ନ ଲିପ୍ତାଃ ପାତକୈର୍ଭକ୍ତାଃ ସନ୍ତତଂ ହରିମାନସାଃ
ଯେମାନେ ସଦା ହରିଙ୍କୁ ମନେ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ।
ତ୍ରିକୋଟିଜନ୍ମନାମନ୍ତେ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ଜନ୍ମ ମାନଵମ୍
ତିରିସ କୋଟି ଜନ୍ମ ପରେ ମାନବ ଜନ୍ମ ମିଳେ।
ଭକ୍ତସଙ୍ଗାଦ୍ଭଵେଦ୍ଭକ୍ତେରଙ୍କୁରୋ ଜୀଵିତଃ ସତୀ
ଭକ୍ତଙ୍କ ସଙ୍ଗରୁ ଭକ୍ତିର ଅଙ୍କୁର ଉଦ୍ଭବ ହୁଏ, ଯାହା ଜୀବନର ସ୍ୱରୂପ।
ପୁନଃ ପ୍ରଫୁଲ୍ଲତାଂ ଯାତି ଵୈଷ୍ଣଵାଲାପମାତ୍ରତଃ ୭୭ ତତ୍ତରୋଵର୍ଦ୍ଧମାନସ୍ଯ ହରିଦାସ୍ଯଂ ଫଲଂ ସତି
ବୈଷ୍ଣବଙ୍କ ସହ କଥାବାର୍ତ୍ତା କଲେ ଭକ୍ତି ଆଉଥରେ ଫୁଟିଉଠେ; ଯେତେବେଳେ ଏହି ମୂଳ ବୃଦ୍ଧି ପାଏ, ତେବେ ତାହାର ଫଳ ହେଉଛି ହରିଙ୍କ ସେବା।
ମହତି ପ୍ରଲଯେ ନାଶୋ ନ ଭଵେତ୍ତସ୍ଯ ନିଶ୍ଚିତମ୍
ବଡ଼ ବିନାଶ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ କେବେ ନାଶ ହୁଏନି—ଏହା ନିଶ୍ଚିତ।
ତସ୍ମାନ୍ନାରାଯଣେ ଭକ୍ତିଂ ଦେହି ମାମମ୍ବିକେ ସଦା
ତେଣୁ ମା' ଅମ୍ବିକେ, ସଦା ମୋତେ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ଦିଅ।
ତଦ୍ଵନ୍ତଂ ଲୋକଶିକ୍ଷାର୍ଥଂ ସ୍ଵତପସ୍ତଵ ପୂଜନମ୍
ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶିଖ୍ୟା ଦେବା ପାଇଁ ତୁମ ତପସ୍ୟା ଓ ପୂଜା ହେଇଥିଲା।
ଗଣେଶରୂପଃ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଃ କଲ୍ପେ କଲ୍ପେ ତଵାତ୍ମଜଃ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଗରେ ତୁମର ପୁଅ ଗଣେଶ ରୂପେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ହୁଅନ୍ତି।
କୃତ୍ଵାଽନ୍ତର୍ଧାନମୀଶଶ୍ଚ ବାଲରୂପଂ ଵିଧାଯ ସଃ
ପ୍ରଭୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇ, ବାଳକ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ।
ତଲ୍ପସ୍ଥେ ଶିଵଵୀର୍ଯ୍ଯେ ଚ ମିଶ୍ରିତଃ ସ ବଭୂଵ ହ
ସେ ଶିବଙ୍କ ଶକ୍ତି ସହିତ ମିଶି, ତପସ୍ୟା ସ୍ଥଳରେ ବିଦ୍ୟମାନ ଥିଲେ।
ଶୁଦ୍ଧଚମ୍ପକଵର୍ଣାଭଃ କୋଟିଚନ୍ଦ୍ରସମପ୍ରଭଃ
ତାଙ୍କର ଦେହ ଶୁଦ୍ଧ ଚମ୍ପକ ଫୁଲ ପରି ହେବା ସହ, କୋଟି ଚନ୍ଦ୍ର ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଥିଲା।
ଅତୀଵ ସୁନ୍ଦରତନୁଃ କାମଦେଵଵିମୋହନଃ
ତାଙ୍କର ରୂପ ବହୁତ ସୁନ୍ଦର ଥିଲା, କାମଦେବଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ମୋହିତ କରିଥିଲା।
ସୁନ୍ଦରେ ଲୋଚନେ ବିଭ୍ରଚ୍ଚାରୁପଦ୍ମଵିନିନ୍ଦକେ
ତାଙ୍କର ଆଖି ଏତେ ସୁନ୍ଦର ଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ ଚମତ୍କାର ଅପୂର୍ବ ପଦ୍ମକୁ ମଧ୍ୟ ହରାଇଦେଇଥିଲା।
କପାଲଂ ଚ କପୋଲଂ ଚ ପରମଂ ସୁମନୋହରମ୍
ତାଙ୍କର କପାଳ ଓ ଗାଲ୍ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଥିଲା।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯେ ଵୈ ନିରୁପମଂ ସର୍ଵାଂଗଂ ବିଭ୍ରଦୁତ୍ତମମ୍
ତିନି ଲୋକରେ ସେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ, ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଏବଂ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିଲେ।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ଵେଷଣଂ କୃତ୍ଵା ବଭ୍ରାମ ପରିତୋ ମୁନେ
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ କେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି ବୋଲି ଖୋଜି, ସେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଘୁରିବାକୁ ଲାଗିଲେ, ମୁନି।
ପାର୍ଵତ୍ଯୁଵାଚ ହେ ତାତ ଦର୍ଶନଂ ଦେହି ପ୍ରାଣାନ୍ଵୈ ରକ୍ଷ ମେ ଵିଭୋ
ପାର୍ବତୀ କହିଲେ: ହେ ବାପା, ମୋତେ ତୁମେ ଦର୍ଶନ ଦିଅ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୋ ପ୍ରାଣକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଶିଵ ଶୀଘ୍ରଂ ସମୁତ୍ତିଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ଵେଷଣଂ କୁରୁ
ଶିବ, ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଉଠିଯାଅ ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ କେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି ଖୋଜ।
ଅଗୃହୀତ୍ଵା ଗୃହାତ୍ପୂଜାଂ ଗୃହିଣୋଽତିଥିରୀଶ୍ଵର
ଯଦି ଗୃହସ୍ଥ ଘରେ ପୂଜା କରନ୍ତି ନାହିଁ, ତେବେ ଅତିଥି ଭାବରେ ଆସିଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସେ ଗୃହସ୍ଥ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି ନାହିଁ।
ପିତରସ୍ତନ୍ନ ଗୃହ୍ଣନ୍ତି ପିଣ୍ଡଦାନଂ ଚ ତର୍ପଣମ୍
ଏମିତି ଲୋକଙ୍କର ତର୍ପଣ କିମ୍ବା ପିଣ୍ଡ ଦାନ ପିତୃଗଣ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି ନାହିଁ।
ହଵ୍ଯଂ ପୁଷ୍ପଂ ଜଲଂ ଦ୍ରଵ୍ଯମଶୁଚେଶ୍ଚ ସୁରାସମମ୍
ଯେଉଁଠାରୁ ଶୁଦ୍ଧ ନାହିଁ, ସେଠାରୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ହବି, ଫୁଲ, ପାଣି, ବା ଅନ୍ୟ ଦାନ ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ମଦ ପରି ଅଶୁଭ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ତତ୍ର ଵାଗ୍ ବଭୂଵାଶରୀରିଣୀ
ଏହି ସମୟରେ ସେଠାରେ ଏକ ଦେହବିହୀନ ସ୍ୱର ଶୁଣାଗଲା।
ଶାନ୍ତା ଭଵ ଜଗନ୍ମାତସ୍ସ୍ଵସୁତଂ ପଶ୍ଯ ମନ୍ଦିରେ
ଶାନ୍ତ ହେଉ, ହେ ଜଗତ୍ଜନନୀ, ମନ୍ଦିରରେ ତୁମ ନିଜ ପୁଅକୁ ଦେଖ।
ସୁପୁଣ୍ଯକଵ୍ରତତରୋଃ ଫଲରୂପଂ ସନାତନମ୍
ସେ ହେଉଛନ୍ତି ସୁକୃତ୍ୟ ବ୍ରତର ଗଛର ଚିରନ୍ତନ ଫଳ।
ଧ୍ଯାଯନ୍ତି ଵୈଷ୍ଣଵା ଦେଵା ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁଶିଵାଦଯଃ
ବୈଷ୍ଣବ ଦେବତାମାନେ, ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି।
ଯସ୍ଯ ସ୍ମରଣମାତ୍ରେଣ ସର୍ଵଵିଘ୍ନୋ ଵିନଶ୍ଯତି
ତାଙ୍କୁ କେବଳ ସ୍ମରଣ କଲେ ସମସ୍ତ ବାଧା ନଶ୍ୱର ହୋଇଯାଏ।
କଲ୍ପେ କଲ୍ପେ ଧ୍ଯାଯସି ଯଂ ଜ୍ଯୋତୀରୂପଂ ସନାତନମ୍
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଗରେ ତୁମେ ଯେଉଁ ଚିରନ୍ତନ ଆଲୋକ ରୂପକୁ ଧ୍ୟାନ କର, ସେ ତାହା।
ତଵ ଵାଞ୍ଛାପୂର୍ଣବୀଜଂ ତପଃକଲ୍ପତରୋଃ ଫଲମ୍
ସେ ହେଉଛନ୍ତି ତୁମ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା ବୀଜ, ତୁମ ତପସ୍ୟାର କଳ୍ପବୃକ୍ଷର ଫଳ।
ନାଯଂ ଵିପ୍ରଃ କ୍ଷୁଧାଽଽର୍ତ୍ତଶ୍ଚ ଵିପ୍ରରୂପୀ ଜନାର୍ଦନଃ ସରସ୍ଵତୀ ତ୍ଵେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଵିରରାମ ଚ ନାରଦ
ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭୁଖରେ ପୀଡିତ ନୁହଁନ୍ତି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୂପରେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ନିଜେ ଅଟୁଛନ୍ତି; ସରସ୍ୱତୀ ଏଭଳି କହି, ନାରଦ, ଶାନ୍ତ ହେଲେ।
ତ୍ରସ୍ତା ଶ୍ରୁତ୍ଵାଽଽକାଶଵାଣୀଂ ଜଗାମ ସ୍ଵାଲଯଂ ସତୀ
ଆକାଶରୁ ଆସିଥିବା ସ୍ୱର ଶୁଣି, ଭୟଭୀତ ସତୀ ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ।