ ସର୍ଵେଷାଂ ପୁରତଃ ପୂଜା ଭଵତ୍ଵତିସୁଦୁର୍ଲଭା
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମ ପୂଜା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ହେଉ।
ଧର୍ମ୍ମ ଉଵାଚ ସର୍ଵଜ୍ଞଶ୍ଚ ଦଯାଯୁକ୍ତୋ ହରିଭକ୍ତୋ ହରେଃ ସମଃ
ଧର୍ମ କହିଲେ: ସବୁକିଛି ଜାଣିଥିବା, ଦୟାଶୀଳ, ହରିଭକ୍ତ ଓ ହରି ସମାନ ହେଅ।
ମହାଦେଵ ଉଵାଚ ଵିଦ୍ଯାଵାନ୍ପୁଣ୍ଯଵାଞ୍ଛାନ୍ତୋ ଦାନ୍ତଶ୍ଚ ପ୍ରାଣଵଲ୍ଲଭ
ମହାଦେବ କହିଲେ: ତୁମେ ଜ୍ଞାନୀ, ପୁଣ୍ୟଶୀଳୀ, ଶାନ୍ତ, ନିୟମିତ ଓ ପ୍ରାଣର ପ୍ରିୟ ହେଅ।
ଲକ୍ଷ୍ମୀରୁଵାଚ ପତିଵ୍ରତା ମଯା ତୁଲ୍ଯା ଶାନ୍ତା କାନ୍ତା ମନୋହରା
ଲକ୍ଷ୍ମୀ କହିଲେ: ତୁମର ଭାର୍ଯ୍ୟା ମୋତେ ସମାନ ପତିବ୍ରତା, ଶାନ୍ତ, ରୂପସି, ମନୋହରା ହେଉ।
ସରସ୍ଵତ୍ଯୁଵାଚ ସ୍ମୃତିର୍ଵିଵେଚନାଶକ୍ତିର୍ଭଵତ୍ଵତିତରାଂ ସୁତ
ସରସ୍ୱତୀ କହିଲେ: ମୋ ପୁଅ, ତୁମେ ବହୁତ ସ୍ମୃତି ଓ ବିବେକ ଶକ୍ତିର ଅଧିକାରୀ ହେଅ।
ସାଵିତ୍ର୍ଯୁଵାଚ ମନ୍ମନ୍ତ୍ରଜପଶୀଲଶ୍ଚ ପ୍ରଵରୋ ଵେଦଵାଦିନାମ୍
ସାବିତ୍ରୀ କହିଲେ: ମୋ ମନ୍ତ୍ର ଜପରେ ପାରଙ୍ଗତ ଓ ବେଦବାଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେଅ।
ହିମାଲଯ ଉଵାଚ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣତୁଲ୍ଯୋ ଗୁଣଵାନ୍ଭଵ କୃଷ୍ଣପରାଯଣଃ
ହିମାଳୟ କହିଲେ: ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ସମାନ ଗୁଣବାନ ଓ କୃଷ୍ଣଭକ୍ତ ହେଅ।