ଯଦ୍ଧୃତ୍ଵା ଚ ସ୍ଵତନ୍ତ୍ରୋ ହି ମୃତ୍ଯୁଶ୍ଚରତି ଜନ୍ତୁଷୁ
ଏହାକୁ ଧରି, ମୃତ୍ୟୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ୱେଚ୍ଛାରେ ଚଳିଥାଏ।
ଜାମଦଗ୍ନ୍ଯଶ୍ଚ ରାମଶ୍ଚ ପଠନାଦ୍ଧାରଣାତ୍ପ୍ରଭୂ
ଏହାକୁ ପଢ଼ିବା ଓ ଧରିବା ଦ୍ୱାରା ଜାମଦଗ୍ନ୍ୟ ଓ ରାମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ।
ସନତ୍କୁମାରୋ ଭଗଵାନ୍ଯଦ୍ଧୃତ୍ଵା ଜ୍ଞାନିନାଂ ଗୁରୁଃ
ଏହାକୁ ଧରି, ପୂଜ୍ୟ ସନତ୍କୁମାର ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ଗୁରୁ ହେଲେ।
ଯଦ୍ଧୃତ୍ଵା ପଠନାତ୍ସିଦ୍ଧୋ ଵସିଷ୍ଠୋ ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ରକଃ
ଏହାକୁ ଧରି ଓ ପଢ଼ି, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁଅ ବସିଷ୍ଠ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କଲେ।
ଯସ୍ମାଦ୍ଭୃଗୁଶ୍ଚ ମାଂ ଦ୍ଵେଷ୍ଟି କୂର୍ମ୍ମଃ ଶେଷଂ ବିଭର୍ତ୍ତି ଚ
ଏହି କାରଣରୁ ଭୃଗୁ ମୋତେ ଘୃଣା କରନ୍ତି, ଏବଂ କୂର୍ମ ଶେଷକୁ ବହନ କରେ।
ଈଶାନୋ ଦିକ୍ପତିଶ୍ଚୈଵ ଯମଃ ଶାସ୍ତା ଯତଃ ଶିଵେ
ଏହି କାରଣରୁ ଇଶାନ ଦିଗ୍ଗଜଙ୍କ ମାଲିକ ଓ ଯମ ଶିବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶାସକ ହେଲେ।
ଯଦ୍ଧୃତ୍ଵା ଗୌତମଃ ସିଦ୍ଧଃ କଶ୍ଯପଶ୍ଚ ପ୍ରଜାପତିଃ
ଏହାକୁ ଧରି, ଗୌତମ ସିଦ୍ଧ ହେଲେ ଓ କଶ୍ୟପ ପ୍ରଜାପତି ହେଲେ।
ପୁରା ସ୍ଵଜାଯାଵିଚ୍ଛେଦେ ଦୁର୍ଵାସା ମୁନିପୁଙ୍ଗଵଃ
ପୂର୍ବେ ନିଜ ଜାୟା ଠାରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେବାବେଳେ, ମହାମୁନି ଦୁର୍ବାସା ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ପୁରା ନଲଶ୍ଚ ସଂପ୍ରାପ ଦମଯନ୍ତୀଂ ଯତଃ ସତୀମ୍ 2.56.
ପୂର୍ବେ ଏହି କାରଣରୁ ନଳ ଧର୍ମପତ୍ନୀ ଦମୟନ୍ତୀଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ।
ଵୃଷୋ ଵହତି ମାଂ ଦୁର୍ଗେ ଯତୋ ହି ଗରୁଡୋ ହରିମ୍
ଯେପରି ଗରୁଡ଼ ହରିଙ୍କୁ ବହନ କରନ୍ତି, ସେପରି ଦୁର୍ଗମ ସ୍ଥାନରେ ବୃଷଭ ମୋତେ ବହନ କରେ।
ଯଦ୍ଧୃତ୍ଵା ଚ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଃ ପ୍ରଦାତ୍ରୀ ସର୍ଵସମ୍ପଦାମ୍
ଏହାକୁ ନେଇ, ସମସ୍ତ ଧନ-ଧାନ୍ୟର ଦାତ୍ରୀ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇଥାନ୍ତି।
ସାଵିତ୍ରୀ ଵେଦମାତା ଚ ଯତଃ ସିଦ୍ଧିମଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ଏହା ଦ୍ୱାରା ବେଦମାତା ସାବିତ୍ରୀ ସିଦ୍ଧି ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ଯଦ୍ଧୃତ୍ଵା ତୁଲସୀ ପୂତା ଗଙ୍ଗା ଭୁଵନପାଵନୀ
ଏହାକୁ ଧରି, ତୁଳସୀ ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ଗଙ୍ଗା ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି।
ଯଦ୍ଧୃତ୍ଵା ମନସାଦେଵୀ ସିଦ୍ଧା ଵୈ ଵିଶ୍ଵପୂଜିତା
ଏହାକୁ ନେଇ, ମନସା ଦେବୀ ସିଦ୍ଧ ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜଗତ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ।
ପତିଵ୍ରତା ଚ ଯଦ୍ଧୃତ୍ଵା ଲୋପାମୁଦ୍ରାଽପ୍ଯରୁନ୍ଧତୀ
ଏହାକୁ ନେଇ, ପତିବ୍ରତା ଲୋପାମୁଦ୍ରା ଏବଂ ଅରୁନ୍ଧତୀ ମଧ୍ୟ ସିଦ୍ଧି ପାଇଥିଲେ।
ପ୍ରିଯଵ୍ରତୋତ୍ତାନପାଦୌ ସୁତୌ ପ୍ରାପ ଚ ତତ୍ପ୍ରସୂଃ
ତାଙ୍କର କୃପାରେ ଜନନୀ ପ୍ରିୟବ୍ରତ ଓ ଉତ୍ତାନପାଦ ନାମକ ପୁଅ ପାଇଥିଲେ।
ଏଵଂ ସର୍ଵେ ସିଦ୍ଧଗଣାଃ ସର୍ଵୈଶ୍ଵର୍ଯ୍ଯମଵାପ୍ନୁଯୁଃ
ଏଭଳି, ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧଗଣ ସମସ୍ତ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି।
ଋଷିଚ୍ଛନ୍ଦୋଽସ୍ଯ ଗାଯତ୍ରୀ ଦେଵୀ ରାସେଶ୍ଵରୀ ସ୍ଵଯମ୍
ଏହାର ଛନ୍ଦ ହେଉଛି ଋଷିଛନ୍ଦସ୍, ଗାୟତ୍ରୀ; ଦେବୀ ସ୍ୱୟଂ ରାସେଶ୍ୱରୀ।
ଶିଷ୍ଯାଯ କୃଷ୍ଣଭକ୍ତାଯ ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ପ୍ରକାଶଯେତ୍ 2.56.
