ଆଦାଵେଵଂ କ୍ରମେଣୈଵ ରାସେ ଵୃନ୍ଦାଵନେ ଵନେ
ଆରମ୍ଭରେ, ଏହି କ୍ରମରେ, ବୃନ୍ଦାବନର ରାସ ଉତ୍ସବରେ,
ସଂପୂଜିତା ଦ୍ଵିତୀଯେ ଚ ଧାତ୍ରା ତ୍ଵେଵଂ କ୍ରମେଣ ଚ
ଦ୍ୱିତୀୟ ଥରେ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଏହି କ୍ରମରେ ପୂଜା କରିଥିଲେ।
ନାରାଯଣୋ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ପ୍ରାପ ସଂପୂଜ୍ଯ ଭାରତୀମ୍
ନାରାୟଣ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ଭାରତୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରି ଲାଭ କଲେ।
ଵିଷ୍ଣୁଃ କ୍ଷୀରୋଦଶାଯୀ ଚ ପ୍ରାପ ସିନ୍ଧୁସୁତାଂ ତଥା
ବିଷ୍ଣୁ କ୍ଷୀରସାଗରରେ ଶୟନ କରୁଥିବା, ସେ ସିନ୍ଧୁର କନ୍ୟାକୁ ଲାଭ କଲେ।
ତ୍ଵମେଵ ଦୁର୍ଗା ସମ୍ପ୍ରାପ୍ତା ପୂଜିତା ପୁଷ୍କରେ ଚ ସା
ତୁମେ ଦୁର୍ଗା ହେଇ ପୁଷ୍କରରେ ପୂଜିତ ହେଲେ।
କାମୋ ରତିଂ ଚ ସଂପ୍ରାପ ଧର୍ମୋ ମୂର୍ତିଂ ପତିଵ୍ରତାମ୍। ଦେଵାଶ୍ଚ ମୁନଯଶ୍ଚୈଵ ଯାଂ ସଂପୂଜ୍ଯ ପ୍ରତିଵ୍ରତାମ୍
କାମ ରତିଙ୍କୁ ପାଇଲେ, ଧର୍ମ ଏକ ପତିବ୍ରତା ମୂର୍ତିକୁ ପାଇଲେ; ଦେବମାନେ ଓ ମୁନିମାନେ ପୂଜା କରି ପତିବ୍ରତା ଜୀବନୀମାନେ ପାଇଲେ।
ସଂପ୍ରାପୁର୍ଯଦ୍ଵରେଣୈଵ ଧର୍ମକାମାର୍ଥମୋକ୍ଷକମ୍
ଏହି ଉପାୟରେ ଧର୍ମ, କାମ, ଅର୍ଥ ଓ ମୋକ୍ଷ ଲାଭ ହୁଏ ।
ଶ୍ରୀମହେଶ୍ଵର ଉଵାଚ ସଂସକ୍ତସ୍ଯ ତୁଲସ୍ଯାଂ ଚ ଗୋପ୍ଯାଂ ଚ ତୁଲସୀଵନେ
ଶ୍ରୀ ମହେଶ୍ବର କହିଲେ — ଯେଉଁଠି ତୁଳସୀ ଓ ଗୋପୀଙ୍କୁ ଭଲପାଇ ତୁଳସୀବନରେ ରହିଥାଏ,
ସା ସଂହୃତ୍ଯ ସ୍ଵମୂର୍ତ୍ତୀଶ୍ଚ କଲାଃ ସର୍ଵାଶ୍ଚ ଲୀଲଯା
ସେ ନିଜ ଆକୃତି ଓ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିକୁ ଖେଳରେ ଏକତ୍ର କରିଥାଏ ।
ଭ୍ରଷ୍ଟୈଶ୍ଵର୍ଯ୍ଯାଶ୍ଚ ନିଶ୍ଶ୍ରୀକା ଭାର୍ଯ୍ଯାହୀନା ହ୍ଯୁପଦ୍ରୁତାଃ 2.55.
ସେମାନେ ଧନ-ସମ୍ପଦ ହରାଇ, ଭାଗ୍ୟ ହୀନ, ଜୀବନ ସଂଗିନୀ ବିନା ଦୁଃଖିତ ଅବସ୍ଥାରେ ରହନ୍ତି ।
ତେଷାଂ ସ୍ତୋତ୍ରେଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ସଂପୂଜ୍ଯ ତାଂ ଶୁଚିଃ
ସେମାନଙ୍କର ସ୍ତୁତିରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ, ସ୍ନାନ କରି ଶୁଚିତାରେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜିଥାଏ ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ ସୁଵ୍ଯକ୍ତମଦ୍ଯ କାପଟ୍ଯଵଚନଂ ତେ ଵରାନନେ
ଶ୍ରୀ କୃଷ୍ଣ କହିଲେ — ଆଜି ତୁମର କଥା ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଚଳାକି ଭରା, ମନୋହର ମୁହଁ ଧାରିଣୀ ।
ହେ କୃଷ୍ଣ ତ୍ଵଂ ମମ ପ୍ରାଣା ଜୀଵାତ୍ମେତି ଚ ସନ୍ତତମ୍
ହେ କୃଷ୍ଣ, ତୁମେ ସଦା ମୋ ପ୍ରାଣ ଓ ଆତ୍ମା ।
ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵମଲୀକଂ ତେ ଵଚନଂ ଜଗଦମ୍ବିକେ
ତେଣୁ, ହେ ଜଗତଜନନୀ, ତୁମର ସମସ୍ତ କଥା ଅସତ୍ୟ ।
ଅସ୍ମାକଂ ଵଚନଂ ସତ୍ଯଂ ଯଦ୍ବ୍ରଵୀମି ଚ ତଚ୍ଛ୍ରୁତମ୍
ଆମର କଥା ସତ୍ୟ; ମୁଁ ଯାହା କହିଛି, ତୁମେ ଏହା ଶୁଣିଛ ।
ଶକ୍ତୋ ନ ରକ୍ଷିତୁଂ ତ୍ଵାଂ ଚ ଯାନ୍ତି ପ୍ରାଣାସ୍ତ୍ଵଯା ଵିନା
ମୁଁ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରିପାରିବି ନାହିଁ, ତୁମେ ନଥିଲେ ମୋ ପ୍ରାଣ ଛାଡିଯାଏ ।
ସଗୁଣା ତ୍ଵଂ ଚ କଲଯା ନିର୍ଗୁଣା ସ୍ଵଯମେଵ ତୁ
ତୁମେ ଶକ୍ତିରେ ଗୁଣମୟ, ତଥାପି ନିଜେ ନିର୍ଗୁଣ ।
ଜ୍ଯୋତୀରୂପା ନିରାକାରା ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହଵିଗ୍ରହା
ତୁମେ ଜ୍ୟୋତିର ଆକୃତି, ନିରାକାର ଓ ଭକ୍ତଙ୍କୁ କୃପା କରିବାର ମୂର୍ତ୍ତି ।
ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଶ୍ଚ ଵୈକୁଣ୍ଠେ ଭାରତୀ ଚ ସତାଂ ପ୍ରସୂଃ
ତୁମେ ବୈକୁଣ୍ଠରେ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ସତ୍ଜନଙ୍କର ଜନନୀ ଭାରତୀ ।
ତୁଲସୀ ପୁଣ୍ଯରୂପା ଚ ଗଂଗା ଭୁଵନପାଵନୀ 2.55.
ତୁମେ ପୁଣ୍ୟର ଆକୃତି ତୁଳସୀ ଓ ଜଗତକୁ ପବିତ୍ର କରିଥିବା ଗଙ୍ଗା ।
ଗୋଲୋକେ ରାଧିକା ତ୍ଵଂ ଚ ସର୍ଵଗୋପାଲକେଶ୍ଵରୀ
ଗୋଲୋକରେ ତୁମେ ରାଧିକା, ସମସ୍ତ ଗୋପୀଙ୍କର ମହାରାଣୀ ।
ଶିଵଃ ଶକ୍ତସ୍ତ୍ଵଯା ଶକ୍ତ୍ଯା ଶଵାକାରସ୍ତ୍ଵଯା ଵିନା
ଶିବ ତୁମର ଶକ୍ତିରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମେ ନଥିଲେ ସେ ଶବ ଭଳି ।
ନାରାଯଣସ୍ତ୍ଵଯା ଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯା ଜଗତ୍ପାତା ଜଗତ୍ପତିଃ
ନାରାୟଣ ତୁମେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଭାବେ ଜଗତର ରକ୍ଷକ ଓ ନାଥ ।
ବିଭର୍ତ୍ତି ସୃଷ୍ଟିଂ ଶେଷଶ୍ଚ ତ୍ଵାଂ କୃତ୍ଵା ମସ୍ତକେ ଭୁଵମ୍
ଶେଷ ତୁମକୁ ମୁଣ୍ଡରେ ରଖି ଭୂମିକୁ ଧାରଣ କରି ସୃଷ୍ଟିକୁ ଅଟୁଟ ରଖିଥାଏ ।
ଶକ୍ତିମଚ୍ଚ ଜଗତ୍ସର୍ଵଂ ଶଵରୂପଂ ତ୍ଵଯା ଵିନା
ତୁମେ ଛାଡ଼ି ସମସ୍ତ ଜଗତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ନିର୍ଜୀବ ଓ ନିଷ୍ପ୍ରାଣ ହୋଇଯାଏ।
ଯଥା ମୃଦା ଘଟଂ କର୍ତ୍ତୁଂ କୁଲାଲଃ ଶକ୍ତିମାନ୍ସଦା
ଯେପରି ଏକ କୁମ୍ଭକାର ମାଟି ଦ୍ୱାରା ଘଡ଼ା ବନାଏ, ସେପରି ଶକ୍ତି ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ସେହି କାମ କରେ।
ତ୍ଵଯା ଵିନା ଜଡଶ୍ଚାହଂ ସର୍ଵତ୍ର ଚ ନ ଶକ୍ତିମାନ୍
ତୁମେ ନଥିଲେ, ମୁଁ ସବୁଠାରେ ଅଚେତନ ଓ ଅଶକ୍ତ ହୋଇଯାଏ।
ଵହ୍ନୌ ତ୍ଵଂ ଦାହିକାଶକ୍ତିର୍ନାଗ୍ନିଶ୍ଶକ୍ତସ୍ତ୍ଵଯା ଵିନା
ଅଗ୍ନିରେ ତୁମେ ତାପ ଦେବାର ଶକ୍ତି, ତୁମେ ନଥିଲେ ଅଗ୍ନିରେ କୌଣସି ଶକ୍ତି ନାହିଁ।
ଇତ୍ଯେଵଂ ସ୍ତଵନଂ କୃତ୍ଵା ତାଂ ସଂପ୍ରାପ ଜଗତ୍ପ୍ରଭୁଃ 2.55.
ଏଭଳି ସ୍ତୁତି କରି, ଜଗତ୍ନାଥ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ।
ସସ୍ତ୍ରୀକଂ ଚ ଜଗତ୍ସର୍ଵଂ ସମଭୂଚ୍ଛୈଲକନ୍ଯକେ
ପାହାଡ଼ ଝିଅ ସହିତ, ସମସ୍ତ ଜଗତ ଏକାତ୍ମ ହେଲା।