ଵାସଯାମାସ ତଂ ତେ ଚ ରତ୍ନସିଂହାସନେ ଵରେ
ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ମଣିମୟ ସିଂହାସନରେ ବସାଇଲେ।
ସମ୍ପୁଟାଞ୍ଜଲଯଃ ସର୍ଵେ ପୁଲକାଙ୍ଗାଶ୍ରୁଲୋଚନାଃ
ସମସ୍ତେ ହାତ ଜୋଡି ଦଣ୍ଡବତ୍ କରି, ଶରୀରରେ ରୋମାଞ୍ଚ ଓ ଚକ୍ଷୁରେ ଅଶ୍ରୁ ଭରିଥିଲେ।
ସସ୍ମିତସ୍ତାଂଶ୍ଚ ପପ୍ରଚ୍ଛ ସର୍ଵଂ ମଧୁରଯା ଗିରା
ସେ ହସି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମଧୁର କଥାରେ ପଚାରିଲେ।
ଶ୍ରୀନାରାଯଣ ଉଵାଚ ସର୍ଵେ ଶକ୍ତ୍ଯା ଯଯା ଵିଶ୍ଵେ ଶକ୍ତିମନ୍ତୋ ହି ଜୀଵିନଃ
ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ: ସମସ୍ତ ଜୀବ ଏହି ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇଛନ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମାଦିତୃଣପର୍ଯ୍ଯନ୍ତଂ ସର୍ଵଂ ପ୍ରାକୃତିକଂ ଜଗତ୍
ବ୍ରହ୍ମାଠାରୁ ଘାସ ପତ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସମସ୍ତ ଜଗତ ପ୍ରକୃତିର।
ଆଵିର୍ଭୂତା ଚ ସା ମତ୍ତଃ ସୃଷ୍ଟୌ ଦେଵୀ ମଦିଚ୍ଛଯା
ସେ ଦେବୀ, ମୋ ଇଚ୍ଛାରେ, ସୃଷ୍ଟି ପାଇଁ ମୋଠାରୁ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ।
ପ୍ରକୃତିଃ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ରୀ ଚ ସର୍ଵେଷାଂ ଜନନୀ ପରା
ପ୍ରକୃତି ସମସ୍ତଙ୍କର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତ୍ରୀ, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କର ମହାମାତା।
ସୁଚିରଂ ତପସା ତପ୍ତଂ ଶଂଭୁନା ଧ୍ଯାଯତା ଚ ମାମ୍
ଶମ୍ଭୁ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ମୋତେ ଧ୍ୟାନ କରି, କଠିନ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ।
ଵ୍ରତଂ ଚ ଲୋକଶିକ୍ଷାର୍ଥମସ୍ଯା ନ ସ୍ଵାର୍ଥମେଵ ଚ
ଏହି ବ୍ରତ ତାଙ୍କର ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥ ପାଇଁ ନୁହେଁ, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଶିଖ୍ୟା ଦେବା ପାଇଁ।
ମାଯଯା ମୋହିତାଃ ସର୍ଵେ କିମସ୍ଯା ଵାସ୍ତଵଂ ଵ୍ରତମ୍
ମାୟାରେ ସମସ୍ତେ ମୁହଁ ହୋଇଛନ୍ତି; ତାଙ୍କ ପାଇଁ କେଉଁଠି ସତ୍ୟ ବ୍ରତ ରହିପାରିବ?
ସୁରେଶ୍ଵରା ମଦଂଶାଶ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମଶକ୍ତିମହେଶ୍ଵରାଃ
ଦେବତାମାନଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ, ମଦର ଅଂଶ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଓ ମହାଦେବମାନେ—
ମୃଦା ଵିନା ଘଟଂ କର୍ତ୍ତୁଂ କୁଲାଲଶ୍ଚ ଯଥାଽକ୍ଷମଃ
ଯେପରି ମାଟି ଛାଡ଼ି କୁମ୍ଭାର କୁମ୍ଭ ବନେଇପାରେନାହିଁ,
ଵିନା ଶକ୍ତ୍ଯା ତଥାଽହଂ ଚ ସ୍ଵସୃଷ୍ଟିଂ କର୍ତୁମକ୍ଷମଃ
ସେପରି ଶକ୍ତି ବିନା ମୁଁ ମୋର ସୃଷ୍ଟି କରିପାରେନାହିଁ।
ଅହମାତ୍ମା ହି ନିର୍ଲିପ୍ତୋଽଦୃଶ୍ଯଃ ସାକ୍ଷୀ ଚ ଦେହିନାମ୍
ମୁଁ ଆତ୍ମା, ସର୍ବଦା ଅଲିପ୍ତ, ଅଦୃଶ୍ୟ ଓ ଦେହୀମାନଙ୍କର ସାକ୍ଷୀ।
ଅହଂ ନିତ୍ଯଃ ଶରୀରୀ ଚ ଭାନୁଵିଗ୍ରହଵିଗ୍ରହଃ
ମୁଁ ଚିରନ୍ତନ, ଶରୀରଧାରୀ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଆକୃତିରେ ଅଛି।
ଅହମାତ୍ମା ମନୋ ବ୍ରହ୍ମା ଜ୍ଞାନରୂପୋ ମହେଶ୍ଵରଃ
ମୁଁ ଆତ୍ମା, ମନ, ବ୍ରହ୍ମା, ଜ୍ଞାନର ରୂପ ଓ ମହାଦେବ।
ମେଧା ନିଦ୍ରାଦଯଶ୍ଚୈତାଃ ସର୍ଵାଶ୍ଚ ପ୍ରକୃତେଃ କଲାଃ
ବୁଦ୍ଧି, ନିଦ୍ରା ଓ ଏହି ସମସ୍ତ—ସବୁ ପ୍ରକୃତିର ଶକ୍ତି।
ଅହଂ ଗୋଲୋକନାଥଶ୍ଚ ଵୈକୁଣ୍ଠେଶଃ ସନାତନଃ ଚତୁର୍ଭୁଜୋଽତ୍ର ଦେଵେଶୋ ଲକ୍ଷ୍ମୀଶଃ ପାର୍ଷଦୈର୍ଵୃତଃ
ମୁଁ ଗୋଲୋକର ନାଥ, ଚିରନ୍ତନ ବୈକୁଣ୍ଠର ପ୍ରଭୁ, ଏଠାରେ ଚାରିହାତ ଥିବା ଦେବତାମାନଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ, ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କର ପତି, ପାର୍ଷଦମାନେ ଯାହାକୁ ଘେରି ରହିଛନ୍ତି।
ଊର୍ଧ୍ଵ ପରଶ୍ଚ ଵୈକୁଣ୍ଠାତ୍ପଞ୍ଚାଶତ୍କୋଟିଯୋଜନେ
ବୈକୁଣ୍ଠ ଉପରେ ଏବଂ ଦୂରେ, ପଞ୍ଚାଶି କୋଟି ଯୋଜନା ଦୂରରେ,
ଵ୍ରତାରାଧ୍ଯସ୍ସ ଦ୍ଵିଭୁଜଃ ସ ଚ ତତ୍ଫଲଦାଯକଃ
ଯିଏ ବ୍ରତ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ, ଦୁଇଟି ହାତ ଥାଏ ଓ ସେଇ ବ୍ରତର ଫଳ ଦେଇଥାଏ।
ଵିଷ୍ଣୁଦେହା ଯଥା ଗାଵୋ ଵିଷ୍ଣୁଦେହସ୍ତଥା ଶିଵଃ
ଯେପରି ଗାଈମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଆକୃତିରେ, ସେପରି ଶିବ ମଧ୍ୟ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଆକୃତିରେ।
ଯଜ୍ଞପତ୍ନୀଂ ଯଥା ଦାତୁଂ କ୍ଷମଃ ସ୍ଵାମୀ ସଦୈଵ ତୁ
ଯେପରି ଗୃହସ୍ୱାମୀ ସଦା ଯଜ୍ଞପତ୍ନୀଙ୍କୁ ଦେଇପାରନ୍ତି,
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ସ ସଭାମଧ୍ଯେ ତତ୍ରୈଵାନ୍ତରଧୀଯତ
ଏପରି କହି ସେ ସଭାମଧ୍ୟରେ ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
କୃତ୍ଵା ଶିଵା ପୂର୍ଣହୋମଂ ସା ଶିଵଂ ଦକ୍ଷିଣାଂ ଦଦୌ
ଶିବା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋମ କରି, ଶିବଙ୍କୁ ଦକ୍ଷିଣା ଦେଲେ।
ଉଵାଚ ଦୁର୍ଗା ସଂତ୍ରସ୍ତା ଶୁଷ୍କକଣ୍ଠୌଷ୍ଠତାଲୁକା
ଦୁର୍ଗା, ଭୟରେ ଗଳା, ଠোঁଟ ଓ ତାଳୁ ଶୁଖିଗଲା, କହିଲେ।
ପାର୍ଵତ୍ଯୁଵାଚ ଗଵାଂ ଲକ୍ଷଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛାମି ଦେହି ମତ୍ସ୍ଵାମିନଂ ଦ୍ଵିଜ
ପାର୍ବତୀ କହିଲେ: ମୁଁ ଏକ ଲକ୍ଷ ଗାଈ ଦେବି; ମୋ ପତିକୁ ଦିଅ, ଦ୍ୱିଜ।
ତଦା ଦାସ୍ଯାମି ଵିପ୍ରେଭ୍ଯୋ ଦାନାନି ଵିଵିଧାନି ଚ
ତାପରେ ମୁଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ବିଭିନ୍ନ ଦାନ ଦେବି।
ସନତ୍କୁମାର ଉଵାଚ ଦତ୍ତସ୍ଯାମୂଲ୍ଯ ରତ୍ନସ୍ଯ ଗଵାଂ ପ୍ରତ୍ଯର୍ପଣେନ ଚ
ସନତ୍କୁମାର କହିଲେ: ଅମୂଲ୍ୟ ମଣି ଦେଇ ଓ ଗାଈ ଦାନ କରି—
ସ୍ଵସ୍ଯ ସ୍ଵସ୍ଯ ସ୍ଵଯଂ ଦାତା ଲୋକଃ ସର୍ଵୋ ଜଗତ୍ତ୍ରଯେ
ତିନି ଜଗତରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରାଣୀ ନିଜ ପାଇଁ ନିଜେ ଦାତା ଅଟୁଟ ଭାବେ ଅଛନ୍ତି।
ଦିଗମ୍ବରଂ ପୁରଃ କୃତ୍ଵା ଭ୍ରମିଷ୍ଯାମି ଜଗତ୍ତ୍ରଯମ୍
ମୁଁ ଆକାଶକୁ ମୋର ଏକମାତ୍ର ପୋଶାକ କରି, ସମସ୍ତ ତିନି ଜଗତରେ ଘୁଞ୍ଚିବି।