ସୁଶାସିତୋ ନ ଶିଷ୍ଯୋ ଵା କିଂ ଭୃତ୍ଯାଶ୍ଚୋତ୍ତରପ୍ରଦାଃ
ଭଲଭାବେ ଶିଖିଲେ ମଧ୍ୟ ଶିଷ୍ୟ ଶୁଣୁନାହାଁନ୍ତି କି, କିମ୍ବା ଚାକରମାନେ ଆଦେଶ ମାନୁନାହାଁନ୍ତି?
ଗରିଷ୍ଠଶ୍ଚ ଵରିଷ୍ଠଶ୍ଚ ଶଶ୍ଵତ୍ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ମାନସ
ଯେଉଁମାନେ ସବୁଠୁ ଉତ୍ତମ ଓ ବଡ଼, ସେମାନେ ସଦା ମନରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ରହନ୍ତି।
କିଂ ଵା ରୁଷ୍ଟୋଽଭୀଷ୍ଟଦେଵଃ କିଂ ଵା ରୁଷ୍ଟାଶ୍ଚ ଵାଡଵାଃ
କି ତୁମ ପ୍ରିୟ ଦେବତା କ୍ରୁଧିତ, କିମ୍ବା ତୁମ ଘୋଡ଼ାମାନେ ରାଗିଛନ୍ତି?
କିଂ ଵା ତେ ବନ୍ଧୁଵିଚ୍ଛେଦୋ ଵିଗ୍ରହୋ ବଲିନା ସହ
କି ତୁମେ ବନ୍ଧୁମାନେଠାରୁ ଅଲଗା ହୋଇଯାଇଛ, କିମ୍ବା କୌଣସି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସହିତ ବିରୋଧ ହେଇଛି?
କେନ ତେ ଵା କୃତା ନିନ୍ଦା ଖଲୈର୍ଵା ପାପିଭିର୍ମୁନେ
ମୁନି, କିଏ ତୁମକୁ ନିନ୍ଦା କରିଛି—ଦୁଷ୍ଟମାନେ କିମ୍ବା ପାପୀମାନେ?
ବନ୍ଧୁସ୍ତ୍ଯକ୍ତସ୍ତ୍ଵଯା କିଂ ଵା ଵୈରାଗ୍ଯେଣ କ୍ରୁଧାଽଥଵା
ତୁମେ କି କୌଣସି ବନ୍ଧୁକୁ ବିରକ୍ତି କିମ୍ବା କ୍ରୋଧରେ ଛାଡ଼ିଦେଇଛ?
ଗୁରୁନିନ୍ଦା ବନ୍ଧୁନିନ୍ଦା ଖଲଵକ୍ତ୍ରାଚ୍ଛ୍ରୁତାଽଥଵା
ତୁମେ କି ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକଙ୍କ ମୁଁହରୁ ଗୁରୁ କିମ୍ବା ବନ୍ଧୁଙ୍କ ନିନ୍ଦା ଶୁଣିଛ?
ଅସଦ୍ଵଂଶପ୍ରଜାତାନାଂ ଖଲାନାଂ ନିନ୍ଦନଂ ତଥା
ଅସଦ୍ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଓ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଉପରେ ନିନ୍ଦା କରିବା ମଧ୍ୟ ଏହିପରି।
ପରପ୍ରଶଂସକାଃ ସନ୍ତଃ ପୁଣ୍ଯଵନ୍ତୋ ହି ଭାରତେ
ଏଠାରେ ଅନ୍ୟମାନେ ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପୁଣ୍ୟବାନ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ପୁତ୍ରେ ଯଶସି ତୋଯେ ଚ ସମୃଦ୍ଧେ ଚ ପରାକ୍ରମେ 2.60.
ପୁଅ, କୀର୍ତ୍ତି, ପାଣି, ସମୃଦ୍ଧି ଓ ପ୍ରତାପରେ—
ଵଚନେଷୁ ଚ ବୁଦ୍ଧୌ ଚ ସ୍ଵଭାଵେ ଚ ଚରିତ୍ରତଃ
କଥା, ବୁଦ୍ଧି, ସ୍ୱଭାବ ଓ ଚରିତ୍ରରେ—
ଯାଦୃଗ୍ଯେଷାଂ ଚ ହଦଯେ ତାଦୃକ୍ତେଷାଂ ଚ ମଂଗଲମ୍
ଯେପରି ତାଙ୍କର ହୃଦୟ, ସେପରି ତାଙ୍କର ଭାଗ୍ୟ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଚ ମହାଦେଵୋ ଵିରରାମ ସ୍ଵସଂସଦି
ଏପରି କହି ମହାଦେବ ନିଜ ସଭାରେ ଶାନ୍ତ ହେଲେ।
ବୃହସ୍ପତିରୁଵାଚ ଲୋକାଃ କର୍ମଵଶାନ୍ନିତ୍ଯଂ ନାନାଜନ୍ମସୁ ଯତ୍କୃତମ୍
ବୃହସ୍ପତି କହିଲେ: ଲୋକମାନେ କର୍ମରେ ବନ୍ଧା, ବିଭିନ୍ନ ଜନ୍ମରେ କରାଯାଇଥିବା କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ସଦାଭାବେ ଭୋଗ କରନ୍ତି।
ସ୍ଵକର୍ମଣାଂ ଫଲଂ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ଜନ୍ତୁର୍ଜନ୍ମନି ଜନ୍ମନି
ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରାଣୀ ନିଜ କର୍ମର ଫଳ ପ୍ରତିଜନ୍ମରେ ଭୋଗ କରେ।
କେଚିଦ୍ଵଦନ୍ତି ଦୈଵେନ ସ୍ଵଭାଵେନେତି କେଚନ
କେହି କହନ୍ତି ଏହା ଭାଗ୍ୟଦ୍ୱାରା, ଆଉ କେହି କହନ୍ତି ନିଜ ସ୍ୱଭାବରୁ।
ସ୍ଵଯଂ ଚ କର୍ମଜନକଃ କର୍ମ ଵୈ ଦୈଵକାରଣମ୍
କାର୍ଯ୍ୟ ନିଜେ କାର୍ଯ୍ୟର ମୂଳ କାରଣ ଅଟୁଟ ଭାବେ ଦୈବ ଦ୍ୱାରା ହୁଏ।
ସ୍ଵକର୍ମଣାଂ ଚ ସର୍ଵେଷାଂ ଜନ୍ତୂନାଂ ପ୍ରତିଜନ୍ମନି
ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଜନ୍ମ ପ୍ରତିଜନ୍ମରେ ତାଙ୍କର ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କର ଭାଗ୍ୟ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରେ।
ସ୍ଵକର୍ମଫଲଭୋକ୍ତା ଚ ଜୀଵୋ ହି ସଗୁଣଃ ସଦା 2.60.
ଜୀବ ସଦା ଗୁଣସହିତ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ଭୋଗ କରେ।
ସ ଏଵାତ୍ମା ସର୍ଵସେଵ୍ଯଃ ସର୍ଵେଷାଂ ଚ ଫଲପ୍ରଦଃ
ସେଇ ଆତ୍ମା ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହେବାଯୋଗ୍ୟ ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଫଳ ଦେଇଥାଏ।
କର୍ମଣା ଚ ନୃଣାଂ ଲଜ୍ଜା ପ୍ରଶଂସା ଚ ପ୍ରଫୁଲ୍ଲତା
ମନୁଷ୍ୟର କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଲଜ୍ଜା, ପ୍ରଶଂସା ଏବଂ ଆନନ୍ଦର ଅନୁଭୂତି ହୁଏ।
ଜପମାଲା କରାଦ୍ଭ୍ରଷ୍ଟା କୋପାଵିଷ୍ଟସ୍ଯ ଶୂଲିନଃ
ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ଯେଉଁଠି ରୋଷରେ ଭରିଯାଇଥିଲେ, ତାଙ୍କର ହାତରୁ ଜପମାଳା ପଡ଼ିଗଲା।
ସଂହର୍ତ୍ତୁରୀଶୋ ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୋଃ ପାତୁଃ ସଖା ଶିଵଃ
ଶିବ, ଯିଏ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ବନ୍ଧୁ, ସେ ନାଶକ ଏବଂ ରକ୍ଷକ।
ନିର୍ଗୁଣସ୍ଯ ଚ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ପ୍ରକୃତୀଶସ୍ଯ ନାରଦ
ନାରଦ, ଶିବ ହେଉଛନ୍ତି ନିର୍ଗୁଣ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଏବଂ ପ୍ରକୃତିର ନାଥଙ୍କର ବନ୍ଧୁ।
ଶିଵ ଉଵାଚ ଅଵୈଷ୍ଣଵାନାମସତାମଶିଵଂ ଚ ପଦେ ପଦେ
ଶିବ କହିଲେ: ଯେଉଁମାନେ ବୈଷ୍ଣବ ନୁହଁନ୍ତି ଏବଂ ଅଧର୍ମୀ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରତିପଦେ ଅଶୁଭ ଅଛି।
ଦଦାତି ଵୈଷ୍ଣଵେଭ୍ଯଶ୍ଚ ଯୋ ଦୁଃଖଂ ସୁସ୍ଥିତୋ ଜନଃ
ଯେ କୌଣସି ଜଣେ ସୁସ୍ଥିତ ଥିବା ସ୍ଥିତିରେ ବୈଷ୍ଣବମାନେଙ୍କୁ ଦୁଃଖ ଦେଇଥାଏ—
ଅଵୈଷ୍ଣଵାନାଂ ହୃଦଯଂ ନହି ଶୁଦ୍ଧଂ ସଦାମଲମ୍
ବୈଷ୍ଣବ ନୁହଁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ହୃଦୟ କେବେ ଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ନିର୍ମଳ ହୁଏନାହିଁ।
ଭିଦ୍ଯତେ ହଦଯଗ୍ରନ୍ଥିଶ୍ଛିଦ୍ଯନ୍ତେ ସର୍ଵସଂଶଯାଃ 2.60.
ହୃଦୟର ଗଠି ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୁଏ, ସମସ୍ତ ସନ୍ଦେହ କଟିଯାଏ।
ଅହୋ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଦାସାନାଂ କଃ ସ୍ଵଭାଵଃ ସୁନିର୍ମଲଃ
ହାଁ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କର ଦାସମାନେ କେତେ ଶୁଦ୍ଧ ସ୍ୱଭାବର ଅଧିକାରୀ!
ଗୁରୁର୍ଯସ୍ଯ ଵରିଷ୍ଠଶ୍ଚ କ୍ରୋଧହୀନଶ୍ଚ ଧାର୍ମିକଃ
ଯାହାଙ୍କର ଗୁରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, କ୍ରୋଧରହିତ ଏବଂ ଧର୍ମିକ—