ପଶ୍ଯନ୍ତଂ ଗେହଶିଖରଂ ଶତଚନ୍ଦ୍ରସମପ୍ରଭମ୍
ସେ ଘରର ଶିଖରକୁ ଦେଖିଲେ, ଯାହା ଶତଚନ୍ଦ୍ର ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଥିଲା।
କୁର୍ଵନ୍ତଂ ଭ୍ରମଣଂ ତଲ୍ପେ ପଶ୍ଯନ୍ତଂ ସ୍ଵେଚ୍ଛଯା ମୁଦା
ସେ ତାଙ୍କୁ ଶୋଇବା ଶଯ୍ୟାରେ ଇଚ୍ଛାମତେ ଆନନ୍ଦରେ ଘୁରୁଥିବା ଦେଖିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତଦଦ୍ଭୁତଂ ରୂପଂ ତ୍ରସ୍ତା ଶଂକରସନ୍ନିଧିମ୍
ସେ ଅଦ୍ଭୁତ ରୂପଟିକୁ ଦେଖି, ଭୟଭୀତ ହୋଇ ସେ ଶିବଙ୍କ ସମ୍ନିଧିକୁ ଯାଇଲେ।
ପାର୍ଵତ୍ଯୁଵାଚ କଲ୍ପେ କଲ୍ପେ ଧ୍ଯାଯସି ଯଂ ତଂ ପଶ୍ଯାଗତ୍ଯ ମନ୍ଦିରମ୍
ପାର୍ବତୀ କହିଲେ: 'ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଗରେ ଯାହାକୁ ତୁମେ ଧ୍ୟାନ କରୁଥିଲ, ସେଇଁ ଏବେ ମନ୍ଦିରକୁ ଆସିଛି, ଦେଖ।'
ଶୀଘ୍ରଂ ପୁତ୍ରମୁଖଂ ପଶ୍ଯ ପୁଣ୍ଯବୀଜଂ ମହୋତ୍ସଵମ୍
ତୁରନ୍ତ ତୁମ ପୁଅଙ୍କର ମୁହଁ ଦେଖ, ସେ ପୁଣ୍ୟର ବିଜ, ବଡ଼ ଉତ୍ସବ।
ସ୍ନାନଂ ଚ ସର୍ଵତୀର୍ଥେଷୁ ସର୍ଵଯଜ୍ଞେଷୁ ଦକ୍ଷିଣମ୍
ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କଲେ ଯେତେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞରେ ଦାନ କଲେ ଯେତେ ଲାଭ ମିଳେ,
ସର୍ଵଦାନେନ ଯତ୍ପୁଣ୍ଯଂ କ୍ଷ୍ମାପ୍ରଦକ୍ଷିଣତଶ୍ଚ ଯତ୍
ସମସ୍ତ ଦାନରେ ଯେତେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ଏବଂ ପୃଥିବୀକୁ ପରିକ୍ରମା କଲେ ଯେତେ ଲାଭ ମିଳେ,
ସର୍ଵୈସ୍ତପୋଭିର୍ଯତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ଦେଵାନଶନୈର୍ଵ୍ରତୈଃ
ସମସ୍ତ ତପସ୍ୟା ଓ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ବର୍ଷକାଳ ଉପବାସ କଲେ ଯେତେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ,
ଯଦ୍ଵିପ୍ରଭୋଜନୈଃ ପୁଣ୍ଯଂ ଯଦେଵ ସୁରସେଵନୈଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଓ ଦ୍ୱିଜମାନେଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇଲେ ଯେତେ ଲାଭ ମିଳେ, ଦେବତାଙ୍କୁ ସେବା କଲେ ଯେତେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ—
ପାର୍ଵତ୍ଯା ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଶିଵଃ ସଂହୃଷ୍ଟମାନସଃ ଦଦର୍ଶ ତଲ୍ପେ ସ୍ଵସୁତଂ ତପ୍ତକାଞ୍ଚନସନ୍ନିଭମ୍
ପାର୍ବତୀଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଶିବଙ୍କ ମନ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା, ସେ ଶେଯ୍ୟାରେ ତାଙ୍କର ପୁଅକୁ ତପ୍ତ ସୁନା ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେଖିଲେ।
ହଦଯସ୍ଥଂ ଚ ଯଦ୍ରୂପଂ ତଦେଵାତିମନୋହରମ୍ ଚୁଚୁମ୍ବାନନ୍ଦଜଲଧୌ ନିମଗ୍ନା ସେତ୍ଯୁଵାଚ ତମ୍
ଯେ ରୂପ ତାଙ୍କ ହୃଦୟରେ ବସିଥିଲା, ସେଇ ଅତି ଆକର୍ଷକ ରୂପକୁ ସେ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ, ଆନନ୍ଦର ସାଗରରେ ବିଲୀନ ହେଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ସଂପ୍ରାପ୍ଯାମୂଲ୍ଯରତ୍ନଂ ତ୍ଵାଂ ପୂର୍ଣମେଵ ସନାତନମ୍
'ମୁଁ ତୁମକୁ, ଏହି ଅମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଚିରନ୍ତନ ରୂପେ ଲାଗିଛି—'
କାନ୍ତେ ସୁଚିରମାଯାତେ ପ୍ରୋଷିତେ ଯୋଷିତୋ ଯଥା
'ଯେପରି ଏକ ପ୍ରିୟା ଜଣେ ଜଣେ ଘରୁ ବହୁଦିନ ଦୂରେ ଥିବା ପତିଙ୍କୁ ଫେରିବାବେଳେ ଆନନ୍ଦରେ ଗ୍ରହଣ କରେ—'
ସୁଚିରଂ ଗତମାଯାତମେକପୁତ୍ରା କଥା ସୁତମ୍
'ଯେପରି ଜଣେ ମାଁ, ଏକମାତ୍ର ପୁଅ ବହୁଦିନ ପରେ ଘରକୁ ଫେରିଲେ ତାକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରେ—'
ସଦ୍ରତ୍ନଂ ସୁଚିରଂ ଭ୍ରଷ୍ଟଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ହୃଷ୍ଟୋ ଯଥା ଜନଃ
'ଯେପରି ଜଣେ ଲୋକ, ବହୁଦିନ ହରାଇଥିବା ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ ପୁଣି ମିଳିଲେ ଖୁସି ହୁଏ—'
ଯଥା ସୁଚିରମନ୍ଧାନାଂ ସ୍ଥିତାନାଂ ଚ ନିରାଶ୍ରଯେ
'ଯେପରି ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ଅନ୍ଧ ଓ ନିରାଶ୍ରୟ ଲୋକମାନେ—'
ଦୁସ୍ତରେ ସାଗରେ ଘୋରେ ପତିତସ୍ଯ ଚ ସଂକଟେ
'ଯେପରି ଭୟଙ୍କର ଓ ଅପାର ସମୁଦ୍ରରେ ପଡ଼ି ଦୁଃଖରେ ଅଟକିଥିବା ଜଣେ—'
ତୃଷ୍ଣଯା ଶୁଷ୍କକଣ୍ଠାନାଂ ସୁଚିରାଚ୍ଚ ସୁଶୀତଲମ୍
'ଯେପରି ଦୀର୍ଘ ସମୟ ତରସା ଗଳା ଶୁଖିଯାଇଥିବା ଲୋକମାନେ ଶିତଳ ପାଣି ପାଇଲେ—'
ଦାଵାଗ୍ନିପତିତାନାଂ ଚ ସ୍ଥିତାନାଂ ଚ ନିରାଶ୍ରଯେ
'ଯେପରି ଜଣେ ଜଙ୍ଗଲ ଆଗୁନିରେ ପଡ଼ିଥିବା, ଅଥବା ନିରାଶ୍ରୟ ଲୋକମାନେ—'
ଚିରଂ ବୁଭୁକ୍ଷିତାନାଂ ଚ ଵ୍ରତୋପୋଷଣକାରିଣାମ୍
'ଯେପରି ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଖାଇନଥିବା ଓ ଉପବାସରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ—'
