ଗୋଲୋକେ ରାଧିକା ତ୍ଵଂ ଚ ସର୍ଵଗୋପାଲକେଶ୍ଵରୀ
ଗୋଲୋକରେ ତୁମେ ରାଧିକା, ସମସ୍ତ ଗୋପୀଙ୍କର ମହାରାଣୀ ।
ଶିଵଃ ଶକ୍ତସ୍ତ୍ଵଯା ଶକ୍ତ୍ଯା ଶଵାକାରସ୍ତ୍ଵଯା ଵିନା
ଶିବ ତୁମର ଶକ୍ତିରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମେ ନଥିଲେ ସେ ଶବ ଭଳି ।
ନାରାଯଣସ୍ତ୍ଵଯା ଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯା ଜଗତ୍ପାତା ଜଗତ୍ପତିଃ
ନାରାୟଣ ତୁମେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଭାବେ ଜଗତର ରକ୍ଷକ ଓ ନାଥ ।
ବିଭର୍ତ୍ତି ସୃଷ୍ଟିଂ ଶେଷଶ୍ଚ ତ୍ଵାଂ କୃତ୍ଵା ମସ୍ତକେ ଭୁଵମ୍
ଶେଷ ତୁମକୁ ମୁଣ୍ଡରେ ରଖି ଭୂମିକୁ ଧାରଣ କରି ସୃଷ୍ଟିକୁ ଅଟୁଟ ରଖିଥାଏ ।
ଶକ୍ତିମଚ୍ଚ ଜଗତ୍ସର୍ଵଂ ଶଵରୂପଂ ତ୍ଵଯା ଵିନା
ତୁମେ ଛାଡ଼ି ସମସ୍ତ ଜଗତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ନିର୍ଜୀବ ଓ ନିଷ୍ପ୍ରାଣ ହୋଇଯାଏ।
ଯଥା ମୃଦା ଘଟଂ କର୍ତ୍ତୁଂ କୁଲାଲଃ ଶକ୍ତିମାନ୍ସଦା
ଯେପରି ଏକ କୁମ୍ଭକାର ମାଟି ଦ୍ୱାରା ଘଡ଼ା ବନାଏ, ସେପରି ଶକ୍ତି ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ସେହି କାମ କରେ।
ତ୍ଵଯା ଵିନା ଜଡଶ୍ଚାହଂ ସର୍ଵତ୍ର ଚ ନ ଶକ୍ତିମାନ୍
ତୁମେ ନଥିଲେ, ମୁଁ ସବୁଠାରେ ଅଚେତନ ଓ ଅଶକ୍ତ ହୋଇଯାଏ।
ଵହ୍ନୌ ତ୍ଵଂ ଦାହିକାଶକ୍ତିର୍ନାଗ୍ନିଶ୍ଶକ୍ତସ୍ତ୍ଵଯା ଵିନା
ଅଗ୍ନିରେ ତୁମେ ତାପ ଦେବାର ଶକ୍ତି, ତୁମେ ନଥିଲେ ଅଗ୍ନିରେ କୌଣସି ଶକ୍ତି ନାହିଁ।
ଇତ୍ଯେଵଂ ସ୍ତଵନଂ କୃତ୍ଵା ତାଂ ସଂପ୍ରାପ ଜଗତ୍ପ୍ରଭୁଃ 2.55.
ଏଭଳି ସ୍ତୁତି କରି, ଜଗତ୍ନାଥ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ।
ସସ୍ତ୍ରୀକଂ ଚ ଜଗତ୍ସର୍ଵଂ ସମଭୂଚ୍ଛୈଲକନ୍ଯକେ
ପାହାଡ଼ ଝିଅ ସହିତ, ସମସ୍ତ ଜଗତ ଏକାତ୍ମ ହେଲା।
ରାଜା ଜଗାମ ଗୋଲୋକମିତି ସ୍ତୁତ୍ଵା ହରିପ୍ରିଯାମ୍
ହରିଙ୍କ ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି, ରାଜା ଗୋଲୋକକୁ ଗଲେ।
ଅଚିରାଲ୍ଲଭତେ ଭାର୍ଯ୍ଯାଂ ସୁଶୀଲାଂ ସୁନ୍ଦରୀଂ ସତୀମ୍
ସେ ଶୀଘ୍ର ଏକ ଗୁଣବତୀ, ସୁନ୍ଦରୀ ଓ ପତିବ୍ରତା ସ୍ତ୍ରୀ ପାଇଥାଏ।
ମୃତାଯାଂ ଦକ୍ଷକନ୍ଯାଯାମାଜ୍ଞଯା ପରମାତ୍ମନଃ
ଦକ୍ଷଙ୍କ କନ୍ୟା ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ, ପରମାତ୍ମାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଏହା ହେଲା।
ପୁରା ଦୁର୍ଵାସସଃ ଶାପାନ୍ନିଶ୍ଶ୍ରୀକେ ଦେଵତାଗଣେ
ପୂର୍ବେ ଦୁର୍ବାସାଙ୍କ ଶାପରେ, ଦେବତାମାନେ ଶ୍ରୀହୀନ ହୋଇଯାଇଥିଲେ।
ଶୃଣୋତି ଵର୍ଷମେକଂ ଚ ପୁତ୍ରାର୍ଥୀ ଲଭତେ ସୁତମ୍
ଯିଏ ପୁଅ ଆଶା କରି, ଏହି କଥା ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶୁଣେ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ପୁଅ ପାଏ।
କାର୍ତ୍ତିକୀପୂର୍ଣିମାଯାଂ ତୁ ତାଂ ସଂପୂଜ୍ଯ ପଠେତ୍ତୁ ଯଃ
କାର୍ତ୍ତିକ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ଯିଏ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରି ଏହି କଥା ପଢ଼େ, ସେ ଫଳ ପାଏ।
ନାରୀ ଶୃଣୋତି ଚେତ୍ସ୍ତୋତ୍ରଂ ସ୍ଵାମିସୌଭାଗ୍ଯସଂଯୁତା ।। 2.55.
ଯଦି କୌଣସି ଜଣେ ନାରୀ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ଶୁଣନ୍ତି, ସେ ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ସୌଭାଗ୍ୟରେ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି।
ନିତ୍ଯଂ ପଠତି ଯୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ରାଧାଂ ସଂପୂଜ୍ଯ ଭକ୍ତିତଃ
ଯିଏ ନିତ୍ୟ ଭକ୍ତିରେ ରାଧାଙ୍କୁ ପୂଜା କରି ଏହି କଥା ପଢ଼ନ୍ତି, ସେ ଭକ୍ତିର ଫଳ ପାନ୍ତି।
ଇତି ଶ୍ରୀ ବ୍ରହ୍ମଵୈଵର୍ତ୍ତେ ମହାପୁରାଣେ ଦ୍ଵିତୀଯେ ପ୍ରକୃତିଖଣ୍ଡେ ନାରଦନାରାଯଣସଂଵାଦାନ୍ତର୍ଗତହରଗୌରୀସଂଵାଦେ ଶ୍ରୀରାଧିକୋପାଖ୍ଯାନେ ରାଧାପୂଜାସ୍ତୋତ୍ରାଦିକଥନଂନାମ ପଞ୍ଚପଞ୍ଚାଶତ୍ତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି, ଶ୍ରୀ ବ୍ରହ୍ମବୈବର୍ତ୍ତ ମହାପୁରାଣର ଦ୍ୱିତୀୟ ପ୍ରକୃତିଖଣ୍ଡରେ, ନାରଦ ଓ ନାରାୟଣଙ୍କ ସଂବାଦ, ହର ଓ ଗୌରୀଙ୍କ ଆଳୋଚନା, ଶ୍ରୀରାଧିକାଙ୍କ କଥାରେ, ରାଧାପୂଜା ଓ ସ୍ତୋତ୍ର ବର୍ଣ୍ଣନା ନାମକ ପଞ୍ଚପଞ୍ଚାଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଅଟେ।
