ଅଵିଦ୍ଯୋ ଵା ସଵିଦ୍ଯୋ ଵା ସଂଧ୍ଯାପୂତୋ ହି ଯୋ ଦ୍ଵିଜଃ 1.11.
ଅଜ୍ଞାନୀ ହେଉ କି ଜ୍ଞାନୀ, ସେଉଁଠି ସନ୍ଧ୍ୟାବନ୍ଧନ କରି ପବିତ୍ର ଥିବା ଦ୍ୱିଜ—
ଘ୍ନନ୍ତଂ ଵିପ୍ରଂ ଶପନ୍ତଂ ଵା ନ ହନ୍ଯାନ୍ନ ଚ ତଂ ଶପେତ୍। ଗୋଭ୍ଯଃ ଶତଗୁଣଂ ପୂଜ୍ଯୋ ହରିଭକ୍ତଶ୍ଚ ସ ସ୍ମୃତଃ
ଯଦି ବ୍ରାହ୍ମଣ କିଛି କୁହେ କିମ୍ବା ଆଘାତ କରେ ମଧ୍ୟ, ତାଙ୍କୁ ମାଡ଼ିବା ନାହିଁ, ଶାପ ଦେବା ନାହିଁ। ଗାଈଠାରୁ ଶତଗୁଣ ଅଧିକ ସମ୍ମାନ ଦେବା ଉଚିତ, ସେ ହରିଭକ୍ତ ଭାବରେ ମନାଯାଏ।
ପାଦୋଦକଂ ଚ ନୈଵେଦ୍ଯଂ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ଵିପ୍ରସ୍ଯ ଯୋ ଦ୍ଵିଜ
ଯେ ଦ୍ୱିଜ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଦଜଳ କିମ୍ବା ତାଙ୍କ ନିବେଦିତ ଭୋଜନ ଭୋଗ କରେ—
ଏକାଦଶ୍ଯାଂ ନ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ଯୋ ନିତ୍ଯଂ କୃଷ୍ଣଂ ସମର୍ଚଯେତ୍
ଯିଏ ଏକାଦଶୀରେ ଭୋଜନ କରେନି ଏବଂ ସଦା କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ—
ଯୋ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ଭୋଜନୋଚ୍ଛିଷ୍ଟଂ ନିତ୍ଯଂ ନୈଵେଦ୍ଯଭୋଜନମ୍
ଯିଏ ସଦା ନିବେଦିତ ଭୋଜନର ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ ଭୋଗ କରେ—
ଅନ୍ନଂ ଵିଷ୍ଠା ପଯୋ ମୂତ୍ରଂ ଯଦ୍ଵିଷ୍ଣୋରନିଵେଦିତମ୍
ଯେଉଁ ଅନ୍ନ, ମଳ, ଦୁଧ କିମ୍ବା ମୁତ୍ର ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ନିବେଦନ କରାଯାଇନାହିଁ—
ବ୍ରହ୍ମା ଚ ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ରାଶ୍ଚ ସର୍ଵେ ଵିଷ୍ଣୁପରାଯଣାଃ
ବ୍ରହ୍ମା ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁଅମାନେ, ସମସ୍ତେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଶରଣ କରିଥାନ୍ତି—
ପିତ୍ରୋର୍ମାତାମହାଦୀନାଂ ସଂସର୍ଗସ୍ଯ ଗୁରୋଶ୍ଚ ଵା
ପିତୃମାନେ, ମାମାମାନେ ଏବଂ ଗୁରୁଙ୍କ ସହ ସମ୍ପର୍କ ବିଷୟରେ—
ସ କିଂଗୁରୁଃ ସ କିଂତାତଃ ସ କିଂପୁତ୍ରଃ ସ କିଂସଖା
ସେ କେମିତି ଗୁରୁ, କେମିତି ବାପା, କେମିତି ପୁଅ, କେମିତି ବନ୍ଧୁ—
ଅଵୈଷ୍ଣଵାଦ୍ଦ୍ଵିଜାଦ୍ଵିପ୍ର ଚଣ୍ଡାଲୋ ଵୈଷ୍ଣଵୋ ଵରଃ
ଯଦିଓ ସେ ଚଣ୍ଡାଳ, ତଥାପି ଯେ ବୈଷ୍ଣବ, ସେ ବୈଷ୍ଣବ ନୁହେଁଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣଠାରୁ ଉତ୍ତମ।
ସନ୍ଧ୍ଯାହୀନୋଽଶୁଚିର୍ନିତ୍ଯଂ କୃଷ୍ଣେ ଵା ଵିମୁଖୋ ଦ୍ଵିଜଃ 1.11.
ଯେ ଦ୍ୱିଜ ସନ୍ଧ୍ୟାବନ୍ଧନ କରେନି, ସଦା ଅପବିତ୍ର ରହେ କିମ୍ବା କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରେ—
ଗୁରୁଵକ୍ତ୍ରାଦ୍ଵିଷ୍ଣୁମଂତ୍ରୋ ଯସ୍ଯ କର୍ଣେ ପ୍ରଵିଶ୍ଯତି
ଯାହାର କାନରେ ଗୁରୁଙ୍କ ମୁଖରୁ ବିଷ୍ଣୁମନ୍ତ୍ର ପ୍ରବେଶ କରେ—
ପୁଂସାଂ ମାତାମହାଦୀନାଂ ଶତୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ହରେଃ ପଦମ୍
ସେ, ଶତଶତ ପୂର୍ବଜ ଏବଂ ମାମାମାନେ ସହିତ, ହରିଙ୍କ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ବ୍ରହ୍ମକ୍ଷତ୍ତ୍ରିଯଵିଟ୍ଶୂଦ୍ରାଶ୍ଚତସ୍ରୋ ଜାତଯୋ ଯଥା
ଯେପରି ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ ଏବଂ ଶୂଦ୍ର—ଏହି ଚାରିଟି ଜାତି ଅଛି—
ଧ୍ଯାଯନ୍ତି ଵୈଷ୍ଣଵାଃ ଶଶ୍ଵଦ୍ଗୋଵିନ୍ଦପଦପଙ୍କଜମ୍
ବୈଷ୍ଣବମାନେ ସଦା ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କ ପଦକମଳରେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି।
ସୁଦର୍ଶନଂ ସଂନିଯୋଜ୍ଯ ଭକ୍ତାନାଂ ରକ୍ଷଣାଯ ଚ
ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ସୁଦର୍ଶନ ଚକ୍ରକୁ ନିଯୁକ୍ତ କରି—
ଶୌନକ ଉଵାଚ ଉପାଲମ୍ଭେନ ପ୍ରସ୍ତାଵାତ୍କୌତୁକେନ ଶ୍ରୁତା ମଯା
ଶୌନକ କହିଲେ — ନିନ୍ଦା, ଆରମ୍ଭ ଓ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟବଶତଃ ମୁଁ ଏହି କଥାଗୁଡ଼ିକୁ ଶୁଣିଛି।
ପ୍ରଜା ଵା ସସୃଜୁଃ କେ ଵା ଊର୍ଧ୍ଵରେତାଶ୍ଚ କଶ୍ଚନ
କିଏ ସମସ୍ତ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ? ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କିଏ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେତା ତପସ୍ବୀ ଥିଲେ?
ପିତୁଃ ଶାପେନ ପୁତ୍ରସ୍ଯ କିଂ ବଭୂଵ ଵିରୋଧତଃ
ପିତାଙ୍କ ଶାପରେ ପୁଅଙ୍କ ସହ ବିରୋଧରେ କଣ ଘଟିଲା?
ସୌତିରୁଵାଚ ଅପାନ୍ତରତମାଶ୍ଚୈଵ ସନକାଦ୍ଯାଶ୍ଚ ଶୌନକ
ସୂତ କହିଲେ — ଶୌନକ, ଅପାନ୍ତରତମ ଓ ସନକାଦି ମୁନିମାନେ ଥିଲେ।
ଏତୈର୍ଵିନାଽନ୍ଯେ ବହଵୋ ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ରାଶ୍ଚ ସନ୍ତତମ୍
ଏମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଅନେକ ଅନ୍ୟ ଅନ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁଅ ନିରନ୍ତର ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।
ଅପୂଜ୍ଯଃ ପୁତ୍ରଶାପେନ ସ୍ଵଯଂ ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରଜାପତିଃ
ପୁଅଙ୍କ ଶାପରେ ସ୍ୱୟଂ ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରଜାପତି ପୂଜ୍ୟ ହେବାର ଯୋଗ୍ୟ ରହିଲେ ନାହିଁ।
ନାରଦୋ ଗୁରୁଶାପେନ ଗନ୍ଧର୍ଵଶ୍ଚ ବଭୂଵ ସଃ
ଗୁରୁଙ୍କ ଶାପରେ ନାରଦ ଗାନ୍ଧର୍ବ ହେଲେ।
ଗନ୍ଧର୍ଵରାଜଃ ସର୍ଵେଷାଂ ଗନ୍ଧର୍ଵାଣାଂ ଵରୋ ମହାନ୍
ସେ ସମସ୍ତ ଗାନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ଗାନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ରାଜା ହେଲେ।
ଗୁର୍ଵାଜ୍ଞଯା ପୁଷ୍କରେ ସ ପରମେଣ ସମାଧିନା
ଗୁରୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ସେ ପୁଷ୍କରରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଧ୍ୟାନ କଲେ।
ଶିଵସ୍ଯ କଵଚଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ମନ୍ତ୍ରଂ ଚ ଦ୍ଵାଦଶାକ୍ଷରମ୍ 1.12.
ସେ ଶିବଙ୍କ କବଚ ଷ୍ଟୋତ୍ର ଓ ଦ୍ବାଦଶାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିଲେ।
ଜଜାପ ପରମଂ ମନ୍ତ୍ରଂ ଦିଵ୍ଯଂ ଵର୍ଷଶତଂ ମୁନେ
ମୁନି, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦିବ୍ୟ ମନ୍ତ୍ରକୁ ଶତବର୍ଷ ଧରି ଜପ କଲେ।
ଵିରାମେ ଶତଵର୍ଷସ୍ଯ ଦଦର୍ଶ ପୁରତଃ ଶିଵମ୍
ଶତବର୍ଷ ଶେଷରେ ସେ ସାମ୍ନାସାମ୍ନି ଶିବଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ମହତ୍ତେଜସ୍ସ୍ଵରୂପଂ ଚ ଭଗଵନ୍ତଂ ସନାତନମ୍
ସେ ଅପାର ତେଜ ଓ ଶାଶ୍ୱତ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ତପୋରୂପଂ ତପୋବୀଜଂ ତପସ୍ଯାଫଲଦଂ ଫଲମ୍
ସେ ତପସ୍ୟାର ମୂର୍ତ୍ତି, ତପସ୍ୟାର ମୂଳ ଓ ତପସ୍ୟାର ଫଳକୁ ଦେଖିଲେ।