ସଦନ୍ନଂ ପୁରତୋ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମନଃ ପୂର୍ଣଂ ତଥା ମମ
ଭଲ ଖାଦ୍ୟ ଆଗରେ ଦେଖି, ମୋର ମନ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟିରେ ଭରିଗଲା।
ପ୍ରୀତ୍ଯା ସ୍ତନଂ ଦଦୌ ତସ୍ମୈ ପରମାନନ୍ଦମାନସା
ସେ ଆନନ୍ଦରେ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦର ହୃଦୟ ସହିତ, ତାଙ୍କୁ ଦୁଧ ଦେଲେ।
ଚୁଚୁମ୍ବ ଗଣ୍ଡେ ଵେଦୋକ୍ତଂ ଯୁଯୁଜେ ଚାଶିଷଂ ମୁଦା
ସେ ବେଦ ଆନୁସାରେ ଗାଲାକୁ ଚୁମ୍ବନ କଲେ ଏବଂ ଖୁସିରେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଵିଵିଧାନି ଚ ରତ୍ନାନି ଦ୍ଵିଜେଭ୍ଯୋ ଦଦତୁର୍ମୁଦା
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ସେମାନେ ଦ୍ୱିଜମାନେଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦରେ ବିଭିନ୍ନ ମୂଲ୍ୟବାନ ମଣି ଦେଲେ।
ବନ୍ଦିଭ୍ଯୋ ଭିକ୍ଷୁକେଭ୍ଯଶ୍ଚ ଦାନାନି ଵିଵିଧାନି ଚ
ବାଣ୍ଡିମାନେ ଓ ଭିକ୍ଷୁମାନେଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଉପହାର ଦିଆଗଲା।
ହିମାଲଯଶ୍ଚ ରତ୍ନାନାଂ ଦଦୌ ଲକ୍ଷଂ ଦ୍ଵିଜାତଯେ
ହିମାଳୟ ଦ୍ୱିଜମାନେଙ୍କୁ ଏକ ଲକ୍ଷ ମଣି ଦେଲେ।
ଦଶଲକ୍ଷଂ ଗଵାଂ ଚୈଵ ପଞ୍ଚଲକ୍ଷଂ ସୁଵର୍ଣକମ୍
ସେ ଦଶ ଲକ୍ଷ ଗାଈ ଏବଂ ପାଞ୍ଚ ଲକ୍ଷ ସୁନା ଦେଲେ।
ଅନ୍ଯାନ୍ଯପି ଚ ଦାନାନି ଵସ୍ତ୍ରାଣ୍ଯାଭରଣାନି ଚ
ଅନ୍ୟ ଉପହାର, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଆଭୂଷଣ ମଧ୍ୟ ଦିଆଗଲା।
ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯୋ ଦଦୌ ଵିଷ୍ଣୁଃ କୌସ୍ତୁଭଂ କୌତୁକାନ୍ଵିତଃ ସୁଦୁର୍ଲଭାନି ସୃଷ୍ଟୌ ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯୋ ଦଦୌ ମୁଦା
ବିଷ୍ଣୁ ଖୁସିରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ କୌସ୍ତୁଭ ମଣି ଦେଲେ; ସେ ସୃଷ୍ଟିରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ଅନ୍ୟ ଜିନିଷ ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦରେ ଦେଲେ।
ଧର୍ମଃ ସୂର୍ଯ୍ଯଶ୍ଚ ଶକ୍ରଶ୍ଚ ଦେଵାଶ୍ଚ ମୁନଯସ୍ତଥା
ଧର୍ମ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଦେବତାମାନେ ଓ ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ,