ନିରନ୍ତରଂ ସର୍ଵସାକ୍ଷୀ ଧର୍ମୋ ଵୈ ସର୍ଵକାରଣମ୍
ଧର୍ମ ସବୁ କଥାର ନିରନ୍ତର ସାକ୍ଷୀ ଏବଂ ସବୁ କାରଣର ମୂଳ।
ବୃହସ୍ପତିରୁତଥ୍ଯଶ୍ଚ ସଂଵର୍ତଶ୍ଚ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ
ବୃହସ୍ପତି, ଉତଥ୍ୟ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଉପରେ ଜୟ ପାଇଥିବା ସଂବର୍ତ୍ତ।
ସଂଵର୍ତାଯ କନିଷ୍ଠାଯ ନ ଚ କିଞ୍ଚିଦ୍ଦଦୌ ଗୁରୁଃ
ସଂବର୍ତ୍ତ, ଯିଏ ସବୁଠାରୁ ଛୋଟ, ତାଙ୍କୁ ଗୁରୁ କିଛି ଦେଲେ ନାହିଁ।
ମଧ୍ଯମସ୍ଯୋତଥ୍ଯକସ୍ଯ ସତୀଂ ଭାର୍ଯାଂ ଚ ଗୁର୍ଵିଣୀମ୍
ମଧ୍ୟମ ଉତଥ୍ୟଙ୍କୁ ଗୁରୁ ତାଙ୍କର ସତୀ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଗୁର୍ବୀଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ଯୋ ହରେଦ୍ଭ୍ରାତୃଜାଯାଂ ଚ କାମୀ କାମାଦକାମୁକୀମ୍ 2.59.
ଯିଏ ଅଭିଲାଷାରେ ଭାଇଙ୍କର ଜାୟକୁ, ସେ ଚାହୁଁଥିବା କିମ୍ବା ନ ଚାହୁଁଥିବା, ନେଇଥାଏ,
ସ ଯାତି କୁମ୍ଭୀପାକଂ ଚ ଯାଵଚ୍ଚନ୍ଦ୍ରଦିଵାକରମ୍
ସେ ଚନ୍ଦ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟ ଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୁମ୍ଭୀପାକ ନରକକୁ ଯାଏ।
ତସ୍ମାଦୁତ୍ତୀର୍ଯ୍ଯ ପାପୀ ଚ ଵିଷ୍ଠାଯାଂ ଜାଯତେ କୃମିଃ
ସେଠାରୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପରେ, ପାପୀ ମନୁଷ୍ୟ ମଳରେ କୀଟ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ତତୋ ଭଵେନ୍ମହାପାପୀ ଵର୍ଷକୋଟିସହସ୍ରକମ୍
ତାପରେ ସେ ଅନେକ କୋଟି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମହାପାପୀ ହୋଇ ରହେ।
ଗୃଧ୍ରଃ କୋଟିସହସ୍ରାଣି ଶତଜନ୍ମାନି କୁକ୍କୁରଃ
ସେ ଅନେକ କୋଟି ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗୃଧ୍ର ଭାବେ ଏବଂ ଶତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୁକୁର ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ଦଦାତି ଯୋ ନ ଦାଯଂ ଚ ବଲିଷ୍ଠୋ ଦୁର୍ବଲାଯ ଚ
ଯିଏ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେବା ସତ୍ତ୍ୱେ ଦୁର୍ବଳଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଉତ୍ତାରାଧିକାର ଦେଇନାହାଁତି,
ନାଭୁକ୍ତଂ କ୍ଷୀଯତେ କର୍ମ୍ମ କଲ୍ପକୋଟିଶତୈରପି
ଯେ କାର୍ଯ୍ୟ ଅନୁଭବ କରାଯାଇନାହିଁ, ସେ କର୍ମ କୋଟି କୋଟି କଳ୍ପ ଯାଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଶେଷ ହୁଏନାହିଁ।
ଜଗଦ୍ଗୁରୋଃ ଶିଵସ୍ଯାପି ଗୁରୁପୁତ୍ରୋ ବୃହସ୍ପତିଃ
ଜଗତ୍ର ଗୁରୁ ଶିବଙ୍କ ମଧ୍ୟ ଗୁରୁପୁତ୍ର ବୃହସ୍ପତି।
ସର୍ଵେ ସମୂହା ଦେଵାନାଂ ସନ୍ନଦ୍ଧାଶ୍ଚ ସଵାହନାଃ
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ଓ ଯାନସହିତ ଏକଠା ହୋଇଥିଲେ।
ପଶ୍ଚାଦହଂ ଚ ଯାସ୍ଯାମି ପୁଣ୍ଯଂ ତନ୍ନର୍ମ୍ମଦାତଟମ୍
ପରେ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ସେ ପବିତ୍ର ନର୍ମଦା ନଦୀର କୂଳକୁ ଯିବି।
ମହେନ୍ଦ୍ର ଉଵାଚ ମୃତ୍ଯୁଞ୍ଜଯସ୍ଯ ଶମ୍ଭୋଶ୍ଚ ଗୁରୁପୁତ୍ରୋ ବୃହସ୍ପତିଃ ।। 2.59.
ମହେନ୍ଦ୍ର କହିଲେ — ମୃତ୍ୟୁଞ୍ଜୟ ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ଗୁରୁପୁତ୍ର ବୃହସ୍ପତି।
ଅଙ୍ଗିରାସ୍ତଵ ପୁତ୍ରଶ୍ଚ ତତ୍ପୁତ୍ରଶ୍ଚ ବୃହସ୍ପତିଃ
ଅଙ୍ଗିରା ତୁମର ପୁଅ ଏବଂ ତାଙ୍କର ପୁଅ ବୃହସ୍ପତି।
ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ ଇମାଂ ପୁରାପ୍ରଵୃତ୍ତିଂ ଚ କଥଯାମି ନିଶାମଯ
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ — ଏହି ପୁରାତନ କଥା ମୁଁ କହୁଛି, ଶୁଣ।
ମୃତଵତ୍ସା କର୍ମ୍ମଦୋଷାଦ୍ଭାର୍ଯ୍ଯା ଚାଙ୍ଗିରସଃ ପୁରା
ଏକଥର କାର୍ଯ୍ୟର ଦୋଷରେ ଅଙ୍ଗିରାଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା ତାଙ୍କର ଶିଶୁକୁ ହରାଇଥିଲେ।
ଵ୍ରତଂ ପୁଂସଵନଂ ନାମ ଵର୍ଷମେକଂ ଚକାର ସା
ସେ ଏକ ବର୍ଷ ଧରି ପୁଂସବନ ନାମକ ବ୍ରତ କଲେ।
ତଦାଽଽଗତ୍ଯ ଚ ଗୋଲୋକାତ୍ପରମାତ୍ମା କୃପାମଯଃ
ତାପରେ ଗୋଲୋକରୁ କୃପାମୟ ପରମାତ୍ମା ଆସିଲେ।
ସୁଵ୍ରତାଂ ଚ ସଲକ୍ଷ୍ମୀକାଂ ତାମୁଵାଚ କୃପାନିଧିଃ
ସେ କୃପାର ଧାମ ଲକ୍ଷ୍ମୀସହିତ ସୁସଂସ୍କାରିତାକୁ କଥା କହିଲେ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ ଭୁଂକ୍ଷ୍ଵ ମଦ୍ଵରତଃ ପୁତ୍ରି ଭଵିଷ୍ଯତି ମଦଂଶତଃ
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ — ମୋର ଆଶୀର୍ବାଦ ଭୋଗ କର, ଝିଅ; ତୁମେ ମୋ ଅଂଶରେ ଏକ ପୁଅ ପାଇବ।
ପତିର୍ଗୁରୁଶ୍ଚ ଦେଵାନାଂ ମହତାଂ ଜ୍ଞାନିନାଂ ଵରଃ
ତୁମର ସ୍ୱାମୀ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଗୁରୁ ହେବେ, ମହାନ ଓ ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ।
ମଦ୍ଵରେଣ ଭଵେଦ୍ଯୋ ହି ସ ଚ ମଦ୍ଵରପୁତ୍ରକଃ
ମୋର ଆଶୀର୍ବାଦରେ ସେ ହେବେ, ଏବଂ ସେ ମୋର ଆଶୀର୍ବାଦର ପୁଅ ହେବ।
ଵରଜୋ ଵୀର୍ଯ୍ଯଜଶ୍ଚୈଵ କ୍ଷେତ୍ରଜଃ ପାଲକସ୍ତଥା 2.59.
ସେ ଆଶୀର୍ବାଦରୁ, ଶକ୍ତିରୁ ଏବଂ କ୍ଷେତ୍ରରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ପାଳକ ହେବେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ରାଧିକାନାଥଃ ସ୍ଵଲୋକଂ ଚ ଜଗାମ ସଃ ମୃତ୍ଯୁଞ୍ଜଯଂ ମହାଜ୍ଞାନଂ ଶିଵାଯ ପ୍ରଦଦୌ ପୁରା
ଏଭଳି କହି ରାଧିକାନାଥ ନିଜ ଲୋକକୁ ଚାଲିଗଲେ; ପୂର୍ବେ ସେ ମୃତ୍ୟୁଞ୍ଜୟର ମହାଜ୍ଞାନ ଶିବଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ।
ଦିଵ୍ଯଂ ଵର୍ଷତ୍ରିଲକ୍ଷଂ ଚ ତପଶ୍ଚକ୍ରେ ହିମାଲଯେ ସ୍ଵଶକ୍ତିଂ ଵିଷ୍ଣୁମାଯାଂ ଚ ସ୍ଵାଂଶଂ ଵୈ ଵାହନଂ ଵୃଷମ୍
ସେ ହିମାଳୟରେ ତିନି ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ଦିବ୍ୟ ତପସ୍ୟା କଲେ, ନିଜ ଶକ୍ତି, ବିଷ୍ଣୁମାୟା, ନିଜ ଅଂଶ ଓ ନିଜ ବୃଷଭ ଯାନ ସହିତ।
ସ୍ଵଶୂଲଂ ଚ ସ୍ଵକଵଚଂ ସ୍ଵମନ୍ତ୍ରଂ ଦ୍ଵାଦଶାକ୍ଷରମ୍ ଶିଵଲୋକେ ଶିଵା ସା ଚ ଵିଷ୍ଣୁମାଯା ଶିଵପ୍ରିଯା
ନିଜ ତ୍ରିଶୂଳ, କବଚ, ଦ୍ୱାଦଶାକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ସହିତ; ଶିବଲୋକରେ ସେ ବିଷ୍ଣୁମାୟା ଥିଲେ, ଶିବଙ୍କ ପ୍ରିୟା।
ଶକ୍ତିର୍ନାରାଯଣସ୍ଯେଯଂ ସାଽଽଵିର୍ଭୂତା ସନାତନୀ
ଏହି ନାରାୟଣଙ୍କ ଶାଶ୍ୱତ ଶକ୍ତି ଆପଣ ଦେଖାଦେଲେ।
ଜଘାନ ଦୈତ୍ଯନିକରଂ ଦେଵେଭ୍ଯଃ ପ୍ରଦଦୌ ପଦମ୍
ସେ ଦାନବମାନଙ୍କ ଦଳକୁ ନଶ୍ଟ କଲେ ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ପଦବି ଦେଲେ।