ଋଷଯ ଊଚୁଃ ସ୍ଵକୀର୍ତିଂ ରକ୍ଷ ସୁଚିରଂ ପ୍ରାର୍ଥଯାମଃ ପୁନଃ ପୁନଃ
ଋଷିମାନେ କହିଲେ: ଆମର ନାମ ଦୀର୍ଘକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିବା ପାଇଁ ଆମେ ପୁନିପୁନି ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛୁ।
ପ୍ରହ୍ରାଦ ଉଵାଚ କର୍ତ୍ତାରଂ ବ୍ରୂହି ମନ୍ନାଥଂ ଗୁରୁଂ ଶୁକ୍ରଂ ସତାଂ ଵରମ୍
ପ୍ରହ୍ଲାଦ କହିଲେ: ମୋ ନାଥ, ମୋ ଗୁରୁ ଶୁକ୍ର, ନିର୍ମଳ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରଷ୍ଟାଙ୍କ ବିଷୟରେ କହ।
ଶିଷ୍ଯାଣାମାଧିପତ୍ଯେ ଚ ସାଧୂନାଂ ଗୁରୁରୀଶ୍ଵରଃ
ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗୁରୁ ହେଉଛନ୍ତି ସାଧୁମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ ଅଧିକାରୀ।
ଵଯଂ ଭୃତ୍ଯାଶ୍ଚ ପୋଷ୍ଯାଶ୍ଚ ସ୍ଵଗୁରୋଃ ପରିଚାରକାଃ
ଆମେ ଆମ ଗୁରୁଙ୍କର ଦାସ ଓ ନିର୍ଭର କରୁଥିବା ସେବକ।
ପ୍ରହ୍ରାଦସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଚକାର ପ୍ରାର୍ଥନାଂ କଵିମ୍
ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଅନ୍ତର୍ଗତ କବି ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ।
ଦତ୍ତ୍ଵା ତାରାଂ ଵିଧୁଂ ଶୁକ୍ରଃ ପ୍ରଣନାମ ଵିଧେଃ ପଦେ
ଶୁକ୍ର ତାରାକୁ ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ଦେଇ, ସ୍ରଷ୍ଟାଙ୍କ ପାଦେ ନମସ୍କାର କଲେ।
ପ୍ରହ୍ଲାଦଃ ସଗଣୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ନମସ୍କୃତ୍ଯ ଵିଧେଃ ପଦେ
ପ୍ରହ୍ଲାଦ ତାଙ୍କ ସହ ଅନୁୟାୟୀମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ସ୍ରଷ୍ଟାଙ୍କ ପାଦେ ନମସ୍କାର କଲେ।
ବ୍ରହ୍ମା ଦଦର୍ଶ ତାରାଂ ଚ ପ୍ରଣତାଂ ସ୍ଵପଦେ ସତୀମ୍
ବ୍ରହ୍ମା ତାରାକୁ ଦେଖିଲେ, ସେ ନମ୍ର ଭାବରେ ତାଙ୍କ ପାଦେ ନମସ୍କାର କରୁଥିଲେ।
ଚନ୍ଦ୍ରଂ ଚ ପ୍ରଣତଂ ଧାତା କ୍ରୋଡେ ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ମାଯଯା
ଧାତା ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ନମସ୍କାର କରିଥିବା ଦେଖି, ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ଚନ୍ଦ୍ରକୁ କୋଳେ ରଖିଲେ।
ତାରେ ତ୍ଯଜ ଭଯଂ ମତ୍ତଃ ଭଯଂ କିଂ ତେ ମଯି ସ୍ଥିତେ 2.61.
ତାରା, ମୋଠୁ ଭୟ ଛାଡ଼; ମୁଁ ଥିଲେ ତୁମେ କଣ ଭୟ କରିବା?
ଦୁର୍ବଲା ବଲିନା ଗ୍ରସ୍ତା ନିଷ୍କାମା ନ ଚ୍ଯୁତା ଭଵେତ୍
ଯେ ଦୁର୍ବଳ, ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଧରାଯାଇଥିଲେ, ଯଦି ଚାହିଦା ନଥାଏ, ସେ କେବେ ବି ଅପମାନିତ ହୁଏନା।
ସକାମା କାମତୋ ଜାରଂ ଭଜତେ ସ୍ଵସୁଖେନ ଚ
ଯେ ଚାହିଦା ରଖିଥାଏ, ସେ ନିଜ ସୁଖ ପାଇଁ ଚାହିଦାରେ ପ୍ରେମିକା ସହ ରହେ।
କୁମ୍ଭୀପାକେ ପଚ୍ଯତେ ସା ଯାଵଚ୍ଚନ୍ଦ୍ରଦିଵାକରମ୍
ତାଙ୍କୁ କୁମ୍ଭୀପାକ ନରକରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ରହିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯାଏ।
ପାପୀ ଯସ୍ଯାଶ୍ଚ ତସ୍ଯାଶ୍ଚ ସାଧୁଭିଃ ପରିଵର୍ଜିତମ୍
ଯାହାର କାର୍ଯ୍ୟ ଅପରାଧ ଭରିତ, ସାଧୁମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦୂରେ ରଖନ୍ତି।
ତ୍ଯଜ ଲଜ୍ଜାଂ ମହାଭାଗେ ସର୍ଵଂ ଚ ପ୍ରାକ୍ତନାଦ୍ଭଵେତ୍
ମହାଭାଗେ, ଲଜ୍ଜା ଛାଡ଼; ସବୁ କିଛି ପୂର୍ବ ଜନ୍ମର କାର୍ଯ୍ୟରୁ ହୁଏ।
ଚନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଗର୍ଭଂ ହେ ତାତ ବିଭର୍ମ୍ଯଦ୍ଯ ସ୍ଵକର୍ମଣା
ତାତ, ଆଜି ମୁଁ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଚନ୍ଦ୍ରର ଗର୍ଭ ଧରିଛି।
ଯଦା ଜଗ୍ରାହ ଚନ୍ଦ୍ରୋ ମାଂ ଦଯାହୀନଶ୍ଚ ଦୁର୍ମତିଃ
ଯେତେବେଳେ ଚନ୍ଦ୍ର ମୋତେ ଧରିଥିଲେ, ସେ ଦୟାହୀନ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ମନର ଥିଲେ।
କୁମାରଂ ସୁନ୍ଦରଂ ତତ୍ର ଜ୍ଵଲନ୍ତଂ ବ୍ରହ୍ମତେଜସା
ସେଠାରେ, ବ୍ରହ୍ମାର ତେଜରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଏକ ସୁନ୍ଦର ଶିଶୁ ଜନ୍ମ ନେଲା।
ଜଗାମ ସ ସ୍ଵଭଵନଂ ବ୍ରହ୍ମା ସିନ୍ଧୁତଟଂ ଯଯୌ
ସେ ନିଜ ଘରକୁ ଗଲେ, ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମା ସମୁଦ୍ର କୂଳକୁ ଯାଇଲେ।
ଆଶିଷଂ ଶମ୍ଭୁଧର୍ମାଭ୍ଯାଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଲୋକଂ ଯଯୌ ଵିଧିଃ 2.61.
ଶିବ ଓ ଧର୍ମଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, ବିଧାତା ନିଜ ଲୋକକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଭାଵାନୁରକ୍ତଵନିତାଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ସଂହୃଷ୍ଟମାନସଃ
ଭାବରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଜନନୀକୁ ପାଇ, ସେ ଅତି ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
ତେଜସ୍ଵୀ ସଦ୍ଗ୍ରହୋ ବ୍ରହ୍ମଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ତନଯୋ ମହାନ୍
ତେଜସ୍ବୀ ଓ ସଦ୍ଗୁଣୀ ବ୍ରହ୍ମା, ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ମହାନ ପୁଅ, ଦୃଢ଼ ଥିଲେ।
ଘୃତାଚ୍ଯା ଗର୍ଭସଂଭୂତାଂ କୁବେରସ୍ଯ ଚ ରେତସା
ଘୃତାଚୀଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ, କୁବେରଙ୍କ ଶୁକ୍ରରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।
ଅତୀଵ ଯୌଵନସ୍ଥାଂ ଚ ବାଲାଂ ଷୋଡଶଵାର୍ଷିକୀମ୍
ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଯୁବତୀ, ଷୋଳ ଅଠର ବର୍ଷର ଏକ କନ୍ୟା ଥିଲେ।
ତସ୍ଯାମଥାଯଂ ରହସି ଵୀର୍ଯ୍ଯାଧାନଂ ଚକାର ସଃ
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଗୁପ୍ତରେ, ସେ ନିଜ ବୀର୍ଯ୍ୟ ଦାନ କଲେ।
ସପ୍ତଦ୍ଵୀପଵତୀଂ ପୃଥ୍ଵୀଂ ଶାସ୍ତି ଵୈ ଧାର୍ମିକୋ ବଲୀ
ସେ ଧର୍ମିକ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସାତ ଦ୍ୱୀପର ସହିତ ପୃଥିବୀକୁ ଶାସନ କରନ୍ତି।
ମିଷ୍ଟାନ୍ନାନାଂ ସ୍ଵସ୍ତିକାନାଂ ଲକ୍ଷରାଶିଶ୍ଚ ନିତ୍ଯଶଃ
ସେ ପ୍ରତିଦିନ ଲକ୍ଷେ ଲକ୍ଷେ ମିଠା ଖାଦ୍ୟ ଓ ଶୁଭ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦାନ କରନ୍ତି।
ଏତେଷାଂ ଚ ନଦୀରାଶୀର୍ଭୁଞ୍ଜତେ ବ୍ରାହ୍ମଣା ମୁନେ
ଏହି ସମସ୍ତ ନଦୀର ଆଶୀର୍ବାଦ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଭୋଗ କରନ୍ତି, ମୁନି।
ଶତଲକ୍ଷଂ ସୁଵର୍ଣାନାଂ ଲକ୍ଷଂ ଵୈ ସୂକ୍ଷ୍ମଵାସସାମ୍ 2.61.
ସେ ଶତ ଲକ୍ଷ ସୁନା ଓ ଏକ ଲକ୍ଷ ସୂକ୍ଷ୍ମ ବସ୍ତ୍ର ଦାନ କଲେ।
ଦଦୌ ଦ୍ଵିଜାତଯେ ରାଜା ନିତ୍ଯଂ ଵୈ ଜୀଵିତାଵଧି
ରାଜା ଏହି ସମସ୍ତ ଦ୍ବିଜମାନେକୁ ତାଙ୍କ ଜୀବନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରତିଦିନ ଦେଇଥିଲେ।