ପୁରା ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ସ୍ଵଦେହଂ ଚ ପିତୃଯଜ୍ଞେ ଚ ମାନିନୀ
ପୂର୍ବେ, ଗର୍ବିତା ହୋଇ, ସେ ନିଜ ଶରୀରକୁ ଛାଡ଼ିଦେଇଥିଲେ, ପିତାଙ୍କର ଯଜ୍ଞରେ।
ସର୍ଵଂ ଜାନାସି ଵୃତ୍ତାନ୍ତଂ ସର୍ଵଜ୍ଞଂ ତ୍ଵାଂ ଵଦାମି କିମ୍
ତୁମେ ସମସ୍ତ ଘଟଣା ଜାଣିଛ; ତୁମେ ସବୁଜଣା, ମୁଁ କଣ କହିବା ଆବଶ୍ୟକ?
ଦୁର୍ନିଵାର୍ଯ୍ଯଶ୍ଚ ସର୍ଵେଶ ସ୍ତ୍ରୀସ୍ଵଭାଵଶ୍ଚ ଚାପଲଃ
ହେ ସମସ୍ତଙ୍କର ପ୍ରଭୁ, ଜନନୀମାନଙ୍କର ସ୍ୱଭାବ ଅତି ଅନିୟନ୍ତ୍ରିତ ଓ ଚଞ୍ଚଳ।
ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯୈର୍ଜିତକ୍ରୋଧୈଃ ସ୍ତ୍ରୀରୂପଂ ମୋହକାରଣମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଓ କ୍ରୋଧକୁ ଜୟ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଜନନୀର ରୂପକୁ ମୋହର କାରଣ ଭାବନ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ରଂ କାମଦେଵସ୍ଯ ଦୁର୍ଭେଦ୍ଯଂ ଜଯକାରଣମ୍
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର କାମଦେବଙ୍କର, ଏହା ଭେଦ କରିବା ଅତି କଷ୍ଟ ଓ ଜୟର କାରଣ।
ମୋକ୍ଷଦ୍ଵାରକପାଟଂ ଚ ହରିଭକ୍ତିନିରୋଧନମ୍
ଏହା ମୋକ୍ଷର ଦ୍ୱାର, କିନ୍ତୁ ହରିଭକ୍ତିକୁ ବାଧା ଦେଇଥାଏ।
ଵୈରାଗ୍ଯନାଶବୀଜଂ ଚ ଶଶ୍ଵଦ୍ରାଗଵିଵର୍ଦ୍ଧନମ୍
ଏହା ବୈରାଗ୍ୟ ନାଶର ମୂଳ, ଏବଂ ସଦା ଆସକ୍ତିକୁ ବଢ଼ାଇଥାଏ।
ଅପ୍ରତ୍ଯଯାନାଂ କ୍ଷେତ୍ରଂ ଚ ସ୍ଵଯଂ କପଟମୂର୍ତିମତ୍
ଏହା ଅନିଶ୍ଚିତାର କ୍ଷେତ୍ର, ନିଜେ ଚତୁର୍ତ୍ତାର ମୂର୍ତ୍ତି।
ସର୍ଵୈରସାଧ୍ଯମାନଂ ଚ ଦୁରାରାଧ୍ଯଂ ଚ ସର୍ଵଦା
ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଅପ୍ରାପ୍ୟ, ସଦା ଅତି କଷ୍ଟରେ ରୋଷା କରିବାଯୋଗ୍ୟ।
ସର୍ଵଂ ନିଵେଦିତଂ ବ୍ରହ୍ମନ୍କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ ଵକ୍ତୁମର୍ହସି
ହେ ବ୍ରହ୍ମା, ସମସ୍ତ କଥା ଦେଖାଯାଇଛି; ଏବେ କଣ କରିବା ଉଚିତ ତୁମେ କହ।
ଶ୍ରୀନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଵିରରାମ ସଭାମଧ୍ଯେ ସ୍ତୁତ୍ଵା ଚ କମଲାପତିମ୍
ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ: ସଭା ମଧ୍ୟରେ, କମଳାପତିଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି, ସେ ଚୁପ ହେଲେ।
ଶଙ୍କରସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରହସ୍ଯ ଜଗଦୀଶ୍ଵରଃ
ଶଙ୍କରଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଜଗତ୍ ପ୍ରଭୁ ହସିଲେ।
ଶ୍ରୀଵିଷ୍ଣୁରୁଵାଚ ସ୍ଵାମିସୌଭାଗ୍ଯବୀଜଂ ଚ ପତ୍ନୀ ତେ କର୍ତୁମିଚ୍ଛତି
ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ: ତୁମର ଜଣେ ପତ୍ନୀ ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀଙ୍କର ଭାଗ୍ୟର ବୀଜ ରୋପଣ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି।
ସର୍ଵାସାଧ୍ଯଂ ଦୁରାରାଧ୍ଯଂ ସର୍ଵକାମଫଲପ୍ରଦମ୍
ଏହା ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ସମ୍ଭବ, କିନ୍ତୁ ପୂଜା କରିବାକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛାର ଫଳ ଦେଇଥାଏ।
ଆତ୍ମା ସାକ୍ଷିସ୍ଵରୂପଶ୍ଚ ଜ୍ଯୋତୀରୂପଃ ସନାତନଃ
ଆତ୍ମା ସାକ୍ଷୀ ସ୍ୱରୂପ, ଆଲୋକର ଆକାର ଏବଂ ଚିରନ୍ତନ।
ଭକ୍ତପ୍ରାଣଶ୍ଚ ଭକ୍ତେଶୋ ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହକାରକଃ
ସେ ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ପ୍ରାଣ, ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ ଏବଂ ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ କୃପା କରନ୍ତି।
ଭକ୍ତ୍ଯଧୀନୋ ହି ଭଗଵାନ୍ସର୍ଵସିଦ୍ଧୋ ହି ନିଷ୍ଫଲଃ
ଭଗବାନ୍ ଭକ୍ତିରେ ନିର୍ଭରଶୀଳ, ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, କିନ୍ତୁ ଭକ୍ତି ବିନା ଫଳହୀନ।
ଉଗ୍ରଗ୍ରହୋ ଗ୍ରହାଣାଂ ଚ ଗ୍ରହନିଗ୍ରହକାରକଃ। ତ୍ରିକୋଟିଜନ୍ମମଧ୍ଯେ ଚ ନ ସାଧ୍ଯୋ ଭଵତା ଵିନା
ସେ ଗ୍ରହମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର, ଗ୍ରହମାନଙ୍କୁ ଦମନ କରନ୍ତି; ତୁମେ ନଥିଲେ ତିନି କୋଟି ଜନ୍ମରେ ମଧ୍ୟ ଏହା ସାଧ୍ୟ ହୁଏନା।
ଲବ୍ଧଵା ହି ଭାରତେ ଜନ୍ମ ହରିଭକ୍ତିଂ ଲଭେନ୍ନରଃ
ଯେଉଁ ମଣିଷ ଭାରତରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ସେ ହରିଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ଲାଭ କରେ।
ସୂର୍ଯ୍ଯମନ୍ତ୍ରମଵାପ୍ନୋତି କେଵଲଂ ସ ତଦାଶିଷା
ତୁମ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ମନ୍ତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ପ୍ରାପ୍ନୋତି ଶୈଵଂ ମନ୍ତ୍ରଂ ଚ ସର୍ଵଦଂ ମାନଵୋ ମୁଦା
ଏକ ମଣିଷ ଆନନ୍ଦରେ ସମସ୍ତ ଦେଇଥିବା ଶିବ ମନ୍ତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ପ୍ରାପ୍ନୋତି ମାଯାମନ୍ତ୍ରଂ ଚ ତ୍ଵତ୍ପଦାବ୍ଜପ୍ରସାଦତଃ
ତୁମ ଚରଣକମଳର କୃପାରେ ସେ ମାୟା ମନ୍ତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ନାରାଯଣକଲାଂ ସେଵ୍ଯାଂ ସମଵାପ୍ନୋତି ମାନଵଃ
ଏକ ମଣିଷ ସେବାଯୋଗ୍ୟ ନାରାୟଣଙ୍କ ଅଂଶ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
କୃଷ୍ଣଭକ୍ତିମଵାପ୍ନୋତି ଭକ୍ତସଂସର୍ଗହୈତୁକୀମ୍
ସେ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କୃଷ୍ଣଭକ୍ତି ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ପ୍ରାପ୍ନୋତି ପରିପକ୍ଵାଂ ଚ ଭକ୍ତିଂ ଭକ୍ତନିଷେଵଯା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣମନ୍ତ୍ରଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ନିର୍ଵାଣଫଲଦଂ ପରମ୍
ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ସେବା କରି ସେ ପକ୍କା ଭକ୍ତି ଲାଭ କରେ, ଏବଂ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥିବା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ମନ୍ତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
କୃଷ୍ଣଵ୍ରତଂ କୃଷ୍ଣମନ୍ତ୍ରଂ ସର୍ଵକାମଫଲପ୍ରଦମ୍
କୃଷ୍ଣବ୍ରତ ଏବଂ କୃଷ୍ଣମନ୍ତ୍ର ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛାର ଫଳ ଦେଇଥାଏ।
ମହତି ପ୍ରଲଯେ ପାତଃ ସର୍ଵେଷାଂ ଵୈ ସୁନିଶ୍ଚିତମ୍
ବଡ଼ ପ୍ରଳୟ ସମୟରେ ସମସ୍ତଙ୍କର ପତନ ନିଶ୍ଚିତ।
ଅଵିନାଶିନି ଗୋଲୋକେ ମୋଦନ୍ତେ କୃଷ୍ଣକିଂକରାଃ
ଅବିନାଶୀ ଗୋଲୋକରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଦାସମାନେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି।
ତ୍ଵଂ ସଂହର୍ତ୍ତା ଚ ସର୍ଵେଷାଂ ନ ଭକ୍ତାନାଂ ମହେଶ୍ଵର
ମହେଶ୍ୱର, ଆପଣ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସଂହାର କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ନୁହେଁ।
ମାଯା ନାରାଯଣୀ ମାତା ସର୍ଵେଷାଂ କୃଷ୍ଣଭକ୍ତିଦା
ମାୟା ହେଉଛନ୍ତି ନାରାୟଣୀ, ସମସ୍ତଙ୍କର ମାତା ଏବଂ କୃଷ୍ଣଭକ୍ତି ଦେଇଥିବା।