ପ୍ରଵାଲସାରସଂକାଶଂ ମଣିସାରସହସ୍ରକମ୍
ପ୍ରବାଳ ଭଳି ରଙ୍ଗ ଥିବା ହଜାରଟି ମୂଲ୍ୟବାନ ମଣି।
ମାଣିକ୍ଯସାରଲକ୍ଷଂ ଚ ଦେଯଂ କୃଷ୍ଣାଯ ଯତ୍ନତଃ
ଏକ ଲକ୍ଷ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପଦ୍ମରାଗ ମଣି ସାବଧାନରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।
କୂଷ୍ମାଣ୍ଡଂ ନାରିକେଲଂ ଚ ଜମ୍ବୀରଂ ଶ୍ରୀଫଲଂ ତଥା
କୁଅଁଡା, ନଡିଆ, ଜମ୍ବିରା ଓ ଶ୍ରୀଫଳ ଫଳ ମଧ୍ୟ।
ରତ୍ନେନ୍ଦ୍ରସାରଲକ୍ଷଂ ଚ ଦେଯଂ କୃଷ୍ଣାଯ ଯତ୍ନତଃ
ଏକ ଲକ୍ଷ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଣି ସାବଧାନରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ଵାଦ୍ଯଂ ନାନାପ୍ରକାରଂ ଚ କାଂସ୍ଯତାଲାଦିକଂ ପରମ୍
ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ସଙ୍ଗୀତ ଉପକରଣ, ବିଶେଷକରି କଂସ୍ୟ ତାଳ ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଧ୍ବନିବାଦ୍ୟ ରଖିବା ଉଚିତ।
ପାଯସଂ ପିଷ୍ଟକଂ ସର୍ପିଃ ଶର୍କରାକ୍ତଂ ମନୋହରମ୍
ପାୟସ, ପିଠା, ଘିଅ ଓ ଚିନି ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ମନୋହର ମିଠା ଖାଦ୍ୟ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ସୁଗନ୍ଧିପୁଷ୍ପମାଲାନାଂ ଲକ୍ଷମକ୍ଷତମୀପ୍ସିତମ୍
ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲର ମାଳା ଏକ ଲକ୍ଷ ଓ ଇଚ୍ଛାମତ ଅଖଣ୍ଡ ଅକ୍ଷତ ଦେବା ଉଚିତ।
ନୈଵେଦ୍ଯାନି ଚ ଦେଯାନି ସ୍ଵାଦୂନି ମଧୁରାଣି ଚ
ସ୍ୱାଦିଷ୍ଟ ଓ ମିଠା ଭୋଜ୍ୟ ନୈବେଦ୍ୟ ଭାବରେ ଦେବା ଉଚିତ।
ନାନାଵିଧାନି ପୁଷ୍ପାଣି ତୁଲସୀସଂଯୁତାନି ଚ
ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଫୁଲ ଓ ତୁଳସୀ ପତ୍ର ସହିତ ମଧ୍ୟ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ସହସ୍ରଂ ଚ ପ୍ରତ୍ଯହଂ ଭୋଜଯେଦ୍ଵ୍ରତୀ
ଉପବାସୀ ପ୍ରତିଦିନ ହଜାର ଜଣ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇବା ଉଚିତ।
ପୁଷ୍ପାଞ୍ଜଲିଶତଂ ଦେଯଂ ନିତ୍ଯଂ ପୂର୍ଣଂ ଚ ପୂଜନେ
ପ୍ରତିଦିନ ପୂଜାରେ ଏକ ଶତ ଭରିପୁରି ଫୁଲ ଅଞ୍ଜଳି ଦେବା ଉଚିତ।
ଷଣ୍ମାସାଂଶ୍ଚ ହଵିଷ୍ଯାନ୍ନଂ ମାସାନ୍ପଞ୍ଚ ଫଲାଦିକମ୍
ଛଅ ମାସ ଧରି ହବିଷ୍ୟାନ୍ନ ଓ ପାଞ୍ଚ ମାସ ଧରି ଫଳ ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।
ରତ୍ନପ୍ରଦୀପଶତକଂ ଵହ୍ନିଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଦିଵାନିଶମ୍
ଦିନ ଓ ରାତି ଦୁଇବେଳେ ଏକ ଶତ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ ଦୀପ ଅଗ୍ନିକୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ସ୍ମରଣଂ କୀର୍ତ୍ତତଂ କେଲିଃ ପ୍ରେକ୍ଷଣଂ ଗୁହ୍ଯଭାଷଣମ୍
ସ୍ମରଣ, ସ୍ତୁତି, ଖେଳ, ଦୃଷ୍ଟି, ଓ ଗୁପ୍ତ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରିବା ଉଚିତ।
ସ୍ଵପ୍ନମୈଥୁନକଂ ତ୍ଯାଜ୍ଯଂ ଵ୍ରତିନା ଵ୍ରତଶୁଦ୍ଧଯେ
ଉପବାସୀଙ୍କୁ ବ୍ରତର ପବିତ୍ରତା ପାଇଁ ସ୍ୱପ୍ନରେ ମିଳନ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।
ତ୍ରିଶତଂ ଵୈ ଷଷ୍ଟ୍ଯଧିକଂ ରଲ୍ଲକଂ ଵସ୍ତ୍ରସଂଯୁତମ୍
ତିନି ଶତ ଷଷ୍ଟି ଗୋଟିଏ ମେଳି ତିଆରି ହୋଇଥିବା ବସ୍ତ୍ର ଦେବା ଉଚିତ।
ତ୍ରିଶତଂ ଵୈ ଷଷ୍ଟ୍ଯଧିକସହସ୍ରଂ ଵିପ୍ରଭୋଜନମ୍
ତିନି ଶତ ଷଷ୍ଟି ହଜାର ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇବା ଉଚିତ।
ତ୍ରିଶତଂ ଵୈ ଷଷ୍ଟ୍ଯଧିକଂ ସହସ୍ରଂ ସ୍ଵର୍ଣମେଵ ଚ
ତିନି ଶତ ଷଷ୍ଟି ହଜାର ସୁନା ମଧ୍ୟ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅନ୍ଯାଂ ସମାପ୍ତିଦିଵସେ କଥଯିଷ୍ଯାମି ଦକ୍ଷିଣାମ୍
ଅନ୍ୟ ଦାନ ବିଷୟରେ ସମାପ୍ତି ଦିନରେ ମୁଁ କହିବି।
ହରିତୁଲ୍ଯୋ ଭଵେତ୍ପୁତ୍ରୋ ଵିଖ୍ଯାତୋ ଭୁଵନତ୍ରଯେ
ହରିଙ୍କ ସମାନ ଏବଂ ତିନି ଭୁବନରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେବ।
ସର୍ଵଵାଞ୍ଛିତସିଦ୍ଧୀନାଂ ବୀଜଂ ଜନ୍ମନି ଜନ୍ମନି
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜନ୍ମରେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛିତ ସିଦ୍ଧିର ମୂଳ ଏହିଠାରେ ଅଛି।
ପୁତ୍ରସ୍ତେ ଭଵିତା ସାଧ୍ଵୀତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ସ ଵିରରାମ ହ
ତୋତେ ଏକ ସଦ୍ଗୁଣୀ ପୁଅ ହେବ, ଏହା କହି ସେ ନିରବ ହେଲେ।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ପୁନଃ ପପ୍ରଚ୍ଛ କାନ୍ତଂ ସା ଦିଵ୍ଯାଂ ଵ୍ରତକଥାଂ ଶୁଭାମ୍
ନାରାୟଣ କହିଲେ — ସେ ପୁନି ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟଜନଙ୍କୁ ଏହି ଦିବ୍ୟ ଓ ଶୁଭ ଉପବାସ କଥା ବିଷୟରେ ପଚାରିଲେ।
ଶ୍ରୀପାର୍ଵତ୍ଯୁଵାଚ ଅଧିକାଂ ତତ୍କଥାଂ ବ୍ରୂହି ଵ୍ରତଂ କେନ ପ୍ରକାଶିତମ୍
ଶ୍ରୀ ପାର୍ବତୀ କହିଲେ — ଏହି କଥା ଆଉ ଅଧିକ କହ, ଏହି ଉପବାସ କେଉଁଠିଁ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି?
ଅଥ ପୁଣ୍ଯକଵ୍ରତକଥା ଶତରୂପା ମନୋଃ ପତ୍ନୀ ପୁତ୍ରଦୁଃଖେନ ଦୁଃଖିତା
ଏବେ ପୁଣ୍ୟ ଉପବାସ କଥା — ମନୁଙ୍କର ପତ୍ନୀ ଶତରୂପା ତାଙ୍କର ପୁଅମାନଙ୍କର ଦୁଃଖରେ ବହୁତ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ।
ଶତରୂପୋଵାଚ ତନ୍ମେ ବ୍ରୂହି ଜଗଦ୍ଧାତଃ ସୃଷ୍ଟିକାରଣକାରଣ
ଶତରୂପା କହିଲେ — ହେ ଜଗତର ଧାରକ, ସୃଷ୍ଟିର କାରଣ, ଏହି କଥା ମୋତେ କହ।
ତଜ୍ଜନ୍ମ ନିଷ୍ଫଲଂ ବ୍ରହ୍ମନ୍ନୈଶ୍ଵର୍ଯ୍ଯଂ ଧନମେଵ ଚ
ହେ ବ୍ରହ୍ମା, ପୁଅ ନଥିଲେ ଜନ୍ମ, ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ଓ ଧନ ସବୁ ଅର୍ଥହୀନ।
ତପୋଦାନୋଦ୍ଭଵଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଜନ୍ମାଂତରସୁଖାଵହମ୍
ତପସ୍ୟା ଓ ଦାନରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ପୁଣ୍ୟ ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ ସୁଖ ଦେଇଥାଏ।
ପୁତ୍ରୀ ପୁତ୍ରମୁଖଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚାଶ୍ଵମେଧଶତୋଦ୍ଭଵମ୍
ଜଣେ କନ୍ୟା ପୁଅର ମୁହଁ ଦେଖିଲେ ଶତ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଉଥିବେ।
ପୁତ୍ରୋତ୍ପତ୍ତେରୁପାଯଂ ଵୈ ଵଦ ମାଂ ତାପସଂଯୁତାମ୍
ମୁଁ ତପସ୍ୟାର ଦୁଃଖରେ ଅତିବ୍ୟାପ୍ତ, ପୁଅ ପାଇବାର ଉପାୟ କହ।