ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଶଂକରୋ ଦେଵୋ ଗତ୍ଵା ଗିରିଜଯା ସହ
ଏପରି କହି, ଦେବ ଶଙ୍କର ଗିରିଜାଙ୍କ ସହିତ ଚାଲିଗଲେ ।
ତସ୍ଯୈ ଦଦୌ ଚ ସଂପ୍ରୀତ୍ଯା କଵଚଂ ସ୍ତୋତ୍ରସଂଯୁତମ୍
ସେ ତାଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସ୍ନେହରେ ଏକ କବଚ ଓ ଏକ ସ୍ତୋତ୍ର ଦେଲେ ।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ସର୍ଵଂ ଵ୍ରତଵିଧାନଂ ଚ ସଂପ୍ରଷ୍ଟୁମୁପଚକ୍ରମେ
ନାରାୟଣ କହିଲେ — ସେ ସମସ୍ତ ବ୍ରତର ବିଧି ବିଷୟରେ ପଚାରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ ।
ପାର୍ଵତ୍ଯୁଵାଚ ହେ ନାଥ କରୁଣାସିନ୍ଧୋ ଦୀନବନ୍ଧୋ ପରାତ୍ପର
ପାର୍ବତୀ କହିଲେ — ହେ ପ୍ରଭୁ, କରୁଣାର ସାଗର, ଦୁଃଖିମାନଙ୍କର ବନ୍ଧୁ, ସମସ୍ତ ଉପରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ,
କାନି ଵ୍ରତୋପଯୁକ୍ତାନି ଦ୍ରଵ୍ଯାଣି ଚ ଫଲାନି ଚ
ବ୍ରତ ସହିତ କେଉଁସବୁ ବସ୍ତୁ ଓ ଫଳ ଜଡିତ ଅଛି ?
ଦେହି ମହ୍ଯଂ ଵିନୀତାଯୈ ନିଯୁକ୍ତଂ ସତ୍ପୁରୋହିତମ୍
ମୁଁ ନମ୍ର ଭାବରେ ଅଛି, ମୋତେ ଯଥାଯଥ ଓ ସଠିକ୍ ପୁରୋହିତ ଦିଅ ।
ଅନ୍ଯାନି ଚୋପଯୁକ୍ତାନି ମଯାଽଜ୍ଞାତାନି ଯାନି ଚ
ଏବଂ ମୁଁ ଯାହା ଜାଣେନି, ସେଉଁଠି ଅନ୍ୟ ଉପଯୁକ୍ତ ବସ୍ତୁମାନେ ମଧ୍ୟ,
ପିତା କୌମାରକାଲେ ଚ ସଦା ପାଲନକାରକଃ
ଶିଶୁବେଳେ ବାପା ସଦା ସଂରକ୍ଷକ ହୁଅନ୍ତି ।
. ତାତୋଽଶୋକଃ ପ୍ରାଣତୁଲ୍ଯାଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ସତ୍ତ୍ଵାମିନେ ସୁତାମ୍
ତାତ ଅଶୋକ, ନିଜ ପ୍ରାଣ ସମାନ ପ୍ରିୟ କନ୍ୟାକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ ।
ସର୍ଵାତ୍ମା ଭଗଵାଂସ୍ତ୍ଵଂ ଚ ସର୍ଵସାକ୍ଷୀ ଚ ସର୍ଵଵିତ୍
ତୁମେ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଆତ୍ମା, ସମସ୍ତଙ୍କ ସାକ୍ଷୀ ଓ ସମସ୍ତକୁ ଜାଣିଥିବା ।
' ସ୍ଵାତ୍ମବୋଧାନୁମାନେନ ମହାତ୍ମନି ନିଵେଦିତମ୍
ନିଜ ଆତ୍ମାକୁ ଚିନିବା ଅନୁମାନରେ, ସେହି ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ଏହା ଅର୍ପଣ କରାଯାଇଥିଲା।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ପାର୍ଵତୀ ପ୍ରୀତ୍ଯା ପପାତ ସ୍ଵାମିନଃ ପଦେ
ଏପରି କହି, ପାର୍ବତୀ ଭକ୍ତିଭାବରେ ନିଜ ସ୍ୱାମୀଙ୍କର ପାଦପଦ୍ମରେ ପଡ଼ିଲେ।
ଶ୍ରୀମହାଦେଵ ଉଵାଚ ଫଲାନି ଚୈଵ ଦ୍ରଵ୍ଯାଣି ଵ୍ରତଯୋଗ୍ଯାନି ଯାନି ଚ
ଶ୍ରୀମହାଦେବ କହିଲେ: ଫଳ, ବିଭିନ୍ନ ଦ୍ରବ୍ୟ ଓ ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରତ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ—
ଵିପ୍ରାଣାଂ ଶତକଂ ଶୁଦ୍ଧଂ ଫଲପୁଷ୍ପୋପହାରକମ୍
ଶୁଦ୍ଧ ଏକଶତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଫଳ ଓ ଫୁଲ ଦେଇ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଦାସୀନାଂ ଶତକଂ ଲକ୍ଷଂ ନିଯୁକ୍ତଂ ଚ ପୁରୋହିତମ୍
ଶତ କିମ୍ବା ଲକ୍ଷ ଦାସୀ ଓ ଏକ ନିଯୁକ୍ତ ପୁରୋହିତ ଦରକାର।
ପ୍ରଵରଂ ହରିଭକ୍ତାନାଂ ସର୍ଵଜ୍ଞଂ ଜ୍ଞାନିନାଂ ଵରମ୍
ହରିଙ୍କ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରଧାନ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ବାଛିବା ଉଚିତ।
ଦେଵି ଶୁଦ୍ଧେ ଚ କାଲେ ଚ ପରଂ ନିଯମପୂର୍ଵକମ୍
ହେ ଦେବୀ, ଶୁଦ୍ଧ ସମୟରେ ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିୟମରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ଗାତ୍ରଂ ସୁନିର୍ମଲଂ କୃତ୍ଵା ଶିରସ୍ସଂସ୍କାରପୂର୍ଵକମ୍
ଦେହକୁ ଭଲଭାବେ ପବିତ୍ର କରି, ମୁଣ୍ଡ ଶୁଦ୍ଧି କ୍ରମ ପୂର୍ବକ କରିବା ଦରକାର।
ଅରୁଣୋଦଯଵେଲାଯାଂ ତଲ୍ପାଦୁତ୍ଥାଯ ସୁଵ୍ରତୀ
ଉଷା ବେଳେ, ଶୟନ କୋଠାରୁ ଉଠି, ନିୟମିତ ବ୍ରତୀ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ।
ଆଚମ୍ଯ ଯତ୍ନପୂତୋ ହି ହରିସ୍ମରଣପୂର୍ଵକମ୍
ପାନୀୟ ଜଳ ନେଇ, ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ହରିଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି, କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ।
ଧୌତେ ଚ ଵାସସୀ ଧୃତ୍ଵା ହ୍ଯୁପଵିଶ୍ଯାସନେ ଶୁଚୌ
ଧୋଇଥିବା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ପବିତ୍ର ଆସନରେ ବସିବା ଦରକାର।
ଘଟଂ ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ଵିଧିଵତ୍ସ୍ଵସ୍ତିଵାଚନପୂର୍ଵକମ୍
ଯଥାବିଧି ଘଟ ରଖି, ଶୁଭ କଥା ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ସଙ୍କଲ୍ପଂ ଵେଦଵିହିତଂ ଵ୍ରତମେତତ୍ସମାଚରେତ୍
ବେଦ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସଂକଳ୍ପ ନେଇ, ଏହି ବ୍ରତ କରିବା ଉଚିତ।
ଦେଯାନି ନିତ୍ଯଂ ଦେଵେଶି କୃଷ୍ଣାଯ ପରମାତ୍ମନେ
ହେ ଦେବେଶ୍ୱରୀ, ଏହି ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ସଦା କୃଷ୍ଣ, ପରମାତ୍ମାଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ସ୍ନାନୀଯଂ ମଧୁପର୍କଂ ଚ ଵସ୍ତ୍ରାଣ୍ଯାଭରଣାନି ଚ
ସ୍ନାନ ପାଇଁ ଜଳ, ମଧୁପର୍କ, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଆଭୂଷଣ ଦେବା ଦରକାର।
ଯଜ୍ଞସୂତ୍ରଂ ଚ ତାମ୍ବୂଲଂ କର୍ପୂରାଦିସୁଵାସିତମ୍
ଯଜ୍ଞସୂତ୍ର, ତାମ୍ବୁଳ ଓ କର୍ପୂର ଆଦି ସୁଗନ୍ଧ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।
ଦେଵି କିଞ୍ଚିଦ୍ଵିହୀନେନ ଚାଙ୍ଗହାନିଃ ପ୍ରଜାଯତେ ଅଂଗହୀନେ ଚ କାର୍ଯ୍ଯେ ଚ ଫଲହାନିଃ ପ୍ରଜାଯତେ
ହେ ଦେବୀ, କିଛି ଅଂଶ ଅଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଦୋଷ ହୁଏ; ଏବଂ ଯଦି କାର୍ଯ୍ୟ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ରହିଯାଏ, ତେବେ ଫଳ ମିଳେନାହିଁ।
ଅଷ୍ଟୋତ୍ତରଶତଂ ପୁଷ୍ପଂ ପାରିଜାତସ୍ଯ ଵିଷ୍ଣଵେ
ଏକ ଶତ ଅଠ ଟି ପାରିଜାତ ଫୁଲ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଶ୍ଵେତଚମ୍ପକପୁଷ୍ପାଣାଂ ଲକ୍ଷମକ୍ଷତମୀପ୍ସିତମ୍
ଏକ ଲକ୍ଷ ଅଭଙ୍ଗ ଧଳା ଚମ୍ପକ ଫୁଲ, ଯେପରି ଇଚ୍ଛା କରାଯାଇଛି।
ସହସ୍ରପତ୍ରପଦ୍ମାନାମକ୍ଷତଂ ଲକ୍ଷକଂ ତଥା
ଏହିପରି, ଏକ ଲକ୍ଷ ଅଭଙ୍ଗ ହଜାର ପାତିଆ ପଦ୍ମ ମଧ୍ୟ।