କର୍ମଣା ଚ ନୃଣାଂ ଲଜ୍ଜା ପ୍ରଶଂସା ଚ ପ୍ରଫୁଲ୍ଲତା
ମନୁଷ୍ୟର କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଲଜ୍ଜା, ପ୍ରଶଂସା ଏବଂ ଆନନ୍ଦର ଅନୁଭୂତି ହୁଏ।
ଜପମାଲା କରାଦ୍ଭ୍ରଷ୍ଟା କୋପାଵିଷ୍ଟସ୍ଯ ଶୂଲିନଃ
ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ଯେଉଁଠି ରୋଷରେ ଭରିଯାଇଥିଲେ, ତାଙ୍କର ହାତରୁ ଜପମାଳା ପଡ଼ିଗଲା।
ସଂହର୍ତ୍ତୁରୀଶୋ ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୋଃ ପାତୁଃ ସଖା ଶିଵଃ
ଶିବ, ଯିଏ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ବନ୍ଧୁ, ସେ ନାଶକ ଏବଂ ରକ୍ଷକ।
ନିର୍ଗୁଣସ୍ଯ ଚ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ପ୍ରକୃତୀଶସ୍ଯ ନାରଦ
ନାରଦ, ଶିବ ହେଉଛନ୍ତି ନିର୍ଗୁଣ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଏବଂ ପ୍ରକୃତିର ନାଥଙ୍କର ବନ୍ଧୁ।
ଶିଵ ଉଵାଚ ଅଵୈଷ୍ଣଵାନାମସତାମଶିଵଂ ଚ ପଦେ ପଦେ
ଶିବ କହିଲେ: ଯେଉଁମାନେ ବୈଷ୍ଣବ ନୁହଁନ୍ତି ଏବଂ ଅଧର୍ମୀ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରତିପଦେ ଅଶୁଭ ଅଛି।
ଦଦାତି ଵୈଷ୍ଣଵେଭ୍ଯଶ୍ଚ ଯୋ ଦୁଃଖଂ ସୁସ୍ଥିତୋ ଜନଃ
ଯେ କୌଣସି ଜଣେ ସୁସ୍ଥିତ ଥିବା ସ୍ଥିତିରେ ବୈଷ୍ଣବମାନେଙ୍କୁ ଦୁଃଖ ଦେଇଥାଏ—
ଅଵୈଷ୍ଣଵାନାଂ ହୃଦଯଂ ନହି ଶୁଦ୍ଧଂ ସଦାମଲମ୍
ବୈଷ୍ଣବ ନୁହଁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ହୃଦୟ କେବେ ଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ନିର୍ମଳ ହୁଏନାହିଁ।
ଭିଦ୍ଯତେ ହଦଯଗ୍ରନ୍ଥିଶ୍ଛିଦ୍ଯନ୍ତେ ସର୍ଵସଂଶଯାଃ 2.60.
ହୃଦୟର ଗଠି ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୁଏ, ସମସ୍ତ ସନ୍ଦେହ କଟିଯାଏ।
ଅହୋ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଦାସାନାଂ କଃ ସ୍ଵଭାଵଃ ସୁନିର୍ମଲଃ
ହାଁ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କର ଦାସମାନେ କେତେ ଶୁଦ୍ଧ ସ୍ୱଭାବର ଅଧିକାରୀ!
ଗୁରୁର୍ଯସ୍ଯ ଵରିଷ୍ଠଶ୍ଚ କ୍ରୋଧହୀନଶ୍ଚ ଧାର୍ମିକଃ
ଯାହାଙ୍କର ଗୁରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, କ୍ରୋଧରହିତ ଏବଂ ଧର୍ମିକ—
ନିଶ୍ଶ୍ଵାସାଦ୍ଵୈ ସୁରଗୁରୋର୍ଭ୍ରାତୁର୍ମମ ବୃହସ୍ପତେଃ
ମୋ ଭାଇ ସୁରଗୁରୁ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କର ଶ୍ୱାସରୁ—
ତଥାଽପି ତଂ ନୋ ଶଶାପ ଧର୍ମ୍ମଭଙ୍ଗଭଯେନ ଚ
ତଥାପି, ଧର୍ମ ଭଙ୍ଗର ଭୟରୁ ସେ ତାଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲେ।
ଅହୋ ହ୍ଯତ୍ରେରସତ୍ପୁତ୍ରଃ ପରସ୍ତ୍ରୀଲୁବ୍ଧକଃ ଶଠଃ
ହାଁ, ଅତ୍ରିଙ୍କ ଅଧର୍ମୀ ପୁଅ ପରସ୍ତ୍ରୀ ଲୋଭୀ ଏବଂ ଚତୁର।
ଧର୍ମିଷ୍ଠା ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପୁତ୍ରା ଵୈଷ୍ଣଵା ବ୍ରାହ୍ମଣାସ୍ତଥା
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ପୁଅମାନେ ଏବଂ ବୈଷ୍ଣବ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ।
ଯେ ସାତ୍ତ୍ଵିକା ବ୍ରାହ୍ମଣାସ୍ତେ ଦେଵା ରାଜସିକାସ୍ତଥା
ଯେ ସତ୍ତ୍ୱଗୁଣୀ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ସେମାନେ ଦେବତାଙ୍କ ପରି ଅଟୁଟ୍ ଅଛନ୍ତି । ଯେମିତି ରଜୋଗୁଣୀ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମଧ୍ୟ, ସେମାନେ ଭି ଏହିପରି ।
ସ୍ଵଧର୍ମନିରତା ଵିପ୍ରା ନାରାଯଣପରାଯଣାଃ
ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ଓ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ସମର୍ପିତ, ସେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ।
ମୁମୁକ୍ଷଵୋ ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତା ବ୍ରାହ୍ମଣା ଦାସ୍ଯଲିପ୍ସଵଃ
ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମୋକ୍ଷ ଚାହାନ୍ତି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଭକ୍ତ ଓ ସେବା କରିବାକୁ ଆଗ୍ରହୀ, ସେମାନେ ଶୁଭ ।
ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ସ୍ଵଧର୍ମଶ୍ଚ କୃଷ୍ଣସ୍ଯାର୍ଚ୍ଚନମୀପ୍ସିତମ୍ 2.60.
ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ହେଉଛି କୃଷ୍ଣଙ୍କର ପୂଜା, ଏହି କାମ ସବୁଠାରୁ ଆଦରଣୀୟ ।
ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣା ଵୈଷ୍ଣଵାଶ୍ଚ ସ୍ଵତନ୍ତ୍ରାଃ ପରମଂ ପଦମ୍
ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବୈଷ୍ଣବ ଓ ସ୍ୱାଧୀନ, ସେମାନେ ପରମ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ।
ଵର୍ଣାନାଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠାଃ ସାଧଵୋ ଵୈଷ୍ଣଵା ଯଦି
ସମସ୍ତ ବର୍ଣ୍ଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବିଶେଷକରି ସେମାନେ ଯଦି ନିଷ୍ଠାବାନ ବୈଷ୍ଣବ ।
ପରିପକ୍ଵା ଵିପକ୍ଵା ଵା ଵୈଷ୍ଣଵାଃ ସାଧଵଶ୍ଚ ତେ
ସେମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉନ୍ତି କିମ୍ବା ଅପୂର୍ଣ୍ଣ, ଯେମାନେ ବୈଷ୍ଣବ ଓ ନିଷ୍ଠାବାନ, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭଲ ।
ଯଥା ଵହ୍ନୌ ଶୁଷ୍କତୃଣଂ ଭସ୍ମୀଭୂତଂ ଭଵେତ୍ସଦା
ଯେପରି ଅଗ୍ନିରେ ଶୁଖିଲା ଘାସ ସଦା ଭସ୍ମ ହୋଇଯାଏ,
ଗୁରୁଵକ୍ତ୍ରାଦ୍ଵିଷ୍ଣୁମନ୍ତ୍ରୋ ଯସ୍ଯ କର୍ଣେ ପ୍ରଵେକ୍ଷ୍ଯତି
ଗୁରୁଙ୍କ ମୁଖରୁ ବିଷ୍ଣୁମନ୍ତ୍ର ଯେଉଁଠାରେ କାନରେ ପଡ଼େ,
ପୁଂସାଂ ଶତଂ ପିତୄଣାଂ ଚ ଶତଂ ମାତାମହସ୍ଯ ଚ
ସେଥିରେ ପୁରୁଷଙ୍କ ପିତୃପକ୍ଷର ଶତଜନ ଓ ମାତୃପକ୍ଷର ଶତଜନ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି ।
ଗଯାଯାଂ ପିଣ୍ଡଦାନେନ ପିଣ୍ଡଦାଃ ପିଣ୍ଡଭୋଜିନମ୍
ଗୟାରେ ପିଣ୍ଡ ଦାନ କରିଲେ, ଯେମାନେ ପିଣ୍ଡ ଦେଉଛନ୍ତି ଓ ଯେମାନେ ପିଣ୍ଡ ଭୋଜନ କରନ୍ତି—
ମନ୍ତ୍ରଗ୍ରହଣମାତ୍ରେଣ ଜୀଵନ୍ମୁକ୍ତୋ ଭଵେନ୍ନରଃ
ମନ୍ତ୍ର ଗ୍ରହଣ କେବଳ କରିଲେ ମଧ୍ୟ, ମଣିଷ ଜୀବନେ ମୁକ୍ତି ପାଏ ।
ପୁନନ୍ତ୍ଯେଵ ହି ତୀର୍ଥାନି ଗଙ୍ଗାଦୀନି ଚ ଭାରତେ
ଭାରତରେ ଗଙ୍ଗା ଓ ଅନ୍ୟ ତୀର୍ଥସ୍ଥଳୀମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି ।
ପାପାନି ପାପିନାଂ ତୀର୍ଥେ ଯାଵନ୍ତି ପ୍ରଭଵନ୍ତି ଚ 2.60.
ତୀର୍ଥରେ ପାପୀମାନେ ଯେତେ ପାପ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଏତେ ପାପ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ—
କୃଷ୍ଣମନ୍ତ୍ରୋପାସକାନାଂ ରଜସା ପାଦପଦ୍ମଯୋଃ
କୃଷ୍ଣମନ୍ତ୍ର ଉପାସକଙ୍କ ପାଦଧୂଳି ଦ୍ୱାରା—
ଵାଯୁଶ୍ଚ ପଵନୋ ଵହ୍ନିଃ ସୂର୍ଯ୍ଯଃ ସର୍ଵଂ ପୁନାତି ଚ
ବାୟୁ, ପବନ, ଅଗ୍ନି ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ—ଏମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି ।