ସୁଵ୍ରତାଂ ଚ ସଲକ୍ଷ୍ମୀକାଂ ତାମୁଵାଚ କୃପାନିଧିଃ
ସେ କୃପାର ଧାମ ଲକ୍ଷ୍ମୀସହିତ ସୁସଂସ୍କାରିତାକୁ କଥା କହିଲେ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ ଭୁଂକ୍ଷ୍ଵ ମଦ୍ଵରତଃ ପୁତ୍ରି ଭଵିଷ୍ଯତି ମଦଂଶତଃ
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ — ମୋର ଆଶୀର୍ବାଦ ଭୋଗ କର, ଝିଅ; ତୁମେ ମୋ ଅଂଶରେ ଏକ ପୁଅ ପାଇବ।
ପତିର୍ଗୁରୁଶ୍ଚ ଦେଵାନାଂ ମହତାଂ ଜ୍ଞାନିନାଂ ଵରଃ
ତୁମର ସ୍ୱାମୀ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଗୁରୁ ହେବେ, ମହାନ ଓ ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ।
ମଦ୍ଵରେଣ ଭଵେଦ୍ଯୋ ହି ସ ଚ ମଦ୍ଵରପୁତ୍ରକଃ
ମୋର ଆଶୀର୍ବାଦରେ ସେ ହେବେ, ଏବଂ ସେ ମୋର ଆଶୀର୍ବାଦର ପୁଅ ହେବ।
ଵରଜୋ ଵୀର୍ଯ୍ଯଜଶ୍ଚୈଵ କ୍ଷେତ୍ରଜଃ ପାଲକସ୍ତଥା 2.59.
ସେ ଆଶୀର୍ବାଦରୁ, ଶକ୍ତିରୁ ଏବଂ କ୍ଷେତ୍ରରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ପାଳକ ହେବେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ରାଧିକାନାଥଃ ସ୍ଵଲୋକଂ ଚ ଜଗାମ ସଃ ମୃତ୍ଯୁଞ୍ଜଯଂ ମହାଜ୍ଞାନଂ ଶିଵାଯ ପ୍ରଦଦୌ ପୁରା
ଏଭଳି କହି ରାଧିକାନାଥ ନିଜ ଲୋକକୁ ଚାଲିଗଲେ; ପୂର୍ବେ ସେ ମୃତ୍ୟୁଞ୍ଜୟର ମହାଜ୍ଞାନ ଶିବଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ।
ଦିଵ୍ଯଂ ଵର୍ଷତ୍ରିଲକ୍ଷଂ ଚ ତପଶ୍ଚକ୍ରେ ହିମାଲଯେ ସ୍ଵଶକ୍ତିଂ ଵିଷ୍ଣୁମାଯାଂ ଚ ସ୍ଵାଂଶଂ ଵୈ ଵାହନଂ ଵୃଷମ୍
ସେ ହିମାଳୟରେ ତିନି ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ଦିବ୍ୟ ତପସ୍ୟା କଲେ, ନିଜ ଶକ୍ତି, ବିଷ୍ଣୁମାୟା, ନିଜ ଅଂଶ ଓ ନିଜ ବୃଷଭ ଯାନ ସହିତ।
ସ୍ଵଶୂଲଂ ଚ ସ୍ଵକଵଚଂ ସ୍ଵମନ୍ତ୍ରଂ ଦ୍ଵାଦଶାକ୍ଷରମ୍ ଶିଵଲୋକେ ଶିଵା ସା ଚ ଵିଷ୍ଣୁମାଯା ଶିଵପ୍ରିଯା
ନିଜ ତ୍ରିଶୂଳ, କବଚ, ଦ୍ୱାଦଶାକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ସହିତ; ଶିବଲୋକରେ ସେ ବିଷ୍ଣୁମାୟା ଥିଲେ, ଶିବଙ୍କ ପ୍ରିୟା।
ଶକ୍ତିର୍ନାରାଯଣସ୍ଯେଯଂ ସାଽଽଵିର୍ଭୂତା ସନାତନୀ
ଏହି ନାରାୟଣଙ୍କ ଶାଶ୍ୱତ ଶକ୍ତି ଆପଣ ଦେଖାଦେଲେ।
ଜଘାନ ଦୈତ୍ଯନିକରଂ ଦେଵେଭ୍ଯଃ ପ୍ରଦଦୌ ପଦମ୍
ସେ ଦାନବମାନଙ୍କ ଦଳକୁ ନଶ୍ଟ କଲେ ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ପଦବି ଦେଲେ।
ପିତୃଯଜ୍ଞେ ତନୁଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଯୋଗାଦ୍ଵୈ ସିଦ୍ଧଯୋଗିନୀ
ପିତୃୟଜ୍ଞରେ ତାଙ୍କର ଦେହ ଛାଡି, ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ସେ ସିଦ୍ଧ ଯୋଗିନୀ ହେଲେ।
କାଲେନ କୃଷ୍ଣତପସା ଶଙ୍କରଂ ପ୍ରାପ ସୁନ୍ଦରୀ।। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣୋ ହି ଗୁରୁଃ ଶମ୍ଭୋଃ ପରମାତ୍ମା ପରାତ୍ପରଃ
ସମୟ କ୍ରମେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ସୁନ୍ଦରୀ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ପାଇଲେ; କାରଣ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ହେଉଛନ୍ତି ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ଗୁରୁ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆତ୍ମା, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା।
କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ଵରପୁତ୍ରୋଽଯଂ ସ୍ଵଯମେଵ ବୃହସ୍ପତିଃ
ଏହି ବୃହସ୍ପତି ସ୍ୱୟଂ କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦିତ ପୁତ୍ର।
ଇତ୍ଯେଵଂ କଥିତଂ ସର୍ଵମତିଗୁହ୍ଯଂ ପୁରାତନମ୍
ଏଭଳି ଏହି ସମସ୍ତ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁପ୍ତ ଏବଂ ପୁରାତନ କଥା କହାଯାଇଛି।
ପାରଂପରିକମନ୍ଯଂ ଚ କଥଯାମି ନିଶାମଯ 2.59.
ଏବେ ଆଉ ଏକ ପାରମ୍ପରିକ କଥା କହିବି, ଆଗ୍ରହରେ ଶୁଣ।
ଶିଷ୍ଯୌ ଚାଂଗିରସସ୍ତୌ ଦ୍ଵୌ ଗୁରୁପୁତ୍ରୋଽଥଵା ତତଃ
ସେ ଦୁଇଜଣ ଥିଲେ ଆଙ୍ଗିରସଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ, କିମ୍ବା ଗୁରୁଙ୍କର ପୁତ୍ର।
ସ୍ଵଜ୍ଞାନଂ ସ୍ଵଂ ଚ ଭଗଵାନ୍ଵିସସ୍ମାର ସ୍ଵମୋହତଃ
ଭଗବାନ୍ ସ୍ୱୟଂ ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନ ଏବଂ ନିଜକୁ, ନିଜ ମୋହରୁ ସ୍ମରଣ କଲେ।
ଅତୋ ହେତୋର୍ଗୁରୁଶ୍ଚୈଵଂ ମତ୍ସୁତସ୍ସ୍ଯାଚ୍ଛିଵସ୍ଯ ସଃ
ଏହି କାରଣରୁ ଗୁରୁ ଏଭଳି ମୋର ଏବଂ ଶିବଙ୍କର ପୁତ୍ର ହେଲେ।
ତ୍ଵଂ ଗଚ୍ଛ ତତ୍ର ସନ୍ନଦ୍ଧଃ ସଦେଵୋ ନର୍ମଦାତଟମ୍
ତୁମେ ଦେବମାନେ ସହିତ ସଜ୍ଜ ହୋଇ, ନର୍ମଦା ନଦୀର କୂଳକୁ ଯାଅ।
ଗୁରୁର୍ଯଯୌ ଚ କୈଲାସଂ ମହେନ୍ଦ୍ରୋ ନର୍ମଦାତଟମ୍
ଗୁରୁ କୈଳାସକୁ ଗଲେ, ଏବଂ ମହେନ୍ଦ୍ର ନର୍ମଦା ନଦୀର କୂଳକୁ ଗଲେ।
ନାରଦ ଉଵାଚ ନିପୀତଂ ଚ ମହାଖ୍ଯାନଂ ତ୍ଵନ୍ମୁଖେନ୍ଦୁଵିନିସୃତମ୍
ନାରଦ କହିଲେ: ତୁମ ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ମୁହଁରୁ ବହିଥିବା ଏହି ମହାକଥାକୁ ଆମେ ଶୁଣିଛୁ।
ଅଧୁନା ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମି କିମୁଵାଚ ବୃହସ୍ପତିଃ
ଏବେ ମୁଁ ଜାଣିବାକୁ ଚାହେଁ: ବୃହସ୍ପତି କଣ କହିଥିଲେ?
ଜଗତ୍କର୍ତା ଵିଧାତା ଚ କିଂ ଵା ତଂ ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ସଃ
ସେ ସଂସାରର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଏବଂ ବ୍ୟବସ୍ଥାପକଙ୍କୁ କଣ କହିଥିଲେ?
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ପ୍ରଣମ୍ଯ ତସ୍ଥୌ ପୁରତୋ ଲଜ୍ଜାଵନତକନ୍ଧରଃ
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ପ୍ରଣାମ କରି, ସେ ଲଜ୍ଜାରେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଗୁରୁସୁତଂ ଶମ୍ଭୁରୁଦତିଷ୍ଠତ୍କୁଶାସନାତ୍
ଗୁରୁଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖି, ଶମ୍ଭୁ କୁଶା ଆସନରୁ ଉଠିଲେ।
ସ୍ଵାସନେ ଵାସଯିତ୍ଵା ଵୈ ପପ୍ରଚ୍ଛ କୁଶଲଂ ଵଚଃ
ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଆସନରେ ବସାଇ, ଶମ୍ଭୁ ସ୍ନେହପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ।
ଶ୍ରୀଶଙ୍କର ଉଵାଚ ସାଶ୍ରୁନେତ୍ରୋ ଲଜ୍ଜିତଶ୍ଚ ଭ୍ରାତସ୍ତତ୍କାରଣଂ ଵଦ
ଶ୍ରୀଶଙ୍କର କହିଲେ: ଲଜ୍ଜାରେ ଅଂଶୁଭରା ଆଖିରେ, ଭାଇ, ଏହାର କାରଣ କହ।
କିଂ ଵା ତପସ୍ଯା ହୀନା ତେ ସନ୍ଧ୍ଯା ହୀନାଽଥଵା ମୁନେ
ତୁମର ତପସ୍ୟା କମ୍ ହୋଇଛି କି, କିମ୍ବା ସନ୍ଧ୍ୟାବନ୍ଧନ ଛାଡିଦେଇଛ କି, ମୁନି?
କିଂ ଵା ଗୁରୌ ଭକ୍ତିହୀନୋଽଭୀଷ୍ଟଦେଵେଽଥଵା ଗୁରୌ
ନାହିଁ କି ତୁମେ ଗୁରୁଙ୍କୁ କିମ୍ବା ନିଜ ପ୍ରିୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରୁନାହାଁତ?
କିଂ ଵାଽତିଥିସ୍ତେ ଵିମୁଖଃ କିଂ ଵା ପୋଷ୍ଯା ବୁଭୁକ୍ଷିତାଃ 2.60.୧
କି ତୁମ ଅତିଥି ମୁହଁ ଘୁଞ୍ଚିଛନ୍ତି, କିମ୍ବା ଯେଉଁମାନେ ତୁମେ ପାଳନ କରୁଛ, ସେମାନେ ଭୁକ୍ତିରେ ଅଛନ୍ତି?