ହଦଯସ୍ଥଂ ଚ ଯଦ୍ରୂପଂ ତଦେଵାତିମନୋହରମ୍ ଚୁଚୁମ୍ବାନନ୍ଦଜଲଧୌ ନିମଗ୍ନା ସେତ୍ଯୁଵାଚ ତମ୍
ଯେ ରୂପ ତାଙ୍କ ହୃଦୟରେ ବସିଥିଲା, ସେଇ ଅତି ଆକର୍ଷକ ରୂପକୁ ସେ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ, ଆନନ୍ଦର ସାଗରରେ ବିଲୀନ ହେଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ସଂପ୍ରାପ୍ଯାମୂଲ୍ଯରତ୍ନଂ ତ୍ଵାଂ ପୂର୍ଣମେଵ ସନାତନମ୍
'ମୁଁ ତୁମକୁ, ଏହି ଅମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଚିରନ୍ତନ ରୂପେ ଲାଗିଛି—'
କାନ୍ତେ ସୁଚିରମାଯାତେ ପ୍ରୋଷିତେ ଯୋଷିତୋ ଯଥା
'ଯେପରି ଏକ ପ୍ରିୟା ଜଣେ ଜଣେ ଘରୁ ବହୁଦିନ ଦୂରେ ଥିବା ପତିଙ୍କୁ ଫେରିବାବେଳେ ଆନନ୍ଦରେ ଗ୍ରହଣ କରେ—'
ସୁଚିରଂ ଗତମାଯାତମେକପୁତ୍ରା କଥା ସୁତମ୍
'ଯେପରି ଜଣେ ମାଁ, ଏକମାତ୍ର ପୁଅ ବହୁଦିନ ପରେ ଘରକୁ ଫେରିଲେ ତାକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରେ—'
ସଦ୍ରତ୍ନଂ ସୁଚିରଂ ଭ୍ରଷ୍ଟଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ହୃଷ୍ଟୋ ଯଥା ଜନଃ
'ଯେପରି ଜଣେ ଲୋକ, ବହୁଦିନ ହରାଇଥିବା ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ ପୁଣି ମିଳିଲେ ଖୁସି ହୁଏ—'
ଯଥା ସୁଚିରମନ୍ଧାନାଂ ସ୍ଥିତାନାଂ ଚ ନିରାଶ୍ରଯେ
'ଯେପରି ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ଅନ୍ଧ ଓ ନିରାଶ୍ରୟ ଲୋକମାନେ—'
ଦୁସ୍ତରେ ସାଗରେ ଘୋରେ ପତିତସ୍ଯ ଚ ସଂକଟେ
'ଯେପରି ଭୟଙ୍କର ଓ ଅପାର ସମୁଦ୍ରରେ ପଡ଼ି ଦୁଃଖରେ ଅଟକିଥିବା ଜଣେ—'
ତୃଷ୍ଣଯା ଶୁଷ୍କକଣ୍ଠାନାଂ ସୁଚିରାଚ୍ଚ ସୁଶୀତଲମ୍
'ଯେପରି ଦୀର୍ଘ ସମୟ ତରସା ଗଳା ଶୁଖିଯାଇଥିବା ଲୋକମାନେ ଶିତଳ ପାଣି ପାଇଲେ—'
ଦାଵାଗ୍ନିପତିତାନାଂ ଚ ସ୍ଥିତାନାଂ ଚ ନିରାଶ୍ରଯେ
'ଯେପରି ଜଣେ ଜଙ୍ଗଲ ଆଗୁନିରେ ପଡ଼ିଥିବା, ଅଥବା ନିରାଶ୍ରୟ ଲୋକମାନେ—'
ଚିରଂ ବୁଭୁକ୍ଷିତାନାଂ ଚ ଵ୍ରତୋପୋଷଣକାରିଣାମ୍
'ଯେପରି ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଖାଇନଥିବା ଓ ଉପବାସରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ—'
ସଦନ୍ନଂ ପୁରତୋ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମନଃ ପୂର୍ଣଂ ତଥା ମମ
ଭଲ ଖାଦ୍ୟ ଆଗରେ ଦେଖି, ମୋର ମନ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟିରେ ଭରିଗଲା।
ପ୍ରୀତ୍ଯା ସ୍ତନଂ ଦଦୌ ତସ୍ମୈ ପରମାନନ୍ଦମାନସା
ସେ ଆନନ୍ଦରେ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦର ହୃଦୟ ସହିତ, ତାଙ୍କୁ ଦୁଧ ଦେଲେ।
ଚୁଚୁମ୍ବ ଗଣ୍ଡେ ଵେଦୋକ୍ତଂ ଯୁଯୁଜେ ଚାଶିଷଂ ମୁଦା
ସେ ବେଦ ଆନୁସାରେ ଗାଲାକୁ ଚୁମ୍ବନ କଲେ ଏବଂ ଖୁସିରେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଵିଵିଧାନି ଚ ରତ୍ନାନି ଦ୍ଵିଜେଭ୍ଯୋ ଦଦତୁର୍ମୁଦା
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ସେମାନେ ଦ୍ୱିଜମାନେଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦରେ ବିଭିନ୍ନ ମୂଲ୍ୟବାନ ମଣି ଦେଲେ।
ବନ୍ଦିଭ୍ଯୋ ଭିକ୍ଷୁକେଭ୍ଯଶ୍ଚ ଦାନାନି ଵିଵିଧାନି ଚ
ବାଣ୍ଡିମାନେ ଓ ଭିକ୍ଷୁମାନେଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଉପହାର ଦିଆଗଲା।
ହିମାଲଯଶ୍ଚ ରତ୍ନାନାଂ ଦଦୌ ଲକ୍ଷଂ ଦ୍ଵିଜାତଯେ
ହିମାଳୟ ଦ୍ୱିଜମାନେଙ୍କୁ ଏକ ଲକ୍ଷ ମଣି ଦେଲେ।
ଦଶଲକ୍ଷଂ ଗଵାଂ ଚୈଵ ପଞ୍ଚଲକ୍ଷଂ ସୁଵର୍ଣକମ୍
ସେ ଦଶ ଲକ୍ଷ ଗାଈ ଏବଂ ପାଞ୍ଚ ଲକ୍ଷ ସୁନା ଦେଲେ।
ଅନ୍ଯାନ୍ଯପି ଚ ଦାନାନି ଵସ୍ତ୍ରାଣ୍ଯାଭରଣାନି ଚ
ଅନ୍ୟ ଉପହାର, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଆଭୂଷଣ ମଧ୍ୟ ଦିଆଗଲା।
ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯୋ ଦଦୌ ଵିଷ୍ଣୁଃ କୌସ୍ତୁଭଂ କୌତୁକାନ୍ଵିତଃ ସୁଦୁର୍ଲଭାନି ସୃଷ୍ଟୌ ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯୋ ଦଦୌ ମୁଦା
ବିଷ୍ଣୁ ଖୁସିରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ କୌସ୍ତୁଭ ମଣି ଦେଲେ; ସେ ସୃଷ୍ଟିରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ଅନ୍ୟ ଜିନିଷ ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦରେ ଦେଲେ।
ଧର୍ମଃ ସୂର୍ଯ୍ଯଶ୍ଚ ଶକ୍ରଶ୍ଚ ଦେଵାଶ୍ଚ ମୁନଯସ୍ତଥା
ଧର୍ମ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଦେବତାମାନେ ଓ ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ,
ମାଣିକ୍ଯାନାଂ ସହସ୍ରାଣି ରତ୍ନାନାଂ ଚ ଶତାନି ଚ
ହଜାର ମାଣିକ୍ୟ ଓ ଶତଶଃ ଅନ୍ୟ ମଣି ଦେଲେ।
ହରିଦ୍ଵର୍ଣମଣୀନ୍ଦ୍ରାଣାଂ ସହସ୍ରାଣି ମୁଦାଽନ୍ଵିତାଃ ଅମୂଲ୍ଯାନ୍ଯନ୍ଯରତ୍ନାନି ଶ୍ଵେତଵର୍ଣାନି କୌତୁକାତ୍
ହଜାର ହଜାର ହରିତ ମଣି ଖୁସିରେ ଦିଆଗଲା, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଅମୂଲ୍ୟ ଧଳା ମଣି ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦରେ ଦିଆଗଲା।
ଶତଲକ୍ଷଂ ସୁଵର୍ଣାନାଂ ଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧାଂଶୁକାନି ଚ
ଶତ ହଜାର ସୁନା ଓ ଅଗ୍ନିରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ବସ୍ତ୍ର ଦିଆଗଲା।
ହାରଂ ଚାମୂଲ୍ଯରତ୍ନାନାଂ ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ଦୁର୍ଲଭମ୍
ତିନି ଲୋକରେ ଦୁର୍ଲଭ, ଅମୂଲ୍ୟ ମଣିର ହାର ଦିଆଗଲା।
ପରିଷ୍କୃତଂ ଚ ମାଣିକ୍ଯୈର୍ହୀରକୈଶ୍ଚ ଵିରାଜିତମ୍
ସେହି ହାର ମାଣିକ୍ୟ ଓ ହୀରାରେ ସଜିଥିଲା।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯସାରଂ ହାରଂ ଚ ସଦ୍ରତ୍ନଗଣନିର୍ମିତମ୍
ତିନି ଲୋକର ସାର ଏହି ହାର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମଣିମାନେ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଥିଲା।
ଲକ୍ଷଂ ସୁଵର୍ଣଲୋଷ୍ଟାନାଂ ଧନାନି ଵିଵିଧାନି ଚ
ଲକ୍ଷ ଗୋଟିଏ ସୁନା ଟିକିରି ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଧନ ଦିଆଗଲା।
ଦାନାନି ଦତ୍ତ୍ଵା ଵିପ୍ରେଭ୍ଯସ୍ତେ ସର୍ଵେ ଦଦୃଶୁଃ ଶିଶୁମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଇ ସମସ୍ତେ ଶିଶୁକୁ ଦେଖିଲେ।
ଭାରଂ ଵୋଢୁମଶକ୍ତାଶ୍ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣା ବନ୍ଦିନସ୍ତଥା
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଓ ବନ୍ଦିମାନେ ଏହି ଭାର ବହିବାକୁ ସମର୍ଥ ହେଲେ ନାହିଁ।
କଥଯନ୍ତି କଥାଃ ସର୍ଵେ ଵିଶ୍ରାନ୍ତାଃ ପୂର୍ଵଦାଯିନାମ୍
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ କ୍ଲାନ୍ତ ହୋଇ, ପୂର୍ବରୁ ଦାନ କରିଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କର କଥା କହିଲେ।