ସର୍ଵବୀଜସ୍ଵରୂପା ଚ ସର୍ଵପୂଜ୍ଯା ନିରାଶ୍ରଯା 2.66.
ତୁମେ ସମସ୍ତ ବୀଜର ମୂଳ, ସମସ୍ତଙ୍କର ପୂଜ୍ୟ, ଏବଂ ନିଜେ ନିର୍ଭର।
ସର୍ଵବୁଦ୍ଧିସ୍ଵରୂପା ଚ ସର୍ଵଶକ୍ତିସ୍ଵରୂପିଣୀ
ତୁମେ ସମସ୍ତ ବୁଦ୍ଧିର ମୂର୍ତ୍ତି, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ଅବତାର।
ତ୍ଵଂ ସ୍ଵାହା ଦେଵଦାନେ ଚ ପିତୃଦାନେ ସ୍ଵଧା ସ୍ଵଯମ୍
ଦେବମାନଙ୍କୁ ଦାନ ଦେବାବେଳେ ତୁମେ 'ସ୍ୱାହା', ପିତୃମାନଙ୍କୁ ଦାନ ଦେବାବେଳେ ତୁମେ 'ସ୍ୱଧା'।
ନିଦ୍ରା ତ୍ଵଂ ଚ ଦଯା ତ୍ଵଂ ଚ ତୃଷ୍ଣା ତ୍ଵଂ ଚାତ୍ମନଃ ପ୍ରିଯା
ତୁମେ ନିଦ୍ରା, ତୁମେ ଦୟା, ତୁମେ ତୃଷ୍ଣା, ଏବଂ ଆତ୍ମାର ପ୍ରିୟ।
ଶ୍ରଦ୍ଧା ପୁଷ୍ଟିଶ୍ଚ ତନ୍ଦ୍ରା ଚ ଲଜ୍ଜା ଶୋଭା ଦଯା ତଥା
ତୁମେ ଶ୍ରଦ୍ଧା, ପୁଷ୍ଟି, ତନ୍ଦ୍ରା, ଲଜ୍ଜା, ଶୋଭା ଓ ଦୟା।
ପ୍ରୀତିରୂପା ପୁଣ୍ଯଵତାଂ ପାପିନାଂ କଲହାଙ୍କୁରା
ପୁଣ୍ୟବାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରେମର ମୂର୍ତ୍ତି, ପାପୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କଲହର ମୂଳ।
ଦେଵେଭ୍ଯଃ ସ୍ଵପଦୋ ଦାତ୍ରୀ ଧାତୁର୍ଧାତ୍ରୀ କୃପାମଯୀ
ଦେବମାନଙ୍କୁ ନିଜ ଲୋକ ଦେଇଥିବା, ଧାତୁମାନଙ୍କୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଦୟାର ଅବତାର।
ଯୋଗିନିଦ୍ରା ଯୋଗରୂପା ଯୋଗଦାତ୍ରୀ ଚ ଯୋଗିନାମ୍
ତୁମେ ଯୋଗିମାନଙ୍କର ନିଦ୍ରା, ଯୋଗର ମୂର୍ତ୍ତି, ଏବଂ ଯୋଗିମାନଙ୍କୁ ଯୋଗ ଦେଇଥିବା।
ବ୍ରହ୍ମାଣୀ ମାହେଶ୍ଵରୀ ଚ ଵିଷ୍ଣୁମାଯା ଚ ଵୈଷ୍ଣଵୀ
ତୁମେ ବ୍ରହ୍ମାଣୀ, ମାହେଶ୍ୱରୀ, ବିଷ୍ଣୁମାୟା ଏବଂ ବୈଷ୍ଣବୀ ଅଟୁଟ ଭାବରେ ଅଛି।
ଗ୍ରାମେ ଗ୍ରାମେ ଗ୍ରାମଦେଵୀ ଗୃହଦେଵୀ ଗୃହେ ଗୃହେ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗ୍ରାମରେ ତୁମେ ଗ୍ରାମଦେବୀ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘରରେ ତୁମେ ଘରଦେବୀ ଭାବେ ବସିଛ।
ମହାଯୁଦ୍ଧେ ମହାମାରୀ ଦୁଷ୍ଟସଂହାରରୂପିଣୀ 2.66.
ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧରେ ଓ ଭୟଙ୍କର ମାରୀରେ, ତୁମେ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ନାଶ କରିବା ରୂପ ନେଉଛ।
ଵନ୍ଦ୍ଯା ପୂଜ୍ଯା ସ୍ତୁତା ତ୍ଵଂ ଚ ବ୍ରହ୍ମାଦୀନାଂ ଚ ସର୍ଵଦା
ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବମାନେ ସଦା ତୁମକୁ ବନ୍ଦନା, ପୂଜା ଏବଂ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।
ଵିଦ୍ଯା ଵିଦ୍ଯାଵତାଂ ତ୍ଵଂ ଚ ବୁଦ୍ଧିର୍ବୁଦ୍ଧିମତାଂ ସତାମ୍
ବିଦ୍ୟାବାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ବିଦ୍ୟା, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଓ ସଦ୍ଜନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ବୁଦ୍ଧି।
ରାଜ୍ଞାଂ ପ୍ରତାପରୂପା ଚ ଵିଶାଂ ଵାଣିଜ୍ଯରୂପିଣୀ
ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ପ୍ରତାପ, ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ୟବସାୟର ରୂପ ଅଟୁଟ।
ତଥାଽନ୍ତେ ତ୍ଵଂ ମହାମାରୀ ଵିଶ୍ଵେ ଵିଶ୍ଵୈଶ୍ଚ ପୂଜିତେ
ଶେଷରେ ତୁମେ ବଡ଼ ମାରୀ ଭାବେ ଅଛ, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଓ ପ୍ରାଣୀମାନେ ତୁମକୁ ପୂଜନ୍ତି।
ଦୁରତ୍ଯଯା ମେ ମାଯା ତ୍ଵଂ ଯଯା ସଂମୋହିତଂ ଜଗତ୍
ତୁମେ ମୋର ଅତି ଦୁର୍ଗମ ମାୟା, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଜଗତ ଭ୍ରମିତ ହୋଇଯାଏ।
ଇତ୍ଯାତ୍ମନା କୃତଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ଦୁର୍ଗାଯା ଦୁର୍ଗନାଶନମ୍
ଏଭଳି ମୁଁ ନିଜେ ଦୁର୍ଗାଙ୍କୁ ଦୁଃଖ ନାଶ କରିବା ନାମରେ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ରଚନା କରିଛି।
ଵନ୍ଧ୍ଯା ଚ କାକଵନ୍ଧ୍ଯା ଚ ମୃତଵତ୍ସା ଚ ଦୁର୍ଭଗା
ଯେଉଁ ଜନନୀ ଅନ୍ତସ୍ତା, କାକବନ୍ଧ୍ୟା, ମୃତସନ୍ତାନ ଅଟୁଟ କିମ୍ବା ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟବତୀ—
କାରାଗାରେ ମହାଘୋରେ ଯୋ ବଦ୍ଧୋ ଦୃଢବନ୍ଧନେ
ଯେଉଁଜଣ ଭୟଙ୍କର କାରାଗାରରେ ଦୃଢ଼ ବନ୍ଧନରେ ବନ୍ଧିତ—
ଯକ୍ଷ୍ମଗ୍ରସ୍ତୋ ଗଲତ୍କୁଷ୍ଠୀ ମହାଶୂଲୀ ମହାଜ୍ଵରୀ
ଯେଉଁଜଣ ଯକ୍ଷ୍ମାରେ ପୀଡିତ, ଗଳା କୁଷ୍ଠରେ ଭୁଗୁଚ୍ଛି, ଭୟଙ୍କର ବେଦନା କିମ୍ବା ଉଚ୍ଚ ଜ୍ୱରରେ ଅଟୁଟ—
ପୁତ୍ରଭେଦେ ପ୍ରଜାଭେଦେ ପତ୍ନୀଭେଦେ ଚ ଦୁର୍ଗତଃ 2.66.
ପୁତ୍ର ହାରା, ପ୍ରଜା ହାରା, ପତ୍ନୀ ହାରା କିମ୍ବା ଦୁଃଖରେ ଅଟୁଟ—
ରାଜଦ୍ଵାରେ ଶ୍ମଶାନେ ଚ ମହାରଣ୍ଯେ ରଣସ୍ଥଲେ
ରାଜଦ୍ୱାର, ଶ୍ମଶାନ, ବଡ଼ ଜଙ୍ଗଲ କିମ୍ବା ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ—
ଗୃହଦାହେ ଚ ଦାଵାଗ୍ନୌ ଦସ୍ଯୁସୈନ୍ଯସମନ୍ଵିତେ
ଘର ଜଳିବା, ଜଙ୍ଗଲ ଅଗ୍ନି, କିମ୍ବା ଦସ୍ୟୁ ସେନାରେ ଘିରି ଯାଇଥିବା—
ମହାଦରିଦ୍ରୋ ମୂର୍ଖଶ୍ଚ ଵର୍ଷଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ପଠେତ୍ତୁ ଯଃ
ଯେଉଁଜଣ ବଡ଼ ଦରିଦ୍ର କିମ୍ବା ମୂର୍ଖ ହୋଇ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରଟି ଏକ ବର୍ଷ ପଢ଼ିଥାଏ—
ଇତି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମଵୈଵର୍ତେ ମହାପୁରାଣେ ଦ୍ଵିତୀଯେ ପ୍ରକୃତିଖଣ୍ଡେ ନାରଦନାରାଯଣସଂଵାଦେ ଦୁର୍ଗୋପାଖ୍ଯାନେ ଦୁର୍ଗାସ୍ତୋତ୍ରଂ ନାମ ଷଟ୍ଷଷ୍ଟିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି, ଶ୍ରୀ ବ୍ରହ୍ମବୈବର୍ତ ପୁରାଣର ଦ୍ୱିତୀୟ ପ୍ରକୃତି ଖଣ୍ଡରେ, ନାରଦ ଓ ନାରାୟଣଙ୍କ ସଂବାଦରେ, ଦୁର୍ଗା ଉପାଖ୍ୟାନର ଦୁର୍ଗାସ୍ତୋତ୍ର ନାମକ ଷଷ୍ଠି ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ନାରଦ ଉଵାଚ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡମୋହନଂ ନାମ ପ୍ରକୃତେଃ କଵଚଂ ଵଦ
ନାରଦ କହିଲେ: ପ୍ରକୃତିଙ୍କ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ମୋହନ ନାମକ କବଚ ବିଷୟରେ ମୋତେ କହ।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣେନୈଵ କଥିତଂ କୃପଯା ବ୍ରହ୍ମଣେ ପୁରା
ନାରାୟଣ କହିଲେ — ଏହି ଉପଦେଶ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଦୟାକରି ପୂର୍ବରୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କହିଥିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଣା କଥିତଂ ସର୍ଵଂ ଧର୍ମାର୍ଥଂ ଜାହ୍ନଵୀତଟେ
ବ୍ରହ୍ମା ଏହି ସମସ୍ତ ଧର୍ମ ଓ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଜାହ୍ନବୀ ତଟରେ କହିଥିଲେ।
ତ୍ରିପୁରାରିଶ୍ଚ ଯଦ୍ଧୃତ୍ଵା ଜଘାନ ତ୍ରିପୁରଂ ପୁରା ଜଘାନ ରକ୍ତବୀଜଂ ତଂ ଯତ୍କୃତ୍ଵା ଭଦ୍ରକାଲିକା
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତ୍ରିପୁରାରୀ ପୂର୍ବରୁ ତ୍ରିପୁରକୁ ନଷ୍ଟ କରିଥିଲେ, ଭଦ୍ରକାଳିକା ରକ୍ତବୀଜକୁ ମାରିଥିଲେ—
ଯଦ୍ଧୃତ୍ଵା ତୁ ମହେନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ସଂପ୍ରାପ କମଲାଲଯାମ୍
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମହେନ୍ଦ୍ର ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ନିବାସକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ—