ତେଜଃସ୍ଵରୂପଂ ସୁମହଦ୍ରତ୍ନଭୂମିମଯଂ ପରମ୍
ଏହାର ରୂପ ହେଉଛି ତେଜ, ବହୁତ ବଡ଼ ଏବଂ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନର ଭୂମି ଦ୍ୱାରା ଗଠିତ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ।
ଯୋଗେନ ଧୃତମୀଶେନ ଚାନ୍ତରିକ୍ଷସ୍ଥିତଂ ଵରମ୍
ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଭଗବାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଧାରଣ କରାଯାଇଥିବା, ଏହା ଉତ୍ତମ ଏବଂ ଆକାଶରେ ଅବସ୍ଥିତ।
ସଦ୍ରତ୍ନରଚିତାସଂଖ୍ଯମନ୍ଦିରୈଃ ପରିଶୋଭିତମ୍
ଅସଂଖ୍ୟ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ରାଜମହଳ ଦ୍ୱାରା ସୁଶୋଭିତ ।
ତଦଧୋ ଦକ୍ଷିଣେ ସଵ୍ଯେ ପଞ୍ଚାଶତ୍କୋଟିଯୋଜନାନ୍ 1.2.
ତାହାର ତଳେ, ଦକ୍ଷିଣ ଓ ବାମ ପଟେ, ପଞ୍ଚାଶି କୋଟି ଯୋଜନା ଯାଏଁ ବିସ୍ତୃତ ।
କୋଟିଯୋଜନଵିସ୍ତୀର୍ଣଂ ଵୈକୁଣ୍ଠଂ ମଣ୍ଡଲାକୃତି
କୋଟି ଯୋଜନା ଚଉଡ଼ା ଏକ ଗୋଳାକାର ବୈକୁଣ୍ଠ ଅଛି ।
ଚତୁର୍ଭୁଜୈଃ ପାର୍ଷଦୈଶ୍ଚ ଜରାମୃତ୍ଯ୍ଵାଦିଵର୍ଜିତମ୍
ଚାରିଭୁଜା ସହିତ ପାର୍ଷଦମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘେରିଛନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା, ମୃତ୍ୟୁ ଓ ଏପରି ଦୁଃଖ ନାହିଁ ।
ଲଯେ ଶୂନ୍ଯଂ ଚ ସୃଷ୍ଟୌ ଚ ସପାର୍ଷଦଶିଵାନ୍ଵିତମ୍
ଲୟକାଳରେ ଏହା ଶୂନ୍ୟ ହୁଏ, ସୃଷ୍ଟିକାଳରେ ଶିବ ଓ ତାଙ୍କର ସହଚରମାନେ ସହିତ ଥାଏ ।
ପରମାହ୍ଲାଦକଂ ଶଶ୍ଵତ୍ପରମାନନ୍ଦକାରକମ୍
ଏହା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ଏବଂ ଚିରକାଳ ଆନନ୍ଦର ଉତ୍ସ ।
ତଦେଵାନନ୍ଦଜନକଂ ନିରାକାରଂ ପରାତ୍ପରମ୍
ଏହିଠାରେ ଆନନ୍ଦ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଏହା ନିରାକାର ଓ ସର୍ବୋପରି ।
ନଵୀନନୀରଦଶ୍ଯାମଂ ରକ୍ତପଙ୍କଜଲୋଚନମ୍
ନୂଆ ବର୍ଷା ମେଘର ନୀଳ ରଙ୍ଗ ଦେହ, ଲାଲ୍ କମଳ ଫୁଲ ଭଳି ଆଖି ।
କୋଟିକନ୍ଦର୍ପଲାଵଣ୍ଯଂ ଲୀଲାଧାମ ମନୋରମମ୍
କୋଟି କାମଦେବଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ହରାଇଦେଇଥିବା ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ, ଲୀଳାର ନିବାସ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକର୍ଷକ ।
ସଦ୍ରତ୍ନଭୂଷଣୌଘେନ ଭୂଷିତଂ ଭକ୍ତଵତ୍ସଲମ୍
ଅସଂଖ୍ୟ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ ଭୂଷଣରେ ଭୂଷିତ, ଭକ୍ତମାନେ ପ୍ରତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ସ୍ନେହଶୀଳ ।
ଶ୍ରୀଵତ୍ସଵକ୍ଷଃସଂଭ୍ରାଜତ୍କୌସ୍ତୁଭେନ ଵିରାଜିତମ୍
ତାଙ୍କର ଛାତିରେ ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନ ଦେଖାଯାଏ ଏବଂ କୌସ୍ତୁଭ ମଣି ଦ୍ୱାରା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇଅଛି ।
ରତ୍ନସିଂହାସନସ୍ଥଂ ଚ ଵନମାଲାଵିଭୂଷିତମ୍ 1.2.
ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନର ସିଂହାସନରେ ବସିଛନ୍ତି, ବନମାଳା ପିନ୍ଧି ଶୋଭିତ ।
ସ୍ଵେଚ୍ଛାମଯଂ ସର୍ଵବୀଜଂ ସର୍ଵାଧାରଂ ପରାତ୍ପରମ୍
ସ୍ୱଇଚ୍ଛାରେ ତିଆରି, ସମସ୍ତଙ୍କର ମୂଳ କାରଣ, ସମସ୍ତଙ୍କର ଆଧାର ଓ ସର୍ବୋପରି ।
କୋଟିପୂର୍ଣେନ୍ଦୁଶୋଭାଢ୍ଯଂ ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହକାରକମ୍
କୋଟି ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ରର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଥିବା, ଭକ୍ତମାନେ ପ୍ରତି କୃପା କରୁଥିବା ।
ରାସମଣ୍ଡଲମଧ୍ଯସ୍ଥଂ ଶାନ୍ତଂ ରାସେଶ୍ଵରଂ ଵରମ୍
ରାସ ନୃତ୍ୟର ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ଅଂଶରେ ବସିଛନ୍ତି, ଶାନ୍ତ ଏବଂ ରାସର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାୟକ ।
ପରମାନନ୍ଦବୀଜଂ ଚ ସତ୍ଯମକ୍ଷରମଵ୍ଯଯମ୍ ।। । ସର୍ଵସିଦ୍ଧେଶ୍ଵରଂ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିରୂପଂ ଚ ସିଦ୍ଧିଦମ୍
ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦର ବୀଜ, ସତ୍ୟ, ଅକ୍ଷୟ ଓ ଅବିନାଶୀ; ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧିର ନାଥ, ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧିର ଆକାର ଓ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା ।
ପ୍ରକୃତେଃ ପରମୀଶାନଂ ନିର୍ଗୁଣଂ ନିତ୍ଯଵିଗ୍ରହମ୍
ପ୍ରକୃତିରୁ ସର୍ବୋପରି ଥିବା ଈଶ୍ୱର, ଗୁଣରହିତ ଓ ଚିରନ୍ତନ ଦେହଧାରୀ ।
ସତ୍ଯଂ ସ୍ଵତନ୍ତ୍ରମେକଂ ଚ ପରମାତ୍ମସ୍ଵରୂପକମ୍
ସତ୍ୟ, ସ୍ୱାଧୀନ, ଏକମାତ୍ର, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆତ୍ମାର ସ୍ୱରୂପ ।
ଏଵଂରୂପଂ ପରଂ ବିଭ୍ରଦ୍ଭଗଵାନେକ ଏଵ ସଃ
ଏଭଳି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ସେଇ ପ୍ରଭୁ ଏକମାତ୍ର ଅଛନ୍ତି।
ସୌତିରୁଵାଚ ନିର୍ଜନ୍ତୁ ନିର୍ଜଲଂ ଘୋରଂ ନିର୍ଵାତଂ ତମସା ଵୃତମ୍
ସୌତି କହିଲେ: ସେ ସମୟରେ ସୃଷ୍ଟି ଶୂନ୍ୟ, ପାଣି ନଥିଲା, ଭୟଙ୍କର, ପବନ ଶୂନ୍ୟ ଏବଂ ଅନ୍ଧକାରରେ ଢାକା ଥିଲା।
ଵୃକ୍ଷଶୈଲସମୁଦ୍ରାଦିଵିହୀନଂ ଵିକୃତାକୃତମ୍
ଗଛ, ପାହାଡ଼, ସମୁଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କିଛି ନଥିଲା, ଏହା ଅସ୍ୱାଭାବିକ ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ଆଲୋଚ୍ଯ ମନସା ସର୍ଵମେକ ଏଵାସହାଯଵାନ୍
ସେ ସମସ୍ତ କଥା ମନରେ ଭାବି, ସେଉଁଠି ଏକାକି ଅଛିଲେ।
ଆଵିର୍ବଭୂଵୁଃ ସର୍ଗାଦୌ ପୁଂସୋ ଦକ୍ଷିଣପାର୍ଶ୍ଵତଃ
ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭରେ, ପୁରୁଷଙ୍କର ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ।
ତତୋ ମହାନହଙ୍କାରଃ ପଞ୍ଚତନ୍ମାତ୍ର ଏଵ ଚ
ତାପରେ ବଡ଼ ଅହଂକାର ଓ ପାଞ୍ଚ ତନ୍ମାତ୍ରା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
ଆଵିର୍ବଭୂଵ ପଶ୍ଚାତ୍ସ୍ଵଯଂ ନାରାଯଣଃ ପ୍ରଭୁଃ
ତାପରେ ସ୍ୱୟଂ ନାରାୟଣ ପ୍ରଭୁ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ।
ଶଂଖଚକ୍ରଗଦାପଦ୍ମଧରଃ ସ୍ମେରମୁଖାମ୍ବୁଜଃ
ସେ ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା ଓ ପଦ୍ମ ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ତାଙ୍କର ମୁହଁରେ ପଦ୍ମ ପରି ହସ ଫୁଟିଥିଲା।
ଶ୍ରୀଵତ୍ସଵକ୍ଷାଃ ଶ୍ରୀଵାସଃ ଶ୍ରୀଵିଧିଃ ଶ୍ରୀଵିଭାଵନଃ
ତାଙ୍କ ଛାତିରେ ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନ ଥିଲା, ସେ ଶ୍ରୀଙ୍କର ନିବାସ, ଶ୍ରୀଙ୍କ ଉତ୍ସ ଓ ସମୃଦ୍ଧିର ମୂଳ।
କାମଦେଵପ୍ରଭାମୃଷ୍ଟରୂପଲାଵଣ୍ଯସୁନ୍ଦରଃ
କାମଦେବଙ୍କ ଚମକ ଭଳି ତେଜସ୍ୱୀ, ରୂପ ଓ ଲାବଣ୍ୟରେ ସୁନ୍ଦର।