ନିଶ୍ଶ୍ଵାସାଦ୍ଵୈ ସୁରଗୁରୋର୍ଭ୍ରାତୁର୍ମମ ବୃହସ୍ପତେଃ
ମୋ ଭାଇ ସୁରଗୁରୁ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କର ଶ୍ୱାସରୁ—
ତଥାଽପି ତଂ ନୋ ଶଶାପ ଧର୍ମ୍ମଭଙ୍ଗଭଯେନ ଚ
ତଥାପି, ଧର୍ମ ଭଙ୍ଗର ଭୟରୁ ସେ ତାଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲେ।
ଅହୋ ହ୍ଯତ୍ରେରସତ୍ପୁତ୍ରଃ ପରସ୍ତ୍ରୀଲୁବ୍ଧକଃ ଶଠଃ
ହାଁ, ଅତ୍ରିଙ୍କ ଅଧର୍ମୀ ପୁଅ ପରସ୍ତ୍ରୀ ଲୋଭୀ ଏବଂ ଚତୁର।
ଧର୍ମିଷ୍ଠା ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପୁତ୍ରା ଵୈଷ୍ଣଵା ବ୍ରାହ୍ମଣାସ୍ତଥା
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ପୁଅମାନେ ଏବଂ ବୈଷ୍ଣବ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ।
ଯେ ସାତ୍ତ୍ଵିକା ବ୍ରାହ୍ମଣାସ୍ତେ ଦେଵା ରାଜସିକାସ୍ତଥା
ଯେ ସତ୍ତ୍ୱଗୁଣୀ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ସେମାନେ ଦେବତାଙ୍କ ପରି ଅଟୁଟ୍ ଅଛନ୍ତି । ଯେମିତି ରଜୋଗୁଣୀ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମଧ୍ୟ, ସେମାନେ ଭି ଏହିପରି ।
ସ୍ଵଧର୍ମନିରତା ଵିପ୍ରା ନାରାଯଣପରାଯଣାଃ
ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ଓ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ସମର୍ପିତ, ସେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ।
ମୁମୁକ୍ଷଵୋ ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତା ବ୍ରାହ୍ମଣା ଦାସ୍ଯଲିପ୍ସଵଃ
ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମୋକ୍ଷ ଚାହାନ୍ତି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଭକ୍ତ ଓ ସେବା କରିବାକୁ ଆଗ୍ରହୀ, ସେମାନେ ଶୁଭ ।
ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ସ୍ଵଧର୍ମଶ୍ଚ କୃଷ୍ଣସ୍ଯାର୍ଚ୍ଚନମୀପ୍ସିତମ୍ 2.60.
ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ହେଉଛି କୃଷ୍ଣଙ୍କର ପୂଜା, ଏହି କାମ ସବୁଠାରୁ ଆଦରଣୀୟ ।
ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣା ଵୈଷ୍ଣଵାଶ୍ଚ ସ୍ଵତନ୍ତ୍ରାଃ ପରମଂ ପଦମ୍
ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବୈଷ୍ଣବ ଓ ସ୍ୱାଧୀନ, ସେମାନେ ପରମ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ।
ଵର୍ଣାନାଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠାଃ ସାଧଵୋ ଵୈଷ୍ଣଵା ଯଦି
ସମସ୍ତ ବର୍ଣ୍ଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବିଶେଷକରି ସେମାନେ ଯଦି ନିଷ୍ଠାବାନ ବୈଷ୍ଣବ ।
ପରିପକ୍ଵା ଵିପକ୍ଵା ଵା ଵୈଷ୍ଣଵାଃ ସାଧଵଶ୍ଚ ତେ
ସେମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉନ୍ତି କିମ୍ବା ଅପୂର୍ଣ୍ଣ, ଯେମାନେ ବୈଷ୍ଣବ ଓ ନିଷ୍ଠାବାନ, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭଲ ।
ଯଥା ଵହ୍ନୌ ଶୁଷ୍କତୃଣଂ ଭସ୍ମୀଭୂତଂ ଭଵେତ୍ସଦା
ଯେପରି ଅଗ୍ନିରେ ଶୁଖିଲା ଘାସ ସଦା ଭସ୍ମ ହୋଇଯାଏ,
ଗୁରୁଵକ୍ତ୍ରାଦ୍ଵିଷ୍ଣୁମନ୍ତ୍ରୋ ଯସ୍ଯ କର୍ଣେ ପ୍ରଵେକ୍ଷ୍ଯତି
ଗୁରୁଙ୍କ ମୁଖରୁ ବିଷ୍ଣୁମନ୍ତ୍ର ଯେଉଁଠାରେ କାନରେ ପଡ଼େ,
ପୁଂସାଂ ଶତଂ ପିତୄଣାଂ ଚ ଶତଂ ମାତାମହସ୍ଯ ଚ
ସେଥିରେ ପୁରୁଷଙ୍କ ପିତୃପକ୍ଷର ଶତଜନ ଓ ମାତୃପକ୍ଷର ଶତଜନ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି ।
ଗଯାଯାଂ ପିଣ୍ଡଦାନେନ ପିଣ୍ଡଦାଃ ପିଣ୍ଡଭୋଜିନମ୍
ଗୟାରେ ପିଣ୍ଡ ଦାନ କରିଲେ, ଯେମାନେ ପିଣ୍ଡ ଦେଉଛନ୍ତି ଓ ଯେମାନେ ପିଣ୍ଡ ଭୋଜନ କରନ୍ତି—
ମନ୍ତ୍ରଗ୍ରହଣମାତ୍ରେଣ ଜୀଵନ୍ମୁକ୍ତୋ ଭଵେନ୍ନରଃ
ମନ୍ତ୍ର ଗ୍ରହଣ କେବଳ କରିଲେ ମଧ୍ୟ, ମଣିଷ ଜୀବନେ ମୁକ୍ତି ପାଏ ।
ପୁନନ୍ତ୍ଯେଵ ହି ତୀର୍ଥାନି ଗଙ୍ଗାଦୀନି ଚ ଭାରତେ
ଭାରତରେ ଗଙ୍ଗା ଓ ଅନ୍ୟ ତୀର୍ଥସ୍ଥଳୀମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି ।
ପାପାନି ପାପିନାଂ ତୀର୍ଥେ ଯାଵନ୍ତି ପ୍ରଭଵନ୍ତି ଚ 2.60.
ତୀର୍ଥରେ ପାପୀମାନେ ଯେତେ ପାପ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଏତେ ପାପ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ—
କୃଷ୍ଣମନ୍ତ୍ରୋପାସକାନାଂ ରଜସା ପାଦପଦ୍ମଯୋଃ
କୃଷ୍ଣମନ୍ତ୍ର ଉପାସକଙ୍କ ପାଦଧୂଳି ଦ୍ୱାରା—
ଵାଯୁଶ୍ଚ ପଵନୋ ଵହ୍ନିଃ ସୂର୍ଯ୍ଯଃ ସର୍ଵଂ ପୁନାତି ଚ
ବାୟୁ, ପବନ, ଅଗ୍ନି ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ—ଏମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି ।
ଅହଂ ବ୍ରହ୍ମା ଚ ଶେଷଶ୍ଚ ଧର୍ମଃ ସାକ୍ଷୀ ଚ କର୍ମ୍ମଣାମ୍
ମୁଁ, ବ୍ରହ୍ମା, ଶେଷ, ଧର୍ମ ଓ କର୍ମର ସାକ୍ଷୀ—
ଫଲଂ କର୍ମାନୁରୂପେଣ ସର୍ଵେଷାଂ ଭାରତେ ଭଵେତ୍
ଭାରତରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ତାଙ୍କର କର୍ମଅନୁସାରେ ଫଳ ମିଳେ ।
ହନ୍ତି ତେଷାଂ କର୍ମ ପୂର୍ଵଂ ଭକ୍ତାନାଂ ଭକ୍ତଵତ୍ସଲଃ
ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଭଲପାଉଥିବା ପ୍ରଭୁ, ସେମାନଙ୍କର ପୂର୍ବ ଜନ୍ମର କର୍ମକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦିଅନ୍ତି।
ତେଜସ୍ଵିନାଂ ଚ ପ୍ରଵରଂ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ଭୃଗୁନନ୍ଦନମ୍
ତେଜସ୍ୱୀମାନେ ମଧ୍ୟରୁ, ଭୃଗୁଙ୍କ ବଂଶଜ ଏବଂ ପ୍ରମୁଖ ବୈଷ୍ଣବ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ସୁଦର୍ଶନୋ ବଲିଷ୍ଠଂ ଚ ଶୁକ୍ରଂ ଜେତୁଂ ନ ଶକ୍ତିମାନ୍
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୁଦର୍ଶନ ମଧ୍ୟ ଶୁକ୍ରଙ୍କୁ ଜିତିପାରିବେ ନାହିଁ।
ଭଜ ସତ୍ଯଂ ପରଂ ବ୍ରହ୍ମ କୃଷ୍ଣମାତ୍ମାନମୀଶ୍ଵରମ୍
ସତ୍ୟ, ପରମ ବ୍ରହ୍ମ, ନିଜରୂପ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଭଜନ କର।
ମନ୍ତ୍ରଂ ତସ୍ଯ ପ୍ରଦାସ୍ଯାମି ଭ୍ରାତଃ କଲ୍ପତରୁଂ ପରମ୍
ଭାଇ, ମୁଁ ତୋତେ ସେମାନଙ୍କର ମନ୍ତ୍ର ଦେବି, ଯାହା ସର୍ବୋତ୍ତମ କାମନାପୂରଣ ବୃକ୍ଷ ସମାନ।
ବ୍ରହ୍ମାଦିସ୍ତଂବପର୍ଯ୍ଯନ୍ତଂ ନଶ୍ଵରଂ ଜଲବିମ୍ବଵତ୍ ତାଵଦ୍ଭଵେଚ୍ଛା ଭୋଗେଚ୍ଛା ସ୍ତ୍ରୀସୁଖେଚ୍ଛା ନୃଣାମିହ ।। 2.60.
ବ୍ରହ୍ମାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଘାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସବୁ କିଛି ପାଣିର ବୁଲିବୁଲି ସମାନ ନଶ୍ୱର; ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭୋଗ ଓ ନାରୀସୁଖ ପ୍ରତି ଆସକ୍ତି ରହିଛି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ଆକାଂକ୍ଷା ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରହିଥାଏ।
ଯାଵଦ୍ଗୁରୁମୁଖାମ୍ଭୋଜାନ୍ନ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ମନୁଂ ହରେଃ
ଗୁରୁଙ୍କର କମଳମୁଖରୁ ହରିଙ୍କ ମନ୍ତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତ ହେଉନଥିଲେ,
ଇନ୍ଦ୍ରତ୍ଵମମରତ୍ଵଂ ଚ ନହି ଵାଞ୍ଛନ୍ତି ଵୈଷ୍ଣଵାଃ
ବୈଷ୍ଣବମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରପଦ ବା ଅମରତ୍ୱ ଆଶା କରନ୍ତି ନାହିଁ।