ଵଚନେଷୁ ଚ ବୁଦ୍ଧୌ ଚ ସ୍ଵଭାଵେ ଚ ଚରିତ୍ରତଃ
କଥା, ବୁଦ୍ଧି, ସ୍ୱଭାବ ଓ ଚରିତ୍ରରେ—
ଯାଦୃଗ୍ଯେଷାଂ ଚ ହଦଯେ ତାଦୃକ୍ତେଷାଂ ଚ ମଂଗଲମ୍
ଯେପରି ତାଙ୍କର ହୃଦୟ, ସେପରି ତାଙ୍କର ଭାଗ୍ୟ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଚ ମହାଦେଵୋ ଵିରରାମ ସ୍ଵସଂସଦି
ଏପରି କହି ମହାଦେବ ନିଜ ସଭାରେ ଶାନ୍ତ ହେଲେ।
ବୃହସ୍ପତିରୁଵାଚ ଲୋକାଃ କର୍ମଵଶାନ୍ନିତ୍ଯଂ ନାନାଜନ୍ମସୁ ଯତ୍କୃତମ୍
ବୃହସ୍ପତି କହିଲେ: ଲୋକମାନେ କର୍ମରେ ବନ୍ଧା, ବିଭିନ୍ନ ଜନ୍ମରେ କରାଯାଇଥିବା କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ସଦାଭାବେ ଭୋଗ କରନ୍ତି।
ସ୍ଵକର୍ମଣାଂ ଫଲଂ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ଜନ୍ତୁର୍ଜନ୍ମନି ଜନ୍ମନି
ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରାଣୀ ନିଜ କର୍ମର ଫଳ ପ୍ରତିଜନ୍ମରେ ଭୋଗ କରେ।
କେଚିଦ୍ଵଦନ୍ତି ଦୈଵେନ ସ୍ଵଭାଵେନେତି କେଚନ
କେହି କହନ୍ତି ଏହା ଭାଗ୍ୟଦ୍ୱାରା, ଆଉ କେହି କହନ୍ତି ନିଜ ସ୍ୱଭାବରୁ।
ସ୍ଵଯଂ ଚ କର୍ମଜନକଃ କର୍ମ ଵୈ ଦୈଵକାରଣମ୍
କାର୍ଯ୍ୟ ନିଜେ କାର୍ଯ୍ୟର ମୂଳ କାରଣ ଅଟୁଟ ଭାବେ ଦୈବ ଦ୍ୱାରା ହୁଏ।
ସ୍ଵକର୍ମଣାଂ ଚ ସର୍ଵେଷାଂ ଜନ୍ତୂନାଂ ପ୍ରତିଜନ୍ମନି
ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଜନ୍ମ ପ୍ରତିଜନ୍ମରେ ତାଙ୍କର ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କର ଭାଗ୍ୟ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରେ।
ସ୍ଵକର୍ମଫଲଭୋକ୍ତା ଚ ଜୀଵୋ ହି ସଗୁଣଃ ସଦା 2.60.
ଜୀବ ସଦା ଗୁଣସହିତ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ଭୋଗ କରେ।
ସ ଏଵାତ୍ମା ସର୍ଵସେଵ୍ଯଃ ସର୍ଵେଷାଂ ଚ ଫଲପ୍ରଦଃ
ସେଇ ଆତ୍ମା ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହେବାଯୋଗ୍ୟ ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଫଳ ଦେଇଥାଏ।
କର୍ମଣା ଚ ନୃଣାଂ ଲଜ୍ଜା ପ୍ରଶଂସା ଚ ପ୍ରଫୁଲ୍ଲତା
ମନୁଷ୍ୟର କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଲଜ୍ଜା, ପ୍ରଶଂସା ଏବଂ ଆନନ୍ଦର ଅନୁଭୂତି ହୁଏ।
ଜପମାଲା କରାଦ୍ଭ୍ରଷ୍ଟା କୋପାଵିଷ୍ଟସ୍ଯ ଶୂଲିନଃ
ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ଯେଉଁଠି ରୋଷରେ ଭରିଯାଇଥିଲେ, ତାଙ୍କର ହାତରୁ ଜପମାଳା ପଡ଼ିଗଲା।
ସଂହର୍ତ୍ତୁରୀଶୋ ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୋଃ ପାତୁଃ ସଖା ଶିଵଃ
ଶିବ, ଯିଏ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ବନ୍ଧୁ, ସେ ନାଶକ ଏବଂ ରକ୍ଷକ।
ନିର୍ଗୁଣସ୍ଯ ଚ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ପ୍ରକୃତୀଶସ୍ଯ ନାରଦ
ନାରଦ, ଶିବ ହେଉଛନ୍ତି ନିର୍ଗୁଣ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଏବଂ ପ୍ରକୃତିର ନାଥଙ୍କର ବନ୍ଧୁ।
ଶିଵ ଉଵାଚ ଅଵୈଷ୍ଣଵାନାମସତାମଶିଵଂ ଚ ପଦେ ପଦେ
ଶିବ କହିଲେ: ଯେଉଁମାନେ ବୈଷ୍ଣବ ନୁହଁନ୍ତି ଏବଂ ଅଧର୍ମୀ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରତିପଦେ ଅଶୁଭ ଅଛି।
ଦଦାତି ଵୈଷ୍ଣଵେଭ୍ଯଶ୍ଚ ଯୋ ଦୁଃଖଂ ସୁସ୍ଥିତୋ ଜନଃ
ଯେ କୌଣସି ଜଣେ ସୁସ୍ଥିତ ଥିବା ସ୍ଥିତିରେ ବୈଷ୍ଣବମାନେଙ୍କୁ ଦୁଃଖ ଦେଇଥାଏ—
ଅଵୈଷ୍ଣଵାନାଂ ହୃଦଯଂ ନହି ଶୁଦ୍ଧଂ ସଦାମଲମ୍
ବୈଷ୍ଣବ ନୁହଁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ହୃଦୟ କେବେ ଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ନିର୍ମଳ ହୁଏନାହିଁ।
ଭିଦ୍ଯତେ ହଦଯଗ୍ରନ୍ଥିଶ୍ଛିଦ୍ଯନ୍ତେ ସର୍ଵସଂଶଯାଃ 2.60.
