ପୁତ୍ରସ୍ଯ ଶ୍ଵଶୁରୋ ଭ୍ରାତା ବନ୍ଧୁର୍ଵୈଵାହିକଃ ସ୍ମୃତଃ 1.10.
ପୁଅଙ୍କର ଶ୍ୱଶୁର କିମ୍ବା ତାଙ୍କର ଭାଇ, ବିବାହ ସମ୍ପର୍କର ବାନ୍ଧବ ଭାବେ ଗଣାଯାନ୍ତି।
ଗୁରୁଶ୍ଚ କନ୍ଯକାଯାଶ୍ଚ ଭ୍ରାତା ସୁସ୍ନିଗ୍ଧବାନ୍ଧଵଃ
ଗୁରୁ ଏବଂ କନ୍ୟାର ଭାଇ—ଏମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସ୍ନେହଶୀଳ ବାନ୍ଧବ।
ବନ୍ଧୁତା ଯେନ ସାର୍ଦ୍ଧ ଚ ତନ୍ମିତ୍ରଂ ପରିକୀର୍ତିତମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ବାନ୍ଧବତା ଅଛି, ସେଠି ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ମିତ୍ର ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ବାନ୍ଧଵୋ ଦୁଃଖଦୋ ଦୈଵାନ୍ନିସ୍ସମ୍ବନ୍ଧୋଽସୁଖପ୍ରଦଃ
ଏକ ବାନ୍ଧବ ଭାଗ୍ୟକ୍ରମେ ଦୁଃଖ ଦେଉଥାଏ; ଯେଉଁଠାରେ ସମ୍ପର୍କ ନାହିଁ, ସେଠି ଅସୁଖ ମିଳେ।
ଵିଦ୍ଯାଜୋ ଯୋନିଜଶ୍ଚୈଵ ପ୍ରୀତିଜଶ୍ଚ ପ୍ରକୀର୍ତିତଃ
ମିତ୍ରତା ବିଦ୍ୟାରୁ, ଜନ୍ମରୁ ଓ ପ୍ରେମରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ମିତ୍ରମାତା ମିତ୍ରଭାର୍ଯ୍ଯା ମାତୃତୁଲ୍ଯା ନ ସଂଶଯଃ
ମିତ୍ରଙ୍କ ମାଆ ଓ ମିତ୍ରଙ୍କ ଜଣେ ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀ, ନିଶ୍ଚୟ ମାଆ ପରି ମନ୍ତ୍ରଣୀୟ।
ଚତୁର୍ଥଂ ନାମସମ୍ବନ୍ଧମିତ୍ଯାହ କମଲୋଦ୍ଭଵଃ
ଚତୁର୍ଥ ସମ୍ପର୍କକୁ 'ନାମ-ସମ୍ପର୍କ' ବୋଲି କମଳରୁଦ୍ଭବ କହିଛନ୍ତି।
ଉପପତ୍ନ୍ଯାଂ ନଵଜ୍ଞା ଚ ପ୍ରେଯସୀ ଚିତ୍ତହାରିଣୀ
ଉପପତ୍ନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଯିଏ ମନକୁ ଆକର୍ଷିତ କରେ, ସେ ନୂତନ ଭାବେ ପ୍ରଶଂସିତ।
ସମ୍ବନ୍ଧୋ ଦେଶଭେଦେ ଚ ସର୍ଵଦେଶେ ଵିଗର୍ହିତଃ
ଏପରି ସମ୍ପର୍କ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଦେଶରେ ସବୁଠାରେ ନିନ୍ଦିତ।
ଦୁସ୍ତ୍ଯଜଶ୍ଚ ମହଦ୍ଭିସ୍ତୁ ଦେଶଭେଦେ ଵିଧୀଯତେ
ତଥାପି, ମହାନ୍ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ପାଇଁ ଏହା ଛାଡିବା କଠିନ; ଭିନ୍ନ ଦେଶରେ ଏହି ସମ୍ପର୍କ ଦୃଢ଼।
ତେଜୀଯସାଂ ନ ଦୋଷାଯ ଵିଦ୍ଯମାନେ ଯୁଗେ ଯୁଗେ ।। 1.10.
ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ପାଇଁ ଏହି ଦୋଷ କେବେ ହୁଏନାହିଁ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଗରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ।
ଶୌନକ ଉଵାଚ ଅଶ୍ଵିନୋର୍ଵା ମହାଭାଗ କିଂ ନାମ କସ୍ଯ ଵଂଶଜୌ
ଶୌନକ ପଚାରିଲେ: ହେ ମହାଭାଗ, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟଙ୍କର ନାମ କଣ? ସେମାନେ କାହାର ବଂଶର?
ସୋତିରୁଵାଚ ତପଶ୍ଚକାର କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ଲକ୍ଷଵର୍ଷଂ ହିମାଲିଯେ
ସୂତି କହିଲେ: ସେ ହିମାଲୟରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପାଇଁ ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ।
ମହାତପସ୍ଵୀ ତେଜସ୍ଵୀ ପ୍ରଜ୍ଵଲନ୍ବ୍ରହ୍ମତେଜସା
ସେ ମହାତପସ୍ବୀ, ତେଜସ୍ବୀ, ବ୍ରହ୍ମତେଜରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଥିଲେ।
ଵରଂ ସ ଵଵ୍ରେ ନିର୍ଲିପ୍ତମାତ୍ମାନଂ ପ୍ରକୃତେଃ ପରମ୍
ସେ ଦେବତା ଦେଖିଲେ, ନିଜକୁ ପ୍ରକୃତିରୁ ପାରେ ଅଲଗା ଓ ଅସ୍ପୃଶ୍ୟ ହେବାକୁ ବର ଚାହିଲେ।
ବଭୂଵାକାଶଵାଣୀତି କୁରୁ ଦାରପରିଗ୍ରହମ୍
ସେ ଆକାଶବାଣୀ ଭାବେ ପରିଚିତ ହେଲେ; ତୁମେ ବିବାହ କର।
ପିତୄଣାଂ ମାନସୀଂ କନ୍ଯାଂ ଦଦୌ ତସ୍ମୈ ଵିଧିଃ ସ୍ଵଯମ୍
ବ୍ରହ୍ମା ନିଜେ ପିତୃମାନସ କନ୍ୟାଙ୍କୁ ତାଙ୍କୁ ବିବାହ ପାଇଁ ଦେଲେ।
ଯସ୍ଯ ସ୍ମରଣମାତ୍ରେଣ ନ ଭଵେତ୍କୁଲିଶାଦ୍ଭଯମ୍
ତାଙ୍କୁ କେବଳ ସ୍ମରଣ କଲେ ବିଜୁଳିର ଭୟ ମଧ୍ୟ ରହିବ ନାହିଁ।
କଲ୍ଯାଣମିତ୍ରଜନନୀଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ମହାମୁନିଃ
କଳ୍ୟାଣମିତ୍ରା ଜନନୀଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି, ସେ ମହାମୁନି—
ସ ସୋଦରଶ୍ଚ ଵା ପୂଜ୍ଯୋ ଭଵେତି ଚ ସୁରାଧମ
ସେ ଭାଇ ହେଉନ୍ କି ନ ହେଉନ୍, ସମ୍ମାନ ଦେବା ଉଚିତ, ହେ ଦେବମାନ୍ୟ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ସୁତପା ଗେହଂ ପ୍ରତସ୍ଥେ ସୂନୁନା ସହ 1.11.
ଏଭଳି କହି, ସୁତପା ତାଙ୍କ ପୁଅ ସହିତ ଘରକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ପୁତ୍ରାଭ୍ଯାଂ ଵ୍ଯାଧିଯୁକ୍ତାଭ୍ଯାଂ ସୂର୍ଯ୍ଯସ୍ତ୍ରିଜଗତାଂ ପତିଃ
ତାଙ୍କ ଦୁଇ ପୁଅ ରୋଗରେ ପୀଡିତ ଥିବାବେଳେ, ତିନି ଜଗତଙ୍କ ଠାରୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସୂର୍ଯ୍ୟ,
ସୂର୍ଯ୍ଯ ଉଵାଚ ମମ ପୁତ୍ରାପରାଧଂ ଚ ଭାରଦ୍ଵାଜ ମୁନୀଶ୍ଵର
ସୂର୍ଯ୍ୟ କହିଲେ: ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାରଦ୍ୱାଜ, ମୋ ପୁଅମାନଙ୍କ ଅପରାଧ ବିଷୟରେ,
ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁମହେଶାଦ୍ଯାଃ ସୁରାଃ ସର୍ଵେ ଚ ସନ୍ତତମ୍
ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ମହେଶ୍ୱର ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ସଦା,
ବ୍ରାହ୍ମଣାଵାହିତା ଦେଵାଃ ଶଶ୍ଵଦ୍ଵିଶ୍ଵେଷୁ ପୂଜିତାଃ
ଦେବତାମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରନ୍ତି ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ସେମାନେ ପୂଜିତ।
ବ୍ରାହ୍ମଣେ ପରିତୁଷ୍ଟେ ଚ ତୁଷ୍ଟୋ ନାରାଯଣଃ ସ୍ଵଯମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ, ନାରାୟଣ ସ୍ୱୟଂ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି।
ନାସ୍ତି ଗଙ୍ଗାସମଂ ତୀର୍ଥଂ ନ ଚ କୃଷ୍ଣାତ୍ପରଃ ସୁରଃ
ଗଙ୍ଗା ସମାନ କୌଣସି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ନାହିଁ, କୃଷ୍ଣାଠାରୁ ବଡ଼ କୌଣସି ଦେବତା ନାହିଁ।
ନ ଚ ସତ୍ଯାତ୍ପରୋ ଧର୍ମୋ ନ ସାଧ୍ଵୀ ପାର୍ଵତୀପରା
ସତ୍ୟଠାରୁ ଉଚ୍ଚ ଧର୍ମ ନାହିଁ, ପାର୍ବତୀଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସତୀ ନାହିଁ।
ନ ଚ ଵ୍ଯାଧିସମଃ ଶତ୍ରୁର୍ନ ଚ ପୂଜ୍ଯୋ ଗୁରୋଃ ପରଃ
ରୋଗ ସମାନ ଶତ୍ରୁ ନାହିଁ, ଗୁରୁଠାରୁ ବଡ଼ ପୂଜ୍ୟ କୌଣସି ନାହିଁ।
ଏକାଦଶୀଵ୍ରତାନ୍ନାନ୍ଯତ୍ତପୋ ନାନଶନାତ୍ପରମ୍
ଏକାଦଶୀ ବ୍ରତଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କୌଣସି ତପ ନାହିଁ, ଏହାଠାରୁ ଉତ୍ତମ କୌଣସି ଉପବାସ ନାହିଁ।