ଅପୁତ୍ରିଣୋ ମୁଖଂ ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ଵିଦ୍ଵାନ୍ନୋତ୍ସହତେ ଽଶିଵମ୍
ପୁଅ ନଥିବା ଜଣେ ବିଦ୍ୱାନ ନିଜର ମୁହଁ ଦେଖିବାକୁ ଚାହେନାହିଁ, ଏହା ଅଶୁଭ।
ଅଥଵା ଗରଲଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ପ୍ରଵେକ୍ଷ୍ଯାମି ହୁତାଶନମ୍
ନଥିଲେ, ମୁଁ ବିଷ ଖାଇବି କିମ୍ବା ଅଗ୍ନିରେ ପ୍ରବେଶ କରିବି।
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ସା ସାକ୍ଷାଦ୍ବ୍ରହ୍ମଣୋଽଗ୍ରେ ରୁରୋଦ ହ
ଏଭଳି କହି ଶତରୂପା ସାକ୍ଷାତ୍ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ କାନ୍ଦିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ ସର୍ଵୈଶ୍ଵର୍ଯ୍ଯାଦିବୀଜଂ ଚ ସର୍ଵଵାଞ୍ଛାପ୍ରଦଂ ଶୁଭମ୍
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ — ଏହି ଉପବାସ ସମସ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠତାର ମୂଳ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ।
ମାଘଶୁକ୍ଲତ୍ରଯୋଦଶ୍ଯାଂ ଵ୍ରତମେତତ୍ସୁପୁଣ୍ଯକମ୍
ମାଘ ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ତ୍ରୟୋଦଶୀ ତିଥିରେ ଏହି ଉପବାସ କରିବା ଅତି ପୁଣ୍ୟମୟ।
ସଂଵତ୍ସରଂ ଚ କର୍ତଵ୍ଯଂ ସର୍ଵଵିଘ୍ନଵିନାଶନମ୍
ଏହି ଉପବାସ ଏକ ବର୍ଷ ଧରି କରିବା ଉଚିତ, ଏହା ସମସ୍ତ ବାଧା ଦୂର କରେ।
ଵ୍ରତଂ ଚ କାଣ୍ଵଶାଖୋକ୍ତଂ ସର୍ଵଵାଞ୍ଛିତସିଦ୍ଧିଦମ୍
କାଣ୍ବ ଶାଖାରେ ଯେଉଁପରି ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି, ଏହି ଉପବାସ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ।
ବ୍ରହ୍ମଣଶ୍ଚ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସା କୃତ୍ଵା ଵ୍ରତମୁତ୍ତମମ୍
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ଶତରୂପା ଏହି ଉତ୍ତମ ଉପବାସ କରିଲେ।
ଵ୍ରତଂ କୃତ୍ଵା ଦେଵହୂତିର୍ଲେଭେ ସିଦ୍ଧେଶ୍ଵରଂ ସୁତମ୍
ଉପବାସ କରି ଦେବହୂତି ଏକ ସିଦ୍ଧିଶ୍ୱର ପୁଅ ପାଇଲେ।
ଅରୁନ୍ଧତୀଦଂ କୃତ୍ଵା ତୁ ଲେଭେ ଶକ୍ତିସୁତଂ ଶୁଭା
ଅରୁନ୍ଧତୀ ଏହି ଉପବାସ କରି ଶକ୍ତିଙ୍କର ଶୁଭ ପୁଅ ପାଇଲେ।
ଅଦିତିଶ୍ଚ ଵ୍ରତଂ କୃତ୍ଵା ଲେଭେ ଵାମନକଂ ସୁତମ୍
ଅଦିତି ନିଷ୍ଠାପୂର୍ବକ ବ୍ରତ କରିଥିଲେ, ତାହାର ଫଳରେ ଓଡ଼ିଆ ଭାବରେ ବାମନଙ୍କୁ ପୁଅ ଭାବେ ପାଇଲେ।
ଉତ୍ତାନପାଦପତ୍ନୀଦଂ କୃତ୍ଵା ଲେଭେ ଧ୍ରୁଵଂ ସୁତମ୍
ଉତ୍ତାନପାଦଙ୍କର ପତ୍ନୀ ବ୍ରତ କରିଥିଲେ, ତାହାର ଫଳରେ ଧ୍ରୁବଙ୍କୁ ପୁଅ ଭାବେ ପାଇଲେ।
ସୂର୍ଯ୍ଯପତ୍ନୀ ମନୁଂ ଲେଭେ କୃତ୍ଵେଦଂ ଵ୍ରତମୁତ୍ତମମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ପତ୍ନୀ ଏହି ଉତ୍ତମ ବ୍ରତ କରିଥିଲେ, ତାହାର ଫଳରେ ମନୁଙ୍କୁ ପାଇଲେ।
ଲେଭେ ଚାଂଗିରସଃ ପତ୍ନୀ କୃତ୍ଵେଦଂ ଵ୍ରତମୁତ୍ତମମ୍
ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କର ପତ୍ନୀ ଏହି ଉତ୍ତମ ବ୍ରତ କରିଥିଲେ, ତାହାର ଫଳରେ ପୁଅ ପାଇଲେ।
ଭୃଗୋର୍ଭାର୍ଯ୍ଯା ଵ୍ରତଂ କୃତ୍ଵା ଲେଭେ ଦୈତ୍ଯଗୁରୁଂ ସୁତମ୍
ଭୃଗୁଙ୍କର ପତ୍ନୀ ବ୍ରତ କରିଥିଲେ, ତାହାର ଫଳରେ ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କର ଗୁରୁ ପୁଅ ଭାବେ ପାଇଲେ।
ଇତ୍ଯେଵଂ କଥିତଂ ଦେଵି ଵ୍ରତାନାଂ ଵ୍ରତମୁତ୍ତମମ୍
ଏଭଳି, ହେ ଦେବୀ, ବ୍ରତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ବ୍ରତ ବିବରଣା କରାଯାଇଛି।
ସାଧ୍ଯଂ ରାଜେନ୍ଦ୍ରପତ୍ନୀନାଂ ଦେଵୀନାଂ ଚ ସୁଖାଵହମ୍
ଏହି ବ୍ରତ ରାଜାଙ୍କର ପତ୍ନୀମାନେ ଓ ଦେବୀମାନେ ପାଇପାରିବେ, ଏହା ଶୁଭ ଓ ସୁଖ ଦେଇଥାଏ।
ଵ୍ରତସ୍ଯାସ୍ଯ ପ୍ରଭାଵେଣ ସ୍ଵଯଂ ଗୋପାଙ୍ଗନେଶ୍ଵରଃ
ଏହି ବ୍ରତର ଶକ୍ତିରେ, ଗୋପୀମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ ସ୍ୱୟଂ—
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଶଂକରସ୍ତତ୍ର ଵିରରାମ ଚ ନାରଦ
ଏଭଳି କହି, ଶଙ୍କର ତାହାଠାରେ ଚୁପ ହେଲେ, ନାରଦ।
ଇତି ଶ୍ରୀବହ୍ମଵୈଵର୍ତ୍ତେ ମହାପୁରାଣେ ତୃତୀଯେ ଗଣପତିଖଣ୍ଡେ ନାରଦନାରାଯଣସଂଵାଦେ ପୁଣ୍ଯକଵ୍ରତକଥନଂ ନାମ ପଞ୍ଚମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି, ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମବୈବର୍ତ୍ତ ମହାପୁରାଣର ତୃତୀୟ ଖଣ୍ଡର ଗଣପତି ଖଣ୍ଡରେ, ନାରଦ ଓ ନାରାୟଣଙ୍କର ସଂବାଦରେ, 'ପୁଣ୍ୟ ବ୍ରତ କଥନ' ନାମକ ପଞ୍ଚମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।
ଶୌନକ ଉଵାଚ କିଂ ପପ୍ରଚ୍ଛ ପୁନଃ ସାଧୋ ତନ୍ମେ ବ୍ରୂହି ତପୋଧନ
ଶୌନକ କହିଲେ: ଏହି ସାଧୁ କଣ ପୁନି ପଚାରିଲେ? ମୋତେ କହ, ହେ ତପସ୍ୟାଧନ।
ସୂତ ଉଵାଚ ଵ୍ରତାରମ୍ଭଵିଧାନଂ ଚ ସଂପ୍ରଷ୍ଟୁମୁପଚକ୍ରମେ
ସୂତ କହିଲେ: ସେ ବ୍ରତ ଆରମ୍ଭ କରିବା ପ୍ରକ୍ରିୟା ବିଷୟରେ ପଚାରିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ନାରଦ ଉଵାଚ ତନ୍ମେ ବ୍ରୂହି ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ପାର୍ଵତ୍ଯା ଭର୍ତୁରାଜ୍ଞଯା
ନାରଦ କହିଲେ: ମୋତେ କହ, ହେ ମୁନିମାନଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପାର୍ବତୀ ଯେ ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀଙ୍କର ଆଜ୍ଞାରେ—
ଲଲାଭ ଜନ୍ମ ଭୂତେଶଃ କୃତେ ସୁଵ୍ରତଯା ଵ୍ରତେ
ସୁବ୍ରତା ପାର୍ବତୀ ବ୍ରତ କରିଥିଲେ, ତାହାର ଫଳରେ ଭୂତମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ସ୍ଵଯଂ ଵିଧାତା ତପସାଂ ଜଗାମ ତପସେ ଶିଵଃ
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ସ୍ୱୟଂ ବିଧାତା ତପସ୍ୟାରେ ଲିନ ହେଲେ, ଶିବ ମଧ୍ୟ ତପସ୍ୟା କଲେ।
ହରେରାରାଧନଵ୍ଯଗ୍ରୋ ମୂର୍ତ୍ତିଭେଦଧରୋ ହରିଃ
ହରିଙ୍କୁ ପୂଜିବାରେ ଲିନ ହେଇ, ହରି ନିଜେ ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ।
ପରମାନନ୍ଦପୂର୍ଣଶ୍ଚ ଜ୍ଞାନାନନ୍ଦଃ ସନାତନଃ
ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଜ୍ଞାନ ଓ ଆନନ୍ଦର ନିତ୍ୟ ଅବସ୍ଥାରେ ଅଛନ୍ତି।
ପ୍ରହୃଷ୍ଟମନସା ଦେଵୀ ପାର୍ଵତୀ ଭର୍ତୁରାଜ୍ଞଯା
ପାର୍ବତୀ ଦେବୀ ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀଙ୍କର ଆଜ୍ଞାରେ ଅତି ଆନନ୍ଦିତ ମନେ—
ଆନୀଯ ସର୍ଵଦ୍ରଵ୍ଯାଣି ଵ୍ରତେ ଯୋଗ୍ଯାନି ଯାନି ଚ
ଉପବାସ ପାଇଁ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦରକାର, ସେଗୁଡିକୁ ଏକଠା କରାଯାଇଲା।
ସନତ୍କୁମାରୋ ଭଗଵାନାଜଗାମ ଵିଧେଃ ସୁତଃ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁଅ ସମ୍ମାନିତ ସନତକୁମାର ଆସିଲେ।