ଏହାକୁ ଶିଷ୍ୟ, କୃଷ୍ଣଭକ୍ତ ବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ମାତ୍ର ଦେଖାଇବା ଉଚିତ।
ରାଜ୍ଯଂ ଦେଯଂ ଶିରୋ ଦେଯଂ ନ ଦେଯଂ କଵଚଂ ପ୍ରିଯେ
ରାଜ୍ୟ ଦେଇପାରିବା, ମୁଣ୍ଡ ଦେଇପାରିବା, କିନ୍ତୁ ଏହି କବଚ କେବେ ଦେଇଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ପ୍ରିୟେ।
ମଯା ଦୃଷ୍ଟଂ ଚ ଗୋଲୋକେ ବ୍ରହ୍ମଣା ଵିଷ୍ଣୁନା ପୁରା
ମୁଁ ଏହାକୁ ଗୋଲୋକରେ, ପୂର୍ବରୁ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ବିଷ୍ଣୁ ସହିତ ଦେଖିଥିଲି।
କୃଷ୍ଣେନୋପାସିତୋ ମନ୍ତ୍ରଃ କଲ୍ପଵୃକ୍ଷଃ ଶିରୋଽଵତୁ
ଏହି ମନ୍ତ୍ର କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ, ଏହା କଳ୍ପବୃକ୍ଷ ସମାନ; ଏହା ମୁଣ୍ଡକୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
କପାଲଂ ନେତ୍ରଯୁଗ୍ମଂ ଚ ଶ୍ରୋତ୍ର ଯୁଗ୍ମଂ ସଦାଽଵତୁ
ଏହା ସଦା କପାଳ, ଦୁଇ ଆଖି ଓ ଦୁଇ କାନକୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
ମସ୍ତକଂ କେଶସଂଘାଂଶ୍ଚ ମନ୍ତ୍ରରାଜଃ ସଦାଽଵତୁ
ମନ୍ତ୍ରରାଜ ସଦା ମସ୍ତକ ଓ କେଶର ଗୁଛକୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
ସର୍ଵସିଦ୍ଧିପ୍ରଦଃ ପାତୁ କପୋଲଂ ନାସିକାଂ ମୁଖମ୍
ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା ଏହା କପୋଳ, ନାକ ଓ ମୁହଁକୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
ଓଂ ରାଂ ରାସେଶ୍ଵରୀଂ ଙେନ୍ତଂ ସ୍କଂଧଂ ପାତୁ ନମୋଽନ୍ତକମ୍
ଓଁ ରାଁ, ରାସେଶ୍ୱରୀ ଶୋଉଳକୁ ରକ୍ଷା କରୁ; ଅନ୍ତକକୁ ନମସ୍କାର।
ଵୃନ୍ଦାଵନଵିଲାସିନ୍ଯୈ ସ୍ଵାହା ଵକ୍ଷଃ ସଦାଽଵତୁ
ବୃନ୍ଦାବନରେ ଲୀଳା କରୁଥିବା ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ସେ ସଦା ବକ୍ଷକୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
କୃଷ୍ଣପ୍ରାଣାଧିକା ଙେନ୍ତଂ ସ୍ଵାହାନ୍ତଂ ପ୍ରଣଵାଦିକମ୍
କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରାଣଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟା, 'ଙେନ୍ତଂ' ଶବ୍ଦରେ ଶେଷ, 'ସ୍ୱାହା' ଓ ପ୍ରଣବ ଦ୍ୱାରା ସମାପ୍ତ।
ପ୍ରାଚ୍ଯାଂ ରକ୍ଷତୁ ସା ରାଧା ଵହ୍ନୌ କୃଷ୍ଣପ୍ରିଯାଽଵତୁ 2.56.
ପୂର୍ବଦିଗରେ ରାଧା ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ଅଗ୍ନିରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରିୟା ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ପଶ୍ଚିମେ ନିର୍ଗୁଣା ପାତୁ ଵାଯଵ୍ଯେ କୃଷ୍ଣପୂଜିତା
ପଶ୍ଚିମରେ ଗୁଣହୀନା ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ବାୟୁପଶ୍ଚିମରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତା ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।