ପିତାମହଃ ପିତୃପିତା ତତ୍ପିତା ପ୍ରପିତାପହଃ 1.10.
ପିତାମହ ହେଉଛନ୍ତି ପିତାଙ୍କର ପିତା, ତାଙ୍କର ପିତାକୁ ପ୍ରପିତାମହ କୁହାଯାଏ।
ମାତାମହଃ ପିତା ମାତୁଃ ପ୍ରମାତାମହ ଏଵ ଚ
ମାତାମହ ହେଉଛନ୍ତି ମାଆଙ୍କର ପିତା, ଏବଂ ମାଆଙ୍କର ପିତାଙ୍କ ପିତାକୁ ପ୍ରମାତାମହ କୁହାଯାଏ।
ପିତାମହୀ ପିତୁର୍ମାତା ତଚ୍ଛ୍ଵଶ୍ରୂଃ ପ୍ରପିତାମହୀ
ପିତାମହୀ ହେଉଛନ୍ତି ପିତାଙ୍କର ମାଆ, ତାଙ୍କର ଶ୍ୱଶୁରୀକୁ ପ୍ରପିତାମହୀ କୁହାଯାଏ।
ମାତାମହୀ ମାତୃମାତା ମାତୃତୁଲ୍ଯା ଚ ପୂଜିତା
ମାତାମହୀ ହେଉଛନ୍ତି ମାଆଙ୍କର ମାଆ, ଏବଂ ମାଆ ସମାନ ମାନ୍ୟତା ଦିଆଯାଏ।
ଵୃଦ୍ଧମାତାମହୀ ଜ୍ଞେଯା ପତ୍ପିତୁଃ କାମିନୀ ତଥା
ବୟସ୍କ ମାମୁଁ ଓ ପିତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ, ଏହିମାନେ ଏପରି ଭାବରେ ବୁଝିବା ଉଚିତ।
ପିତୃଷ୍ଵସା ପିତୁର୍ମାତୃଷ୍ଵସା ମାତୁସ୍ସ୍ଵସା ସ୍ମୃତା
ପିତାଙ୍କର ଭଉଣୀ, ମାଆଙ୍କର ଭଉଣୀ, ଏବଂ ମାଆଙ୍କର ନିଜ ଭଉଣୀ—ଏମାନେ ଏଭଳି ମନେ ରଖାଯାନ୍ତି।
ଧନଭାଗ୍ଵୀର୍ଯ୍ଯଜଶ୍ଚୈଵ ପୁଂସି ଜନ୍ଯେ ଚ ଵର୍ତ୍ତତେ
ଧନବାନ, ପୁରୁଷ ସନ୍ତାନ ଓ ପୁରୁଷ ଜନ୍ମରେ ଏମାନେ ବଂଶରେ ଅଛନ୍ତି।
ପୁତ୍ରପତ୍ନୀ ଵଧୂ ଜ୍ଞେଯା ଜାମାତା ଦୁହିତୁଃ ପତିଃ
ପୁଅର ପତ୍ନୀକୁ ବଧୁ ବୋଲି ଜଣାଯାଏ, ଝିଅର ସ୍ୱାମୀକୁ ଜାମାତା ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଦେଵରଃ ସ୍ଵାମିନୋ ଭ୍ରାତା ନନାଂଦା ସ୍ଵାମିନଃ ସ୍ଵସା
ଦେବର ହେଉଛନ୍ତି ସ୍ୱାମୀଙ୍କର ଭାଇ, ଏବଂ ନନନ୍ଦ ହେଉଛନ୍ତି ସ୍ୱାମୀଙ୍କର ଭଉଣୀ।
ଭାର୍ଯ୍ଯା ଜାଯା ପ୍ରିଯା କାନ୍ତା ସ୍ତ୍ରୀ ଵ ପତ୍ନୀ ପ୍ରକୀର୍ତିତା
ଭାର୍ଯ୍ୟା, ଜାୟା, ପ୍ରିୟା, କାନ୍ତା, ଏବଂ ସ୍ତ୍ରୀ—ଏସବୁ ଶବ୍ଦ ଭାର୍ଯ୍ୟା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ।
ପତ୍ନୀମାତା ତଥା ଶ୍ଵଶ୍ରୂସ୍ତତ୍ପିତା ଶ୍ଵଶୁରଃ ସ୍ମୃତଃ 1.10.
ଭାର୍ଯ୍ୟାଙ୍କର ମାଆକୁ ଶ୍ୱଶ୍ରୁ ଏବଂ ତାଙ୍କର ବାପାକୁ ଶ୍ୱଶୁର ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଭଗିନୀଜୋ ଭାଗିନେଯୋ ଭ୍ରାତୃଜୋ ଭ୍ରାତୃପୁତ୍ରକଃ
ଭଉଣୀର ପୁଅ, ଭାଇର ପୁଅ, ଏବଂ ଭାଇର ପୁଅର ପୁଅ—ଏମାନେ ଏଭଳି ଚିହ୍ନଟ ହୁଅନ୍ତି।
ଶ୍ଯାଲୀପତିସ୍ତୁ ଭ୍ରାତା ଚ ଶ୍ଵଶୁରୈକତ୍ଵହେତୁନା
ଶ୍ୟାଳୀଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ଓ ଭାଇ, ଏମାନେ ଶ୍ୱଶୁରଙ୍କ ସମ୍ପର୍କରେ ଏକତା ଥିବାରୁ ଏଭଳି ମନେ କରାଯାନ୍ତି।
ଅନ୍ନଦାତା ଭଯତ୍ରାତା ପତ୍ନୀତାତସ୍ତଥୈଵ ଚ
ଅନ୍ନ ଦେଉଥିବା, ଭୟରୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ଏବଂ ଭାର୍ଯ୍ୟାଙ୍କର ବାପା—ଏମାନେ ଏଭଳି ଗଣ୍ୟ।
ଅନ୍ନଦାତୁଶ୍ଚ ଯା ପତ୍ନୀ ଭଗିନୀ ଗୁରୁକାମିନୀ ମାତା ଚ ତତ୍ସପତ୍ନୀ ଚ କନ୍ଯା ପୁତ୍ରପ୍ରିଯା ତଥା
ଅନ୍ନ ଦେଉଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ପତ୍ନୀ, ଭଉଣୀ, ଗୁରୁଙ୍କର ପତ୍ନୀ, ମାଆ, ତାଙ୍କର ସହପତ୍ନୀ, କନ୍ୟା ଏବଂ ପୁଅଙ୍କର ପ୍ରିୟା—ଏମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ଗଣ୍ୟ।
ମାତୁର୍ମାତା ପିତୁର୍ମାତା ଶ୍ଵଶ୍ରୂପିତ୍ରୋଃ ସ୍ଵସା ତଥା
ମାଆଙ୍କର ମାଆ, ପିତାଙ୍କର ମାଆ ଏବଂ ଶ୍ୱଶୁର-ଶ୍ୱଶ୍ରୁଙ୍କର ଭଉଣୀ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ଗଣ୍ୟ।
ପୌତ୍ରସ୍ତୁ ପୁତ୍ରପୁତ୍ରେ ଚ ପ୍ରପୌତ୍ରସ୍ତତ୍ସୁତେଽପି ଚ
ପଉତ୍ର ହେଉଛି ପୁଅର ପୁଅ, ପ୍ରପଉତ୍ର ହେଉଛି ସେଇ ପୁଅର ପୁଅ।
କନ୍ଯାପୁତ୍ରଶ୍ଚ ଦୌହିତ୍ରସ୍ତତ୍ପୁତ୍ରାଦ୍ଯାଶ୍ଚ ବାଂଧଵାଃ
କନ୍ୟାର ପୁଅ, କନ୍ୟାର ଝିଅ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ସନ୍ତାନମାନେ ବାନ୍ଧବ।
ଭ୍ରାତୃପୁତ୍ରସ୍ଯ ପୁତ୍ରାଦ୍ଯାସ୍ତେ ପୁନର୍ଜ୍ଞାତଯଃ ସ୍ମୃତାଃ
ଭାଇର ପୁଅର ପୁଅ ଓ ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନମାନେ ପୁନି ବାନ୍ଧବ ଭାବେ ମନାଯାନ୍ତି।
ଗୁରୁକନ୍ଯା ଚ ଭଗିନୀ ପୋଷ୍ଯା ମାତୃସମା ମୁନେ
ଗୁରୁଙ୍କର କନ୍ୟା, ଭଉଣୀ ଏବଂ ପୋଷ୍ୟା କନ୍ୟା—ଏମାନେ ମାଆ ସମାନ ଭାବିବା ଉଚିତ, ମୁନି।
ପୁତ୍ରସ୍ଯ ଶ୍ଵଶୁରୋ ଭ୍ରାତା ବନ୍ଧୁର୍ଵୈଵାହିକଃ ସ୍ମୃତଃ 1.10.
ପୁଅଙ୍କର ଶ୍ୱଶୁର କିମ୍ବା ତାଙ୍କର ଭାଇ, ବିବାହ ସମ୍ପର୍କର ବାନ୍ଧବ ଭାବେ ଗଣାଯାନ୍ତି।
ଗୁରୁଶ୍ଚ କନ୍ଯକାଯାଶ୍ଚ ଭ୍ରାତା ସୁସ୍ନିଗ୍ଧବାନ୍ଧଵଃ
ଗୁରୁ ଏବଂ କନ୍ୟାର ଭାଇ—ଏମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସ୍ନେହଶୀଳ ବାନ୍ଧବ।
ବନ୍ଧୁତା ଯେନ ସାର୍ଦ୍ଧ ଚ ତନ୍ମିତ୍ରଂ ପରିକୀର୍ତିତମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ବାନ୍ଧବତା ଅଛି, ସେଠି ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ମିତ୍ର ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ବାନ୍ଧଵୋ ଦୁଃଖଦୋ ଦୈଵାନ୍ନିସ୍ସମ୍ବନ୍ଧୋଽସୁଖପ୍ରଦଃ
ଏକ ବାନ୍ଧବ ଭାଗ୍ୟକ୍ରମେ ଦୁଃଖ ଦେଉଥାଏ; ଯେଉଁଠାରେ ସମ୍ପର୍କ ନାହିଁ, ସେଠି ଅସୁଖ ମିଳେ।
ଵିଦ୍ଯାଜୋ ଯୋନିଜଶ୍ଚୈଵ ପ୍ରୀତିଜଶ୍ଚ ପ୍ରକୀର୍ତିତଃ
ମିତ୍ରତା ବିଦ୍ୟାରୁ, ଜନ୍ମରୁ ଓ ପ୍ରେମରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ମିତ୍ରମାତା ମିତ୍ରଭାର୍ଯ୍ଯା ମାତୃତୁଲ୍ଯା ନ ସଂଶଯଃ
ମିତ୍ରଙ୍କ ମାଆ ଓ ମିତ୍ରଙ୍କ ଜଣେ ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀ, ନିଶ୍ଚୟ ମାଆ ପରି ମନ୍ତ୍ରଣୀୟ।
ଚତୁର୍ଥଂ ନାମସମ୍ବନ୍ଧମିତ୍ଯାହ କମଲୋଦ୍ଭଵଃ
ଚତୁର୍ଥ ସମ୍ପର୍କକୁ 'ନାମ-ସମ୍ପର୍କ' ବୋଲି କମଳରୁଦ୍ଭବ କହିଛନ୍ତି।
ଉପପତ୍ନ୍ଯାଂ ନଵଜ୍ଞା ଚ ପ୍ରେଯସୀ ଚିତ୍ତହାରିଣୀ
ଉପପତ୍ନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଯିଏ ମନକୁ ଆକର୍ଷିତ କରେ, ସେ ନୂତନ ଭାବେ ପ୍ରଶଂସିତ।
ସମ୍ବନ୍ଧୋ ଦେଶଭେଦେ ଚ ସର୍ଵଦେଶେ ଵିଗର୍ହିତଃ
ଏପରି ସମ୍ପର୍କ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଦେଶରେ ସବୁଠାରେ ନିନ୍ଦିତ।
ଦୁସ୍ତ୍ଯଜଶ୍ଚ ମହଦ୍ଭିସ୍ତୁ ଦେଶଭେଦେ ଵିଧୀଯତେ
ତଥାପି, ମହାନ୍ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ପାଇଁ ଏହା ଛାଡିବା କଠିନ; ଭିନ୍ନ ଦେଶରେ ଏହି ସମ୍ପର୍କ ଦୃଢ଼।