ଶ୍ରୀପାର୍ଵତ୍ଯୁଵାଚ ଅଧୁନା କଵଚଂ ବ୍ରୂହି ଶ୍ରୋଷ୍ଯାମି ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସାଦତଃ
ଶ୍ରୀପାର୍ବତୀ କହିଲେ: ବର୍ତ୍ତମାନ ଆପଣ କୃପା କରି ମୋତେ କବଚ କହନ୍ତୁ, ମୁଁ ଶୁଣିବି।
ଶ୍ରୀମହେଶ୍ଵର ଉଵାଚ ପୁରା ମହ୍ଯଂ ନିଗଦିତଂ ଗୋଲୋକେ ପରମାତ୍ମନଃ
ଶ୍ରୀମହେଶ୍ୱର କହିଲେ: ପୂର୍ବେ ଗୋଲୋକରେ ପରମାତ୍ମା ମୋତେ ଏହା କହିଥିଲେ।
ଅତିଗୁହ୍ଯଂ ପରଂ ତତ୍ତ୍ଵଂ ସର୍ଵମନ୍ତ୍ରୌଘଵିଗ୍ରହମ୍
ଏହା ଅତି ଗୁପ୍ତ ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ତତ୍ତ୍ୱ, ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରମାନଙ୍କର ସାର ଅଟେ।
ଯଦ୍ଧୃତ୍ଵାଽହଂ ତଵ ସ୍ଵାମୀ ସର୍ଵମାତା ସୁରେଶ୍ଵରୀ
ଏହାକୁ ଧରି ମୁଁ ତୁମର ମାଲିକ ହେଲି, ସମସ୍ତଙ୍କ ମାଆ ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶାସକ ହେଲି।
ଯଦ୍ଧୃତ୍ଵା ପରମାତ୍ମା ଚ ନିର୍ଗୁଣଂ ପ୍ରକୃତେଃ ପରଃ
ଏହାକୁ ଧରି, ଗୁଣରୁ ତାରି, ପ୍ରକୃତିରୁ ଉପରେ ଥିବା ପରମାତ୍ମା ବିଦ୍ୟମାନ।
ଵିଷ୍ଣୁଃ ପାତା ଚ ଯଦ୍ଧୃତ୍ଵା ସଂପ୍ରାପ୍ତସ୍ସିନ୍ଧୁକନ୍ଯକାମ୍
ଏହାକୁ ଧରି, ରକ୍ଷକ ବିଷ୍ଣୁ ସମୁଦ୍ରକନ୍ୟାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ।
ପ୍ରତ୍ଯେକଂ ଲୋମକୂପେଷୁ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡାନି ମହାନ୍ଵିରାଟ୍
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଚମ୍ରର ରୋମକୁପରେ ଅସଂଖ୍ୟ ବିଶାଳ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଅଛି।
ଯଦ୍ଧାରଣାଚ୍ଚ ପଠନାଦ୍ଧର୍ମ୍ମଃ ସାକ୍ଷୀ ଚ ସର୍ଵତଃ
ଏହାକୁ ଧରିବା ଓ ପଢ଼ିବା ଦ୍ୱାରା ଧର୍ମ ସବୁଠାରେ ସାକ୍ଷୀ ହୋଇ ରହେ।
ଇନ୍ଦ୍ରଃ ସୁରାଣାମୀଶଶ୍ଚ ପଠନାଦ୍ଧାରଣାଦ୍ଵିଭୁଃ
ଏହାକୁ ପଢ଼ିବା ଓ ଧରିବା ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜା ଇନ୍ଦ୍ର ବିଶିଷ୍ଟ ହେଲେ।
ଶ୍ରୀମାଂଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ଯଦ୍ଧୃତ୍ଵା ରାଜସୂଯଂ ଚକାର ସଃ 2.56.
ଏହାକୁ ଧରି, ମହାମାନ୍ୟ ଚନ୍ଦ୍ର ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞ କଲେ।
ଯଦ୍ଧୃତ୍ଵା ପଠନାଦଗ୍ନିର୍ଜଗତ୍ପୂତଂ କରୋତି ଚ
ଏହାକୁ ଧରି ଓ ପଢ଼ି, ଅଗ୍ନି ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି।