ପିତୃଯଜ୍ଞେ ତନୁଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଯୋଗାଦ୍ଵୈ ସିଦ୍ଧଯୋଗିନୀ
ପିତୃୟଜ୍ଞରେ ତାଙ୍କର ଦେହ ଛାଡି, ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ସେ ସିଦ୍ଧ ଯୋଗିନୀ ହେଲେ।
କାଲେନ କୃଷ୍ଣତପସା ଶଙ୍କରଂ ପ୍ରାପ ସୁନ୍ଦରୀ।। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣୋ ହି ଗୁରୁଃ ଶମ୍ଭୋଃ ପରମାତ୍ମା ପରାତ୍ପରଃ
ସମୟ କ୍ରମେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ସୁନ୍ଦରୀ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ପାଇଲେ; କାରଣ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ହେଉଛନ୍ତି ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ଗୁରୁ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆତ୍ମା, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା।
କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ଵରପୁତ୍ରୋଽଯଂ ସ୍ଵଯମେଵ ବୃହସ୍ପତିଃ
ଏହି ବୃହସ୍ପତି ସ୍ୱୟଂ କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦିତ ପୁତ୍ର।
ଇତ୍ଯେଵଂ କଥିତଂ ସର୍ଵମତିଗୁହ୍ଯଂ ପୁରାତନମ୍
ଏଭଳି ଏହି ସମସ୍ତ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁପ୍ତ ଏବଂ ପୁରାତନ କଥା କହାଯାଇଛି।
ପାରଂପରିକମନ୍ଯଂ ଚ କଥଯାମି ନିଶାମଯ 2.59.
ଏବେ ଆଉ ଏକ ପାରମ୍ପରିକ କଥା କହିବି, ଆଗ୍ରହରେ ଶୁଣ।
ଶିଷ୍ଯୌ ଚାଂଗିରସସ୍ତୌ ଦ୍ଵୌ ଗୁରୁପୁତ୍ରୋଽଥଵା ତତଃ
ସେ ଦୁଇଜଣ ଥିଲେ ଆଙ୍ଗିରସଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ, କିମ୍ବା ଗୁରୁଙ୍କର ପୁତ୍ର।
ସ୍ଵଜ୍ଞାନଂ ସ୍ଵଂ ଚ ଭଗଵାନ୍ଵିସସ୍ମାର ସ୍ଵମୋହତଃ
ଭଗବାନ୍ ସ୍ୱୟଂ ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନ ଏବଂ ନିଜକୁ, ନିଜ ମୋହରୁ ସ୍ମରଣ କଲେ।
ଅତୋ ହେତୋର୍ଗୁରୁଶ୍ଚୈଵଂ ମତ୍ସୁତସ୍ସ୍ଯାଚ୍ଛିଵସ୍ଯ ସଃ
ଏହି କାରଣରୁ ଗୁରୁ ଏଭଳି ମୋର ଏବଂ ଶିବଙ୍କର ପୁତ୍ର ହେଲେ।
ତ୍ଵଂ ଗଚ୍ଛ ତତ୍ର ସନ୍ନଦ୍ଧଃ ସଦେଵୋ ନର୍ମଦାତଟମ୍
ତୁମେ ଦେବମାନେ ସହିତ ସଜ୍ଜ ହୋଇ, ନର୍ମଦା ନଦୀର କୂଳକୁ ଯାଅ।
ଗୁରୁର୍ଯଯୌ ଚ କୈଲାସଂ ମହେନ୍ଦ୍ରୋ ନର୍ମଦାତଟମ୍
ଗୁରୁ କୈଳାସକୁ ଗଲେ, ଏବଂ ମହେନ୍ଦ୍ର ନର୍ମଦା ନଦୀର କୂଳକୁ ଗଲେ।
ନାରଦ ଉଵାଚ ନିପୀତଂ ଚ ମହାଖ୍ଯାନଂ ତ୍ଵନ୍ମୁଖେନ୍ଦୁଵିନିସୃତମ୍
ନାରଦ କହିଲେ: ତୁମ ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ମୁହଁରୁ ବହିଥିବା ଏହି ମହାକଥାକୁ ଆମେ ଶୁଣିଛୁ।
ଅଧୁନା ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମି କିମୁଵାଚ ବୃହସ୍ପତିଃ
ଏବେ ମୁଁ ଜାଣିବାକୁ ଚାହେଁ: ବୃହସ୍ପତି କଣ କହିଥିଲେ?
ଜଗତ୍କର୍ତା ଵିଧାତା ଚ କିଂ ଵା ତଂ ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ସଃ
ସେ ସଂସାରର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଏବଂ ବ୍ୟବସ୍ଥାପକଙ୍କୁ କଣ କହିଥିଲେ?
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ପ୍ରଣମ୍ଯ ତସ୍ଥୌ ପୁରତୋ ଲଜ୍ଜାଵନତକନ୍ଧରଃ
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ପ୍ରଣାମ କରି, ସେ ଲଜ୍ଜାରେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଗୁରୁସୁତଂ ଶମ୍ଭୁରୁଦତିଷ୍ଠତ୍କୁଶାସନାତ୍
ଗୁରୁଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖି, ଶମ୍ଭୁ କୁଶା ଆସନରୁ ଉଠିଲେ।
ସ୍ଵାସନେ ଵାସଯିତ୍ଵା ଵୈ ପପ୍ରଚ୍ଛ କୁଶଲଂ ଵଚଃ
ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଆସନରେ ବସାଇ, ଶମ୍ଭୁ ସ୍ନେହପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ।
ଶ୍ରୀଶଙ୍କର ଉଵାଚ ସାଶ୍ରୁନେତ୍ରୋ ଲଜ୍ଜିତଶ୍ଚ ଭ୍ରାତସ୍ତତ୍କାରଣଂ ଵଦ
ଶ୍ରୀଶଙ୍କର କହିଲେ: ଲଜ୍ଜାରେ ଅଂଶୁଭରା ଆଖିରେ, ଭାଇ, ଏହାର କାରଣ କହ।
କିଂ ଵା ତପସ୍ଯା ହୀନା ତେ ସନ୍ଧ୍ଯା ହୀନାଽଥଵା ମୁନେ
ତୁମର ତପସ୍ୟା କମ୍ ହୋଇଛି କି, କିମ୍ବା ସନ୍ଧ୍ୟାବନ୍ଧନ ଛାଡିଦେଇଛ କି, ମୁନି?
କିଂ ଵା ଗୁରୌ ଭକ୍ତିହୀନୋଽଭୀଷ୍ଟଦେଵେଽଥଵା ଗୁରୌ
ନାହିଁ କି ତୁମେ ଗୁରୁଙ୍କୁ କିମ୍ବା ନିଜ ପ୍ରିୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରୁନାହାଁତ?
କିଂ ଵାଽତିଥିସ୍ତେ ଵିମୁଖଃ କିଂ ଵା ପୋଷ୍ଯା ବୁଭୁକ୍ଷିତାଃ 2.60.୧
କି ତୁମ ଅତିଥି ମୁହଁ ଘୁଞ୍ଚିଛନ୍ତି, କିମ୍ବା ଯେଉଁମାନେ ତୁମେ ପାଳନ କରୁଛ, ସେମାନେ ଭୁକ୍ତିରେ ଅଛନ୍ତି?
ସୁଶାସିତୋ ନ ଶିଷ୍ଯୋ ଵା କିଂ ଭୃତ୍ଯାଶ୍ଚୋତ୍ତରପ୍ରଦାଃ
ଭଲଭାବେ ଶିଖିଲେ ମଧ୍ୟ ଶିଷ୍ୟ ଶୁଣୁନାହାଁନ୍ତି କି, କିମ୍ବା ଚାକରମାନେ ଆଦେଶ ମାନୁନାହାଁନ୍ତି?
ଗରିଷ୍ଠଶ୍ଚ ଵରିଷ୍ଠଶ୍ଚ ଶଶ୍ଵତ୍ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ମାନସ
ଯେଉଁମାନେ ସବୁଠୁ ଉତ୍ତମ ଓ ବଡ଼, ସେମାନେ ସଦା ମନରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ରହନ୍ତି।
କିଂ ଵା ରୁଷ୍ଟୋଽଭୀଷ୍ଟଦେଵଃ କିଂ ଵା ରୁଷ୍ଟାଶ୍ଚ ଵାଡଵାଃ
କି ତୁମ ପ୍ରିୟ ଦେବତା କ୍ରୁଧିତ, କିମ୍ବା ତୁମ ଘୋଡ଼ାମାନେ ରାଗିଛନ୍ତି?
କିଂ ଵା ତେ ବନ୍ଧୁଵିଚ୍ଛେଦୋ ଵିଗ୍ରହୋ ବଲିନା ସହ
କି ତୁମେ ବନ୍ଧୁମାନେଠାରୁ ଅଲଗା ହୋଇଯାଇଛ, କିମ୍ବା କୌଣସି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସହିତ ବିରୋଧ ହେଇଛି?
କେନ ତେ ଵା କୃତା ନିନ୍ଦା ଖଲୈର୍ଵା ପାପିଭିର୍ମୁନେ
ମୁନି, କିଏ ତୁମକୁ ନିନ୍ଦା କରିଛି—ଦୁଷ୍ଟମାନେ କିମ୍ବା ପାପୀମାନେ?
ବନ୍ଧୁସ୍ତ୍ଯକ୍ତସ୍ତ୍ଵଯା କିଂ ଵା ଵୈରାଗ୍ଯେଣ କ୍ରୁଧାଽଥଵା
ତୁମେ କି କୌଣସି ବନ୍ଧୁକୁ ବିରକ୍ତି କିମ୍ବା କ୍ରୋଧରେ ଛାଡ଼ିଦେଇଛ?
ଗୁରୁନିନ୍ଦା ବନ୍ଧୁନିନ୍ଦା ଖଲଵକ୍ତ୍ରାଚ୍ଛ୍ରୁତାଽଥଵା
ତୁମେ କି ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକଙ୍କ ମୁଁହରୁ ଗୁରୁ କିମ୍ବା ବନ୍ଧୁଙ୍କ ନିନ୍ଦା ଶୁଣିଛ?
ଅସଦ୍ଵଂଶପ୍ରଜାତାନାଂ ଖଲାନାଂ ନିନ୍ଦନଂ ତଥା
ଅସଦ୍ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଓ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଉପରେ ନିନ୍ଦା କରିବା ମଧ୍ୟ ଏହିପରି।
ପରପ୍ରଶଂସକାଃ ସନ୍ତଃ ପୁଣ୍ଯଵନ୍ତୋ ହି ଭାରତେ
ଏଠାରେ ଅନ୍ୟମାନେ ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପୁଣ୍ୟବାନ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ପୁତ୍ରେ ଯଶସି ତୋଯେ ଚ ସମୃଦ୍ଧେ ଚ ପରାକ୍ରମେ 2.60.
ପୁଅ, କୀର୍ତ୍ତି, ପାଣି, ସମୃଦ୍ଧି ଓ ପ୍ରତାପରେ—