ଅତୀଵ ଭୀତଃ ସଂତ୍ରସ୍ତ ଉଵାଚ ମଧୁରଂ ଵଚଃ କଥଂ ରୁଷ୍ଟା ଗିରିଶ୍ରେଷ୍ଠକନ୍ଯେ ଧନ୍ଯେ ମନୋହରେ
ଅତି ଭୟଭୀତ ଓ ଆତଙ୍କିତ ହୋଇ, ସେ ମଧୁର କଥା କହିଲେ: 'ହେ ପାହାଡ଼ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ କନ୍ୟା, ଧନ୍ୟ ଓ ଆକର୍ଷକା, ତୁମେ କିପରି ରୁଷ୍ଟ ହେଲୁ?'
ମମ ସୌଭାଗ୍ଯରୂପେ ଚ ପ୍ରାଣାଧିଷ୍ଠାତୃଦେଵତେ
ତୁମେ ମୋର ଭାଗ୍ୟର ଆକାର, ମୋର ପ୍ରାଣର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ।
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡସଂଘେ ନିଖିଲେ କିମସାଧ୍ଯମିହାଵଯୋଃ
ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରେ, ଆମେ ଦୁଇଜଣ ପାଇଁ କଣସି କଥା ଅସମ୍ଭବ ଅଛି କି?
ଦୈଵାଦଜ୍ଞାତଦୋଷସ୍ଯ ଶାନ୍ତିଂ ମେ କର୍ତ୍ତୁମର୍ହସି
ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଅଜଣା ଦୋଷ ଘଟିଛି; ତୁମେ ମୋତେ ଶାନ୍ତି ଦେବା ଉଚିତ।
ତ୍ଵଯା ଵିନା ହୀଶ୍ଵରଶ୍ଚ ଶଵତୁଲ୍ଯୋଽଶିଵଃ ସଦା
ତୁମେ ଛାଡ଼ି ମୁଁ ସଦା ମୃତଦେହ ସମାନ, ଅଶୁଭ ଓ ନିର୍ଜୀବ।
ତୁଷ୍ଟିସ୍ତ୍ଵଂ ଚ ତଥା ପୁଷ୍ଟିଃ ଶାନ୍ତିସ୍ତ୍ଵଂ କ୍ଷାନ୍ତିରେଵ ଚ
ତୁମେ ହେଉଛ, ସନ୍ତୋଷ, ପୋଷଣ, ଶାନ୍ତି ଓ ଖ୍ଷମା।
ସର୍ଵାଧାରସ୍ଵରୂପା ତ୍ଵଂ ସର୍ଵବୀଜସ୍ଵରୂପିଣୀ
ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଧାର, ସମସ୍ତ ବୀଜର ମୂଳ ଅଟୁଟ ଅଂଶ।
ତ୍ଵତ୍କୋପଵିଷସଂଦଗ୍ଧଂ ଦ୍ରୁତଂ ଜୀଵଯ ମାଂ ମୃତମ୍
ତୁମର କ୍ରୋଧର ବିଷରେ ପୁଡ଼ି, ମୁଁ ମୃତ ସମାନ; ଦୟାକରି ଶୀଘ୍ର ମୋତେ ବଞ୍ଚାଅ।
ଶଂକରସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା କ୍ଷମାଯୁକ୍ତା ଚ ପାର୍ଵତୀ
ଶଙ୍କରଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ପାର୍ବତୀ କ୍ଷମାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ପାର୍ଵତ୍ଯୁଵାଚ ଆତ୍ମାରାମଂ ପୂର୍ଣକାମଂ ସର୍ଵଦେହେଷ୍ଵଵସ୍ଥିତମ୍
ପାର୍ବତୀ କହିଲେ: 'ଯିଏ ନିଜରେ ଆନନ୍ଦିତ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛାରୁ ମୁକ୍ତ, ସମସ୍ତ ଦେହରେ ବ୍ୟାପ୍ତ।'
କାମିନୀ ମାନସଂ କାମମପ୍ରଜ୍ଞଂ ସ୍ଵାମିନଂ ଵଦେତ୍
ଏକ ଜଣ ନାରୀ ତାଙ୍କର ମନର ଇଚ୍ଛା ଓ ଅଜ୍ଞାନ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ କୁହନ୍ତି।
ସୁଗୋପ୍ଯଂ ସର୍ଵନାରୀଣାଂ ଲଜ୍ଜାଜନନକାରଣମ୍
ଏହି କଥା ସମସ୍ତ ନାରୀଙ୍କ ପାଇଁ ଗୁପ୍ତ ରଖିବା ଉଚିତ, କାରଣ ଏହା ଲଜ୍ଜାର କାରଣ।
ସୁଖେଷୁ ମଧ୍ଯେ ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ଚ ଵିଭଵେଷୁ ସୁରେଶ୍ଵର
ହେ ସୁରେଶ୍ୱର, ନାରୀମାନେ ସୁଖ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ମଧ୍ୟରେ—
ତଦ୍ଭଂଗେନ ଚ ଯଦ୍ଦୁଃଖଂ ତତ୍ସମଂ ନାସ୍ତି ଚ ସ୍ତ୍ରିଯାଃ
ଏହା ହରାଇବା ଦୁଃଖ ସମାନ, ନାରୀ ପାଇଁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦୁଃଖ ନାହିଁ।
