ଭଦ୍ରକାଲୀ ଜଗନ୍ମାତା ଖଡ୍ଗଖର୍ପର ଧାରିଣୀ
ଭଦ୍ରକାଳୀ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ମାଆ, ତାଳୱାର ଓ ଖପର ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି।
ସା ସହସ୍ରଭୁଜା ଦେଵୀ ମୁଣ୍ଡମାଲାଵିଭୂଷଣା
ସେ ଦେବୀ ହଜାର ହାତ ଥିବା, ମୁଣ୍ଡମାଳା ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି।
ସପ୍ତତାଲପ୍ରମାଣାଶ୍ଚ ଯସ୍ଯା ଦନ୍ତା ଭଯାନକାଃ
ତାଙ୍କର ଭୟଙ୍କର ଦାନ୍ତମାନେ ସତରିଟି ତାଳ ଗଛର ଆକାରର।
ଅତୀଵ ରୌଦ୍ରା ସନ୍ନଦ୍ଧା ଭୀମାଃ ଶଂକରକିଂକରାଃ
ଶିବଙ୍କ ସେବକମାନେ ବହୁତ ଭୟଙ୍କର, ସଜ୍ଜିତ ଓ ଭୀମ।
ଶିଵସ୍ଯ ପାର୍ଷଦାଃ ସର୍ଵଂ ମହାବଲପରାକ୍ରମାଃ
ସମସ୍ତେ ଶିବଙ୍କ ସାଥୀ, ବିଶାଳ ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରତାପ ଥିବା।
ସହସ୍ରମୂର୍ଧ୍ନଃ ଶେଷସ୍ଯ ଫଣାମଣ୍ଡଲଭୂଷଣମ୍
ହଜାର ମୁଣ୍ଡ ଥିବା ଶେଷନାଗଙ୍କ ଫଣା ମାଳା ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି।
କାଲାଗ୍ନିରୁଦ୍ରଃ ସଂହର୍ତ୍ତା ଯସ୍ଯ ଶମ୍ଭୋଶ୍ଚ କିଂକରଃ
କାଳାଗ୍ନିରୁଦ୍ର, ସଂହାରକ, ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ସେବକ।
ଯସ୍ଯ ପାଶୁପତାସ୍ତ୍ରେଣ ଦୁର୍ନିଵାର୍ଯେଣ ପୁତ୍ରକାଃ
ଯାହାଙ୍କ ପାଶୁପତ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ରୋକିବା ଅସମ୍ଭବ, ହେ ପୁଅମାନେ—
ଯସ୍ଯ ଶୂଲେନ ଭିନ୍ନଶ୍ଚ ଶଙ୍ଖଚୂଡଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍
ଯାହାଙ୍କ ତ୍ରିଶୂଳରେ ପ୍ରଭଳ ଶଂଖଚୂଡ ଭାଗିଯାଇଥିଲେ।
ତ୍ରିକୋଟିସୂର୍ଯ୍ଯସଦୃଶସ୍ତେଜସ୍ଵୀ ପରମାଦ୍ଭୁତଃ 2.61.
ସେ ତିନି କୋଟି ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଓ ପ୍ରଭାଶାଳୀ।
ମଧୁକୈଟଭଯୋର୍ହନ୍ତା ହିରଣ୍ଯକଶିପୋଶ୍ଚ ଯଃ
ସେ ମଧୁ ଓ କୈଟଭ ଓ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଙ୍କ ହତ୍ୟାକାରୀ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଜଗତାଂ ଧାତା ଵିରରାମ ଚ ସଂସଦି
ଏଭଳି କହି ବିଶ୍ୱର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ସଭାରେ ଶାନ୍ତ ହେଲେ।
ପ୍ରହ୍ରାଦ ଉଵାଚ ସର୍ଵପୂଜ୍ଯଃ ସର୍ଵନାଥଃ କିଂ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତଵାଗ୍ରତଃ
ପ୍ରହ୍ଲାଦ କହିଲେ: ସମସ୍ତଙ୍କର ପୂଜ୍ୟ, ସମସ୍ତଙ୍କର ନାଥ ଥିବା ଆପଣଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ମୁଁ କଣ କହିପାରିବି?
ହିରଣ୍ଯକଶିପୋର୍ହନ୍ତା ମଧୁକୈଟଭଯୋଶ୍ଚ ଯଃ
ଯିଏ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ଓ ମଧୁକୈଟଭଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିଥିଲେ।
ସର୍ଵାନ୍ତରାତ୍ମନସ୍ତସ୍ଯ ଚକ୍ରଂ ନାମ ସୁଦର୍ଶନମ୍
ସମସ୍ତଙ୍କ ଅନ୍ତର୍ଯାମୀ ତାଙ୍କର ସୁଦର୍ଶନ ଚକ୍ର ନାମରେ ପରିଚିତ।
ତତୋ ନ ବଲଵାଞ୍ଛମ୍ଭୁର୍ନ ଚ ପାଶୁପତଂ ଵିଧେ
ତେଣୁ ଶିବ ନାହିଁ, ନାହିଁ ପାଶୁପତାସ୍ତ୍ର ଏଠାରେ ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ଯସ୍ଯ ଲୋମସୁ ଵିଶ୍ଵାନି ନିଖିଲାନି ଜଗତ୍ପତେ
ହେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ନାଥ, ଯାହାଙ୍କର ଲୋମରେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ବସିଛି।
ଷୋଡଶାଂଶୋ ଭଗଵତଃ ସ ଚୈଵ ହି ମହାନ୍ଵିରାଟ୍
ସେ ଭଗବାନଙ୍କ ଷୋଡଶାଂଶ ଭାଗ, ବଡ଼ ବିରାଟ୍ ସ୍ୱରୂପ।
ଆଗଚ୍ଛନ୍ତୁ ସୁରାଃ ସର୍ଵେ ଯୁଦ୍ଧଂ କୁର୍ଵନ୍ତୁ ସାମ୍ପ୍ରତମ୍
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଏବେ ଆସନ୍ତୁ, ଯୁଦ୍ଧ କରନ୍ତୁ।
ନମସ୍ତସ୍ମୈ ଭଗଵତେ ଶିଵାଯ ଶିଵରୂପିଣେ 2.61.
ସେଇ ଭଗବାନ ଶିବଙ୍କୁ, ଶୁଭରୂପୀ ଯିଏ, ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣସ୍ଯ ପ୍ରସାଦେନ ନିର୍ଭଯୋଽହଂ ନିରାମଯଃ
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦୟାରେ ମୁଁ ଭୟହୀନ ଓ ଦୁଃଖମୁକ୍ତ।
ସ୍ଵପାପେନ ମୃତସ୍ତାତୋ ପୁରା ଵୈ ଵିଷ୍ଣୁନିନ୍ଦଯା
ମୋ ବାପା ନିଜ ପାପରେ, ବହୁଦିନ ପୂର୍ବେ, ବିଷ୍ଣୁନିନ୍ଦା କରି ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ।
ତ୍ରିପୁରଃ କିଙ୍କରୋଽସ୍ମାକଂ ଵୀରତ୍ଵେନ ନ ଗଣ୍ଯତେ
ତ୍ରିପୁର ଆମର ଦାସ, ତାଙ୍କର ପ୍ରତାପ ଗଣନାରେ ନାହିଁ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଦାନଵଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ଵିରରାମ ଚ ସଂସଦି
ଏପରି କହି, ଦାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସେ, ସଭାରେ ଶାନ୍ତ ହେଲେ।
ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ ସୁପ୍ରୀତ୍ଯା ଚରଣଂ ଵତ୍ସ ସର୍ଵମଙ୍ଗଲକାରଣମ୍
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ବଡ଼ ସ୍ନେହରେ, ବେଟା, ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳର କାରଣ ହେଉଥିବା ଚରଣକୁ ଛୁଅ।
ତାରାଂ ଭିକ୍ଷାଂ ଦେହି ମହ୍ଯଂ ଭିକ୍ଷୁକାଯ ଚ ଵେଧସେ
ତାରାକୁ ମୋତେ ଦାନ ଦିଅ, ଏହି ଭିକ୍ଷୁ ଓ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାକୁ।
ସନତ୍କୁମାର ଉଵାଚ ଯସ୍ଯ ଭିକ୍ଷୁର୍ଜଗଦ୍ଧାତା ତସ୍ଯ କୀର୍ତେଶ୍ଚ କା କଥା
ସନତ୍କୁମାର କହିଲେ: ଯେଉଁଠି ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଭିକ୍ଷୁ ହେବେ, ସେଠାରେ ତାଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତି କଣ କୁହିବା?
ସନାତନ ଉଵାଚ ରକ୍ଷିତଃ କୃଷ୍ଣଚକ୍ରେଣ ଵୈଷ୍ଣଵଃ ପୁଣ୍ଯଵାଞ୍ଛୁଚିଃ
ସନାତନ କହିଲେ: କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଚକ୍ରରେ ରକ୍ଷିତ, ବୈଷ୍ଣବ ଧର୍ମୀ ଓ ପବିତ୍ର।
ସନନ୍ଦନ ଉଵାଚ ଗୁରୁଶ୍ଚ ଵୈଷ୍ଣଵଃ ଶୁକ୍ରଃ ସ ଚ କେନ ଜିତୋ ମହାନ୍
ସନନ୍ଦନ କହିଲେ: ଗୁରୁ ବୈଷ୍ଣବ ଶୁକ୍ର, ସେଇ ବଡ଼ ମଣିଷ କିପରି ହାରିଗଲେ?
ସନକ ଉଵାଚ ପୁଣ୍ଯଦୀପୋ ନ ନିର୍ଵାତି ପାଷଣ୍ଡେନୈଵ ଵାଯୁନା ।। 2.61.
ସନକ କହିଲେ: ପୁଣ୍ୟର ଦୀପକୁ କୁପଥର ବାତାସେ ନିବାଇପାରିନାହିଁ।