ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ସୁତପା ଗେହଂ ପ୍ରତସ୍ଥେ ସୂନୁନା ସହ 1.11.
ଏଭଳି କହି, ସୁତପା ତାଙ୍କ ପୁଅ ସହିତ ଘରକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ପୁତ୍ରାଭ୍ଯାଂ ଵ୍ଯାଧିଯୁକ୍ତାଭ୍ଯାଂ ସୂର୍ଯ୍ଯସ୍ତ୍ରିଜଗତାଂ ପତିଃ
ତାଙ୍କ ଦୁଇ ପୁଅ ରୋଗରେ ପୀଡିତ ଥିବାବେଳେ, ତିନି ଜଗତଙ୍କ ଠାରୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସୂର୍ଯ୍ୟ,
ସୂର୍ଯ୍ଯ ଉଵାଚ ମମ ପୁତ୍ରାପରାଧଂ ଚ ଭାରଦ୍ଵାଜ ମୁନୀଶ୍ଵର
ସୂର୍ଯ୍ୟ କହିଲେ: ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାରଦ୍ୱାଜ, ମୋ ପୁଅମାନଙ୍କ ଅପରାଧ ବିଷୟରେ,
ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁମହେଶାଦ୍ଯାଃ ସୁରାଃ ସର୍ଵେ ଚ ସନ୍ତତମ୍
ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ମହେଶ୍ୱର ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ସଦା,
ବ୍ରାହ୍ମଣାଵାହିତା ଦେଵାଃ ଶଶ୍ଵଦ୍ଵିଶ୍ଵେଷୁ ପୂଜିତାଃ
ଦେବତାମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରନ୍ତି ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ସେମାନେ ପୂଜିତ।
ବ୍ରାହ୍ମଣେ ପରିତୁଷ୍ଟେ ଚ ତୁଷ୍ଟୋ ନାରାଯଣଃ ସ୍ଵଯମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ, ନାରାୟଣ ସ୍ୱୟଂ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି।
ନାସ୍ତି ଗଙ୍ଗାସମଂ ତୀର୍ଥଂ ନ ଚ କୃଷ୍ଣାତ୍ପରଃ ସୁରଃ
ଗଙ୍ଗା ସମାନ କୌଣସି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ନାହିଁ, କୃଷ୍ଣାଠାରୁ ବଡ଼ କୌଣସି ଦେବତା ନାହିଁ।
ନ ଚ ସତ୍ଯାତ୍ପରୋ ଧର୍ମୋ ନ ସାଧ୍ଵୀ ପାର୍ଵତୀପରା
ସତ୍ୟଠାରୁ ଉଚ୍ଚ ଧର୍ମ ନାହିଁ, ପାର୍ବତୀଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସତୀ ନାହିଁ।
ନ ଚ ଵ୍ଯାଧିସମଃ ଶତ୍ରୁର୍ନ ଚ ପୂଜ୍ଯୋ ଗୁରୋଃ ପରଃ
ରୋଗ ସମାନ ଶତ୍ରୁ ନାହିଁ, ଗୁରୁଠାରୁ ବଡ଼ ପୂଜ୍ୟ କୌଣସି ନାହିଁ।
ଏକାଦଶୀଵ୍ରତାନ୍ନାନ୍ଯତ୍ତପୋ ନାନଶନାତ୍ପରମ୍
ଏକାଦଶୀ ବ୍ରତଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କୌଣସି ତପ ନାହିଁ, ଏହାଠାରୁ ଉତ୍ତମ କୌଣସି ଉପବାସ ନାହିଁ।
ସର୍ଵାଶ୍ରମୈଃ ପରୋ ଵିପ୍ରୋ ନାସ୍ତି ଵିପ୍ରସମୋ ଗୁରୁଃ 1.11.
ସମସ୍ତ ଆଶ୍ରମ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ସମାନ ଗୁରୁ କୌଣସି ନାହିଁ।
ସୂର୍ଯ୍ଯସ୍ଯ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଭାରଦ୍ଵାଜୋ ନନାମ ତମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଉକ୍ତି ଶୁଣି, ଭାରଦ୍ୱାଜ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।
ପଶ୍ଚାଚ୍ଚ ତଵ ପୁତ୍ରୌ ଚ ଯଜ୍ଞଭାଜୌ ଭଵିଷ୍ଯତଃ
ପରେ, ତୁମର ଦୁଇ ପୁଅ ଯଜ୍ଞର ଅଂଶୀ ହେବେ।
ଜଗାମ ଗଙ୍ଗାଂ ସଂତ୍ରସ୍ତୋ ହରିସେଵନତତ୍ପରଃ
ସେ ଚିନ୍ତାଗ୍ରସ୍ତ ହୋଇ, ହରିଙ୍କ ସେବାରେ ଲାଗି, ଗଙ୍ଗାକୁ ଗଲେ।
ବଭୂଵତୁସ୍ତୌ ପୂଜ୍ଯୌ ଚ ଯଜ୍ଞଭାଜୌ ଦ୍ଵିଜାଶିଷା ଵିପ୍ରପାଦପ୍ରସାଦେନ ସର୍ଵତ୍ର ଵିଜଯୀ ଭଵେତ୍
ସେ ଦୁଇଜଣ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ପୂଜ୍ୟ ଏବଂ ଯଜ୍ଞର ଅଂଶୀ ହେଲେ। ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଦ ପ୍ରସାଦରେ ସମସ୍ତଠାରେ ବିଜୟୀ ହୁଅଯାଏ।
ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯୋ ନମ ଇତି ପ୍ରାତରୁତ୍ଥାଯ ଯଃ ପଠେତ୍
ଯିଏ ପ୍ରଭାତରେ ଉଠି ‘ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର’ ବୋଲି ପଢ଼େ,
ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଯାନି ତୀର୍ଥାନି ତାନି ତୀର୍ଥାନି ସାଗରେ
ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁମାନେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ସମୁଦ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ଅଛି।
ଵିପ୍ରପାଦୋଦକଂ ପୀତ୍ଵା ଯାଵତ୍ତିଷ୍ଠତି ମେଦିନୀ
ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଦର ଜଳ ପିଇଲେ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୃଥିବୀ ଅଛି,
ଵିପ୍ରପାଦୋଦକଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଭକ୍ତିଯୁକ୍ତଶ୍ଚ ଯଃ ପିବେତ୍
ଯେଉଁଠି ଭକ୍ତିଭାବରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଦର ଜଳ ପିଏ, ସେ ଅତି ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରେ।
ମହାରୋଗୀ ଯଦି ପିବେଦ୍ଵିପ୍ରପାଦୋଦକଂ ଦ୍ଵିଜ
ଯଦି କେହି ଭୟଙ୍କର ରୋଗରେ ପୀଡିତ ଥାଏ ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଦର ଜଳ ପିଏ, ତେବେ—
ଅଵିଦ୍ଯୋ ଵା ସଵିଦ୍ଯୋ ଵା ସଂଧ୍ଯାପୂତୋ ହି ଯୋ ଦ୍ଵିଜଃ 1.11.
ଅଜ୍ଞାନୀ ହେଉ କି ଜ୍ଞାନୀ, ସେଉଁଠି ସନ୍ଧ୍ୟାବନ୍ଧନ କରି ପବିତ୍ର ଥିବା ଦ୍ୱିଜ—
ଘ୍ନନ୍ତଂ ଵିପ୍ରଂ ଶପନ୍ତଂ ଵା ନ ହନ୍ଯାନ୍ନ ଚ ତଂ ଶପେତ୍। ଗୋଭ୍ଯଃ ଶତଗୁଣଂ ପୂଜ୍ଯୋ ହରିଭକ୍ତଶ୍ଚ ସ ସ୍ମୃତଃ
ଯଦି ବ୍ରାହ୍ମଣ କିଛି କୁହେ କିମ୍ବା ଆଘାତ କରେ ମଧ୍ୟ, ତାଙ୍କୁ ମାଡ଼ିବା ନାହିଁ, ଶାପ ଦେବା ନାହିଁ। ଗାଈଠାରୁ ଶତଗୁଣ ଅଧିକ ସମ୍ମାନ ଦେବା ଉଚିତ, ସେ ହରିଭକ୍ତ ଭାବରେ ମନାଯାଏ।
ପାଦୋଦକଂ ଚ ନୈଵେଦ୍ଯଂ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ଵିପ୍ରସ୍ଯ ଯୋ ଦ୍ଵିଜ
ଯେ ଦ୍ୱିଜ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଦଜଳ କିମ୍ବା ତାଙ୍କ ନିବେଦିତ ଭୋଜନ ଭୋଗ କରେ—
ଏକାଦଶ୍ଯାଂ ନ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ଯୋ ନିତ୍ଯଂ କୃଷ୍ଣଂ ସମର୍ଚଯେତ୍
ଯିଏ ଏକାଦଶୀରେ ଭୋଜନ କରେନି ଏବଂ ସଦା କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ—
ଯୋ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ଭୋଜନୋଚ୍ଛିଷ୍ଟଂ ନିତ୍ଯଂ ନୈଵେଦ୍ଯଭୋଜନମ୍
ଯିଏ ସଦା ନିବେଦିତ ଭୋଜନର ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ ଭୋଗ କରେ—
ଅନ୍ନଂ ଵିଷ୍ଠା ପଯୋ ମୂତ୍ରଂ ଯଦ୍ଵିଷ୍ଣୋରନିଵେଦିତମ୍
ଯେଉଁ ଅନ୍ନ, ମଳ, ଦୁଧ କିମ୍ବା ମୁତ୍ର ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ନିବେଦନ କରାଯାଇନାହିଁ—
ବ୍ରହ୍ମା ଚ ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ରାଶ୍ଚ ସର୍ଵେ ଵିଷ୍ଣୁପରାଯଣାଃ
ବ୍ରହ୍ମା ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁଅମାନେ, ସମସ୍ତେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଶରଣ କରିଥାନ୍ତି—
ପିତ୍ରୋର୍ମାତାମହାଦୀନାଂ ସଂସର୍ଗସ୍ଯ ଗୁରୋଶ୍ଚ ଵା
ପିତୃମାନେ, ମାମାମାନେ ଏବଂ ଗୁରୁଙ୍କ ସହ ସମ୍ପର୍କ ବିଷୟରେ—
ସ କିଂଗୁରୁଃ ସ କିଂତାତଃ ସ କିଂପୁତ୍ରଃ ସ କିଂସଖା
ସେ କେମିତି ଗୁରୁ, କେମିତି ବାପା, କେମିତି ପୁଅ, କେମିତି ବନ୍ଧୁ—
ଅଵୈଷ୍ଣଵାଦ୍ଦ୍ଵିଜାଦ୍ଵିପ୍ର ଚଣ୍ଡାଲୋ ଵୈଷ୍ଣଵୋ ଵରଃ
ଯଦିଓ ସେ ଚଣ୍ଡାଳ, ତଥାପି ଯେ ବୈଷ୍ଣବ, ସେ ବୈଷ୍ଣବ ନୁହେଁଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣଠାରୁ ଉତ୍ତମ।