ଯୋ ଯଂ ହନ୍ତି ସ ତଂ ହନ୍ତି ନେତି ଵେଦୋକ୍ତମେଵ ଚ
ଯେଉଁଜଣ ଅନ୍ୟକୁ ହତ୍ୟା କରେ, ସେ ନିଜକୁ ହତ୍ୟା କରେ; ଏହି କଥା ବେଦରେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି।
ଏଵଂ ସଂପୂଜ୍ଯ ସୁରଥଃ ପୂର୍ଣଂ ଵର୍ଷଂ ଚ ଭକ୍ତିତଃ
ଏଭଳି ଭକ୍ତି ସହିତ ସୁରଥ ଏକ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବର୍ଷ ପୂଜା କଲେ।
ସ୍ତୋତ୍ରେଣ ପରିତୁଷ୍ଟା ସା ତସ୍ଯ ସାକ୍ଷାଦ୍ବଭୂଵ ହ
ତାଙ୍କର ସ୍ତୁତିରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ସେ ଦେବୀ ସାକ୍ଷାତ୍ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ତେଜସ୍ଵରୂପାଂ ପରମାଂ ସଗୁଣାଂ ନିର୍ଗୁଣାଂ ଵରାମ୍
ସେ ଦେବୀ ତେଜର ଆକୃତି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ଗୁଣମୟ ଏବଂ ନିର୍ଗୁଣ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଥିଲେ।
ସ୍ଵେଚ୍ଛାମଯୀଂ କୃପାରୂପାଂ ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହକାରିଣୀମ୍
ସେ ଦେବୀ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ, କୃପାର ଆକୃତି ଏବଂ ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥିଲେ।
ସ୍ତଵେନ ପରିତୁଷ୍ଟା ସା ସସ୍ମିତା ଭକ୍ତିପୂର୍ଵକମ୍
ସ୍ତୁତିରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ସେ ଦେବୀ ହସି ଭକ୍ତି ସହିତ କଥା କହିଲେ।
ପ୍ରକୃତିରୁଵାଚ ଦଦାମି ତୁଭ୍ଯଂ ଵିଭଵଂ ସାମ୍ପ୍ରତଂ ଵାଞ୍ଛିତଂ ତଵ
ପ୍ରକୃତି କହିଲେ: ମୁଁ ତୁମକୁ ଏବେ ତୁମେ ଚାହିଁଥିବା ସମ୍ପଦ ଦେଉଛି।
ନିର୍ଜିତ୍ଯ ସର୍ଵାଞ୍ଛତ୍ରୂଂଶ୍ଚ ଲବ୍ଧ୍ଵା ରାଜ୍ଯମକଣ୍ଟକମ୍
ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିତି ଏବଂ ଅସୁବିଧା ନଥିବା ରାଜ୍ୟ ପାଇଁ—
ଦାସ୍ଯାମି ତୁଭ୍ଯଂ ଜ୍ଞାନଂ ଚ ପରିଣାମେ ନରାଧିପ 2.65.
ମୁଁ ତୁମକୁ ଅନ୍ତରେ ଜ୍ଞାନ ଦେଇବି, ରାଜା।
ଵୃଣୋତି ଵିଭଵଂ ଯୋ ହି ସାକ୍ଷାନ୍ମାଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ମନ୍ଦଧୀଃ
ଯେଉଁଜଣ ସାକ୍ଷାତ୍ ମୋତେ ପାଇ ଧନ ଚାହେ, ସେ ଅବୁଦ୍ଧି।
ବ୍ରହ୍ମାଦିସ୍ତମ୍ବପର୍ଯନ୍ତଂ ସର୍ଵଂ ନଶ୍ଵରମେଵ ଚ
ବ୍ରହ୍ମାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଘାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ କିଛି ଅସ୍ଥାୟୀ।
ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁଶିଵାଦୀନାମହମାଦ୍ଯା ପରାତ୍ପରା
ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ମୁଁ ପ୍ରଥମ ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ।
ନିତ୍ଯା ଽନିତ୍ଯା ସର୍ଵରୂପା ସର୍ଵକାରଣକାରଣମ୍
ସେ ସଦା ଅବିନାଶୀ ଓ ଅବିନାଶୀ ନୁହେଁ, ସମସ୍ତ ରୂପରେ ଅଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ କାରଣର କାରଣ।
ପୁଣ୍ଯେ ଵୃନ୍ଦାଵନେ ରମ୍ଯେ ଗୋଲୋକେ ରାସମଣ୍ଡଲେ
ପବିତ୍ର ଓ ସୁନ୍ଦର ବୃନ୍ଦାବନରେ, ଗୋଲୋକରେ, ରାସ ମଣ୍ଡଳର ମଧ୍ୟରେ।
ସାଵିତ୍ରୀ ଵେଦମାତାଽହଂ ବ୍ରହ୍ମାଣୀ ବ୍ରହ୍ମଲୋକତଃ
ମୁଁ ସାବିତ୍ରୀ, ବେଦମାତା, ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକରୁ ବ୍ରହ୍ମାଣୀ।
ନାନାଵିଧାଽହଂ କଲଯା ମାଯଯା ସର୍ଵଯୋଷିତଃ
ମୋର ନାନା ପ୍ରକାର ରୂପ ଓ ମାୟା ଦ୍ୱାରା, ମୁଁ ସମସ୍ତ ଜନନୀ।
ଭ୍ରୂଭଂଗଲୀଲଯା ସୃଷ୍ଟୋ ଯେନ ପୁଂସା ମହାନ୍ଵିରାଟ୍
ତାଙ୍କର ଭୃକୁଟିର ଖେଳିଳା ଚଳାଚଳରେ, ଏହି ବଡ଼ ବିରାଟ୍ ପୁରୁଷ ସୃଷ୍ଟି ହେଲା।
ଅସଂଖ୍ଯାନି ଚ ତାନ୍ଯେଵ କୃତ୍ରିମାଣି ଚ ମାଯଯା 2.65.
