ମଧୁକୈଟଭଯୋର୍ହନ୍ତା ହିରଣ୍ଯକଶିପୋଶ୍ଚ ଯଃ
ସେ ମଧୁ ଓ କୈଟଭ ଓ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଙ୍କ ହତ୍ୟାକାରୀ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଜଗତାଂ ଧାତା ଵିରରାମ ଚ ସଂସଦି
ଏଭଳି କହି ବିଶ୍ୱର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ସଭାରେ ଶାନ୍ତ ହେଲେ।
ପ୍ରହ୍ରାଦ ଉଵାଚ ସର୍ଵପୂଜ୍ଯଃ ସର୍ଵନାଥଃ କିଂ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତଵାଗ୍ରତଃ
ପ୍ରହ୍ଲାଦ କହିଲେ: ସମସ୍ତଙ୍କର ପୂଜ୍ୟ, ସମସ୍ତଙ୍କର ନାଥ ଥିବା ଆପଣଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ମୁଁ କଣ କହିପାରିବି?
ହିରଣ୍ଯକଶିପୋର୍ହନ୍ତା ମଧୁକୈଟଭଯୋଶ୍ଚ ଯଃ
ଯିଏ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ଓ ମଧୁକୈଟଭଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିଥିଲେ।
ସର୍ଵାନ୍ତରାତ୍ମନସ୍ତସ୍ଯ ଚକ୍ରଂ ନାମ ସୁଦର୍ଶନମ୍
ସମସ୍ତଙ୍କ ଅନ୍ତର୍ଯାମୀ ତାଙ୍କର ସୁଦର୍ଶନ ଚକ୍ର ନାମରେ ପରିଚିତ।
ତତୋ ନ ବଲଵାଞ୍ଛମ୍ଭୁର୍ନ ଚ ପାଶୁପତଂ ଵିଧେ
ତେଣୁ ଶିବ ନାହିଁ, ନାହିଁ ପାଶୁପତାସ୍ତ୍ର ଏଠାରେ ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ଯସ୍ଯ ଲୋମସୁ ଵିଶ୍ଵାନି ନିଖିଲାନି ଜଗତ୍ପତେ
ହେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ନାଥ, ଯାହାଙ୍କର ଲୋମରେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ବସିଛି।
ଷୋଡଶାଂଶୋ ଭଗଵତଃ ସ ଚୈଵ ହି ମହାନ୍ଵିରାଟ୍
ସେ ଭଗବାନଙ୍କ ଷୋଡଶାଂଶ ଭାଗ, ବଡ଼ ବିରାଟ୍ ସ୍ୱରୂପ।
ଆଗଚ୍ଛନ୍ତୁ ସୁରାଃ ସର୍ଵେ ଯୁଦ୍ଧଂ କୁର୍ଵନ୍ତୁ ସାମ୍ପ୍ରତମ୍
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଏବେ ଆସନ୍ତୁ, ଯୁଦ୍ଧ କରନ୍ତୁ।
ନମସ୍ତସ୍ମୈ ଭଗଵତେ ଶିଵାଯ ଶିଵରୂପିଣେ 2.61.
ସେଇ ଭଗବାନ ଶିବଙ୍କୁ, ଶୁଭରୂପୀ ଯିଏ, ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣସ୍ଯ ପ୍ରସାଦେନ ନିର୍ଭଯୋଽହଂ ନିରାମଯଃ
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦୟାରେ ମୁଁ ଭୟହୀନ ଓ ଦୁଃଖମୁକ୍ତ।
ସ୍ଵପାପେନ ମୃତସ୍ତାତୋ ପୁରା ଵୈ ଵିଷ୍ଣୁନିନ୍ଦଯା
ମୋ ବାପା ନିଜ ପାପରେ, ବହୁଦିନ ପୂର୍ବେ, ବିଷ୍ଣୁନିନ୍ଦା କରି ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ।
ତ୍ରିପୁରଃ କିଙ୍କରୋଽସ୍ମାକଂ ଵୀରତ୍ଵେନ ନ ଗଣ୍ଯତେ
ତ୍ରିପୁର ଆମର ଦାସ, ତାଙ୍କର ପ୍ରତାପ ଗଣନାରେ ନାହିଁ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଦାନଵଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ଵିରରାମ ଚ ସଂସଦି
ଏପରି କହି, ଦାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସେ, ସଭାରେ ଶାନ୍ତ ହେଲେ।
ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ ସୁପ୍ରୀତ୍ଯା ଚରଣଂ ଵତ୍ସ ସର୍ଵମଙ୍ଗଲକାରଣମ୍
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ବଡ଼ ସ୍ନେହରେ, ବେଟା, ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳର କାରଣ ହେଉଥିବା ଚରଣକୁ ଛୁଅ।
ତାରାଂ ଭିକ୍ଷାଂ ଦେହି ମହ୍ଯଂ ଭିକ୍ଷୁକାଯ ଚ ଵେଧସେ
ତାରାକୁ ମୋତେ ଦାନ ଦିଅ, ଏହି ଭିକ୍ଷୁ ଓ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାକୁ।
ସନତ୍କୁମାର ଉଵାଚ ଯସ୍ଯ ଭିକ୍ଷୁର୍ଜଗଦ୍ଧାତା ତସ୍ଯ କୀର୍ତେଶ୍ଚ କା କଥା
ସନତ୍କୁମାର କହିଲେ: ଯେଉଁଠି ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଭିକ୍ଷୁ ହେବେ, ସେଠାରେ ତାଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତି କଣ କୁହିବା?
ସନାତନ ଉଵାଚ ରକ୍ଷିତଃ କୃଷ୍ଣଚକ୍ରେଣ ଵୈଷ୍ଣଵଃ ପୁଣ୍ଯଵାଞ୍ଛୁଚିଃ
ସନାତନ କହିଲେ: କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଚକ୍ରରେ ରକ୍ଷିତ, ବୈଷ୍ଣବ ଧର୍ମୀ ଓ ପବିତ୍ର।
ସନନ୍ଦନ ଉଵାଚ ଗୁରୁଶ୍ଚ ଵୈଷ୍ଣଵଃ ଶୁକ୍ରଃ ସ ଚ କେନ ଜିତୋ ମହାନ୍
ସନନ୍ଦନ କହିଲେ: ଗୁରୁ ବୈଷ୍ଣବ ଶୁକ୍ର, ସେଇ ବଡ଼ ମଣିଷ କିପରି ହାରିଗଲେ?
ସନକ ଉଵାଚ ପୁଣ୍ଯଦୀପୋ ନ ନିର୍ଵାତି ପାଷଣ୍ଡେନୈଵ ଵାଯୁନା ।। 2.61.
ସନକ କହିଲେ: ପୁଣ୍ୟର ଦୀପକୁ କୁପଥର ବାତାସେ ନିବାଇପାରିନାହିଁ।
ଋଷଯ ଊଚୁଃ ସ୍ଵକୀର୍ତିଂ ରକ୍ଷ ସୁଚିରଂ ପ୍ରାର୍ଥଯାମଃ ପୁନଃ ପୁନଃ
ଋଷିମାନେ କହିଲେ: ଆମର ନାମ ଦୀର୍ଘକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିବା ପାଇଁ ଆମେ ପୁନିପୁନି ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛୁ।
ପ୍ରହ୍ରାଦ ଉଵାଚ କର୍ତ୍ତାରଂ ବ୍ରୂହି ମନ୍ନାଥଂ ଗୁରୁଂ ଶୁକ୍ରଂ ସତାଂ ଵରମ୍
ପ୍ରହ୍ଲାଦ କହିଲେ: ମୋ ନାଥ, ମୋ ଗୁରୁ ଶୁକ୍ର, ନିର୍ମଳ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରଷ୍ଟାଙ୍କ ବିଷୟରେ କହ।
ଶିଷ୍ଯାଣାମାଧିପତ୍ଯେ ଚ ସାଧୂନାଂ ଗୁରୁରୀଶ୍ଵରଃ
ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗୁରୁ ହେଉଛନ୍ତି ସାଧୁମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ ଅଧିକାରୀ।
ଵଯଂ ଭୃତ୍ଯାଶ୍ଚ ପୋଷ୍ଯାଶ୍ଚ ସ୍ଵଗୁରୋଃ ପରିଚାରକାଃ
ଆମେ ଆମ ଗୁରୁଙ୍କର ଦାସ ଓ ନିର୍ଭର କରୁଥିବା ସେବକ।
ପ୍ରହ୍ରାଦସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଚକାର ପ୍ରାର୍ଥନାଂ କଵିମ୍
ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଅନ୍ତର୍ଗତ କବି ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ।
ଦତ୍ତ୍ଵା ତାରାଂ ଵିଧୁଂ ଶୁକ୍ରଃ ପ୍ରଣନାମ ଵିଧେଃ ପଦେ
ଶୁକ୍ର ତାରାକୁ ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ଦେଇ, ସ୍ରଷ୍ଟାଙ୍କ ପାଦେ ନମସ୍କାର କଲେ।
ପ୍ରହ୍ଲାଦଃ ସଗଣୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ନମସ୍କୃତ୍ଯ ଵିଧେଃ ପଦେ
ପ୍ରହ୍ଲାଦ ତାଙ୍କ ସହ ଅନୁୟାୟୀମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ସ୍ରଷ୍ଟାଙ୍କ ପାଦେ ନମସ୍କାର କଲେ।
ବ୍ରହ୍ମା ଦଦର୍ଶ ତାରାଂ ଚ ପ୍ରଣତାଂ ସ୍ଵପଦେ ସତୀମ୍
ବ୍ରହ୍ମା ତାରାକୁ ଦେଖିଲେ, ସେ ନମ୍ର ଭାବରେ ତାଙ୍କ ପାଦେ ନମସ୍କାର କରୁଥିଲେ।
ଚନ୍ଦ୍ରଂ ଚ ପ୍ରଣତଂ ଧାତା କ୍ରୋଡେ ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ମାଯଯା
ଧାତା ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ନମସ୍କାର କରିଥିବା ଦେଖି, ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ଚନ୍ଦ୍ରକୁ କୋଳେ ରଖିଲେ।
ତାରେ ତ୍ଯଜ ଭଯଂ ମତ୍ତଃ ଭଯଂ କିଂ ତେ ମଯି ସ୍ଥିତେ 2.61.
ତାରା, ମୋଠୁ ଭୟ ଛାଡ଼; ମୁଁ ଥିଲେ ତୁମେ କଣ ଭୟ କରିବା?