ବଭୂଵ ଶରଣାପନ୍ନୋ ଭୀତୋ ଦୈତ୍ଯେଷୁ ଚନ୍ଦ୍ରମାଃ 2.58.
ଚନ୍ଦ୍ରମା ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ଦେମନମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ଆଶ୍ରୟ ଚାହିଲେ।
ଅଭଯଂ ଚ ଦଦୌ ତସ୍ମୈ କୃପଯା ଭୃଗୁନନ୍ଦନଃ
ଭୃଗୁଙ୍କ ପୁତ୍ର କୃପା କରି ତାଙ୍କୁ ନିର୍ଭୟତା ଦେଲେ।
ସଭାଯାଂ ଜହସୁର୍ହୃଷ୍ଟା ବଲିନୋ ଦିତିନନ୍ଦନାଃ
ସଭାରେ ଦିତିଙ୍କ ପ୍ରବଳ ପୁତ୍ରମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ହସିଲେ।
ସତୀସତୀତ୍ଵଧ୍ଵଂସେନ ପାପିଷ୍ଠଚନ୍ଦ୍ରମଣ୍ଡଲେ
ପତିବ୍ରତାତ୍ୱ ନଷ୍ଟ ହେବାରୁ, ଚନ୍ଦ୍ରମାଣ୍ଡଳ ଅତି ଅପବିତ୍ର ହେଲା।
ଉଵାଚ ତଂ ମହାଭୀତଂ ଶୁକ୍ରୋ ଵେଦଵିଦାଂ ଵରଃ
ବେଦଜ୍ଞ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୁକ୍ର, ଭୟରେ କମ୍ପିତ ଚନ୍ଦ୍ରମାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଶୁକ୍ର ଉଵାଚ ଦୁର୍ନୀତଂ କର୍ମ ତେ ପୁତ୍ର ନୀଚଵନ୍ନଯଶସ୍କରମ୍
ଶୁକ୍ର କହିଲେ: ପୁତ୍ର, ତୁମର କାର୍ଯ୍ୟ ଅତି ଦୁଷ୍ଟ, ନିମ୍ନ ଓ କଳଙ୍କ ଦେଇଥାଏ।
ରାଜସୂଯସ୍ଯ ସୁଫଲେ ନିର୍ମଲେ କୀର୍ତ୍ତିମଣ୍ଡଲେ
ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞର ଶୁଭ ଫଳ ଓ ପରିସ୍କାର କୀର୍ତ୍ତିର ମଣ୍ଡଳରେ,
ତ୍ଯଜ ଦେଵଗୁରୌ ପତ୍ନୀଂ ପ୍ରସୂମିଵ ମହାସତୀମ୍
ଦେବଗୁରୁଙ୍କ ପତ୍ନୀକୁ, ଯେପରି ଦେବେ ପ୍ରସ୍ତୁତି ପରେ ପୁଷ୍ପ ପେଲାଯାଏ, ସେପରି ଛାଡିଦିଅ।
ଶମ୍ଭୋଃ ସୁରାଣାମୀଶସ୍ଯ ଗୁରୁପୁତ୍ରସ୍ଯ ଵେଧସଃ
ସେ ଶମ୍ଭୁ, ଦେବମାନଙ୍କ ନାଥ, ଗୁରୁଙ୍କ ପୁତ୍ର, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ।
ଶତ୍ରୋରପି ଗୁଣା ଵାଚ୍ଯା ଦୋଷା ଵାଚ୍ଯା ଗୁରୋରପି
ଶତ୍ରୁର ଗୁଣ ମଧ୍ୟ କହିବା ଉଚିତ, ଗୁରୁର ଦୋଷ ମଧ୍ୟ କହିବା ଉଚିତ।
ସ ଶତ୍ରୁର୍ମେ ସୁରଗୁରୁଃ ପରୋ ଵିଶ୍ଵେ ନିଶାକର ଯତ୍ର ଲୋକାଶ୍ଚ ଧର୍ମିଷ୍ଠାସ୍ତତ୍ର ଧର୍ମଃ ସନାତନଃ 2.58.
ସେ ମୋର ଶତ୍ରୁ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଦେବମାନଙ୍କ ଗୁରୁ; ଚନ୍ଦ୍ରମା, ଯେଉଁଠି ଧର୍ମିକ ଲୋକ ରହନ୍ତି, ସେଠି ନିତ୍ୟ ଧର୍ମ ଅଛି।
ଯତୋ ଧର୍ମସ୍ତତଃ କୃଷ୍ଣୋ ଯତଃ କୃଷ୍ଣସ୍ତତୋ ଜଯଃ
ଯେଉଁଠି ଧର୍ମ ଅଛି, ସେଠି କୃଷ୍ଣ ଅଛନ୍ତି; ଯେଉଁଠି କୃଷ୍ଣ ଅଛନ୍ତି, ସେଠି ଜୟ ଅଛି।
ହିଂସକାଃ ପ୍ରଲଯଂ ଯାନ୍ତି ଧର୍ମୋ ରକ୍ଷତି ଧାର୍ମିକମ୍
ହିଂସାକାରୀମାନେ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାନ୍ତି; ଧର୍ମ ଧର୍ମିକଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରେ।
ତଥାଽପି ନହି ରକ୍ଷନ୍ତି ଧର୍ମଘ୍ନଂ ପାପିନଂ ଜନମ୍
ତଥାପି, ଧର୍ମ ନଷ୍ଟ କରୁଥିବା ପାପୀକୁ ଧର୍ମ ରକ୍ଷା କରେନାହିଁ।
ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଷୋଡଶାଂଶ ପାତକଂ ଚ ଭଵେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍
ଏହି ପାପଟି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ଏକ ଷୋଳମାଂଶ ଭାଗ ସମାନ ହୁଏ।
ଵିପ୍ରପତ୍ନୀସତୀନାଂ ଚ ଗମନଂ ଵୈ ବଲେନ ଚେତ୍
ଯଦି କେହି ବଳଜୋର କରି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀ କିମ୍ବା ଏକ ସତୀ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଅପମାନ କରେ,
ଧର୍ମ୍ମଂ ଚର ମହାଭାଗ ବ୍ରାହ୍ମଣୀଂ ତ୍ଯଜ ସାମ୍ପ୍ରତମ୍
ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଧର୍ମରେ ଚାଲ, ଏବେ ବ୍ରାହ୍ମଣୀଙ୍କୁ ଛାଡିଦେ।
ଉପାଯେନ ଚ ତେ ପାପଂ ଦୂରୀଭୂତଂ ଭଵେନ୍ନନୁ
ଉପାୟ କରିଲେ ତୁମର ପାପ ଦୂରେଇଯିବ।
ଶସ୍ତ୍ରହୀନଂ ଚ ଭୀତଂ ଚ ଦୀନଂ ଚ ଶରଣାର୍ଥିନମ୍
ଯିଏ ଅସ୍ତ୍ରହୀନ, ଭୟଭୀତ, ଦୁଃଖୀ ଏବଂ ଶରଣ ଚାହେ,
ରାଜସୂଯଶତାନାଂ ଚ ରକ୍ଷିତା ଲଭତେ ଫଲମ୍
ସେ ଯିଏ ଶତ ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞର ରକ୍ଷା କରେ, ସେ ତାହାର ଫଳ ପାଏ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଵୈ ଦୈତ୍ଯଗୁରୁଃ ସ୍ଵର୍ଗେ ମନ୍ଦାକିନୀତଟେ 2.58.
ଏଭଳି କହି, ଦାଇତ୍ୟମାନଙ୍କ ଗୁରୁ ସ୍ୱର୍ଗରେ ମନ୍ଦାକିନୀ ନଦୀ କୂଳରେ ଥିଲେ।
ଵିଷ୍ଣୁପାଦାବ୍ଜଜାତେନ ତନ୍ନୈଵେଦ୍ଯଂ ଶୁଭପ୍ରଦମ୍
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପଦପଦ୍ମରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ନୈବେଦ୍ୟ ଶୁଭ ଦିଏ।
କ୍ରୋଡେ କୃତ୍ଵା ତୁ ତଂ ଭୀତଂ ସଜ୍ଜିତଂ ପାପକର୍ମଣା
ପାପ କାମରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଭୟଭୀତ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ କୋଳରେ ରଖିଲେ,
ଶୁକ୍ର ଉଵାଚ ସତ୍ଯଂ ଵ୍ରତଫଲଂ ଚୈଵ ସତ୍ଯଂ ସତ୍ଯଵଚଃ ଫଲମ୍
ଶୁକ୍ର କହିଲେ: ସତ୍ୟ ହେଉଛି ବ୍ରତର ଫଳ, ସତ୍ୟ କଥାର ଫଳ ମଧ୍ୟ ସତ୍ୟ।
ତୀର୍ଥସ୍ନାନଫଲଂ ସତ୍ଯଂ ସତ୍ଯଂ ଦାନଫଲଂ ଯଦି
ତୀର୍ଥସ୍ନାନର ଫଳ ସତ୍ୟ, ଦାନର ଫଳ ମଧ୍ୟ ସତ୍ୟ, ଯଦି ସେ ସତ୍ୟ ଥାଏ।
ଵିପ୍ରଂ ତ୍ରିସନ୍ଧ୍ଯାହୀନଂ ଯା ଵିଷ୍ଣୁପୂଜାଵିହୀ ନକମ୍
ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ତିନି ସମୟର ସନ୍ଧ୍ୟା କରନ୍ତିନାହିଁ ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପୂଜା ଛାଡିଦେଇଛନ୍ତି,
ସ୍ଵଭାର୍ଯ୍ଯାଵଞ୍ଚନଂ କୃତ୍ଵା ଯଃ ପ୍ରଯାତି ପରସ୍ତ୍ରିଯମ୍
ଯିଏ ନିଜ ସ୍ତ୍ରୀକୁ ଠକାଇ ଅନ୍ୟ ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଯାଏ,
ଵାଚା ଵା ତାଡଯେତ୍କାନ୍ତଂ ଦୁଶ୍ଶୀଲା ଦୁର୍ମୁଖା ଚ ଯା
କିମ୍ବା ଯିଏ ଦୁର୍ଚରିତ୍ର କିମ୍ବା ଖରାପ ମନ୍ଦିର ନାରୀଙ୍କୁ କଥାରେ ଆଘାତ କରେ,
ଅନୈଵେଦ୍ଯଂ ଵୃଥାନ୍ନଂ ଚ ଯଶ୍ଚ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ହରେର୍ଦ୍ଵିଜଃ
ଯେ ଦ୍ୱିଜ ହରିଙ୍କୁ ନ ଦେଇ ଖାଏ କିମ୍ବା ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ ଭୋଗ କରେ,
ଅମ୍ବୁଵାଚ୍ଯଂ ଭୂଖନନଂ ଯଃ କରୋତି ନରା ଧମଃ
ଯିଏ ଜଳ ସଂପର୍କିତ କାମ କରେ କିମ୍ବା ଭୂମି ଖୋଦେ, ହେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ,