ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରଶ୍ଚ ସୁରଥଶ୍ଚକ୍ରଵର୍ତ୍ତୀ ବୃହଚ୍ଛ୍ରଵାଃ
ତାଙ୍କର ପୁଅ ସୁରଥ, ମହାନ ଖ୍ୟାତିର ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ ଥିଲେ।
ଭେଜେ ପୁରା ଵିଷ୍ଣୁମାଯାଂ ପୁଣ୍ଯକ୍ଷେତ୍ରେ ଚ ଭାରତେ
ପୁରାତନ କାଳରେ, ସେ ଭାରତର ପବିତ୍ର ଭୂମିରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମାୟାକୁ ଆଶ୍ରୟ କରିଥିଲେ।
ଵୈଶ୍ଯେନ ସାର୍ଧଂ ସ ମହାଞ୍ଜ୍ଞାନିନାଂ ମୁନିସତ୍ତମ
ସେ ଏକ ବୈଶ୍ୟ ଓ ମହାଜ୍ଞାନୀ ମୁନିଙ୍କ ସହିତ ଥିଲେ, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରୋ ମହାଯୋଗୀ ଦ୍ରୁମିଣୋ ଜ୍ଞାନିନାଂ ଵରଃ
ତାଙ୍କର ପୁଅ ଡ୍ରୁମି, ମହାଯୋଗୀ ଓ ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଥିଲେ।
କୃତ୍ଵା ସମାଧିଂ ସଂପ୍ରାପ ଜ୍ଞାନିନାଂ ଵୈଷ୍ଣଵାଗ୍ରଣୀଃ
ସେ ସମାଧିରେ ବସି, ବୈଷ୍ଣବ ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ଥାନ ପାଇଥିଲେ।
ସ ଚ କୋଟିସୁଵର୍ଣଂ ଚ ନିତ୍ଯଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଜଲଂ ପପୌ
ସେ ପ୍ରତିଦିନ କୋଟି ସୁନା ଦାନ କରି, ପାଣି ପିଇଥିଲେ।
ରାଜା ଲେଭେ ମନୁତ୍ଵଂ ଚ ରାଜ୍ଯଂ ନିଷ୍କଣ୍ଟକଂ ମୁନେ
ହେ ମୁନି, ରାଜା ମନୁ ହେବାର ସମ୍ମାନ ଓ ବିପଦବିହୀନ ରାଜ୍ୟ ପାଇଲେ।
ନାରଦ ଉଵାଚ ଵୈଶ୍ଯୋ ମୁକ୍ତିଂ ମେଧସଶ୍ଚ ତନ୍ମେ ଵ୍ଯାଖ୍ଯାତୁମର୍ହସି
ନାରଦ କହିଲେ, ମୁଁ ଚାହେଁ ତୁମେ ମୋତେ ବଣ୍ଣନା କର, ବୈଶ୍ୟ ଓ ମେଧାସଙ୍କର ମୋକ୍ଷ କିପରି ହେଲା।
ଶ୍ରୀନାରାଯଣ ଉଵାଚ ସ୍ଵାଯମ୍ଭୁଵମନୋର୍ଵଂଶ୍ଯଃ ସତ୍ଯଵାଦୀ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ
ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ, ସେ ସ୍ୱାୟମ୍ଭୁବ ମନୁଙ୍କ ବଂଶର, ସତ୍ୟବାଦୀ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଥିଲା।
ଅକ୍ଷୌହିଣୀନାଂ ଶତକଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ସୈନ୍ଯମେଵ ଚ
ସେ ଶତଟି ଅକ୍ଷୌହିଣୀ ସେନା ଏବଂ ନିଜ ଦଳ ଏକଠା କଲେ।
ଯୁଦ୍ଧଂ ବଭୂଵ ନିଯତଂ ପୂର୍ଣମବ୍ଦଂ ଚ ନାରଦ
ହେ ନାରଦ, ପୂରା ଏକ ବର୍ଷ ଧରି ଅବିରତ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା।
ଏକାକୀ ସୁରଥୋ ଭୀତୋ ନନ୍ଦିନା ଚ ବହିଷ୍କୃତଃ
ସୁରଥ ଏକାକୀ ଓ ଭୟଭୀତ ଥିଲେ, ନନ୍ଦିନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବାହାର କରାଯାଇଥିଲେ।
ଦଦର୍ଶ ତତ୍ର ଵୈଶ୍ଯଂ ଚ ପୁଷ୍ପଭଦ୍ରାନଦୀତଟେ
ସେଠାରେ ସେ ପୁଷ୍ପଭଦ୍ରା ନଦୀ କୂଳରେ ବୈଶ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଵୈଶ୍ଯେନ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ନୃପତିରଗଚ୍ଛନ୍ମେଧସାଶ୍ରମମ୍
ବୈଶ୍ୟଙ୍କ ସହିତ ରାଜା ମେଧାସଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଗଲେ।
ଦଦର୍ଶ ତତ୍ର ନୃପତିର୍ମୁନିଂ ତଂ ତୀଵ୍ରତେଜସମ୍
ସେଠାରେ ରାଜା ତୀବ୍ର ତେଜ ଥିବା ସେ ମୁନିଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ରାଜା ନନାମ ଵୈଶ୍ଯଶ୍ଚ ଶିରସା ମୁନିପୁଙ୍ଗଵମ୍
ରାଜା ଓ ବୈଶ୍ୟ ଦୁହେଁ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ମହାନ ମୁନିଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ।
ପ୍ରଶ୍ନଂ ଚକାର କୁଶଲଂ ଜାତିନାମ ପୃଥକ୍ପୃଥକ୍ 2.62.
ସେମାନେ ନିଜ ଜାତି ଓ ନାମ ଅଲଗା ଅଲଗା କହି ଶୁଭ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ।
ସୁରଥ ଉଵାଚ ବହିର୍ଭୂତଃ ସ୍ଵରାଜ୍ଯାଚ୍ଚ ନନ୍ଦିନା ବଲିନାଽଧୁନା
ସୁରଥ କହିଲେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନନ୍ଦିନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ମୋ ରାଜ୍ୟରୁ ବାହାର କରାଯାଇଛି।
କିମୁପାଯଂ କରିଷ୍ଯାମି କଥଂ ରାଜ୍ଯଂ ଭଵେନ୍ମମ
ମୁଁ କେଉଁ ଉପାୟ କରିବି? କିପରି ମୋ ରାଜ୍ୟ ମୋତେ ମିଳିପାରିବ?
ଅଯଂ ଵୈଶ୍ଯଃ ସମାଧିଶ୍ଚ ସ୍ଵଗୃହାଚ୍ଚ ବହିଷ୍କୃତଃ
ଏହି ବୈଶ୍ୟ, ସମାଧି, ମଧ୍ୟ ନିଜ ଘରରୁ ବାହାର କରାଯାଇଛନ୍ତି।
ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ଦଦୌ ନିତ୍ଯଂ ରତ୍ନକୋଟିଂ ଦିନେ ଦିନେ
ସେ ପ୍ରତିଦିନ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଏକ କୋଟି ମଣି ଦେଉଥିଲେ।
କୋପାନ୍ନିରାକୃତସ୍ତୈଶ୍ଚ ପୁନରନ୍ଵେଷିତଃ ଶୁଚା
କ୍ରୋଧରେ ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କଲେ, ପରେ ଶୋକରେ ତାଙ୍କୁ ପୁଣି ଖୋଜିଲେ।
ପୁତ୍ରାଶ୍ଚ ପିତୃଶୋକେନ ଗୃହଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଯଯୁର୍ଵନମ୍
ପୁଅମାନେ ପିତାଙ୍କ ଶୋକରେ ଘର ଛାଡ଼ି ଜଙ୍ଗଲକୁ ଚଲିଗଲେ।
ସୁଦୁର୍ଲଭଂ ହରେର୍ଦାସ୍ଯଂ ଵୈଶ୍ଯସ୍ଯାସ୍ଯ ଚ ଵାଞ୍ଛିତମ୍
ଏହି ବୈଶ୍ୟ ମହାପ୍ରାପ୍ତି ହରିଙ୍କ ସେବାକୁ ଆଶା କରୁଥିଲେ, ଯାହା ପାଇବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ।
ଶ୍ରୀମେଧା ଉଵାଚ ନିର୍ଗୁଣସ୍ଯ ଚ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ତ୍ରିଗୁଣା ଵିଶ୍ଵମାଜ୍ଞଯା
ଶ୍ରୀମେଧା କହିଲେ: ଗୁଣରେ ଅତିତ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କର ଆଜ୍ଞାରେ ଏହି ତିନି ଗୁଣର ବିଶ୍ୱ ଚାଲିଛି।
କୃପାଂ କରୋତି ଯେଷାଂ ସା ଧର୍ମିଣାଂ ଚ କୃପାମଯୀ
ଯେମାନେ ଧର୍ମିକ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ସେମାନଙ୍କୁ କୃପା କରନ୍ତି, ଏବଂ ମାୟା ମଧ୍ୟ କୃପାମୟୀ ହୋଇ ସେମାନଙ୍କୁ ଦୟା କରନ୍ତି।
ଯେଷାଂ ମାଯାଵିନାଂ ମାଯା ନ କରୋତି କୃପାଂ ନୃପ 2.62.
ହେ ରାଜା, ଯେମାନେ ମାୟାରେ ମୁହଁ ଦେଇଛନ୍ତି, ମାୟା ସେମାନଙ୍କୁ କୃପା କରନ୍ତି ନାହିଁ।
ନଶ୍ଵରେଽନିତ୍ଯସଂସାରେ ଭ୍ରାମଯେଦ୍ବର୍ବରା ସଦା
ଏହି ନଶ୍ୱର ଏବଂ ଅସ୍ଥିର ସଂସାରରେ ସେମାନେ ସଦା ଭ୍ରମିତ ହୋଇ ଘୁଞ୍ଚି ଘୁଞ୍ଚି ଚାଲନ୍ତି।
ଦେଵମନ୍ଯଂ ନିଷେଵନ୍ତେ ତନ୍ମନ୍ତ୍ରଂ ଚ ଜପଂତି ଚ
ସେମାନେ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ମନ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ଜପନ୍ତି।
ସପ୍ତଜନ୍ମସୁ ସଂସେଵ୍ଯ ଦେଵତାଶ୍ଚ ହରେଃ କଲାଃ
ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନେ ହରିଙ୍କ ଅଂଶ ଥିବା ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ସେବନ୍ତି।