କୃଷ୍ଣପକ୍ଷେ ଯଥା ଚନ୍ଦ୍ରଃ କ୍ଷୀଯମାଣୋ ଦିନେ ଦିନେ
ଯେପରି ଅମାବାସ୍ୟାରେ ଚନ୍ଦ୍ରମା ଦିନକୁ ଦିନ କ୍ଷୀଣ ହୁଏ—
ଚିନ୍ତାଜ୍ଵରଶ୍ଚ ସର୍ଵେଷାମୁପତାପଶ୍ଚ ଵାସସାମ୍
ସେପରି ଚିନ୍ତା ଓ ଦୁଃଖର ଜ୍ୱର ସମସ୍ତ ନାରୀଙ୍କୁ ଭୋଗାଏ।
ରତିଭଂଗୋ ଦୁଃଖମେକଂ ଦ୍ଵିତୀଯଂ ଵୀର୍ଯ୍ଯପାତନମ୍
ଆନନ୍ଦ ଭଙ୍ଗ ହେବା ଏକ ଦୁଃଖ, ଦ୍ୱିତୀୟ ହେଉଛି ଶକ୍ତି ହ୍ରାସ।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯକାନ୍ତଂ କାନ୍ତଂ ତ୍ଵାଂ ଲବ୍ଧ୍ଵାଽପି ନ ଚ ମେ ସୁତଃ
ତୁମେ ତିନି ଲୋକର ପ୍ରିୟ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ମୋ ପାଖରେ ସନ୍ତାନ ନାହିଁ।
ଜନ୍ମାନ୍ତରସୁଖଂ ପୁଣ୍ଯଂ ତପୋଦାନସମୁଦ୍ଭଵମ୍
ପୂର୍ବଜନ୍ମର ଶୁଭ ଫଳ ପୂଣ୍ୟ, ତପସ୍ୟା ଓ ଦାନରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ସୁପୁତ୍ରଃ ସ୍ଵାମିନୋଂଽଶଶ୍ଚ ସ୍ଵାମିତୁଲ୍ଯସୁଖପ୍ରଦଃ
ଭଲ ସନ୍ତାନ ମାଲିକଙ୍କ ଅଂଶ ଓ ମାଲିକ ସମାନ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ।
ସ୍ଵାମୀ ସ୍ଵାଂଶେନ ସୁସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ଗର୍ଭେ ଜନ୍ମ ଲଭେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍
ମାଲିକ ନିଜ ଅଂଶରେ ଭଲ ଜଣେ ଜନନୀ ଗର୍ଭରେ ନିଶ୍ଚିତ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ଅସାଧ୍ଵୀ ଵୈରିତୁଲ୍ଯା ଚ ଶଶ୍ଵତ୍ସନ୍ତାପଦାଯିନୀ
ଅସତୀ ଜଣେ ଶତ୍ରୁ ସମାନ ଓ ସଦା ସନ୍ତାନଙ୍କୁ ଦୁଃଖ ଦେଇଥାଏ।
କିମୁପାଯଂ କରିଷ୍ଯାମି ଵଦ ଯୋଗୀଶ୍ଵରେଶ୍ଵର
ମୁଁ କଣ ଉପାୟ କରିବି? କୃପାକରି କହ, ଯୋଗୀମାନଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ପାର୍ଵତୀ ଦେଵୀ ନମ୍ରଵକ୍ତ୍ରା ବଭୂଵ ହ
ଏପରି କହି ପାର୍ବତୀ ଦେବୀ ନମ୍ର ମୁହଁ କରି ରହିଲେ।
ସତ୍ପୁତ୍ରବୀଜଂ ସୁଖଦଂ ତାପନାଶନକାରଣମ୍
ଭଲ ସନ୍ତାନର ବୀଜ ସୁଖ ଦେଇଥାଏ ଓ ଦୁଃଖ ନାଶ କରେ।
ଶ୍ରୀମହାଦେଵ ଉଵାଚ ଉପାଯତଃ କାର୍ଯ୍ଯସିଦ୍ଧିର୍ଭଵତ୍ଯେଵ ଜଗତ୍ତ୍ରଯେ
ଶ୍ରୀମହାଦେବ କହିଲେ: ଉପାୟ ଦ୍ୱାରା ତିନି ଲୋକରେ କାମ ସିଦ୍ଧି ନିଶ୍ଚିତ ହୁଏ।
ସର୍ଵଵାଂଛିତସିଦ୍ଧେସ୍ତୁ ବୀଜରୂପଂ ସୁମଙ୍ଗଲମ୍
ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣର ମୂଳ ହେଉଛି ଶୁଭ ବୀଜ।
ହରେରାରାଧନଂ କୃତ୍ଵା ଵ୍ରତଂ କୁରୁ ଵରାନନେ
ହରିଙ୍କୁ ପୂଜି, ବରମୁଖୀ, ଏକ ଉପବାସ ଧର।
ମହାକଠୋରବୀଜଂ ଚ ଵାଞ୍ଛାକଲ୍ପତରୁଂ ପରମ୍
ଅତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୀଜ ହେଉଛି ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା ଚାୟାବୃକ୍ଷ।
ନଦୀନାଂ ଚ ଯଥା ଗଂଗା ଦେଵାନାଂ ଚ ହରିର୍ଯଥା
ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେପରି ଗଙ୍ଗା, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେପରି ହରି।