ହୃଦୟର ଗଠି ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୁଏ, ସମସ୍ତ ସନ୍ଦେହ କଟିଯାଏ।
ଅହୋ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଦାସାନାଂ କଃ ସ୍ଵଭାଵଃ ସୁନିର୍ମଲଃ
ହାଁ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କର ଦାସମାନେ କେତେ ଶୁଦ୍ଧ ସ୍ୱଭାବର ଅଧିକାରୀ!
ଗୁରୁର୍ଯସ୍ଯ ଵରିଷ୍ଠଶ୍ଚ କ୍ରୋଧହୀନଶ୍ଚ ଧାର୍ମିକଃ
ଯାହାଙ୍କର ଗୁରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, କ୍ରୋଧରହିତ ଏବଂ ଧର୍ମିକ—
ନିଶ୍ଶ୍ଵାସାଦ୍ଵୈ ସୁରଗୁରୋର୍ଭ୍ରାତୁର୍ମମ ବୃହସ୍ପତେଃ
ମୋ ଭାଇ ସୁରଗୁରୁ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କର ଶ୍ୱାସରୁ—
ତଥାଽପି ତଂ ନୋ ଶଶାପ ଧର୍ମ୍ମଭଙ୍ଗଭଯେନ ଚ
ତଥାପି, ଧର୍ମ ଭଙ୍ଗର ଭୟରୁ ସେ ତାଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲେ।
ଅହୋ ହ୍ଯତ୍ରେରସତ୍ପୁତ୍ରଃ ପରସ୍ତ୍ରୀଲୁବ୍ଧକଃ ଶଠଃ
ହାଁ, ଅତ୍ରିଙ୍କ ଅଧର୍ମୀ ପୁଅ ପରସ୍ତ୍ରୀ ଲୋଭୀ ଏବଂ ଚତୁର।
ଧର୍ମିଷ୍ଠା ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପୁତ୍ରା ଵୈଷ୍ଣଵା ବ୍ରାହ୍ମଣାସ୍ତଥା
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ପୁଅମାନେ ଏବଂ ବୈଷ୍ଣବ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ।
ଯେ ସାତ୍ତ୍ଵିକା ବ୍ରାହ୍ମଣାସ୍ତେ ଦେଵା ରାଜସିକାସ୍ତଥା
ଯେ ସତ୍ତ୍ୱଗୁଣୀ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ସେମାନେ ଦେବତାଙ୍କ ପରି ଅଟୁଟ୍ ଅଛନ୍ତି । ଯେମିତି ରଜୋଗୁଣୀ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମଧ୍ୟ, ସେମାନେ ଭି ଏହିପରି ।
ସ୍ଵଧର୍ମନିରତା ଵିପ୍ରା ନାରାଯଣପରାଯଣାଃ
ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ଓ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ସମର୍ପିତ, ସେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ।
ମୁମୁକ୍ଷଵୋ ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତା ବ୍ରାହ୍ମଣା ଦାସ୍ଯଲିପ୍ସଵଃ
ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମୋକ୍ଷ ଚାହାନ୍ତି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଭକ୍ତ ଓ ସେବା କରିବାକୁ ଆଗ୍ରହୀ, ସେମାନେ ଶୁଭ ।
ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ସ୍ଵଧର୍ମଶ୍ଚ କୃଷ୍ଣସ୍ଯାର୍ଚ୍ଚନମୀପ୍ସିତମ୍ 2.60.
ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ହେଉଛି କୃଷ୍ଣଙ୍କର ପୂଜା, ଏହି କାମ ସବୁଠାରୁ ଆଦରଣୀୟ ।
ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣା ଵୈଷ୍ଣଵାଶ୍ଚ ସ୍ଵତନ୍ତ୍ରାଃ ପରମଂ ପଦମ୍
ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବୈଷ୍ଣବ ଓ ସ୍ୱାଧୀନ, ସେମାନେ ପରମ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ।
ଵର୍ଣାନାଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠାଃ ସାଧଵୋ ଵୈଷ୍ଣଵା ଯଦି
ସମସ୍ତ ବର୍ଣ୍ଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବିଶେଷକରି ସେମାନେ ଯଦି ନିଷ୍ଠାବାନ ବୈଷ୍ଣବ ।