ସେଗୁଡିକ ଅସଂଖ୍ୟ, ଏବଂ ମାୟାରେ କୃତ୍ରିମ।
ସପ୍ତସାଗରସଂଯୁକ୍ତା ସପ୍ତଦ୍ଵୀପା ଵସୁନ୍ଧରା
ସାତଟି ସାଗର ଓ ସାତଟି ଦ୍ବୀପ ସହିତ ପୃଥିବୀ।
ଏଵଂ ଵିଶ୍ଵଂ ବହୁଵିଧଂ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡଂ ବ୍ରହ୍ମଣା କୃତମ୍
ଏଭଳି ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ବିଶ୍ୱ ଓ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି ହେଲା।
ସର୍ଵେଷାମୀଶ୍ଵରଃ କୃଷ୍ଣ ଇତି ଜ୍ଞାନଂ ପରାତ୍ପରମ୍
ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜ୍ଞାନ ହେଉଛି କୃଷ୍ଣ ସମସ୍ତଙ୍କ ମାଳିକ।
ଦେଵାନାଂ ଚୈଵ ସର୍ଵେଷାଂ ସାରଃ କୃଷ୍ଣ ଇତି ସ୍ମୃତଃ
ଦେବତାମାନେ ଓ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କୃଷ୍ଣକୁ ମୂଳ ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ।
ପଵିତ୍ରାଣି ଚ ତୀର୍ଥାନି ତଦ୍ଭକ୍ତସ୍ପର୍ଶଵାଯୁନା
ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଓ ତୀର୍ଥ ତାଙ୍କର ଭକ୍ତଙ୍କ ସ୍ପର୍ଶ ବାୟୁ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୁଏ।
ମନ୍ତ୍ରଗ୍ରହଣମାତ୍ରେଣ ନରୋ ନାରାଯଣୋ ଭଵେତ୍
ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ମାତ୍ରେ ଏକ ମଣିଷ ନାରାୟଣ ହେଇଯାଏ।
ମାତାମହାନାଂ ଶତକଂ ପିତୄଣାଂ ଚ ସହସ୍ରକମ୍
ମାତାମାଙ୍କ ଶତ ଓ ପିତୃପକ୍ଷର ହଜାର।
ଇଦଂ ଜ୍ଞାନଂ ସାରଭୂତଂ କଥିତଂ ତେ ନରାଧିପ
ଏହି ମୂଳ ଜ୍ଞାନ ତୁମକୁ କହିଦିଆଯାଇଛି, ରାଜା।
ଅହଂ ଯମନୁଗୃହ୍ଣାମି ତସ୍ମୈ ଦାସ୍ଯାମି ନିର୍ମଲାମ୍ 2.65.
ଯାହାକୁ ମୁଁ କୃପା କରେ, ସେଠିକୁ ମୁଁ ଶୁଦ୍ଧତା ଦେଇଥାଏ।
କରୋମି ଵଞ୍ଚନାଂ ଯଂ ଯଂ ତେଭ୍ଯୋ ଦାସ୍ଯାମି ସମ୍ପଦମ୍
ଯାହାକୁ ମୁଁ ଭ୍ରମ କରେ, ସେମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ସମ୍ପଦ ଦେଇନଥାଏ।
ଇତି ତେ କଥିତଂ ଜ୍ଞାନଂ ଗଚ୍ଛ ଵତ୍ସ ଯଥାସୁଖମ୍
ଏହି ଜ୍ଞାନ ତୁମକୁ କହିଦିଆଯାଇଛି; ଯାଉ, ଶିଶୁ, ଇଚ୍ଛାମତେ।
ରାଜା ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ରାଜ୍ଯଂ ଚ ନତ୍ଵା ତାଂ ପ୍ରଯଯୌ ଗୃହମ୍
ରାଜା ତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ପାଇଁ, ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ।