ଦାତା ଚ ନରକଂ ଯାତି ଯାଵଦ୍ଵର୍ଷସହସ୍ରକମ୍ ଧର୍ମୋ ନଷ୍ଟୋ ଭଵେତ୍ତସ୍ଯ ଧର୍ମ୍ମହୀନେ ଚ କର୍ମ୍ମଣି
ଦାତା ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନରକକୁ ଯାଏ; ତାଙ୍କର ପୁଣ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହୁଏ, ଓ ଯେଉଁଠାରେ ପୁଣ୍ୟ ନାହିଁ, ସେଠାରେ କାର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହୁଏ।
ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ ଧର୍ମେ ନଷ୍ଟେ ଚ ଧର୍ମଜ୍ଞେ ତସ୍ଯ କର୍ତା ଵିନଶ୍ଯତି
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ଧର୍ମ ନଷ୍ଟ ହେଲେ, ଓ ଧର୍ମକୁ ଜାଣୁଥିବା ନାହିଁ ହେଲେ, କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ନଷ୍ଟ ହୁଏ।
ଧର୍ମ ଉଵାଚ ମଯି ସ୍ଥିତେ ମହାସାଧ୍ଵି ସର୍ଵଂ ଭଦ୍ରଂ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଧର୍ମ କହିଲେ: ମୁଁ ରହିଲେ, ମହାସାଧ୍ବୀ, ସବୁ କିଛି ଭଲ ହେବ।
ଦେଵା ଊଚୁଃ ଵଯଂ ତଵ ଵ୍ରତେ ପୂର୍ଣେ କୁର୍ମସ୍ତ୍ଵାଂ ପୂର୍ଣମାନସାମ୍
ଦେବତାମାନେ କହିଲେ: ତୁମର ବ୍ରତ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ସହ, ଆମେ ତୁମକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ମନରେ ଅନୁଭବ କରୁଛୁ।
ମୁନଯ ଊଚୁଃ ସ୍ଥିତେଷ୍ଵସ୍ମାସୁ ଧର୍ମଜ୍ଞେ କିମଭଦ୍ରଂ ଭଵିଷ୍ଯତି
ମୁନିମାନେ କହିଲେ: ଆମେ ଧର୍ମକୁ ଜାଣୁଥିବା ସମୟରେ, ଯଦି ଆମେ ଏଠାରେ ଅଛୁ, ତେବେ କିପରି କିଛି ଅଶୁଭ ଘଟିପାରିବ?
ସନତ୍କୁମାର ଉଵାଚ ସୁଚିରଂ ସଂଚିତସ୍ଯାପି ସ୍ଵାତ୍ମନସ୍ତପସଃ ଫଲମ୍
ସନତ୍କୁମାର କହିଲେ: ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ସଞ୍ଚିତ ହୋଇଥିବା ନିଜର ତପସ୍ୟାର ଫଳ—
କର୍ମଣ୍ଯଦକ୍ଷିଣେ ସାଧ୍ଵି ଯାଗସ୍ଯାହଂ ତୁ ତତ୍ଫଲମ୍
ହେ ସତୀ, ଯଦି କୌଣସି ଯଜ୍ଞ ଦକ୍ଷିଣା ବିନା କରାଯାଏ, ତେବେ ମୁଁ କହୁଛି, ଏହାର ଫଳ କେବଳ ଯଜ୍ଞକୁ ମିଳେ।
ପାର୍ଵତ୍ଯୁଵାଚ କିଂ ପୁତ୍ରେଣ ଚ ଧର୍ମେଣ ଯତ୍ର ଭର୍ତ୍ତା ଚ ଦକ୍ଷିଣା
ପାର୍ବ୍ବତୀ କହିଲେ: ଯେଉଁଠାରେ ସ୍ୱାମୀ ନିଜେ ଦକ୍ଷିଣା ହେଉଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ପୁଅ କିମ୍ବା ଧର୍ମର କଣ ଉପକାର?
ଵୃକ୍ଷାର୍ଚନେ ଫଲଂ କିଂ ଵୈ ଯଦି ଭୂମିର୍ନ ଚାର୍ଚ୍ଯତେ
ମାଟିକୁ ସମ୍ମାନ ନଦେଇ, ଗଛକୁ ପୂଜିଲେ କଣ ଫଳ ମିଳିବ?
ପ୍ରାଣାସ୍ତ୍ଯକ୍ତାଃ ସ୍ଵେଚ୍ଛଯା ଚେଦ୍ଦେହୈସ୍ସ୍ଯାତ୍କିଂ ପ୍ରଯୋଜନମ୍
ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଯଦି ପ୍ରାଣ ଛାଡ଼ିଦିଆଯାଏ, ତେବେ ଶରୀରର କଣ ଦରକାର?
ଶତପୁତ୍ରସମଃ ସ୍ଵାମୀ ସାଧ୍ଵୀନାଂ ଚ ସୁରେଶ୍ଵରାଃ
ହେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ, ଏକ ସତୀ ନାରୀ ପାଇଁ ସ୍ୱାମୀ ଶତପୁତ୍ର ସମାନ।
ଭର୍ତୁର୍ଵଂଶଶ୍ଚ ତନଯଃ କେଵଲଂ ଭର୍ତୃମୂଲକଃ
ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ବଂଶ ଓ ପୁଅ, ଦୁହିଁଟି ମଧ୍ୟ କେବଳ ସ୍ୱାମୀ ଠାରୁ ଆସେ।
ଶ୍ରୀଵିଷ୍ଣୁରୁଵାଚ ନଷ୍ଟେ ଧର୍ମେ ଚ ଧର୍ମିଷ୍ଠେ ସ୍ଵାମିନା କିଂ ସୁତେନ ଵା
ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ: ଯଦି ଧର୍ମ ହାରାଯାଏ, ଏବଂ ଧର୍ମିକ ମଧ୍ୟ ଧର୍ମରେ ନଥାଏ, ତେବେ ପୁଅ କିମ୍ବା ସ୍ୱାମୀର କଣ ଉପକାର?
ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ ସତ୍ଯଂ ସଂକଲ୍ପିତଂ କର୍ମ ନ ତୁ ଭ୍ରଷ୍ଟଂ କୁରୁ ଵ୍ରତମ୍
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ଯେ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ନିଶ୍ଚୟ କରାଯାଇଛି, ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ ସତ୍ୟ; ଯେଉଁ ବ୍ରତ ଭଙ୍ଗ ହୋଇନାହିଁ, ତାହାକୁ ଛାଡ଼ିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ପାର୍ଵତ୍ଯୁଵାଚ ତଦ୍ଯସ୍ଯାସ୍ତୀତି ସ ସ୍ଵାମୀ ଵେଦଜ୍ଞ ଶୃଣୁ ମଦ୍ଵଚଃ
ପାର୍ବ୍ବତୀ କହିଲେ: ଯାହାଠାରେ ସେ ଅଛନ୍ତି, ସେଠି ସ୍ୱାମୀ ହେଉଛନ୍ତି; ହେ ବେଦଜ୍ଞ, ମୋ କଥା ଶୁଣ।
ତସ୍ଯ ଦାତା ସଦା ସ୍ଵାମୀ ନ ଚ ସ୍ଵସ୍ଵାମିତାଂ ଲଭେତ୍
ଯିଏ ଦେଉଛି, ସେ ସଦା ସ୍ୱାମୀ; ନିଜେ ନିଜକୁ କେବେ ମାଲିକ ଭାବିପାରିବେ ନାହିଁ।
ଧର୍ମ୍ମ ଉଵାଚ ଦମ୍ପତୀ ଧ୍ରୁଵମେକାଙ୍ଗୌ ଦ୍ଵଯୋର୍ଦାନେ ଦ୍ଵକୌ ସମୌ
ଧର୍ମ କହିଲେ: ଦମ୍ପତି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଏକ ଦେହ; ଦୁହିଁଜଣଙ୍କୁ ଦେଇଲେ, ଦୁହିଁଜଣ ସମାନ।
ପାର୍ଵତ୍ଯୁଵାଚ ନ ଶ୍ରୁତଂ ଵିପରୀତଂ ଚ ଶ୍ରୁତୌ ଶ୍ରୁତିପରାଯଣାଃ
ପାର୍ବ୍ବତୀ କହିଲେ: ଯାହା ଶୁଣାଯାଇନାହିଁ କିମ୍ବା ଶାସ୍ତ୍ରବିରୋଧୀ, ଶାସ୍ତ୍ରପ୍ରେମୀମାନେ ତାହା କେବେ ଶୁଣନ୍ତି ନାହିଁ।
ଦେଵା ଊଚୁଃ ଵେଦଜ୍ଞେ ଵେଦଵାଦେଷୁ କେ ଵା ତ୍ଵାଂ ଜେତୁମୀଶ୍ଵରାଃ
ଦେବତାମାନେ କହିଲେ: ବେଦଜ୍ଞ, ବେଦର ତର୍କରେ କେଉଁ ଦେବତା ତୁମକୁ ଜିତିପାରିବେ?
ନିରୂପିତା ପୁଣ୍ଯକେ ତୁ ଵ୍ରତେ ସ୍ଵାମୀ ଚ ଦକ୍ଷିଣା
ପୁଣ୍ୟ ଉପବାସରେ, ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଦକ୍ଷିଣା ଭାବେ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କରାଯାଇଛି।
ପାର୍ଵତ୍ଯୁଵାଚ ବଲଵାଁଲ୍ଲୌକିକୋ ଵେଦାଲ୍ଲୋକାଚାରଂ ଚ କସ୍ତ୍ଯଜେତ୍
ପାର୍ବ୍ବତୀ କହିଲେ: କିଏ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ ବେଦକୁ ଛାଡ଼ି ଲୋକର ଚଳିତ ଆଚାରକୁ ଅନୁସରେ, କିମ୍ବା ଲୋକାଚାରକୁ ତ୍ୟାଗ କରେ?
ଵେଦେ ପ୍ରକୃତିପୁଂସୋଶ୍ଚ ଗରୀଯାନ୍ପୁରୁଷୋ ଧ୍ରୁଵମ୍
ବେଦରେ, ପ୍ରଥମ ପୁରୁଷ ଓ ସ୍ତ୍ରୀ ମଧ୍ୟରେ, ପୁରୁଷ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ବୃହସ୍ପତିରୁଵାଚ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଶ୍ଚ ଦ୍ଵଯୋଃ ସ୍ରଷ୍ଟା ସମୌ ପ୍ରକୃତିପୂରୁଷୌ
ବୃହସ୍ପତି କହିଲେ: ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଦୁଇଁଜଣଙ୍କର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା; ପ୍ରକୃତି ଓ ପୁରୁଷ, ଏହି ଦୁଇଁଜଣ ସହିତ ଅଛନ୍ତି।
ପାର୍ଵତ୍ଯୁଵାଚ ପୁମାନ୍ଗରୀଯାନ୍ପ୍ରକୃତେସ୍ତଥୈଵ ନ ତତଶ୍ଚ ସା
ପାର୍ବତୀ କହିଲେ: ପୁରୁଷ ପ୍ରକୃତିଠାରୁ ବଡ଼, ଏବଂ ପ୍ରକୃତି ସେଠାରୁ ବଡ଼ ନୁହେଁ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ଦେଵା ମୁନଯସ୍ତତ୍ର ସଂସଦି
ଏହି ମଧ୍ୟରେ ଦେବତାମାନେ ଓ ଋଷିମାନେ ସେଠାରେ ସଭାରେ ବସିଥିଲେ।
ପାର୍ଷଦୈସ୍ସଂପରିଵୃତଂ ଯୁତଂ ଶ୍ଯାମୈଶ୍ଚତୁର୍ଭୁଜୈଃ ଅଵରୁହ୍ଯ ମୁଦା ଯାନାଦାଜଗାମ ସଭାତଲମ୍
ପାର୍ଷଦମାନେ ଓ ଚାରିଭୁଜା କଳା ଦେବମାନେ ସହିତ ଘିରିଥିବା, ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କର ଯାନରୁ ଅବତରି, ସେମାନେ ସଭାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ତୁଷ୍ଟୁଵୁସ୍ତଂ ସୁରେନ୍ଦ୍ରାସ୍ତେ ଦେଵଂ ଵୈକୁଣ୍ଠଵାସିନମ୍
ସେଇ ସମସ୍ତ ଦେବତାଧିପତିମାନେ, ଭଗବାନ୍ ବୈକୁଣ୍ଠବାସୀଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ଲକ୍ଷ୍ମୀସରସ୍ଵତୀକାନ୍ତଂ ଶାନ୍ତଂ ତଂ ସୁମନୋହରମ୍
ସେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କର ପ୍ରିୟ, ଶାନ୍ତ ଓ ଅତି ଆକର୍ଷକ।
କୋଟିକନ୍ଦର୍ପଲାଵଣ୍ଯଂ କୋଟିଚନ୍ଦ୍ରସମପ୍ରଭମ୍
ସେ ଦଶ ମିଲିଅନ୍ କାମଦେବଙ୍କର ରୂପ ଓ ଦଶ ମିଲିଅନ୍ ଚନ୍ଦ୍ରମାଙ୍କ ପ୍ରଭା ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି।
ସେଵ୍ଯଂ ବ୍ରହ୍ମାଦିଦେଵୈଶ୍ଚ ସେଵକୈଃ ସତତଂ ସ୍ତୁତମ୍
ସେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବମାନେ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ, ସେଠି ତାଙ୍କର ପାର୍ଷଦମାନେ ସଦା ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।