ଯୋ ମୂଢୋ ଵିଷଯାସକ୍ତୋ ଲବ୍ଧଜନ୍ମା ଚ ଭାରତେ 1.10.
ଯେଉଁଠି ମୂଢ଼ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରିୟସୁଖରେ ଆସକ୍ତ ଲୋକ ଭାରତରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି—
ସର୍ଵଂ ସ୍ମରାମି ଦେଵାହମହୋ ଜାତିସ୍ମରା ପୁରା
ମୁଁ ସବୁକିଛି ମନେପକାଏ, ହେ ଦେବମାନେ; ମୁଁ ପୂର୍ବଜନ୍ମ ସ୍ମରଣ କରିପାରୁଥିବା ଜନ।
ତପଃ କରୋମି ମୋକ୍ଷାର୍ଥଂ ଗଙ୍ଗାତୀରେ ସୁପୁଣ୍ଯଦେ
ମୁଁ ମୋକ୍ଷ ପାଇଁ ଗଙ୍ଗାର ପବିତ୍ର ତୀରରେ ତପସ୍ୟା କରୁଛି।
ଅନ୍ଯତ୍ର ଯତ୍କୃତଂ ପାପଂ ଗଂଗାଯାଂ ତଦ୍ଵିନଶ୍ଯତି
ଅନ୍ୟଠାରେ କରାଯାଇଥିବା ପାପ ଗଙ୍ଗାରେ ନଶ୍ଟ ହୁଏ।
ତତ୍ତୁ ନାରାଯଣକ୍ଷେତ୍ରେ ତପସା ଚ ଵିନଶ୍ଯତି
କିନ୍ତୁ ନାରାୟଣଙ୍କ ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରରେ ତପସ୍ୟା କରିଲେ ସେହି ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ।
ଘୃତାଚୀଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵିଶ୍ଵକର୍ମାଽନିଲାକୃତିଃ
ଘୃତାଚୀଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ବିଶ୍ୱକର୍ମା, ପବନ ସଦୃଶ ଆକୃତି ଧାରଣ କଲେ।
ରମ୍ଯାଯାଂ ମଲଯଦ୍ରୋଣ୍ଯାଂ ପୁଷ୍ପତଲ୍ପେ ମନୋରମେ ।। । ପୁଷ୍ପଚନ୍ଦନଵାତେନ ସଂତତଂ ସୁରଭୀକୃତେ
ରମ୍ୟ ମଲୟ ପାହାଡ଼ର ଉପତ୍ୟକାରେ, ସୁନ୍ଦର ଫୁଲର ଶଯ୍ୟା ଉପରେ, ଫୁଲ ଓ ଚନ୍ଦନର ସୁଗନ୍ଧି ହାଉଥିବା ପବନରେ,
ଚକାର ସୁଖସମ୍ଭୋଗଂ ତଯା ସ ଵିଜନେ ଵନେ
ସେ ସେଇ ଜଙ୍ଗଲର ଏକାନ୍ତରେ ତାଙ୍କ ସହ ଆନନ୍ଦ ମିଳନ କଲେ।
ବଭୂଵ ଗର୍ଭଃ କାମିନ୍ଯାଃ ପରିପୂର୍ଣଃ ସୁଦୁର୍ଵହଃ
ସେଇ କାମନୀଙ୍କ ଗର୍ଭ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା ଏବଂ ବହୁତ ଭାରୀ ହେଲା।
କୃତଶିକ୍ଷିତଶିଲ୍ପାଂଶ୍ଵ ଜ୍ଞାନଯୁକ୍ତାଂଶ୍ଚ ଶୌନକ
ହେ ଶୌନକ, ଯିଏ ସମସ୍ତ କଳା ଓ ଶିଳ୍ପରେ ଦକ୍ଷ ଏବଂ ଜ୍ଞାନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ,
ମାଲାକାରାନ୍କର୍ମକାରାଞ୍ଛଙ୍ଖକାରାନ୍କୁଵିନ୍ଦକାନ୍ 1.10.
ମାଳାଗାଁଥିବା, କାମ କରୁଥିବା କାରିଗର, ଶଂଖ କାମ କରୁଥିବା ଲୋକ ଏବଂ ଝାଞ୍ଜା କାମ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ,
ତୌ ଚ ତେଭ୍ଯୋ ଵରଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ତାନ୍ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ମହୀତଲେ
ସେମାନଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, ପୃଥିବୀରେ ସ୍ଥାନ ଦେଲେ।
ସ୍ଵର୍ଣକାରଃ ସ୍ଵର୍ଣଚୌର୍ଯାଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ସୁଵର୍ଣ୍ଣ କାମ କରୁଥିବା ଲୋକ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ସୁଵର୍ଣ୍ଣ ଚୋରି କରିଥିବାରୁ,
ସୂତ୍ରକାରୋ ଦ୍ଵିଜାନାଂ ତୁ ଶାପେନ ପତିତୋ ଭୁଵି
ସୂତା ବାଣ୍ତିବା ଲୋକ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ଶାପରେ ପୃଥିବୀରେ ପତିତ ହେଲେ।
ଵ୍ଯତିକ୍ରମେଣ ଚିତ୍ରାଣାଂ ସଦ୍ଯଶ୍ଚିତ୍ରକରସ୍ତଥା
ସମୟ କ୍ରମେ, ଚିତ୍ର ଆକିବା ଲୋକ ମଧ୍ୟ ତୁରନ୍ତ ଚିତ୍ରକାର ହେଲେ।
କଶ୍ଚିଦ୍ଵଣିଗ୍ଵିଶେଷଶ୍ଚ ସଂସର୍ଗାତ୍ସ୍ଵର୍ଣକାରିଣଃ
କିଛି ବିଶେଷ ବ୍ୟବସାୟୀ, ସୁଵର୍ଣ୍ଣ କାମ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ସମ୍ପର୍କରେ ଥିଲେ,
କୁଲଟାଯାଂ ଚ ଶୂଦ୍ରାଯାଂ ଚିତ୍ରକାରସ୍ଯ ଵୀର୍ଯ୍ଯତଃ
ଏବଂ ଏକ ଶୂଦ୍ରା ବେଶ୍ୟା ମହିଳାରେ ଚିତ୍ରକାରଙ୍କର ବୀର୍ୟରୁ,
ଅଟ୍ଟାଲିକାକାରବୀଜାତ୍କୁମ୍ଭକାରସ୍ଯ ଯୋଷିତି
ଏକ ଘର ବନେଇଥିବା ଲୋକଙ୍କର ବୀଜରୁ, କୁମ୍ଭକାରଙ୍କର ଜଣେ ଜଣାଣୀରେ,
କୁମ୍ଭକାରସ୍ଯ ବୀଜେନ ସଦ୍ଯଃ କୋଟକଯୋଷିତି
କୁମ୍ଭକାରଙ୍କର ବୀଜରୁ, ସେଇ ମହୁର୍ତ୍ତରେ, ଝାଞ୍ଜା କାରିଗରଙ୍କର ଜଣେ ଜଣାଣୀରେ,
ସଦ୍ଯଃ କ୍ଷତ୍ରିଯବୀଜେନ ରାଜପୁତ୍ରସ୍ଯ ଯୋଷିତି
ତୁରନ୍ତ, କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କର ବୀଜରୁ, ରାଜପୁତ୍ରଙ୍କର ଜଣେ ଜଣାଣୀରେ,
ତୀଵରସ୍ଯ ତୁ ବୀଜେନ ତୈଲକାରସ୍ଯ ଯୋଷିତି 1.10.
ତୀବରଙ୍କର ବୀଜରୁ, ତେଲ ବାଣ୍ଟିବା ଲୋକଙ୍କର ଜଣେ ଜଣାଣୀରେ,
ଲେଟସ୍ତୀଵରକନ୍ଯାଯାଂ ଜନଯାମାସ ଷଟ୍ ସୁତାନ୍
ଲେଟା, ତୀବରଙ୍କର ଝିଅ ଗର୍ଭରେ ଛଅଟି ପୁଅ ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ବ୍ରାହ୍ମଣ୍ଯାଂ ଶୂଦ୍ରଵୀର୍ଯ୍ଯେଣ ପତିତୋ ଜାରଦୋଷତଃ
ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ମହିଳାରେ, ଶୂଦ୍ରଙ୍କର ବୀର୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ପାପ ଦ୍ୱାରା ଏକ ଅବନତ ଜନ୍ମ ହେଲା।
ତୀଵରେଣ ଚ ଚଣ୍ଡାଲ୍ଯାଂ ଚର୍ମକାରୋ ବଭୂଵ ହ
ତୀବରଙ୍କ ଏବଂ ଚଣ୍ଡାଳା ମହିଳାର ମିଶ୍ରଣରୁ, ଏକ ଚର୍ମ କାରିଗର ଜନ୍ମିଲେ।
ମାଂସଚ୍ଛେଦ୍ଯାଂ ତୀଵରେଣ କୋଞ୍ଚଶ୍ଚ ପରିକୀର୍ତିତଃ
ମାଂସ କାଟୁଥିବା ଜଣେ ମହିଳାରେ, ତୀବରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, କଞ୍ଚ ନାମକ ଜଣେ ଜନ୍ମିଲେ।
ସଦ୍ଯଶ୍ଚଣ୍ଡାଲକନ୍ଯାଯାଂ ଲେଟଵୀର୍ଯ୍ଯେଣ ଶୌନକ
ତୁରନ୍ତ, ଚଣ୍ଡାଳାଙ୍କର ଝିଅ ଗର୍ଭରେ, ଲେଟାଙ୍କର ବୀର୍ୟରୁ, ହେ ଶୌନକ,
କ୍ରମେଣ ହଡ୍ଡିକନ୍ଯାଯାଂ ସଦ୍ଯଶ୍ଚଣ୍ଡାଲଵୀର୍ଯ୍ଯତଃ
କ୍ରମକ୍ରମେ, ହାଡ଼ କାମ କରୁଥିବା ଝିଅ ଗର୍ଭରେ, ତୁରନ୍ତ ଚଣ୍ଡାଳଙ୍କ ବୀର୍ୟ ଦ୍ୱାରା,
ଲେଟାତ୍ତୀଵରକନ୍ଯାଯାଂ ଗଙ୍ଗାତୀରେ ଚ ଶୌନକ
ଲେଟାଙ୍କରୁ, ତୀବରଙ୍କର ଝିଅ ଗର୍ଭରେ, ଗଙ୍ଗା ତୀରେ, ହେ ଶୌନକ,
ଗଙ୍ଗାପୁତ୍ରସ୍ଯ କନ୍ଯାଯାଂ ଵୀର୍ଯ୍ଯାଦ୍ଵୈ ଵେଷଧାରିଣଃ
ଗଙ୍ଗାର ପୁଅଙ୍କର ଝିଅ ଗର୍ଭରେ, ଏକ ପ୍ରବେଶାଧୀନ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ବୀଜରୁ,
ଵୈଶ୍ଯାତ୍ତୀଵରକନ୍ଯାଯାଂ ସଦ୍ଯଃ ଶୁଣ୍ଡୀ ବଭୂଵ ହ
ବୈଶ୍ୟ ଜନର ଝିଅ ତୀବରାର ଗର୍ଭରେ, ସହସା ଶୁଣ୍ଡୀ ଜନ୍ମ ନେଲେ।