ଯଥା ସ୍ଵାନ୍ତଂ ଚେନ୍ଦ୍ରିଯାଣାଂ ମନ୍ଦାଗ୍ନିଶ୍ଚ ରୁଜାଂ ଯଥା
ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆତ୍ମା ଯେପରି, ରୋଗମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କମ୍ଜ୍ୱଳନ।
ମହାନ୍ଵିରାଟ୍ ଚ ସ୍ଥୂଲାନାଂ ସୂକ୍ଷ୍ମାଣାଂ ପରମାଣୁକଃ
ସ୍ଥୂଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମହାନ ବିରାଟ୍, ସୂକ୍ଷ୍ମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପରମାଣୁ।
ଯଥା ଦଧୀଚିର୍ଦାତୄଣାଂ ପ୍ରହ୍ରାଦଶ୍ଚୈଵ ସାଧୁଷୁ
ଯେପରି ଦଧୀଚି ଦାନରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପ୍ରହ୍ଲାଦ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ,
ନୃଣାଂ ରାଜା ରାମଚନ୍ଦ୍ରୋ ଧନ୍ଵିନାଂ ଲକ୍ଷ୍ମଣୋ ଯଥା ସର୍ଵସାରୋ ଯଥା କୃଷ୍ଣୋ ଵ୍ରତାନାଂ ପୁଣ୍ଯକଂ ଯଥା
ମଣିଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରାମ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା, ଧନୁର୍ବିଦ୍ୟାରେ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ସମସ୍ତ ମୂଳ୍ୟବାନ୍ ବସ୍ତୁରେ କୃଷ୍ଣ ସର୍ବାଧିକ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ବ୍ରତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୁଣ୍ୟଦାୟକ ବ୍ରତ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ।
ଵ୍ରତଂ କୁରୁ ମହାଭାଗେ ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ଦୁର୍ଲଭମ୍
ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, ତୁମେ ସେଉଁଠି ବ୍ରତ ଗ୍ରହଣ କର, ଯାହା ତିନି ଲୋକରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ।
ଵ୍ରତାରାଧ୍ଯଶ୍ଚ ଵୈ କୃଷ୍ଣଃ ସର୍ଵେଷାଂ ଵାଞ୍ଛିତପ୍ରଦଃ
କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ବ୍ରତ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିବା ଯାଏଁ, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଶା ପୂରଣ କରନ୍ତି ।
ହରିମନ୍ତ୍ରଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ଚ ହରିସେଵାଂ କରୋତି ଯଃ
ଯେଉଁଠି ହରିଙ୍କ ମନ୍ତ୍ର ଗ୍ରହଣ କରି, ହରିଙ୍କ ସେବା କରେ,
ଉଦ୍ଧୃତ୍ଯ କୋଟିପୁରୁଷାନ୍ଵୈକୁଣ୍ଠଂ ଯାତି ନିଶ୍ଚିତମ୍
ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ କୋଟି କୋଟି ଲୋକଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରି, ଭୈକୁଣ୍ଠକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ ।
ସହୋଦରାନ୍ସ୍ଵଭୃତ୍ଯାଂଶ୍ଚ ସ୍ଵବନ୍ଧୂନ୍ସହଚାରିଣଃ
ସେ ନିଜ ଭାଇ, ଦାସ, ଆତ୍ମୀୟ ଓ ସଙ୍ଗୀମାନଙ୍କୁ ସହିତ ନେଇଯାଏ ।
' ତସ୍ମାଦ୍ଗୃହାଣ ଗିରିଜେ ହରେର୍ମ୍ମନ୍ତ୍ରଂ ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍
ତେଣୁ, ହେ ଗିରିଜା, ତୁମେ ହରିଙ୍କ ଦୁର୍ଲଭ ମନ୍ତ୍ର ଗ୍ରହଣ କର ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଶଂକରୋ ଦେଵୋ ଗତ୍ଵା ଗିରିଜଯା ସହ
ଏପରି କହି, ଦେବ ଶଙ୍କର ଗିରିଜାଙ୍କ ସହିତ ଚାଲିଗଲେ ।
ତସ୍ଯୈ ଦଦୌ ଚ ସଂପ୍ରୀତ୍ଯା କଵଚଂ ସ୍ତୋତ୍ରସଂଯୁତମ୍
ସେ ତାଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସ୍ନେହରେ ଏକ କବଚ ଓ ଏକ ସ୍ତୋତ୍ର ଦେଲେ ।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ସର୍ଵଂ ଵ୍ରତଵିଧାନଂ ଚ ସଂପ୍ରଷ୍ଟୁମୁପଚକ୍ରମେ
ନାରାୟଣ କହିଲେ — ସେ ସମସ୍ତ ବ୍ରତର ବିଧି ବିଷୟରେ ପଚାରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ ।
ପାର୍ଵତ୍ଯୁଵାଚ ହେ ନାଥ କରୁଣାସିନ୍ଧୋ ଦୀନବନ୍ଧୋ ପରାତ୍ପର
ପାର୍ବତୀ କହିଲେ — ହେ ପ୍ରଭୁ, କରୁଣାର ସାଗର, ଦୁଃଖିମାନଙ୍କର ବନ୍ଧୁ, ସମସ୍ତ ଉପରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ,
କାନି ଵ୍ରତୋପଯୁକ୍ତାନି ଦ୍ରଵ୍ଯାଣି ଚ ଫଲାନି ଚ
ବ୍ରତ ସହିତ କେଉଁସବୁ ବସ୍ତୁ ଓ ଫଳ ଜଡିତ ଅଛି ?
ଦେହି ମହ୍ଯଂ ଵିନୀତାଯୈ ନିଯୁକ୍ତଂ ସତ୍ପୁରୋହିତମ୍
ମୁଁ ନମ୍ର ଭାବରେ ଅଛି, ମୋତେ ଯଥାଯଥ ଓ ସଠିକ୍ ପୁରୋହିତ ଦିଅ ।
ଅନ୍ଯାନି ଚୋପଯୁକ୍ତାନି ମଯାଽଜ୍ଞାତାନି ଯାନି ଚ
ଏବଂ ମୁଁ ଯାହା ଜାଣେନି, ସେଉଁଠି ଅନ୍ୟ ଉପଯୁକ୍ତ ବସ୍ତୁମାନେ ମଧ୍ୟ,
ପିତା କୌମାରକାଲେ ଚ ସଦା ପାଲନକାରକଃ
ଶିଶୁବେଳେ ବାପା ସଦା ସଂରକ୍ଷକ ହୁଅନ୍ତି ।
. ତାତୋଽଶୋକଃ ପ୍ରାଣତୁଲ୍ଯାଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ସତ୍ତ୍ଵାମିନେ ସୁତାମ୍
ତାତ ଅଶୋକ, ନିଜ ପ୍ରାଣ ସମାନ ପ୍ରିୟ କନ୍ୟାକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ ।
ସର୍ଵାତ୍ମା ଭଗଵାଂସ୍ତ୍ଵଂ ଚ ସର୍ଵସାକ୍ଷୀ ଚ ସର୍ଵଵିତ୍
ତୁମେ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଆତ୍ମା, ସମସ୍ତଙ୍କ ସାକ୍ଷୀ ଓ ସମସ୍ତକୁ ଜାଣିଥିବା ।
' ସ୍ଵାତ୍ମବୋଧାନୁମାନେନ ମହାତ୍ମନି ନିଵେଦିତମ୍
ନିଜ ଆତ୍ମାକୁ ଚିନିବା ଅନୁମାନରେ, ସେହି ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ଏହା ଅର୍ପଣ କରାଯାଇଥିଲା।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ପାର୍ଵତୀ ପ୍ରୀତ୍ଯା ପପାତ ସ୍ଵାମିନଃ ପଦେ
ଏପରି କହି, ପାର୍ବତୀ ଭକ୍ତିଭାବରେ ନିଜ ସ୍ୱାମୀଙ୍କର ପାଦପଦ୍ମରେ ପଡ଼ିଲେ।
ଶ୍ରୀମହାଦେଵ ଉଵାଚ ଫଲାନି ଚୈଵ ଦ୍ରଵ୍ଯାଣି ଵ୍ରତଯୋଗ୍ଯାନି ଯାନି ଚ
ଶ୍ରୀମହାଦେବ କହିଲେ: ଫଳ, ବିଭିନ୍ନ ଦ୍ରବ୍ୟ ଓ ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରତ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ—
ଵିପ୍ରାଣାଂ ଶତକଂ ଶୁଦ୍ଧଂ ଫଲପୁଷ୍ପୋପହାରକମ୍
ଶୁଦ୍ଧ ଏକଶତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଫଳ ଓ ଫୁଲ ଦେଇ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଦାସୀନାଂ ଶତକଂ ଲକ୍ଷଂ ନିଯୁକ୍ତଂ ଚ ପୁରୋହିତମ୍
ଶତ କିମ୍ବା ଲକ୍ଷ ଦାସୀ ଓ ଏକ ନିଯୁକ୍ତ ପୁରୋହିତ ଦରକାର।
ପ୍ରଵରଂ ହରିଭକ୍ତାନାଂ ସର୍ଵଜ୍ଞଂ ଜ୍ଞାନିନାଂ ଵରମ୍
ହରିଙ୍କ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରଧାନ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ବାଛିବା ଉଚିତ।
ଦେଵି ଶୁଦ୍ଧେ ଚ କାଲେ ଚ ପରଂ ନିଯମପୂର୍ଵକମ୍
ହେ ଦେବୀ, ଶୁଦ୍ଧ ସମୟରେ ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିୟମରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ଗାତ୍ରଂ ସୁନିର୍ମଲଂ କୃତ୍ଵା ଶିରସ୍ସଂସ୍କାରପୂର୍ଵକମ୍
ଦେହକୁ ଭଲଭାବେ ପବିତ୍ର କରି, ମୁଣ୍ଡ ଶୁଦ୍ଧି କ୍ରମ ପୂର୍ବକ କରିବା ଦରକାର।
ଅରୁଣୋଦଯଵେଲାଯାଂ ତଲ୍ପାଦୁତ୍ଥାଯ ସୁଵ୍ରତୀ
ଉଷା ବେଳେ, ଶୟନ କୋଠାରୁ ଉଠି, ନିୟମିତ ବ୍ରତୀ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ।
ଆଚମ୍ଯ ଯତ୍ନପୂତୋ ହି ହରିସ୍ମରଣପୂର୍ଵକମ୍
ପାନୀୟ ଜଳ ନେଇ, ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ହରିଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି, କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ।